ตอนที่ 10 — ความลับที่ถูกเปิดเผย

"ถ้าความจริงที่ฉันกำลังจะบอกเธอ จะทำให้โลกทั้งใบของเธอสั่นคลอน... เธอพร้อมหรือยัง รินดา?" เสียงทุ้มต่ำของ 'ชานนท์' ชายผู้เป็นเหมือนพ่อบุญธรรมของ 'รินดา' ‌และพี่ชายที่ 'อรทัย' พี่สาวของเธอรักและไว้ใจดังชีวิต ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบของห้องทำงานที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของเอกสารและน้ำหอมราคาแพง รินดาตัวสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ ดวงตาเบิกกว้างจ้องมองใบหน้าของชายที่เธอเคยมอบความไว้วางใจให้มากที่สุด ดวงตาที่เคยทอประกายอบอุ่น บัดนี้กลับฉายแววบางอย่างที่ทำให้เธอรู้สึกหนาวสะท้านไปถึงขั้วหัวใจ

"คุณ... ​คุณหมายความว่ายังไงคะ" เสียงของรินดาแหบพร่า แทบจะหลุดลอยไปกับสายลมที่พัดโชยผ่านหน้าต่าง ดวงใจของเธอเต้นระส่ำราวกับจะทะลุออกมานอกอก เธอรู้ดีว่าคำพูดของชานนท์กำลังจะพาเธอไปสู่ความจริงอันมืดดำยิ่งกว่าขุมนรกที่เธอเคยเผชิญมาตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา

ชานนท์ถอนหายใจยาว พลางยื่นเอกสารแผ่นหนึ่งให้รินดา "อุบัติเหตุของอรทัย... มันไม่ใช่แค่อุบัติเหตุ ‍รินดา"

มือของรินดาสั่นเทาขณะรับเอกสารมาอ่าน ข้อความที่ปรากฏบนกระดาษขาวสะอาด ตอกย้ำความรู้สึกเลวร้ายที่ก่อตัวขึ้นในใจของเธอตั้งแต่แรกเห็น มันคือรายงานการสืบสวนภายในที่ถูกปิดเป็นความลับ รายงานที่ระบุถึงความผิดปกติหลายประการเกี่ยวกับรถของอรทัยในวันเกิดเหตุ ตลอดจนหลักฐานที่บ่งชี้ว่าเบรกของรถถูกดัดแปลงอย่างจงใจ!

"ไม่จริง... ไม่จริง! พี่อรทัย... ‌พี่สาวของฉัน..." รินดาพึมพำอย่างไม่อยากเชื่อ เธออ่านซ้ำไปซ้ำมา ราวกับหวังว่าสายตาจะมองเห็นข้อความที่แตกต่างไปจากเดิม แต่ภาพตรงหน้ายังคงยืนยันความโหดร้ายนั้น

"แล้ว... ใครล่ะคะ ใครเป็นคนทำ?" รินดาเงยหน้าขึ้นมองชานนท์ ‍ดวงตาแดงก่ำเต็มไปด้วยน้ำตาที่เอ่อคลอ เธอต้องการคำตอบ ต้องการคนที่ต้องรับผิดชอบต่อการสูญเสียพี่สาวอันเป็นที่รักของเธอ

ชานนท์หลับตาลงช้าๆ ราวกับกำลังรวบรวมความกล้า ก่อนจะค่อยๆ เอ่ยถ้อยคำที่บั่นทอนจิตใจของรินดาจนแทบแหลกสลาย

"คนที่อยู่เบื้องหลัง... คนที่สั่งให้ดัดแปลงรถของอรทัย... คือคนที่เธอคิดไม่ถึงที่สุด ​รินดา..."

"ใครคะ! บอกฉันเดี๋ยวนี้!" รินดาตะโกนเสียงดัง ความอดทนของเธอขาดสะบั้น เธอไม่สนใจว่าตัวเองกำลังยืนอยู่ในห้องทำงานของใคร หรือกำลังเผชิญหน้ากับใครอีกต่อไป เธอต้องการรู้ความจริง!

ชานนท์ลืมตาขึ้นอีกครั้ง สายตาของเขาประสานเข้ากับดวงตาที่เต็มไปด้วยความปวดร้าวของรินดา ​"มันคือ... 'ภัทร' ค่ะ รินดา... สามีของเธอ"

คำพูดนั้นราวกับสายฟ้าฟาดกลางใจของรินดา เธอทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้อย่างแรง ขาทั้งสองข้างอ่อนปวกเปียกจนไม่อาจทรงตัวอยู่ได้ ภัทร? ​มหาเศรษฐีผู้เย็นชาที่เธอต้องสวมรอยเป็นพี่สาวแต่งงานด้วย? คนที่เธอเกลียดและหวาดกลัวมาตลอด? คนที่เธอคิดว่าเป็นเหยื่อของแผนการอันชั่วร้ายของใครบางคน?

"ไม่... ไม่ใช่ค่ะ! คุณต้องพูดผิด! ภัทร... เขาไม่มีทางทำแบบนั้น! เขาเกลียดฉัน... เขาเกลียดพี่อรทัย... เขาไม่มีเหตุผลที่จะทำร้ายพี่อรทัย!" รินดาปฏิเสธอย่างสิ้นหวัง เธอไม่อยากเชื่อว่าคนที่เธอต้องหลอกลวงอยู่ทุกวัน จะเป็นฆาตกรโหดเหี้ยมที่พรากชีวิตพี่สาวของเธอไป

"เหตุผลที่ภัทรทำ... มันซับซ้อนกว่าที่เธอคิด รินดา" ชานนท์พยายามอธิบาย "เขาเชื่อว่าอรทัยพยายามจะทำลายธุรกิจของเขา... เขาจึงต้องการกำจัดเธอ"

"แต่นั่นมัน... นั่นมันก็เป็นแค่การเข้าใจผิด! ไม่ใช่เหรอคะ! พี่อรทัยรักคุณภัทรมากนะคะ! ทำไมเขาถึง... ถึงทำร้ายพี่อรทัยได้ถึงขนาดนี้!" รินดาแทบจะตะโกนออกมา น้ำตาไหลพรากอาบแก้ม เธอรู้สึกเหมือนทุกสิ่งที่เธอเคยเชื่อ ถูกพังทลายลงอย่างไม่เหลือชิ้นดี

"ความรัก... ความเกลียด... มันเป็นเส้นบางๆ ที่แบ่งกันได้ยาก รินดา" ชานนท์มองไปที่รินดาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสงสาร "และบางครั้ง... ความผิดพลาดเพียงครั้งเดียว ก็สามารถนำไปสู่โศกนาฏกรรมที่ไม่อาจแก้ไขได้"

"คุณ... คุณรู้เรื่องนี้มาตลอดเลยใช่ไหมคะ!" รินดาเงยหน้าขึ้นถามชานนท์ด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน ทั้งความโกรธ ความผิดหวัง และความหวาดกลัว "ทำไมคุณไม่บอกฉัน! ทำไมคุณถึงปล่อยให้ฉัน... สวมรอยเป็นพี่สาวแต่งงานกับฆาตกร! คุณกำลังเล่นตลกอะไรกับชีวิตฉัน!"

ชานนท์นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยเสียงแผ่วเบา "ฉัน... ฉันมีเหตุผล รินดา... เหตุผลที่ฉันต้องทำแบบนี้"

"เหตุผลอะไรคะ! เหตุผลที่จะทำให้ฉันต้องตกนรกทั้งเป็น! เหตุผลที่จะทำให้ฉันต้องอยู่กับคนที่ฆ่าพี่สาวของฉัน! บอกฉันสิคะ!" รินดากระชากแขนของชานนท์ ความโกรธและความเจ็บปวดถาโถมเข้ามาจนเธอแทบจะทนไม่ไหว

"ภัทร... เขาไม่ใช่ฆาตกรที่ไร้หัวใจอย่างที่เธอคิด" ชานนท์พยายามอธิบาย "เขา... เขาถูกบังคับ รินดา... มีบางอย่างที่บีบคั้นให้เขาต้องทำแบบนั้น"

"ถูกบังคับ? ใครบังคับเขาคะ! แล้วทำไมคุณถึงไม่ช่วยพี่อรทัย! ทำไมคุณถึงไม่ช่วยฉัน!" รินดารู้สึกเหมือนกำลังจะขาดใจตาย เธอไม่สามารถเข้าใจสิ่งที่ชานนท์กำลังพยายามจะสื่อได้เลย

"มันซับซ้อนเกินกว่าที่เธอจะเข้าใจตอนนี้" ชานนท์พูดพลางดึงมือของรินดาออก "แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้ คือเธอต้องรู้ว่า... ภัทรไม่ได้เกลียดเธอจริงๆ รินดา... เขาอาจจะกำลังปกป้องเธออยู่ก็ได้"

"ปกป้อง? ปกป้องฉันจากการเป็นภรรยาของฆาตกรอย่างนั้นเหรอคะ!" รินดาหัวเราะเยาะออกมาอย่างขมขื่น "คุณกำลังจะบอกว่า... ภัทรบังคับตัวเองให้แต่งงานกับฉัน เพียงเพราะเขาฆ่าพี่สาวของฉันอย่างนั้นเหรอคะ! นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!"

"ไม่ใช่แบบนั้นทั้งหมด รินดา" ชานนท์ถอนหายใจยาว "ฉันจะบอกความจริงทั้งหมดให้เธอฟัง... แต่เธอต้องสัญญาว่าจะไม่ทำอะไรที่เสี่ยงอันตราย"

รินดาจ้องมองชานนท์ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความหวังและความสงสัย เธอไม่รู้ว่าควรจะเชื่อชายผู้นี้อีกหรือไม่ แต่เธอรู้เพียงอย่างเดียวว่า... โลกของเธอได้พลิกผันไปอย่างสิ้นเชิง ความจริงที่ถูกเปิดเผยในวันนี้ ได้สาดแสงจ้าเข้าสู่ความมืดมิดของชีวิตเธอ และมันอาจจะนำพาเธอไปสู่หายนะที่ใหญ่กว่าเดิม

"ฉัน... ฉันจะทำยังไงก็ได้ค่ะ... แค่บอกความจริงให้ฉันรู้" รินดากล่าวเสียงแผ่วเบา

ชานนท์พยักหน้าช้าๆ "ดี... ถ้างั้นฟังให้ดีนะ รินดา... เรื่องมันเริ่มต้นขึ้นเมื่อหลายปีก่อน..."

ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ก็ดังมาจากโถงทางเดิน เสียงนั้นใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จนหยุดลงที่หน้าประตูห้องทำงานของชานนท์

"คุณชานนท์ครับ... คุณภัทรมาถึงแล้วครับ" เสียงของคนรับใช้ดังขึ้น

รินดาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เธอไม่คิดว่าภัทรจะมาที่นี่ในเวลานี้! ความลับที่เพิ่งถูกเปิดเผยนี้... ถ้าภัทรรู้ว่าเธอรู้เรื่องทั้งหมดแล้ว... จะเกิดอะไรขึ้น!

ชานนท์มองรินดาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความกังวล "เธอต้องรีบไปจากที่นี่ รินดา... ตอนนี้!"

แต่ก่อนที่รินดาจะทันได้ขยับตัว ประตูห้องทำงานก็ถูกเปิดผัวะออก!

"คุณชานนท์ครับ... ผมมีเรื่องจะคุยกับคุณ..."

เสียงของภัทรดังขึ้นอย่างเย็นชา ร่างสูงสง่าของเขาก้าวเข้ามาในห้อง ดวงตาคมกริบของเขากวาดมองไปรอบๆ ห้อง ก่อนจะหยุดลงที่รินดา ร่างของเธอกำลังยืนตัวแข็งทื่อ ใบหน้าซีดเผือดราวกับเห็นผี!

แววตาของภัทรเปลี่ยนไปทันทีที่เห็นสีหน้าของรินดา "รินดา... เธอมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?"

รินดาไม่สามารถเอ่ยคำใดๆ ออกมาได้ เธอทำได้เพียงจ้องมองภัทรด้วยความหวาดกลัวสุดขีด เธอรู้ดีว่า... จุดแตกหัก กำลังจะมาถึงแล้ว!