ตอนที่ 23 — แผนการของศัตรูเก่า

"ความเงียบไม่ได้หมายถึงการยอมแพ้... แต่มันคือการรอเวลาที่เหมาะสมที่สุดในการโจมตี"

เสียงปืนที่ดังขึ้นอย่างกะทันหัน ทำให้ทั้งห้องตกอยู่ในความโกลาหล อรุณรัศมียังคงยืนนิ่งด้วยความตกใจ พายุคว้าแขนเธอเข้ามาประชิดตัวทันที ป้องกันเธอจากอันตรายที่มองไม่เห็น

"เกิดอะไรขึ้น?" นทีถามเสียงดัง พยายามจะลุกขึ้นยืน

"แก! ‌นี่ฝีมือแกสินะ!" พายุหันไปตะคอกใส่นที ด้วยความเชื่อว่านี่เป็นแผนการของศัตรูตัวฉกาจของเขา

"อย่ามาโทษฉัน! ฉันไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น!" นทีแก้ตัว พลางมองไปรอบๆ ด้วยความระแวง

ทันใดนั้นเอง เสียงตะโกนมาจากชั้นล่าง ​"บุก! จับเป็นจับตาย!"

กลุ่มคนชุดดำสวมหน้ากากบุกเข้ามาในคฤหาสน์อย่างไม่ทันตั้งตัว พวกเขาพกอาวุธปืนครบมือ และมีท่าทีดุดัน พร้อมที่จะสังหารทุกสิ่งที่ขวางหน้า

"พวกมันคือใคร?" นทีถามเสียงสั่น

"ไม่ใช่พวกของฉัน!" พายุตอบ พลางผลักอรุณรัศมีไปอยู่ด้านหลัง ‍และชักปืนพกคู่ใจออกมา เตรียมพร้อมรับมือ

การต่อสู้ที่ดุเดือดเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว พายุใช้ประสบการณ์และความชำนาญในการต่อสู้เอาตัวรอดจากการโจมตีของกลุ่มคนชุดดำ เขาใช้ทุกสิ่งรอบตัวเป็นที่กำบัง และยิงตอบโต้ไปอย่างแม่นยำ

นทีเองก็พยายามที่จะต่อสู้เพื่อปกป้องตัวเอง แต่เขาก็ไม่ได้มีทักษะการต่อสู้เทียบเท่าพายุ เขาทำได้เพียงหลบซ่อน และพยายามเอาชีวิตรอด

อรุณรัศมีมองภาพเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยความหวาดกลัว ‌แต่เธอก็รู้ดีว่าเธอไม่สามารถอยู่เฉยๆ ได้ เธอเห็นลูกอ่อนของเธอ 'สายลม' ยังคงหลับใหลอยู่ในห้องข้างๆ เธอกลัวเหลือเกินว่าอันตรายจะคืบคลานเข้าไปถึงลูกของเธอ

"ฉันต้องไปหาลูก!" เธอพูดเสียงดัง และพยายามจะวิ่งออกไป

"ไม่! ‍อันตรายเกินไป!" พายุคว้าแขนเธอไว้

"แต่ลูกของฉัน!" อรุณรัศมีร้องไห้

พายุเห็นความสิ้นหวังในแววตาของอรุณรัศมี เขาเข้าใจว่าเธอห่วงลูกมากแค่ไหน ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ใช่พ่อของเด็ก แต่เขาก็รู้สึกผูกพันกับสายลมอย่างประหลาด

"รออยู่ที่นี่! ฉันจะไปพาตัวเขามา!" พายุตัดสินใจ

เขาปล่อยมือจากอรุณรัศมี ​และพุ่งทะยานเข้าไปในกลุ่มคนชุดดำอย่างบ้าคลั่ง เขาต้องจัดการกับศัตรูพวกนี้ให้เร็วที่สุด เพื่อที่จะได้ไปหาลูกของเธอ

ขณะที่พายุกำลังต่อสู้อย่างดุเดือด นทีก็แอบลอบมองหาโอกาส เขาเห็นช่องว่างบางอย่าง และรีบคว้ามันไว้ เขาหยิบปืนพกที่ตกอยู่บนพื้น และแอบย่องเข้าไปหาอรุณรัศมี

"อรุณรัศมี! ​เร็วเข้า! เราต้องหนี!" นทีพูดเสียงกระซิบ

อรุณรัศมีลังเล เธอไม่ไว้ใจนที แต่ในสถานการณ์ที่คับขันเช่นนี้ เธอก็ไม่รู้จะทำอย่างไรดี

"แต่คุณพายุ..." เธอเอ่ย

"เขาคงไม่รอดแล้ว! เชื่อฉันเถอะ!" ​นทีพูด พลางดึงแขนเธอ

ในขณะเดียวกัน เบื้องหลังฉากทั้งหมด ชายร่างท้วมคนหนึ่งนั่งอยู่บนรถลีมูซีนสีดำสุดหรู แววตาของเขาเต็มไปด้วยความพึงพอใจและอาฆาตแค้น เขาคือ 'มานะ' อดีตคู่แข่งคนสำคัญของพายุที่เคยถูกพายุทำลายธุรกิจจนล้มละลายไปเมื่อหลายปีก่อน

"สำเร็จไปอีกขั้นแล้วสินะ" มานะพูดกับลูกน้องคนสนิท "พวกมันจะได้รู้ว่าใครคือเจ้าพ่อตัวจริง!"

"แผนของเราจะเป็นยังไงต่อไปครับท่าน?" ลูกน้องถาม

"รอให้พายุกับนทีจัดการกันเองให้สาหัสที่สุด แล้วเราค่อยปรากฏตัวออกมาเก็บกวาดทีหลัง" มานะหัวเราะอย่างชั่วร้าย "อรุณรัศมี... แกจะได้เป็นของฉันในที่สุด!"

มานะคือผู้อยู่เบื้องหลังการโจมตีครั้งนี้ เขาต้องการกำจัดทั้งพายุและนที เพื่อที่จะได้ครอบครองอรุณรัศมี และแก้แค้นให้กับความอัปยศอดสูที่เคยได้รับจากพายุ

พายุต่อสู้กับกลุ่มคนชุดดำอย่างไม่ลดละ เขาจัดการกับศัตรูไปหลายคน แต่ก็มีศัตรูจำนวนมากที่ยังคงถาโถมเข้ามาอย่างไม่หยุดหย่อน เขาเริ่มเหนื่อยล้า แต่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะยอมแพ้

"แกต้องตาย! พายุ!" เสียงตะโกนดังมาจากด้านหลังของกลุ่มคนชุดดำ

พายุหันไปมอง ก็เห็นใบหน้าของมานะ ที่ยืนอยู่ท่ามกลางเหล่าลูกสมุนของเขา

"แก!" พายุตะโกนด้วยความโกรธแค้น "แกกล้าดียังไงถึงมายุ่งกับฉันอีก!"

"ฉันไม่เคยลืมความแค้นที่แกทำไว้กับฉันเลย พายุ!" มานะพูดอย่างสะใจ "และวันนี้ ฉันจะเอาคืนทุกอย่าง! รวมถึงผู้หญิงที่แกเคยรัก!"

มานะสั่งให้ลูกน้องของเขาบุกเข้าโจมตีพายุพร้อมกัน เขาต้องการจบเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด

ขณะที่พายุกำลังต่อสู้อย่างยากลำบาก นทีก็พาอรุณรัศมีหนีออกมาจากคฤหาสน์ได้สำเร็จ เขาพาเธอขึ้นรถ และขับออกไปอย่างรวดเร็ว

"เราไปไหนกันคะ?" อรุณรัศมีถาม

"ไปที่ปลอดภัยก่อน" นทีตอบเสียงเย็น "แล้วเราค่อยมาดูกันว่าเรื่องราวจะเป็นยังไงต่อไป"

อรุณรัศมีมองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นคฤหาสน์ของเธอที่ถูกปกคลุมไปด้วยควันไฟ หัวใจของเธอเต็มไปด้วยความกังวล เธอไม่รู้ว่าพายุกำลังเผชิญหน้ากับอะไรอยู่ และลูกอ่อนของเธอจะเป็นอย่างไร

เธอไม่รู้เลยว่า การหนีไปกับนที ไม่ใช่การหลุดพ้นจากอันตราย แต่เป็นการเดินเข้าสู่แผนการที่ใหญ่กว่าเดิมของมานะ

ในขณะที่พายุกำลังเสียท่าให้กับมานะและลูกน้องของเขา จู่ๆ ก็มีเสียงปืนดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ไม่ใช่เสียงปืนธรรมดา แต่เป็นเสียงปืนที่ดังมาจากหลายทิศทาง!

กลุ่มคนชุดดำที่มากับมานะ เริ่มล้มลงไปทีละคน

"ใคร! ใครกล้ามายุ่งกับแผนการของข้า!" มานะตะโกนอย่างบ้าคลั่ง

ปรากฏร่างของกลุ่มชายฉกรรจ์กลุ่มหนึ่งที่มาถึงอย่างรวดเร็ว พวกเขาดูแข็งแกร่ง และมีท่าทีที่เด็ดขาดในการต่อสู้

"พวกแกคือใคร!" มานะถาม

"พวกเราคือคนที่มาทวงคืนความยุติธรรม!" ชายผู้เป็นหัวหน้ากลุ่มตอบเสียงดัง "และเราจะปกป้องคนที่ถูกรังแก!"

การต่อสู้ครั้งใหม่ได้เริ่มต้นขึ้น โดยมีพายุที่กำลังบาดเจ็บเป็นเป้าหมาย และมีอรุณรัศมีที่กำลังหลบหนีไปกับนที โดยไม่รู้เลยว่าพวกเขากำลังจะถูกจับตามองจากเงาที่มองไม่เห็น...