"ความลับ... หรือสิ่งที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้เปลือกนอกที่สมบูรณ์แบบของมหาเศรษฐีผู้เยือกเย็นอย่างคุณเมษกันแน่" ประโยคคำถามที่ค้างคาอยู่ในใจของแพรวา เหมือนหนามที่คอยทิ่มแทง ยิ่งเธอทำงานใกล้ชิดกับเขามากเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งรู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากลบางอย่างที่ซุกซ่อนอยู่ภายใต้ท่าทีอันสง่างามและไร้ที่ติของเขา
เช้าวันต่อมา แพรวามาถึงออฟฟิศแต่เช้าตรู่ เธอตั้งใจว่าจะต้องสะสางงานกองโตให้เสร็จสิ้น เพื่อที่จะได้มีเวลาทบทวนเอกสารที่เมษมอบหมายให้ เธอนั่งลงที่โต๊ะทำงาน พยายามรวบรวมสมาธิ แต่ภาพของวายุเมื่อวานยังคงติดตา รอยยิ้มที่เปลี่ยนไป แววตาที่ตื่นตระหนกเมื่อเห็นแฟ้มเอกสารสีดำ เขาเป็นใคร? ทำไมเขาถึงดูไม่สบายใจเมื่อเห็นเอกสารของเมษ?
เธอหยิบแฟ้มเอกสารนั้นขึ้นมาเปิดอ่านอย่างตั้งใจ เอกสารเหล่านี้คือรายละเอียดของโครงการอสังหาริมทรัพย์ขนาดใหญ่ที่บริษัทของเมษกำลังจะลงทุน โดยมีเป้าหมายที่จะขยายธุรกิจไปยังต่างประเทศ ท่ามกลางตัวเลขและแผนธุรกิจที่ซับซ้อน แพรวาเริ่มสังเกตเห็นว่ามีบางส่วนของเอกสารที่ถูกทำเครื่องหมายไว้เป็นพิเศษด้วยปากกาสีแดง เหมือนมีการเน้นย้ำบางอย่าง
เธอพลิกไปเรื่อยๆ จนกระทั่งเจอบางอย่างที่ทำให้เธอต้องหยุดนิ่ง เอกสารแผ่นหนึ่งเป็นบันทึกการประชุมที่ไม่ได้ระบุวันที่ชัดเจน แต่มีรายชื่อผู้เข้าร่วมประชุม และสิ่งที่สะดุดตาแพรวามากที่สุดคือชื่อของ 'คุณพ่อ' ของเธอ ที่ปรากฏอยู่ในรายชื่อนั้น
"เป็นไปไม่ได้..." เธอพึมพำเสียงแผ่วเบา หัวใจเริ่มเต้นระรัว เธอพยายามอ่านข้อความในบันทึกนั้นอย่างละเอียด มันเป็นรายละเอียดเกี่ยวกับการซื้อขายที่ดินแปลงหนึ่ง ซึ่งดูเหมือนจะเป็นที่ดินที่ครอบครัวของเธอเคยครอบครอง และถูกขายไปในราคาที่ต่ำกว่าความเป็นจริงอย่างผิดสังเกต
"ทำไม... ทำไมพ่อถึงเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้" เธอรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังหมุนคว้าง ข้อมูลที่เธอเคยได้รับมาตลอดชีวิตเกี่ยวกับเหตุการณ์นั้น มันกำลังถูกหักล้างด้วยเอกสารตรงหน้า
เธอหยิบเอกสารอีกแผ่นขึ้นมาดู มันเป็นสัญญาซื้อขายที่ดิน และในช่องของผู้ขาย มีลายเซ็นที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดี... ลายเซ็นของพ่อเธอ และในช่องของผู้ซื้อ คือชื่อของบริษัทในเครือของตระกูลเมษ!
น้ำตาเริ่มคลอเบ้า แพรวารู้สึกเหมือนถูกบีบคั้นจนหายใจไม่ออก ความทรงจำอันเลวร้ายในอดีตที่เธอพยายามจะลบเลือน มันกำลังย้อนกลับมาหลอกหลอนเธออีกครั้ง
เธอจำได้ดีถึงวันที่ครอบครัวของเธอสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่าง พ่อของเธอประสบปัญหาทางการเงินอย่างหนัก จนต้องจำใจขายที่ดินผืนสุดท้ายที่เหลืออยู่ เหตุการณ์นั้นเป็นเหมือนบาดแผลที่ไม่มีวันสมาน และเป็นจุดเริ่มต้นของความยากลำบากในชีวิตของเธอ
แต่เอกสารตรงหน้ากำลังบอกว่า... มันไม่ใช่แค่การขายที่ดินธรรมดา มันมีเงื่อนงำบางอย่างที่ซุกซ่อนอยู่!
ในระหว่างที่เธอกำลังจมอยู่กับความสับสนและความเจ็บปวด ประตูห้องทำงานก็ถูกเปิดออก เผยให้เห็นร่างของเมษที่ยืนอยู่ตรงนั้น
"คุณแพรวา" เขาเรียกชื่อเธอ เสียงของเขาเรียบ แต่แฝงไปด้วยความเย็นชา "คุณกำลังทำอะไรอยู่"
แพรวารีบปิดแฟ้มเอกสารลงอย่างรวดเร็ว พยายามซ่อนความตกใจ "เปล่าค่ะ... แค่กำลังทบทวนเอกสาร"
เมษก้าวเข้ามาในห้องช้าๆ สายตาของเขากวาดมองไปรอบๆ ห้องอย่างพิจารณา ราวกับจะจับผิดทุกการเคลื่อนไหวของเธอ "คุณดู... ไม่สบายใจนะครับ"
"ฉัน... แค่รู้สึกเหนื่อยหน่อยค่ะ" แพรวาพยายามยิ้มให้เขา แต่รอยยิ้มนั้นดูฝืนๆ
เมษเดินมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเธอ ก้มลงมองแฟ้มเอกสารที่เธอปิดไว้ "เอกสารนี้... มีอะไรที่คุณสงสัยเป็นพิเศษหรือเปล่า"
หัวใจของแพรวาเต้นแรง เธอสบตาเขาตรงๆ "คุณเมษคะ... คุณพ่อของฉัน... ท่านเกี่ยวข้องกับที่ดินแปลงนี้ด้วยใช่ไหมคะ"
คำถามของแพรวาเหมือนสายฟ้าฟาดกลางวันแสกๆ สีหน้าของเมษเปลี่ยนไปเล็กน้อย แววตาของเขาฉายแววประหลาดใจ ก่อนจะกลับมาเป็นความเย็นชาดังเดิม "คุณไปรู้อะไรมา"
"ฉันเจอเอกสารค่ะ" แพรวาพูดเสียงสั่น "เอกสารสัญญาซื้อขาย... และบันทึกการประชุม"
เมษยืนนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจยาว "ผมรู้อยู่แล้วว่าวันหนึ่งคุณจะต้องเจอ"
"แล้วมันคือเรื่องอะไรกันแน่คะ" แพรวาถามอย่างคาดคั้น "ทำไมพ่อของฉันถึงขายที่ดินผืนนั้นไปในราคาที่ต่ำขนาดนั้น"
เมษเงียบไป เขาเดินไปเปิดหน้าต่าง มองออกไปยังวิวเมืองด้านนอก "มันเป็นเรื่องที่ซับซ้อนนะ แพรวา"
"ซับซ้อนแค่ไหนคะ" เธอถามเสียงเข้มขึ้น "มันเกี่ยวกับคุณ... เกี่ยวกับครอบครัวของคุณใช่ไหม"
เมษหันกลับมามองเธอ แววตาของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดและความเจ็บปวด "ใช่... มันเกี่ยวกับผม"
เขาเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในอดีตอย่างละเอียด ย้อนกลับไปหลายปี ก่อนที่เขาจะพบกับแพรวา และก่อนที่เธอจะเจอเหตุการณ์เลวร้ายในชีวิต "ตอนนั้น... พ่อของคุณกำลังมีปัญหาทางการเงินอย่างหนัก เขาต้องการเงินด่วน แต่ไม่มีใครยอมให้กู้"
"และครอบครัวของคุณ... ก็ใช้โอกาสนี้" แพรวาพูดเสียงแผ่วเบา
เมษพยักหน้า "เรา... ได้เสนอซื้อที่ดินผืนนั้นในราคาที่ต่ำกว่าความเป็นจริงมาก เพื่อแลกกับการช่วยเหลือทางการเงินบางส่วนให้กับพ่อของคุณ"
"ช่วยเหลือ?" แพรวาหัวเราะอย่างขมขื่น "นี่มันคือการเอาเปรียบชัดๆ!"
"ผมรู้" เมษตอบเสียงเบา "แต่นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนั้น"
"แล้วทำไม... ทำไมคุณถึงไม่บอกฉันเรื่องนี้" แพรวาถามด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ "ทำไมคุณถึงปล่อยให้ฉันเข้าใจผิดมาตลอด"
"ผม... กลัว" เมษสารภาพ "ผมกลัวว่าคุณจะเกลียดผมยิ่งกว่าเดิม"
"ฉันเกลียดคุณอยู่แล้วนี่คะ!" แพรวาตะโกนออกมา น้ำตาที่กลั้นไว้ไหลทะลักออกมา "คุณทำร้ายฉัน คุณทำให้ครอบครัวของฉันต้องลำบาก... แล้วตอนนี้คุณยังมาบอกอีกว่าเรื่องทั้งหมดนี้... คุณก็มีส่วนเกี่ยวข้อง!"
เธอรู้สึกเหมือนหัวใจกำลังจะแตกสลาย ความเจ็บปวดที่เคยมี มันทวีคูณขึ้นเป็นร้อยเท่าพันเท่า
"ผมกลับมาที่นี่... เพื่อชดใช้" เมษพูดเสียงเครือ "ผมต้องการแก้ไขทุกอย่างที่ผมเคยทำผิดพลาดไป"
"แก้ไข?" แพรวาหัวเราะเยาะ "คุณจะแก้ไขทุกอย่างได้อย่างไรในเมื่อทุกอย่างมันสายเกินไปแล้ว!"
เธอไม่สามารถทนฟังอะไรได้อีกต่อไป แพรวารีบเก็บเอกสารทั้งหมดเข้าแฟ้ม ก่อนจะรีบเดินออกจากห้องทำงานของเมษไป เธอวิ่งออกจากอาคารไปอย่างไร้จุดหมาย ทิ้งให้เมษยืนนิ่งอยู่เพียงลำพัง พร้อมกับความจริงที่เพิ่งถูกเปิดเผย
แต่ขณะที่เธอวิ่งผ่านโถงทางเดิน เธอก็เหลือบไปเห็นร่างของวายุที่ยืนอยู่ตรงมุมโถง เขามองมาที่เธอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใย
เมื่อเห็นแพรวาเดินออกมาด้วยท่าทีที่ดูตกใจและเสียใจ วายุรีบเดินเข้ามาหาเธอ "แพรวา! เกิดอะไรขึ้น"
แพรวารีบปัดมือเขาออก "อย่ามายุ่งกับฉัน!"
เธอวิ่งต่อไปโดยไม่หันกลับมา ทิ้งให้วายุยืนมองตามไปด้วยความกังวลใจ
แพรวารู้สึกเหมือนกำลังจมดิ่งลงไปในเหวลึกแห่งความเจ็บปวด เธอไม่รู้ว่าจะหันหน้าไปทางไหน ไม่รู้ว่าจะเชื่อใครดี... ความลับที่ร้อนแรงนี้กำลังเผาผลาญเธอจนแทบจะมอดไหม้
ความลับร้อนแรง
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก