“แกมันก็แค่ผู้หญิงที่ถูกจับยัดเยียดเข้ามาในชีวิตของเขา” คำพูดของอรยังคงดังก้องอยู่ในหัวของพิมพ์ ราวกับเสียงกระซิบจากนรก มันไม่ใช่เพียงคำพูดที่แสดงความเกลียดชัง แต่เป็นคำพูดที่เปิดเผยความจริงอันน่าสะพรึงกลัว ที่ทำให้โลกทั้งใบของพิมพ์พังทลายลงอย่างไม่เหลือชิ้นดี การปรากฏตัวของอรพร้อมกับเด็กชายตัวน้อย ที่อ้างว่าเป็นลูกของคณิน คือการตอกย้ำความเจ็บปวดที่พิมพ์ได้รับซ้ำแล้วซ้ำเล่า
พิมพ์ซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนาในห้องนอนของเธอ น้ำตาไหลอาบแก้มไม่หยุด เธอไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรต่อไป ความรู้สึกสับสน เจ็บปวด และโกรธเกรี้ยว ตีรวนอยู่ในอก เธอรู้สึกเหมือนถูกทรยศหักหลังอย่างแสนสาหัส ทั้งจากคณิน ผู้ชายที่เธอพยายามจะมอบหัวใจให้ และจากอร เพื่อนรักที่เธอเคยไว้ใจ
“นี่มัน… ไม่จริง… มันไม่จริง” พิมพ์พึมพำกับตัวเอง เธอพยายามปฏิเสธความจริงที่อยู่ตรงหน้า แต่ภาพเด็กชายที่ยืนอยู่ข้างอร ใบหน้าที่มีเค้าโครงคล้ายคณิน ช่างชัดเจนเกินกว่าจะปฏิเสธได้
เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นเบาๆ แต่พิมพ์ก็ไม่ขยับ เธอไม่อยากเจอใครทั้งนั้น ไม่อยากเห็นหน้าใครทั้งนั้น
“พิมพ์… เปิดประตูหน่อย” เสียงของคณินดังลอดเข้ามา “ได้โปรด… ให้ผมอธิบาย”
พิมพ์ส่ายหน้าไปมา “ไม่ต้อง… ฉันไม่อยากฟังอะไรทั้งนั้น”
“พิมพ์… ผมรู้ว่าเธอเสียใจ… และผมก็เสียใจมากเหมือนกัน” คณินพูดเสียงเครือ “แต่เรื่องนี้… มันซับซ้อนกว่าที่เธอคิด”
“ซับซ้อน? มันซับซ้อนตรงไหนคะ? คุณมีลูกกับอร แล้วคุณก็หลอกฉัน!” พิมพ์ตะโกนเสียงดัง
“ผมไม่ได้หลอกเธอ… ผมไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อนเลยจริงๆ” คณินยืนกราน
“ถ้าคุณไม่รู้ แล้วทำไมอรถึงพูดได้เต็มปากว่าเด็กนั่นคือลูกของคุณ? แล้วทำไมคุณถึงยอมรับมัน?” พิมพ์ถามด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ
“ผม… ผมเห็นหน้าเด็กคนนั้น… ผมเห็นแววตาของเขา… มันทำให้ผม… ทำให้ผมอดคิดไม่ได้” คณินยอมรับอย่างอึดอัด “แต่ผมก็ยังไม่แน่ใจ… ผมต้องการเวลา”
“เวลา? เวลาที่คุณจะไปอยู่กับอรและลูกของคุณน่ะเหรอคะ?” พิมพ์ถามประชดประชัน
“พิมพ์… ได้โปรด… อย่าเพิ่งตัดสินใจอะไรแบบนี้” คณินอ้อนวอน “ผมต้องการเวลาที่จะหาความจริงทั้งหมด”
แต่สำหรับพิมพ์ในตอนนี้ คำพูดของคณินไม่สามารถปลอบประโลมเธอได้เลย เธอรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังจะพังทลายลง
ขณะที่พิมพ์กำลังจมอยู่กับความเศร้า จู่ๆ เธอก็พลันนึกถึงบางสิ่งบางอย่าง… บางสิ่งที่อรเคยพูดถึง “ความลับดำมืด… ความลับที่จะเปิดเผยทุกอย่าง”
พิมพ์เงยหน้าขึ้นจากผ้าห่ม ดวงตาของเธอฉายแววแห่งความมุ่งมั่น “ความลับ… ความลับของอร…”
เธอตัดสินใจแล้วว่าเธอจะไม่ยอมแพ้ เธอจะต้องหาความจริงให้ได้
พิมพ์ลุกขึ้นจากเตียง เธอเดินไปที่โต๊ะเครื่องแป้ง หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดดูข้อความที่อรส่งมาให้เธอเมื่อคืน “ความจริงกำลังจะถูกเปิดเผย… เตรียมใจให้พร้อม”
พิมพ์เริ่มปะติดปะต่อเรื่องราว เธอคิดถึงท่าทีของอรในงานเลี้ยงเมื่อคืน สีหน้าของเธอที่เต็มไปด้วยความร้ายกาจ และความมั่นใจที่เธอแสดงออกเมื่อพูดถึงลูกชาย
“ถ้าเด็กคนนั้นคือลูกของคุณคณินจริงๆ… ทำไมอรถึงต้องรอจนถึงตอนนี้ถึงจะเปิดเผยออกมา?” พิมพ์ครุ่นคิด “ทำไมเธอถึงต้องทำให้ฉันเจ็บปวดขนาดนี้?”
ความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาในหัวของพิมพ์… บางที… เด็กคนนั้นอาจจะไม่ใช่ลูกของคุณคณินจริงๆ ก็ได้
พิมพ์ตัดสินใจแล้วว่าเธอจะต้องสืบหาความจริงให้ได้ เธอรู้ดีว่ามันเป็นเรื่องที่อันตราย แต่เธอไม่อาจยอมให้ตัวเองถูกหลอกลวงไปมากกว่านี้
เธอเดินออกจากห้องนอนไปอย่างเงียบๆ พยายามที่จะไม่ให้ใครสังเกตเห็น เธอเดินตรงไปยังห้องทำงานของคณิน เธอจำได้ว่าเมื่อคืนอรเข้ามาในห้องนี้
เมื่อมาถึงหน้าประตูห้องทำงาน พิมพ์สูดหายใจลึกๆ เธอหมุนลูกบิดประตูอย่างระมัดระวัง เสียงประตูเปิดออกอย่างแผ่วเบา
ภายในห้องทำงานยังคงมีร่องรอยของการทำงานหนักของคณินอยู่ แต่สิ่งที่พิมพ์สังเกตเห็นทันทีคือ… แฟ้มเอกสารบางอย่างที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานของคณิน
มันเป็นแฟ้มสีดำที่ดูเก่าแก่ พิมพ์เดินเข้าไปใกล้ๆ อย่างช้าๆ หัวใจของเธอเต้นแรงด้วยความตื่นเต้นและหวาดหวั่น
เธอเปิดแฟ้มนั้นออก… และสิ่งที่เธอเห็น ทำเอาเธอแทบยืนไม่อยู่
ภายในแฟ้มนั้น เต็มไปด้วยรูปถ่าย… รูปถ่ายของอรและผู้ชายคนหนึ่ง ที่พิมพ์ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน ชายคนนั้นดูมีอายุมากกว่าอร และเขาก็ไม่ได้ดูเหมือนคณินเลยแม้แต่น้อย
นอกจากรูปถ่ายแล้ว ยังมีเอกสารบางอย่าง… เอกสารที่ดูเหมือนจะเป็นรายงานผลตรวจ DNA
พิมพ์หยิบรายงานผลตรวจ DNA ขึ้นมาอ่าน… และสิ่งที่เธออ่าน ทำเอาเธอแทบหยุดหายใจ
รายงานผลระบุชัดเจนว่า… เด็กชายคนนั้น… ไม่ใช่ลูกของคุณคณิน
“เป็นไปได้ยังไง…” พิมพ์พึมพำด้วยเสียงที่สั่นเครือ
เธอรีบพลิกดูรูปถ่ายอีกครั้ง… และเธอก็เริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวได้
อร… หลอกลวงทุกคน!
อรต้องการจะทำลายพิมพ์… และเธอใช้เด็กคนนั้นเป็นเครื่องมือ!
ในขณะที่พิมพ์กำลังประมวลผลความจริงอันน่าตกใจนี้ เสียงโทรศัพท์มือถือของเธอก็ดังขึ้น… เป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย
พิมพ์ลังเลเล็กน้อยก่อนจะกดรับสาย
“สวัสดีค่ะ”
“นี่พิมพ์ใช่ไหม?” เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้น เสียงนั้นดูคุ้นเคย… แต่พิมพ์ก็ยังนึกไม่ออก
“ใช่ค่ะ… ฉันพิมพ์… คุณคือใครคะ?”
“ฉันคือ… แม่ของเด็กคนนั้น” ผู้หญิงคนนั้นตอบ
พิมพ์อึ้งไป “อะ… อะไรนะคะ?”
“ฉันรู้ว่าเธอคงจะตกใจ… แต่ฉันต้องบอกเธอ… ว่าอร… โกหก”
“คุณ… คุณหมายความว่ายังไงคะ?” พิมพ์ถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความหวัง
“เด็กคนนั้น… ไม่ใช่ลูกของคุณคณิน” ผู้หญิงคนนั้นพูดชัดเจน “เขาเป็นลูกของ… ฉันกับคนอื่น”
“แล้ว… แล้วคุณรู้เรื่องนี้ได้ยังไงคะ?” พิมพ์ถามอย่างรวดเร็ว
“ฉัน… ฉันมีหลักฐาน” ผู้หญิงคนนั้นตอบ “ฉันจะส่งหลักฐานไปให้เธอ”
ก่อนที่พิมพ์จะได้พูดอะไรออกไป สายก็ถูกตัดไป
พิมพ์ยืนนิ่งอยู่กับที่ เธอไม่รู้ว่าจะเชื่อผู้หญิงคนนั้นดีหรือไม่ แต่หลักฐานในแฟ้มเอกสารของคณิน… มันก็ชัดเจนเกินกว่าจะปฏิเสธได้
ทันใดนั้น ประตูห้องทำงานก็ถูกเปิดออกอย่างแรง…
คณินยืนอยู่ตรงนั้น ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตกใจและสับสน… เขาเห็นพิมพ์ยืนอยู่กับแฟ้มเอกสารในมือ… และสีหน้าของเขา ก็บ่งบอกว่าเขารู้แล้วว่าพิมพ์ได้เห็นอะไร
“พิมพ์… เธอ… เธอเห็นอะไร?” คณินถามเสียงกระหืดกระหอบ
พิมพ์มองหน้าคณิน ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความเจ็บปวด แต่ก็มีความมุ่งมั่นที่จะเผชิญหน้ากับความจริง
“ฉันเห็น… ความจริง” พิมพ์ตอบเสียงหนักแน่น
“ความจริงอะไร?” คณินถามอย่างร้อนรน
“ความจริงที่ว่า… อร… โกหก” พิมพ์พูด
คณินมองพิมพ์ด้วยความไม่เชื่อ “โกหก… หมายความว่ายังไง?”
“เด็กคนนั้น… ไม่ใช่ลูกของคุณ” พิมพ์พูดชัดเจน “และคุณ… ก็ไม่ใช่พ่อของเขา”
คำพูดของพิมพ์ ทำเอาคณินเหมือนถูกฟ้าผ่าลงมากลางใจ เขาอ้าปากค้าง ไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้เลย
กลับมาแก้แค้นหนี้รักเพื่อนสนิท
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก