เมื่อมาเฟียถูกทิ้ง

ตอนที่ 15 — การทรยศ

โดย : มนต์ตรา ประกาศิต

30 ตอน · 1,758 คำ

"เมษา!?" นทีอุทานออกมาอย่างไม่เชื่อสายตา ร่างของหญิงสาวที่เขาคิดว่าคือศัตรูที่ร้ายกาจที่สุด กลับยืนอยู่ตรงหน้าเขาในสภาพที่ดูอ่อนแอ และเต็มไปด้วยความเศร้าหมอง แววตาของเธอแดงก่ำราวกับผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก

"คุณนที..." เสียงของเมษาแหบพร่า ราวกับไม่เคยได้ใช้มันมานาน ‌"คุณ... คุณเชื่อฉันนะคะ"

นทีหัวเราะออกมาอย่างเจ็บปวด "เชื่อ? ฉันจะเชื่อเธอได้อย่างไร! เธอคือคนที่ทำลายชีวิตฉัน! เธอคือคนที่เปิดโปงความลับทั้งหมดของฉัน! เธอคือคนที่ทำให้ฉันต้องมานั่งอยู่ในคุกแห่งนี้!"

"ไม่ค่ะ! คุณเข้าใจผิดแล้วค่ะ!" ​เมษารีบแก้ต่าง น้ำตาไหลอาบแก้ม "ดิฉันไม่ได้เป็นคนทำเรื่องพวกนั้น... ดิฉันไม่ได้เปิดเผยความลับของคุณ..."

"อย่ามาโกหกฉันอีกเลยเมษา!" นทีตะคอกกลับ "ฉันเห็นข่าวแล้ว! ฉันเห็นทุกอย่างแล้ว! ภาพถ่าย ‍เอกสาร... ทุกอย่างมันชัดเจน! เธอคือคนทำ!"

"แต่นั่นไม่ใช่ความจริงทั้งหมดค่ะ!" เมษากล่าวเสียงสั่นเครือ "มีคน... มีคนอีกคนหนึ่งที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ทั้งหมด... คนที่ปั้นเรื่องนี้ขึ้นมา... คนที่ใส่ร้ายคุณ..."

นทีชะงักไป ‌เขาจ้องมองใบหน้าของเมษาอย่างพิจารณา แววตาของเธอที่เต็มไปด้วยความจริงใจ... ทำให้เขาเริ่มสับสน

"ใคร?" เขาถามเสียงเบา "ใครคือคนคนนั้น?"

"คุณ... คุณคงจำเขาได้ค่ะ" เมษากล่าว "เขาคือคนที่คุณไว้ใจมากที่สุด... ‍คนที่คุณมอบอำนาจทุกอย่างให้เขาดูแล..."

เมื่อเมษาเอ่ยประโยคนั้น หัวใจของนทีก็กระตุกวูบ เขานึกถึงใครบางคนทันที ใบหน้าของ "ชัย" เลขาฯ ส่วนตัวของเขา คนที่อยู่เคียงข้างเขามาตลอด ​คนที่เขาไว้ใจเหมือนพี่น้อง

"ชัย...?" นทีเอ่ยชื่อนั้นออกมาเบาๆ

"ใช่ค่ะคุณนที... คุณชัยเองค่ะ" เมษายืนยัน "เขาคือคนที่ต้องการทำลายคุณ... เขาต้องการครอบครองทุกสิ่งทุกอย่างของคุณ... เขาใช้ดิฉันเป็นเครื่องมือ... เพื่อให้คุณเชื่อว่าดิฉันเป็นคนทรยศคุณ..."

เรื่องราวที่เมษาเล่าต่อมานั้น ​ทำให้โลกทั้งใบของนทีพลิกกลับตาลปัตร ชัย... คนที่เขาไว้ใจที่สุด กลับเป็นคนทรยศเขาอย่างเลือดเย็น เขาใช้ข้อมูลลับทั้งหมดของนทีที่ได้มาจากการทำงานในตำแหน่งเลขาฯ เพื่อสร้างหลักฐานปลอม และปล่อยข่าวลือต่างๆ นานา ​เพื่อทำลายชื่อเสียงและธุรกิจของนที

"เขา... เขาทำไปเพื่ออะไร?" นทีถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด

"เขาต้องการอำนาจค่ะ... และเขาต้องการแก้แค้นคุณ... เพราะคุณเคยปฏิเสธข้อเสนอของเขา... ที่จะร่วมลงทุนในธุรกิจที่ผิดกฎหมาย..." เมษากล่าว

นทีหลับตาลง เขาไม่เคยคิดเลยว่าชัยจะทำเรื่องแบบนี้ได้ ชัย... คนที่เขาเคยช่วยเหลือมาตลอด คนที่เขาให้โอกาส... กลับหักหลังเขาได้อย่างเลือดเย็น

"แล้ว... แล้วทำไมเธอถึงไม่บอกฉันก่อนหน้านี้?" นทีถาม

"ดิฉันพยายามแล้วค่ะ! แต่คุณไม่เคยเชื่อดิฉันเลย! คุณคิดว่าดิฉันเป็นคนทรยศคุณ... คุณเกลียดดิฉัน... คุณทำร้ายความรู้สึกดิฉัน... ดิฉันเสียใจมากค่ะ" เมษาร้องไห้ออกมา "แต่ดิฉันก็ไม่ยอมแพ้... ดิฉันพยายามหาหลักฐาน... เพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของดิฉัน... และเปิดโปงชัย..."

"แล้ว... แล้วข่าวที่ออกมาล่ะ?" นทีถาม

"นั่นคือแผนของดิฉันค่ะ! ดิฉันจงใจปล่อยข่าวบางส่วนออกไป... เพื่อให้ชัยตายใจ... เพื่อให้เขากล้าเปิดเผยตัว... และดิฉันก็สามารถรวบรวมหลักฐานชิ้นสุดท้ายได้..." เมษากล่าว

เมษาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา แล้วยื่นให้แก่นที เธอเปิดรูปถ่ายใบหนึ่งขึ้นมา เป็นภาพของชัยกำลังคุยโทรศัพท์กับใครบางคนอย่างลับๆ ในมือของชัยมีเอกสารที่ดูเหมือนจะเป็นหลักฐานเกี่ยวกับธุรกิจของนที

"นี่คือหลักฐานชิ้นสำคัญค่ะคุณนที... ดิฉันแอบถ่ายไว้ได้... ก่อนที่ตำรวจจะมาจับกุมคุณ..." เมษากล่าว

นทีรับโทรศัพท์มาดูอย่างสั่นเทา ภาพนั้นชัดเจนเกินกว่าจะปฏิเสธได้ ชัย... ชัยจริงๆ ด้วย!

"ฉัน... ฉันเข้าใจผิดเธอมาตลอด..." นทีพึมพำออกมาอย่างรู้สึกผิด

"ไม่เป็นไรค่ะคุณนที" เมษากล่าว "ตอนนี้เรามีหลักฐานแล้ว... เราจะสู้ไปด้วยกัน"

แต่แล้ว... จู่ๆ ประตูห้องขังก็ถูกเปิดออกอีกครั้ง คราวนี้ไม่ใช่เมษา แต่เป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจที่เข้ามาพร้อมกับชัย

"คุณนที... คุณเมษา..." ชัยกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "ผมขอโทษจริงๆ ที่ต้องทำแบบนี้..."

"ชัย! แกทำอะไร!?" นทีตะโกนถามอย่างไม่เข้าใจ

"ผมแค่อยากได้ในสิ่งที่ผมสมควรจะได้" ชัยยิ้มเยาะ "อำนาจ... เงินทอง... ทุกอย่างที่คุณมี... มันควรจะเป็นของผม..."

"แกมันคนทรยศ!" นทีตะโกนลั่น

"แต่นั่นก็เป็นเพราะคุณไม่รู้จักดูคนให้ดีเอง" ชัยกล่าว "คุณไว้ใจคนผิด... และคุณก็เชื่อใจผู้หญิงที่อ่อนแออย่างเมษา... ที่สุดท้ายก็ต้องมาพึ่งผม"

"ไม่จริง!" เมษาร้องขึ้น "ฉันไม่เคยพึ่งนาย! ฉันรวบรวมหลักฐานได้ด้วยตัวเอง!"

"อย่ามาโกหกเมษา" ชัยหัวเราะ "แกมันก็แค่ผู้หญิงโง่ๆ คนหนึ่ง... ที่หลงเชื่อคำหวานของฉัน"

ชัยเดินเข้ามาใกล้เมษา มือของเขาคว้าแขนของเธออย่างแรง "แกจะไม่มีวันหนีไปไหนได้"

นทีเห็นดังนั้น เขาก็พุ่งเข้าไปหาชัยทันที "ปล่อยเมษาเดี๋ยวนี้นะ!"

การต่อสู้ระหว่างนทีกับชัยเริ่มต้นขึ้นอย่างดุเดือด เจ้าหน้าที่ตำรวจพยายามเข้ามาห้าม แต่ก็ไม่สามารถแยกทั้งสองคนออกจากกันได้

ท่ามกลางความโกลาหลนั้นเอง... นทีก็สังเกตเห็นบางอย่างผิดปกติ

ชัย... ใบหน้าของชัยดูไม่เหมือนคนที่กำลังต่อสู้... แต่เหมือนคนที่กำลังมีความสุข... กำลังรอคอยอะไรบางอย่าง

แล้วนทีก็ตระหนักได้...

"เมษา... เธอกำลังหลอกฉันอีกครั้งเหรอ!?" เขาตะโกนถาม

เมษายืนนิ่ง ใบหน้าของเธอซีดเผือด ดวงตาของเธอสบเข้ากับดวงตาของนที... แล้วรอยยิ้มเย็นเยือกก็ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของเธอ

"คุณโง่จริงๆ ค่ะ... คุณนที" เมษากล่าวด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไป ราวกับไม่ใช่คนเดิม "คุณคิดว่าดิฉันจะปล่อยให้คุณหลุดพ้นไปง่ายๆ อย่างนั้นเหรอ?"

หัวใจของนทีหล่นวูบ เขาเข้าใจแล้ว... ทุกอย่างที่เมษาพูด... ทุกอย่างที่เธอทำ... คือแผนการทั้งหมด... แผนการที่ซับซ้อนกว่าที่เขาเคยคิด

"ฉัน... ฉันไม่เข้าใจ..." นทีพูดอย่างตะกุกตะกัก

"คุณไม่เข้าใจ... เพราะคุณไม่เคยรู้จักดิฉันเลย" เมษากล่าว "คุณคิดว่าดิฉันเป็นแค่ผู้หญิงใสซื่อ... แต่คุณไม่เคยรู้เลยว่า... ดิฉันมีความลับที่ยิ่งใหญ่กว่าคุณเสียอีก..."

ชัยหัวเราะเสียงดัง "ใช่แล้ว... เมษา... เธอคือคนที่วางแผนทุกอย่าง... เธอคือคนที่ทำให้เราได้มาเจอกันที่นี่... เพื่อให้เราได้ฉีกกระชากทุกอย่างของนาย... ให้แหลกสลายไปพร้อมๆ กัน..."

นทีเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ภาพทั้งหมดที่เกิดขึ้นตรงหน้า... คือการทรยศที่สมบูรณ์แบบ...

หน้านิยาย
หน้านิยาย

เมื่อมาเฟียถูกทิ้ง

โดย มนต์ตรา ประกาศิต

© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น

ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537

ความรู้สึกของคุณVIP เท่านั้น

เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก

ความคิดเห็น VIP

เฉพาะสมาชิก VIP

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น เป็นคนแรกที่แสดงความคิดเห็น!