ตอนที่ 1 — แผนกต้อนรับที่คุ้นเคย

กลิ่นหอมอ่อนๆ ของกาแฟคั่วใหม่ลอยมาแตะจมูก ชวนให้นึกถึงเช้าวันทำงานอันแสนธรรมดา แต่สำหรับฟ้าใส เช้านี้กลับไม่ธรรมดาเลยแม้แต่น้อย มือเรียวที่ประคองแก้วกาแฟกระดาษสั่นไหวเล็กน้อย เธอสูดลมหายใจลึก พยายามไล่ความประหม่าที่คืบคลานเข้ามาเกาะกุมหัวใจ ‌ภาพใบหน้าของชายหนุ่มคนหนึ่ง ปรากฏขึ้นแวบหนึ่งในความคิด ภาพที่เธอพยายามจะลืมเลือนมาตลอดหลายปี แต่กลับยิ่งตอกย้ำให้เจ็บปวดทุกครั้งที่นึกถึง

“สวัสดีค่ะ” เสียงทักทายของพนักงานต้อนรับดังขึ้น ทำลายภวังค์ของเธอ ฟ้าใสเงยหน้าขึ้น ยิ้มบางๆ ​ตอบรับ “รบกวนช่วยแจ้งเรื่องการรายงานตัวค่ะ”

“เชิญค่ะ คุณฟ้าใส” พนักงานสาวสวยยิ้มรับ ก่อนจะกดแป้นโทรศัพท์เล็กน้อย “ทางเราจะส่งเจ้าหน้าที่มารับค่ะ”

ฟ้าใสพยักหน้า เธอเดินไปนั่งรอที่โซฟาบุหนังสีเข้มในล็อบบี้ที่โอ่อ่า หรูหรา ‍สะท้อนความมั่งคั่งของบริษัท ‘พัชรกรุ๊ป’ ซึ่งเป็นบริษัทที่เธอเพิ่งจะได้เข้ามาทำงานในตำแหน่งเลขานุการ การได้งานที่นี่ถือเป็นโอกาสทอง แต่ขณะเดียวกันก็เป็นเหมือนการเดินเข้าสู่กับดักที่เธอไม่เคยคิดว่าจะต้องเจอ

สายตาของเธอเหลือบไปเห็นเงาตะคุ่มของชายคนหนึ่งที่กำลังเดินเข้ามาในล็อบบี้ ชายคนนั้นเดินอย่างสง่าผ่าเผย ก้าวย่างมั่นคง เสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตาที่สวมทับด้วยสูทสีเข้ม ‌ใบหน้าที่คมคายนั้นคุ้นตาจนเธอแทบจะหยุดหายใจ… ไม่จริง… เป็นไปไม่ได้…

หัวใจของเธอเต้นโครมครามราวกับจะทะลุออกมานอกอก แก้วกาแฟในมือเกือบจะหลุดร่วง ภาพใบหน้าที่เธอพยายามลบเลือนมาตลอดหลายปี กลับปรากฏขึ้นตรงหน้าอย่างชัดเจน เขา… คนนั้น… ‍ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่?

“คุณฟ้าใสใช่ไหมครับ” เสียงทุ้ม นุ่มลึก ที่เธอคุ้นเคยดีดังขึ้นใกล้ๆ ทำเอาฟ้าใสสะดุ้งเฮือก เธอเงยหน้ามองตามเสียง ภาพของเขาที่ยืนอยู่เบื้องหน้า ทำให้โลกทั้งใบของเธอหยุดหมุน

“คุณ… ​” คำพูดติดอยู่ในลำคอ เธอมองเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความตกตะลึง หัวใจที่เคยเต้นแรงอยู่แล้ว ยิ่งระส่ำระส่ายราวกับจะแตกสลาย

“ผม’คิมหัน’ ครับ” เขาแนะนำตัวด้วยรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปาก ​รอยยิ้มที่เคยทำให้เธอใจละลาย แต่บัดนี้กลับมีเพียงความเย็นชาฉายชัดในดวงตาคู่นั้น “ยินดีที่ได้รู้จักอย่างเป็นทางการครับ”

คิมหัน… ชื่อนั้น… ชื่อเดียวกับเขา… ผู้ชายที่เคยเข้ามาในชีวิตเธออย่างกะทันหัน และจากไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ ทิ้งไว้เพียงบาดแผลที่ไม่มีวันจางหาย…

“คุณ… ​คุณคือ…” ฟ้าใสพยายามรวบรวมสติ เธอรู้ดีว่าเธอไม่ควรแสดงอาการตกใจเกินกว่าเหตุ แต่การได้เจอเขาในสถานการณ์แบบนี้ มันเกินกว่าที่เธอจะรับมือไหว

“ครับ ผมคือ ‘คิมหัน’ หุ้นส่วนคนใหม่ของ ‘พัชรกรุ๊ป’ และตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ผมจะเป็นเจ้านายของคุณครับ คุณฟ้าใส” ประโยคหลังนั้นเหมือนสายฟ้าฟาดลงกลางใจของเธอ

เจ้านาย… ของเธอ… โชคชะตาเล่นตลกกับเธอเหลือเกิน! เธอที่พยายามหนีจากอดีตมาตลอด กลับต้องมาเผชิญหน้ากับเขาอีกครั้ง ในฐานะ ‘เจ้านาย’ ของเธอเอง

“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ท่านประธาน” ฟ้าใสพยายามปรับน้ำเสียงให้เป็นปกติที่สุด แม้ว่าภายในใจของเธอจะปั่นป่วนราวกับพายุลูกใหญ่กำลังโหมกระหน่ำ เธอก้มหน้าลง มองพื้นพยายามหลบสายตาคู่นั้นที่กำลังจ้องมองเธออยู่

“ผมทราบว่าคุณมีประสบการณ์ในตำแหน่งเลขานุการมาพอสมควร” คิมหันพูดต่อ น้ำเสียงยังคงราบเรียบ “ผมหวังว่าคุณจะทำงานให้ผมได้ดี”

“ค่ะ” เธอตอบเสียงเบา

“ดี… ถ้าอย่างนั้น เชิญตามผมมา” คิมหันผายมือ เชื้อเชิญให้เธอเดินนำไปก่อน ฟ้าใสสูดลมหายใจลึกอีกครั้ง ก่อนจะลุกขึ้นยืน และเดินตามเขาไปอย่างช้าๆ ทุกย่างก้าวของเธอเต็มไปด้วยความไม่มั่นคง ราวกับกำลังเดินบนเส้นด้ายบางๆ ที่พร้อมจะขาดสะบั้นได้ทุกเมื่อ

เมื่อเดินมาถึงห้องทำงานที่กว้างขวางและตกแต่งอย่างหรูหรา คิมหันก็ผายมือให้เธอเข้าไป “ห้องทำงานของคุณ” เขาพูด “ผมอยากให้คุณเตรียมเอกสารทั้งหมดที่เกี่ยวกับโครงการ ‘ประกายดาว’ ให้ผมภายในวันนี้”

ฟ้าใสพยักหน้า เธอรู้สึกถึงสายตาของเขาที่จับจ้องมาที่เธออยู่ตลอดเวลา ราวกับจะสำรวจทุกอณูของเธอ เธอพยายามรวบรวมสมาธิ จดจ่อกับงานตรงหน้า แม้ว่าภาพใบหน้าของเขาจะยังคงฉายชัดอยู่ในหัวก็ตาม

“มีอะไรสงสัยไหมครับ คุณฟ้าใส” เขาถาม น้ำเสียงของเขาฟังดูเหมือนจะมีความเป็นห่วง แต่เมื่อมองเข้าไปในดวงตาคู่นั้น เธอกลับไม่พบความรู้สึกใดๆ นอกจากความว่างเปล่า

“ไม่มีค่ะ” เธอตอบ “ฉันจะรีบจัดการให้ค่ะ”

“ดี” เขาพยักหน้า “ผมจะรอ”

ฟ้าใสเดินออกจากห้องทำงานของเขาไป เธอรู้สึกราวกับกำลังแบกโลกทั้งใบไว้บนบ่า ความลับที่เธอซ่อนไว้กำลังจะถูกเปิดเผยหรือไม่? ความสัมพันธ์ที่เคยแตกสลาย กำลังจะถูกจุดประกายอีกครั้งในรูปแบบที่ไม่คาดฝัน

เมื่อเดินเข้ามาในห้องทำงานของตัวเอง ฟ้าใสทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้อย่างอ่อนแรง เธอหลับตาลง พยายามสงบสติอารมณ์ ภาพใบหน้าของคิมหันยังคงตามหลอกหลอนเธออยู่ไม่หายไปไหน… เขาจะรู้ความลับของเธอหรือไม่? และถ้าเขารู้… ชีวิตของเธอจะเป็นอย่างไรต่อไป?

เธอเหลือบมองไปยังประตูห้องทำงานของคิมหัน หัวใจของเธอเต้นแรงอีกครั้ง การกลับมาพบกันครั้งนี้ มันไม่ใช่แค่การพบกันโดยบังเอิญ แต่มันคือการกลับมาที่โชคชะตากำหนดไว้… และเธอเองก็ไม่รู้เลยว่า ชะตากรรมที่รออยู่เบื้องหน้า จะนำพาเธอไปสู่ความสุข หรือความเจ็บปวดอีกครั้ง

“ฉันจะทำอย่างไรดี…” เสียงกระซิบแผ่วเบาหลุดลอดออกมาจากริมฝีปากของเธอ