ตอนที่ 5 — จดหมายจากอดีต

ความมืดมิดที่โอบล้อมตัวเธอไม่ได้มาจากไฟฟ้าดับ แต่มันคือความมืดมิดที่กำลังจะกลืนกินจิตวิญญาณ รินดาพยายามตะโกน แต่เสียงของเธอเหมือนถูกกลืนหายไปในความโกลาหล เสียงกรีดร้องของผู้คนดังระงมราวกับเสียงกรีดร้องจากนรก ร่างของเธอถูกกระชากไปข้างหน้าอย่างรุนแรง เธอรู้สึกได้ถึงความสับสนวุ่นวาย การเบียดเสียดของผู้คน ‌และกลิ่นคาวเลือดที่เริ่มโชยมาแตะจมูก

"ปล่อยนะ!" เธอพยายามดิ้นรน แต่แรงที่จับเธอไว้แข็งแกร่งจนเธอไม่สามารถขัดขืนได้

"คุณรินลดาครับ! คุณรินลดา! ได้โปรดมีสติด้วยครับ!" เสียงหนึ่งดังขึ้นข้างหู ราวกับมาจากที่ไกลแสนไกล

เมื่อแสงไฟกลับมาอีกครั้ง รินดาก็พบว่าตัวเองกำลังถูกพยุงโดยชายชุดดำคนเดียวกับที่ยื่นเอกสารให้ภัทร ​เขาดูแข็งแรงและมีท่าทีสงบ แต่ดวงตาของเขากลับฉายแววตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด

"เกิดอะไรขึ้นคะ" รินดาถามเสียงแหบพร่า เธอปัดมือของเขาออกอย่างแรง แล้วหันไปมองรอบๆ ตัว

ภาพตรงหน้าคือความโกลาหลที่แท้จริง โต๊ะอาหารคว่ำระเนระนาด จานชามแตกกระจาย ‍ผู้คนกำลังวิ่งหนีกันไปคนละทิศละทาง บางคนบาดเจ็บ บางคนกำลังร้องไห้ และที่น่าตกใจที่สุด... รินดาเห็นร่างของใครบางคนนอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น โดยมีเลือดสีแดงสดไหลนองออกมาจากร่างนั้น

"คุณภัทร!" รินดาอุทาน เธอพยายามจะวิ่งเข้าไปหา ‌แต่ชายชุดดำก็รั้งเธอไว้

"คุณภัทรปลอดภัยครับ! แต่... แต่มีคนถูกทำร้าย" เขาพูดเสียงสั่น

"ใครคะ! ใครถูกทำร้าย!"

"ผม... ผมไม่แน่ใจครับ" ชายชุดดำตอบ ใบหน้าของเขาซีดเผือด ‍"แต่ดูเหมือนว่า... จะมีคนจงใจก่อวินาศกรรมในงานครับ"

วินาศกรรม? รินดาได้แต่ยืนอึ้งกับคำพูดนั้น ภาพเหตุการณ์เมื่อครู่ผุดขึ้นมาในหัว การดับไฟอย่างกะทันหัน การเบียดเสียดของผู้คน และร่างที่นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น... มันไม่ใช่แค่เหตุการณ์บังเอิญ ​มันคือแผนการร้ายที่ถูกวางไว้อย่างแยบยล

ภัทรเดินเข้ามาหาเธอ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความขุ่นเคืองและโทสะ แต่แววตาของเขากลับจับจ้องไปที่ร่างที่นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น ราวกับกำลังมองหาบางสิ่งบางอย่าง

"ใครทำ?" ภัทรถามเสียงเข้ม

"ผมกำลังสืบสวนอยู่ครับท่าน" ชายชุดดำตอบ

"สืบสวนอะไร! ฉันต้องการคำตอบเดี๋ยวนี้!" ภัทรตะคอกเสียงดัง

รินดาได้แต่ยืนมองเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยความหวาดกลัว ​เธอไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แต่สิ่งที่เธอรู้ก็คือ แผนการที่ภัทรพูดถึงเมื่อครู่ มันกำลังจะเริ่มขึ้นแล้วจริงๆ และเธอเองก็อาจตกเป็นเป้าหมายของมันได้เช่นกัน

"คุณรินลดา" ภัทรหันมาพูดกับเธอ น้ำเสียงของเขาอ่อนลงเล็กน้อย แต่ยังคงแฝงไว้ด้วยความเย็นชา ​"คุณปลอดภัยดีใช่ไหม?"

"ค่ะ" รินดาตอบรับเบาๆ

"ดี" ภัทรกล่าว "คืนนี้คุณกลับไปพักผ่อนที่บ้านได้แล้ว ส่วนฉัน... มีเรื่องต้องจัดการ"

เขาไม่ได้แสดงความเป็นห่วงเธอมากไปกว่านั้น ราวกับว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องปกติธรรมดาสำหรับเขา รินดารู้สึกได้ถึงความห่างเหินที่เพิ่มมากขึ้นระหว่างพวกเขา แม้จะแต่งงานกันแล้ว แต่เขาก็ยังคงทำตัวเหมือนคนแปลกหน้า

เมื่อกลับมาถึงคฤหาสน์หลังใหญ่ที่เต็มไปด้วยความเงียบงัน รินดาก็รู้สึกได้ถึงความเหนื่อยล้าที่ถาโถมเข้ามา เธอเดินเข้าไปในห้องนอนใหญ่ที่เธอต้องอยู่ร่วมกับภัทร แต่เขาก็ยังไม่กลับมา

รินดาตัดสินใจเดินไปที่โต๊ะเครื่องแป้งของ 'รินลดา' พี่สาวของเธอ เธอพยายามที่จะค้นหาเบาะแสบางอย่างเกี่ยวกับชีวิตของพี่สาว ที่อาจจะช่วยให้เธอเข้าใจสถานการณ์ที่กำลังเผชิญอยู่มากขึ้น

เธอเปิดลิ้นชักโต๊ะเครื่องแป้งออกอย่างช้าๆ ข้างในเต็มไปด้วยเครื่องสำอางและเครื่องประดับของรินลดา แต่สิ่งที่ดึงดูดสายตาของเธอคือ กล่องไม้เก่าๆ ที่ซ่อนอยู่ใต้สุดของลิ้นชัก

ด้วยความสงสัย รินดาหยิบกล่องไม้นั้นออกมา มันดูเก่าแก่และมีร่องรอยของการใช้งานมานาน เธอค่อยๆ เปิดมันออก ข้างในมีเพียงกระดาษที่ถูกพับไว้อย่างเรียบร้อย และมีตราประทับโบราณประทับอยู่

รินดาหยิบกระดาษนั้นออกมาอย่างระมัดระวัง เธอค่อยๆ คลี่มันออก และเมื่อได้อ่านข้อความที่อยู่บนกระดาษนั้น หัวใจของเธอก็ราวกับจะหยุดเต้น...

มันคือจดหมาย... จดหมายที่เขียนด้วยลายมือของรินลดา พี่สาวของเธอ

"ถึงน้องรินดาที่รัก"

"หากน้องได้อ่านจดหมายฉบับนี้ นั่นหมายความว่า... พี่อาจจะไม่อยู่แล้ว"

"พี่ขอโทษที่ต้องทำแบบนี้กับน้องนะ... แต่นี่คือทางเดียวที่พี่จะปกป้องน้องได้"

"เรื่องการแต่งงานของพี่กับคุณภัทร... มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ"

"เขา... เขาเป็นคนที่พี่เคยรักมากที่สุดในชีวิต... แต่ความรักของเรามันจบลงด้วยโศกนาฏกรรม... โศกนาฏกรรมที่เกิดจากความโลภและความแค้นของคนบางคน"

"พี่ต้องแต่งงานกับคุณภัทร... เพื่อที่จะได้อยู่ใกล้ชิดเขา... และสืบหาความจริงเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับครอบครัวของเรา..."

"พี่รู้ว่าน้องเกลียดคุณภัทร... และเขาก็เกลียดน้อง... แต่นั่นคือสิ่งที่พี่ต้องทำ... พี่ต้องให้น้องสวมรอยเป็นพี่... เพื่อที่น้องจะได้ปลอดภัย... และเพื่อที่พี่จะได้ทำภารกิจของพี่ให้สำเร็จ"

"มีบางอย่างที่พี่ปิดบังน้องมาตลอดชีวิต... บางอย่างที่เกี่ยวข้องกับพ่อและแม่ของเรา... และคุณภัทร... เขาก็มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เช่นกัน"

"พี่ขอโทษที่ต้องหลอกล่าน้อง... แต่น้องต้องเข้าใจ... ชีวิตของน้องตกอยู่ในอันตราย... และพี่ทำอะไรไม่ได้มากไปกว่านี้แล้ว"

"ขอให้น้องโชคดี... และอย่าไว้ใจใคร... แม้แต่คนที่น้องรักที่สุด..."

"รักเสมอ" "รินลดา"

น้ำตาไหลอาบแก้มของรินดาอย่างไม่อาจห้ามได้ เธออ่านจดหมายซ้ำไปซ้ำมา คำพูดของพี่สาวประหนึ่งมีดที่กรีดแทงหัวใจ เธอไม่เคยรู้เลยว่าชีวิตของพี่สาวเต็มไปด้วยความลับอันดำมืดเช่นนี้ การแต่งงานครั้งนี้ไม่ใช่แค่การหลอกลวง แต่มันคือแผนการที่ซับซ้อนยิ่งกว่าที่เธอเคยคิด

ทำไมพี่สาวต้องปิดบังเธอ? ทำไมเธอถึงต้องสวมรอยเป็นพี่สาว? และใครคือคนที่มีความโลภและความแค้นที่ทำลายครอบครัวของเธอ?

แล้วภัทร... ชายผู้เย็นชาและเกลียดชังเธอ... เขามีส่วนเกี่ยวข้องกับโศกนาฏกรรมนั้นได้อย่างไร?

ขณะที่รินดากำลังจมดิ่งอยู่กับความคิด คำพูดสุดท้ายของพี่สาวก็ก้องอยู่ในหู "อย่าไว้ใจใคร... แม้แต่คนที่น้องรักที่สุด..."

แล้วเสียงเปิดประตูห้องนอนก็ดังขึ้น รินดารีบเช็ดน้ำตา แล้วเก็บจดหมายกลับเข้าไปในกล่องไม้ เธอปิดมันลงอย่างรวดเร็ว ก่อนจะวางมันกลับไปที่เดิม

ภัทรเดินเข้ามาในห้อง ดวงตาของเขาเย็นชาเหมือนเช่นเคย "กลับมาแล้วเหรอ" เขาถาม

รินดาพยักหน้าตอบ เธอพยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุด แต่ภายในใจของเธอเต็มไปด้วยคำถามและความสับสน

"คุณภัทรคะ" รินดาตัดสินใจถามออกไป "คุณ... เคยรักพี่รินลดามาก่อนหรือเปล่าคะ"

ภัทรหยุดชะงักไปชั่วครู่ สีหน้าของเขาดูแข็งกร้าวขึ้นกว่าเดิม "ทำไมเธอถึงถามแบบนั้น?"

"เปล่าค่ะ... แค่อยากรู้"

ภัทรเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ ดวงตาคมกริบของเขามองสำรวจใบหน้าของเธอ ราวกับจะจับผิด "เธอไม่ควรจะถามเรื่องไร้สาระ" เขาพูดเสียงเย็น "แล้วก็... อย่าพยายามค้นหาอะไรที่น้องไม่ควรรู้"

"ถ้าฉันอยากรู้ล่ะคะ" รินดาถามท้าทาย

ภัทรหัวเราะในลำคอ "ถ้าเธออยากรู้... ก็เตรียมตัวรับผลที่จะตามมาได้เลย"

แล้วเขาก็โน้มตัวเข้ามาใกล้ใบหน้าของเธอ ราวกับจะข่มขู่ "จำไว้... ชีวิตของเธออยู่ในการควบคุมของฉัน... และถ้าเธอทำให้ฉันไม่พอใจ... เธอจะเสียใจไปตลอดชีวิต"

รินดาได้แต่ยืนตัวแข็งทื่อ เธอสัมผัสได้ถึงลมหายใจของเขาที่ปะทะใบหน้า แต่สิ่งที่น่ากลัวกว่าความใกล้ชิดนั้น คือความจริงที่ซ่อนเร้นซึ่งกำลังจะเปิดเผยออกมา... ความจริงที่พี่สาวของเธอทิ้งไว้ให้เธอค้นหา... ความจริงที่จะเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งทุกอย่าง...