ความมืดมิดเริ่มเข้ามาแทนที่ดวงตาของแพรไหม ภาพเบื้องหน้าเริ่มเลือนราง เสียงรอบกายเริ่มกลายเป็นเสียงกระซิบแผ่วเบา แต่เสียงทุ้มต่ำของคมน์ยังคงดังก้องอยู่ในหู ราวกับเสียงกระซิบจากยมทูตที่มาพร้อมกับความหวังอันริบหรี่
“คุณกำลังจะตาย...และผมกำลังจะช่วยคุณ”
คำพูดนั้นยังคงวนเวียนอยู่ในหัว แพทย์บอกว่าเธออาจจะเสียเลือดมากจากการตั้งครรภ์ร่วมกับไข้เลือดออกที่กำลังกัดกินร่างกายของเธอ เธอกำลังจะตายจริงๆ หรือ?
“ผม...ผมจะตายแล้วจริงๆ เหรอคะ” เธอพึมพำถามออกไป เสียงของเธอแหบพร่าจนแทบจะไม่ได้ยิน
คมน์ก้าวเข้ามาใกล้เตียงมากขึ้น ร่างกายสูงใหญ่ของเขาบดบังแสงไฟสลัวๆ ที่ส่องเข้ามาในห้อง ทำให้แพรไหมรู้สึกเหมือนถูกปกคลุมด้วยเงาอันมืดมิด แต่ในความมืดนั้น เธอกลับรู้สึกถึงพลังงานบางอย่างที่ดึงดูดเธอไว้
“ถ้าคุณไม่ได้รับการช่วยเหลืออย่างทันท่วงที...ใช่” เขาตอบอย่างตรงไปตรงมา “แต่ผมมีวิธี”
แพรไหมเบิกตากว้างด้วยความหวังริบหรี่ “วิธีอะไรคะ”
คมน์ยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง สายตาของเขามองสำรวจร่างที่อ่อนแอของเธออย่างละเอียด ราวกับกำลังประเมินมูลค่าของวัตถุบางอย่าง ก่อนที่เขาจะเอ่ยออกมา
“ผมจะพาคุณไปจากที่นี่...พาคุณไปอยู่ในที่ที่ปลอดภัย...ที่ที่คุณจะได้รับการดูแล”
หัวใจของแพรไหมเต้นระรัว เธอไม่เคยคิดฝันมาก่อนว่าจะมีใครเข้ามาช่วยเหลือเธอในยามที่สิ้นหวังถึงเพียงนี้ แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็อดสงสัยไม่ได้ว่าชายคนนี้คือใคร? ทำไมเขาถึงเข้ามาช่วยเหลือเธอ? แล้วเขาต้องการอะไรตอบแทน?
“ทำไม...ทำไมคุณถึงช่วยแพร” เธอถามอย่างตรงไปตรงมา “แพรไม่เคยรู้จักคุณมาก่อน”
คมน์ก้าวเข้ามาใกล้เตียงอีกครั้ง เขาย่อตัวลงมายืนอยู่ข้างๆ เธอ ใบหน้าคมเข้มของเขาอยู่ใกล้จนแพรไหมสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ที่เป่ารดใบหน้าของเธอ
“ผมไม่ได้ช่วยคุณโดยไม่มีเหตุผล” เขาเอ่ยเสียงเรียบ แต่แฝงไปด้วยความหมายบางอย่างที่แพรไหมไม่เข้าใจ “ผมต้องการบางสิ่งตอบแทน”
แพรไหมกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก “คุณ...คุณต้องการอะไร”
คมน์เงยหน้าขึ้นมองเพดานห้อง ก่อนจะหันกลับมาสบตาเธออีกครั้ง ดวงตาของเขามีประกายบางอย่างที่ทำให้แพรไหมรู้สึกหวั่นไหว “ผมต้องการ...คุณ”
คำพูดนั้นทำเอาแพรไหมอึ้งไปชั่วขณะ เธอไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาพูด “คุณ...คุณหมายความว่ายังไงคะ”
“ผมหมายความว่า...คุณจะต้องเป็นของผม” คมน์พูดชัดเจน เสียงของเขาหนักแน่นและเด็ดขาด “ผมจะช่วยคุณให้รอด...ผมจะดูแลคุณ...ผมจะให้ทุกสิ่งที่คุณต้องการ...แต่คุณ...จะต้องยอมเป็นของผม”
แพรไหมมองหน้าเขาด้วยความตกตะลึง นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน? ผู้ชายคนนี้...เขาเป็นใครกันแน่? มาเฟีย? หรือนักธุรกิจผู้ทรงอิทธิพล? เขาเสนอให้เธอเป็นของเขา...เพื่อแลกกับการมีชีวิตรอด?
“คุณ...คุณพูดเล่นใช่ไหมคะ” เธอพยายามจะหัวเราะออกมา แต่เสียงที่ออกมากลับแหบพร่าและไร้เรี่ยวแรง “แพร...แพรท้องอยู่นะคะ”
คมน์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “ผมรู้”
“แล้ว...แล้วคุณจะเอาแพรไปทำไม ในเมื่อแพร...แพรท้องอยู่”
“ผมไม่สน” เขาตอบอย่างไม่ใยดี “ผมต้องการคุณ...แค่นั้น”
แพรไหมรู้สึกราวกับโลกทั้งใบกำลังหมุนคว้าง เธอไม่รู้จะทำอย่างไรดี ร่างกายของเธอกำลังจะตาย แต่ข้อเสนอของชายคนนี้...มันเกินกว่าที่เธอจะรับได้
“แต่...แต่แพร...แพรให้คุณไม่ได้” เธอพูดเสียงสั่น “แพร...แพรมีลูกในท้อง”
คมน์โน้มตัวเข้ามาใกล้เธออีกครั้ง มือหยาบกร้านของเขาเลื่อนขึ้นมาสัมผัสแก้มของเธอเบาๆ แต่สัมผัสนั้นกลับเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง
“คุณกำลังจะตาย แพรไหม” เขาเน้นย้ำ “ลูกของคุณก็กำลังจะตายไปพร้อมกับคุณ ถ้าคุณไม่ยอมรับข้อเสนอของผม...คุณจะเสียทุกอย่าง...เสียแม้กระทั่งชีวิต”
คำพูดของเขาเหมือนมีดที่กรีดแทงเข้าไปในหัวใจของเธอ เธอรู้ดีว่าเขากำลังพูดความจริง ร่างกายของเธอกำลังจะสิ้นลมหายใจ เธอไม่มีทางเลือกอื่นจริงๆ หรือ?
“คุณ...คุณจะทำอะไรกับแพร” เธอถามเสียงแผ่วเบา “คุณ...คุณจะทำร้ายแพรหรือเปล่า”
คมน์ส่ายหน้าช้าๆ “ผมไม่เคยทำร้ายผู้หญิงที่ผมต้องการ” เขาพูดพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่ทำให้แพรไหมรู้สึกหนาวเหน็บ “ผมจะดูแลคุณ...จะปกป้องคุณ...แต่คุณต้องยอมรับเงื่อนไขของผม”
แพรไหมหลับตาลง พยายามคิดทบทวนทุกสิ่งทุกอย่าง เธอกำลังจะตาย ลูกของเธออาจจะตายไปพร้อมกับเธอ เธอไม่มีทางเลือกจริงๆ หรือ? ความสิ้นหวังถาโถมเข้ามาจนเธอแทบจะจมน้ำตาย
“ถ้า...ถ้าแพรยอม...” เธอพูดเสียงแผ่วเบา “คุณจะช่วยแพรจริงๆ ใช่ไหมคะ”
คมน์ยิ้มมุมปาก “แน่นอน”
“แล้ว...แล้วลูกในท้องแพรล่ะคะ”
“ผมจะดูแลลูกของคุณ...เหมือนลูกของผมเอง” เขาพูดอย่างเฉยเมย “แต่คุณต้องยอมเป็นของผม...ตลอดไป”
คำว่า “ตลอดไป” ทำให้แพรไหมรู้สึกสะท้านไปทั้งตัว แต่ในยามที่ชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้าย เธอก็ไม่สามารถปฏิเสธข้อเสนอของเขาได้
“แพร...ยอม” เธอพูดออกมาอย่างยากลำบาก น้ำตาไหลรินลงมาอาบแก้ม
คมน์มองเธอด้วยแววตาที่ไม่มีความรู้สึกใดๆ ราวกับว่าการตัดสินใจของแพรไหมนั้นเป็นเรื่องที่คาดเดาได้อยู่แล้ว
“ดี” เขาตอบสั้นๆ “เตรียมตัวให้พร้อม...ผมจะพาคุณไป”
ก่อนที่แพรไหมจะทันได้ถามอะไรไปมากกว่านี้ คมน์ก็เงยหน้าขึ้นมองนาฬิกาที่ข้อมือของเขา “ผมมีเวลาไม่มาก”
เขาเอื้อมมือไปคว้าโทรศัพท์มือถือของตัวเองออกมาจากกระเป๋าเสื้อ “ผมจะจัดการทุกอย่างเอง”
เขาพูดจบก็กดโทรศัพท์ออกไปอย่างรวดเร็ว “เตรียมรถ...ไปรับผมที่ซอย...” เขาบอกสถานที่อย่างชัดเจน “แล้วก็...จัดการเรื่องที่พัก...ให้เรียบร้อย”
ขณะที่คมน์กำลังพูดโทรศัพท์ แพรไหมก็มองดูใบหน้าคมเข้มของเขาด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ปะปนกันระหว่างความหวัง ความกลัว และความไม่เข้าใจ
เขาเป็นใครกันแน่? ทำไมเขาถึงเข้ามาในชีวิตเธอในยามนี้? แล้วชีวิตของเธอหลังจากนี้จะเป็นอย่างไร? ภายใต้การปกป้องของชายผู้ลึกลับคนนี้...
รักลวงไฟปรารถนาถูกบังคับแต่งงาน
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก