“คุณแม่คะ... ลุงคนนั้นจะมาหาอีกไหมคะ?” เสียงเล็กๆ ของต้นกล้าดังขึ้นขณะที่แพรวากำลังเก็บจานที่เปื้อนคราบอาหารเช้า เมษ... ชื่อนั้นยังคงวนเวียนอยู่ในความคิดของเธอ ไม่ใช่แค่ในฐานะอดีตคนรักที่เคยทำร้ายเธอจนแหลกสลาย แต่ในฐานะพ่อของลูกชายสุดที่รักของเธอ
แพรวาชะงักมือที่กำลังเช็ดจานไปชั่วขณะ เธอเหลือบมองลูกชายที่กำลังนั่งมองเธอด้วยดวงตาใสซื่อ “แม่ไม่รู้จ้ะลูก... ลุงเขาอาจจะมา... หรืออาจจะไม่มาก็ได้” เธอพยายามตอบให้เป็นกลางที่สุด แต่ในใจลึกๆ เธอก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหวั่นไหว
หลังจากวันที่เมษมาปรากฏตัวที่หน้าบ้าน ชีวิตของเธอก็ตกอยู่ในวังวนแห่งความสับสนอีกครั้ง การกลับมาของเขาเปรียบเสมือนการปลุกปีศาจในอดีตให้ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้... มันไม่ใช่แค่เรื่องของเธอคนเดียวอีกต่อไป มันมีต้นกล้าอยู่ตรงกลาง
เธอพยายามรวบรวมสติ คิดถึงชีวิตที่เธอสร้างขึ้นมาอย่างยากลำบากตลอดหลายปีที่ผ่านมา เธอทำงานหนัก เรียนรู้ที่จะเข้มแข็งขึ้น แม้จะไม่มีเขาอยู่ข้างๆ เธอสร้างบ้านหลังเล็กๆ ที่อบอุ่นให้ต้นกล้า เธอทุ่มเททุกอย่างเพื่อมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้กับลูกชายเพียงคนเดียวของเธอ การกลับมาของเมษ... เขาเข้ามาเพื่อทำลายทุกอย่างที่เธอสร้างมาหรือเปล่า?
“แต่ผมชอบลุงต้นคุงนะครับแม่” ต้นกล้าเอ่ยขึ้นมาด้วยสีหน้าออดอ้อน “ลุงต้นคุงใจดี... แล้วก็ยิ้มสวยด้วย”
คำว่า “ต้นคุง” ที่เด็กชายเรียกเมษ ทำให้แพรวาอดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้ เธอจำได้ว่าครั้งหนึ่งเมษเคยบอกว่าอยากให้ลูกชายของเขาชื่อ “ต้นกล้า” และถ้าเป็นลูกสาวก็จะชื่อ “ต้นสาย” เขาเคยพูดถึงความฝันของครอบครัวที่อบอุ่น... ความฝันที่ตอนนี้ได้แตกสลายไปแล้ว
“ลูก... ลูกคิดว่าลุงเขาใจดีเหรอ?” แพรวาถามพร้อมกับลูบหัวลูกชายเบาๆ
“ครับ! ลุงเขาใจดีมากเลย... ตอนลุงเขามา ลุงเขาให้ขนมต้นกล้าด้วย...” ต้นกล้าเล่าด้วยท่าทางตื่นเต้น “แล้วลุงเขาบอกว่า... เขาจะเป็นพ่อที่ดีให้ต้นกล้า”
คำพูดของต้นกล้าทำให้แพรวาใจหวิวอีกครั้ง เธอรู้ดีว่าเมษเป็นคนอย่างไร เขาเป็นคนที่มีอำนาจ มีเงินทองมากมาย เขาสามารถทำทุกอย่างให้สำเร็จได้ตามที่ต้องการ แต่... เขาจะทำตามคำพูดที่ให้ไว้กับลูกชายของเธอจริงหรือ? หรือมันเป็นเพียงคำลวงอีกครั้ง?
“ลูก... ลูกฟังเขานะ... บางที... คนเราก็พูดอะไรไปเรื่อย” แพรวาพยายามเตือนสติลูกชาย “เราอยู่ของเราแบบนี้ก็มีความสุขแล้วนะ”
“แต่ต้นกล้าอยากมีพ่อครับแม่” ต้นกล้าตอบอย่างจริงจัง “เพื่อนต้นกล้าทุกคนมีพ่อ... ทำไมต้นกล้าไม่มีพ่อล่ะครับ?”
คำถามนั้นทำให้แพรวาท้องไส้ปั่นป่วน เธอไม่รู้จะตอบลูกชายอย่างไรดี เธอไม่อยากให้ลูกชายรู้สึกว่าด้อยกว่าใคร แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็ไม่อยากให้เขาต้องไปผูกพันกับผู้ชายที่เคยทำร้ายเธอ
“ลูก... แม่... แม่ก็รักต้นกล้ามากที่สุดนะ” แพรวาพยายามปลอบลูกชาย “แม่คนเดียวก็ดูแลต้นกล้าได้”
“แต่... ถ้ามีพ่อด้วย... มันก็จะดีกว่าไม่ใช่เหรอครับ?” ต้นกล้ายังคงอ้อนวอน
แพรวาถอนหายใจยาว เธอเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปยังสวนดอกไม้เล็กๆ ที่เธอปลูกเอง ดอกกุหลาบสีแดงสดกำลังเบ่งบานสะพรั่งราวกับจะสะท้อนถึงความรักที่เคยมี... และความเจ็บปวดที่ยังคงหลงเหลืออยู่
เมื่อหลายปีก่อน หลังจากที่เมษหายหน้าไปอย่างไร้ร่องรอย แพรวาก็พบว่าตัวเองตั้งครรภ์ เธอเสียใจมาก เจ็บปวดมาก แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็รู้สึกถึงความหวังเล็กๆ ที่ก่อตัวขึ้นในใจ เธอตัดสินใจที่จะไม่บอกเรื่องนี้กับเมษ เธอรู้ดีว่าเขาคงไม่ต้องการเด็กคนนี้... เด็กที่เกิดจากความผิดพลาดของเขา
เธอตัดสินใจที่จะเผชิญหน้ากับทุกอย่างด้วยตัวคนเดียว เธอขายบ้านหลังเก่าที่เคยอยู่กับเมษ เพื่อนำเงินมาเริ่มต้นชีวิตใหม่ เธอทำงานทุกอย่างที่ทำได้ เพื่อให้มีเงินเลี้ยงดูตัวเองและลูก เธอใช้ชีวิตอย่างสมถะ ประหยัดอดออม เพื่อให้ต้นกล้ามีอนาคตที่ดี
เธอไม่เคยต้องการอะไรจากเมษเลย... ไม่เคยต้องการแม้แต่เศษเสี้ยวความเห็นใจจากเขา
แต่แล้ว... วันหนึ่ง... โชคชะตาก็เล่นตลกกับเธออีกครั้ง
วันนั้นเป็นวันที่เธอไปหาหมอตามนัด หมอตรวจอัลตราซาวด์แล้วแจ้งข่าวดีให้เธอทราบ... แต่ข่าวดีนั้นกลับทำให้เธอใจหายวาบ
“คุณแพรวาคะ... ตรวจพบว่าลูกของคุณแพรวา... มีภาวะเลือดข้นค่ะ” หมอกล่าวด้วยน้ำเสียงที่แฝงความกังวล “ภาวะนี้อาจจะส่งผลต่อการไหลเวียนของเลือด... ซึ่งอาจจะทำให้เกิดความผิดปกติในการพัฒนาของทารกได้ค่ะ”
แพรวานั่งนิ่งราวกับถูกสาป เธอไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง ภาวะเลือดข้น? เธอไม่เคยมีประวัติเรื่องนี้มาก่อนในครอบครัว... แล้วใครล่ะ... ที่จะทำให้เกิดภาวะนี้ขึ้น?
หมออธิบายเพิ่มเติมว่า ภาวะเลือดข้นบางชนิดสามารถถ่ายทอดทางพันธุกรรมได้... ซึ่งหมายความว่า... อาจจะต้องตรวจดีเอ็นเอของพ่อเด็กด้วย
ในตอนแรก แพรวาท้อแท้และสิ้นหวัง เธอคิดว่าเธอคงไม่สามารถทำอะไรได้อีกแล้ว แต่เมื่อมองไปยังภาพอัลตราซาวด์ของลูกชายตัวน้อยที่กำลังดิ้นอยู่ในท้อง เธอก็มีกำลังใจขึ้นมาอีกครั้ง เธอตัดสินใจที่จะต่อสู้เพื่อลูกชายของเธอ
เธอเริ่มค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับภาวะเลือดข้น เธอพบว่ามีวิธีการรักษาและควบคุมภาวะนี้ได้ แต่ต้องอาศัยความร่วมมือจากพ่อของเด็ก... ซึ่งก็คือเมษ
การกลับมาของเมษในครั้งนี้... จึงไม่ใช่แค่การกลับมาเพื่อชดใช้ความผิด... แต่ยังหมายถึงความหวังเดียวที่เธอมี... สำหรับการรักษาลูกชายของเธอ
เธอเดินไปที่ห้องนอนของต้นกล้า มองดูใบหน้าหลับใหลของลูกชายด้วยความรักอันท่วมท้น เธอรู้ว่าเธอต้องตัดสินใจเรื่องนี้อย่างรอบคอบ เธอต้องปกป้องลูกชายของเธอ... ไม่ว่าจะต้องแลกมาด้วยอะไรก็ตาม
เธอเดินกลับมาที่ห้องนั่งเล่น เปิดโน้ตบุ๊กขึ้นมา เธอค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับเมษ... ข้อมูลเกี่ยวกับบริษัทของเขา... ข้อมูลเกี่ยวกับชีวิตของเขาในปัจจุบัน
เธอพบว่าเขายังคงเป็นมหาเศรษฐีผู้ทรงอิทธิพล... ยังคงเป็นที่หมายปองของผู้หญิงมากมาย... แต่... เขาได้แต่งงานแล้วหรือยัง? เขาได้มีใครอื่นในชีวิตแล้วหรือยัง?
ข้อมูลที่เธอพบทำให้ใจเธอเย็นลงเล็กน้อย... เมษยังคงโสด...
แต่สิ่งที่ทำให้เธอไม่สบายใจอย่างยิ่ง คือ... ข่าวลือเกี่ยวกับความโหดเหี้ยมของเขาในธุรกิจ... ข่าวลือที่ว่าเขาไม่เคยเห็นใครอยู่ในสายตา... ข่าวลือที่ว่าเขาพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ...
เธอรู้ดีว่าเมษเป็นคนอย่างไร... เขาเป็นคนที่มีเสน่ห์... แต่ก็อันตราย... เขาเป็นคนที่มีอำนาจ... แต่ก็ไร้ความปราณี...
เธอจะสามารถไว้ใจเขาได้อีกครั้งหรือ? เธอจะสามารถขอความช่วยเหลือจากเขา... โดยที่ไม่ต้องตกอยู่ในอันตรายอีกครั้งหรือ?
ขณะที่เธอกำลังครุ่นคิดอย่างหนัก... ทันใดนั้น... เสียงโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น... เป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย...
เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกดรับสาย... “สวัสดีค่ะ...”
“แพรวา... นี่ผมเอง... เมษ” เสียงของเขาดังขึ้นจากปลายสาย... น้ำเสียงของเขาฟังดูอ่อนลงกว่าวันแรกที่เขามาหา... ราวกับมีความกังวลบางอย่างซ่อนอยู่
“คุณ... คุณโทรมาทำไมคะ?” แพรวาถามเสียงเรียบ
“ผม... ผมอยากจะคุยกับคุณ... เรื่องต้นกล้า” เมษกล่าว
“ต้นกล้า? คุณจะเอาอะไรจากลูกของฉันอีก?” แพรวาถามอย่างระแวง
“ผม... ผมอยากจะช่วย” เมษกล่าว “ผมรู้ว่า... ต้นกล้ามีปัญหาเรื่องสุขภาพ... ผม... ผมอยากจะช่วยให้เขาหาย”
แพรวาตกใจ... เขา... เขารู้เรื่องนี้ได้อย่างไร? ใครเป็นคนบอกเขา?
“คุณรู้เรื่องนี้ได้ยังไงคะ?” เธอถามด้วยความสงสัย
“ผม... ผมได้ยินมาจากคนใกล้ตัวคุณ... เขา... เขาเป็นห่วงต้นกล้ามาก... เขาเลยบอกผม” เมษโกหก... เขาไม่ได้ยินมาจากใครทั้งสิ้น... แต่เขาอยากจะให้แพรวายอมเปิดใจคุยกับเขา
“คนใกล้ตัวฉัน? ใครคะ?” แพรวาถามอย่างไม่ไว้ใจ
“ผม... ผมบอกไม่ได้ครับ... แต่มั่นใจเถอะครับ... เขาหวังดีกับคุณกับต้นกล้าจริงๆ” เมษพยายามโน้มน้าว
แพรวาเงียบไปนาน เธอไม่รู้จะเชื่อเขาดีหรือไม่... แต่ในขณะเดียวกัน... เธอก็อดสงสัยไม่ได้... ถ้าเขาต้องการจะช่วยจริงๆ... มันอาจจะเป็นโอกาสที่ดีสำหรับต้นกล้า?
“คุณ... คุณอยากจะคุยเรื่องนี้ที่ไหน?” แพรวาถามเสียงเบา
“ที่ไหนก็ได้ที่คุณสะดวกครับ... ผม... ผมอยากจะขอโอกาส... ในการเป็นส่วนหนึ่งในการดูแลต้นกล้า” เมษตอบ
แพรวากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก... โอกาส... โอกาสที่จะได้เริ่มต้นใหม่... หรือโอกาสที่จะถูกทำร้ายอีกครั้ง?
“พรุ่งนี้... ตอนบ่าย... ที่ร้านกาแฟเดิมของเรา” แพรวาตัดสินใจ... “แต่... ขอให้คุณมาคนเดียว... และ... อย่าทำอะไรให้ฉันกับลูกต้องเดือดร้อน”
“ครับ... ผมจะมา... ขอบคุณนะครับแพรวา” เมษกล่าวอย่างดีใจ
แพรวาตัดสายไป... เธอหันกลับไปมองลูกชายอีกครั้ง... ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น... เธอจะต้องทำทุกอย่าง... เพื่อปกป้องและรักษาลูกชายของเธอ... แม้จะต้องเผชิญหน้ากับอดีตที่โหดร้ายอีกครั้งก็ตาม
ความลับร้อนแรง
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก