"คุณกำลังบอกว่า…พ่อของฉัน…เป็นหนี้บ่อนการพนัน?" เสียงของรินลดาแหบพร่า ราวกับว่าเธอเพิ่งสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าไปไม่เพียงพอที่จะประทังชีวิต จิบกาแฟในมือสั่นเทาจนน้ำกาแฟกระฉอกออกมาเลอะเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตา นี่ไม่ใช่ความจริงที่เธอพร้อมจะเผชิญหน้า นี่ไม่ใช่สิ่งที่หญิงสาวผู้เรียบร้อยและเติบโตมาในครอบครัวที่น่าจะมั่นคงควรรับรู้
“ไม่ใช่แค่เป็นหนี้ คุณรินลดา” เสียงทุ้มต่ำของคิรันที่ดังมาจากฝั่งตรงข้ามของโต๊ะอาหารหรูหราในคฤหาสน์หลังใหญ่ของเขา สาดซ้ำเข้ามาในโสตประสาท ราวกับคมมีดที่กรีดลึกเข้าไปในหัวใจ “คุณพ่อของคุณ…กู้ยืมเงินจำนวนมหาศาลจากบุคคลที่…ไม่น่าคบหา”
ใบหน้าหล่อเหลาคมคายของคิรันฉายแววเรียบเฉย แต่ดวงตาสีเข้มคู่นั้นกลับจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของเธอ ราวกับจะทะลวงเข้าไปถึงแก่นแท้ของความเจ็บปวดที่กำลังถาโถม รินลดารู้สึกราวกับโลกทั้งใบกำลังพังทลายลงมา เธอเคยคิดว่าการแต่งงานปลอมกับคิรันนี้คือฝันร้าย แต่ตอนนี้ ฝันร้ายที่แท้จริงกำลังเผยตัวออกมา
“แล้ว…แล้วเรื่องทั้งหมดที่เขาบอกฉัน…เรื่องบริษัทกำลังจะล้มละลาย…มัน…มันเกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วยหรือคะ?” เธอพยายามรวบรวมสติ สัมผัสเย็นเยียบที่เริ่มก่อตัวขึ้นในช่องท้อง บอกให้รู้ว่าสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นนั้นเลวร้ายยิ่งกว่าที่เธอคาดคิด
คิรันพยักหน้าช้าๆ “ใช่ครับ คุณพ่อของคุณเอาบริษัทไปจำนองเพื่อใช้หนี้ และแน่นอนว่า…ไม่มีทางที่จะกู้คืนมาได้ทันเวลา” เขาเว้นจังหวะ ราวกับจะให้เธอได้ซึมซับความโหดร้ายของสถานการณ์ “บุคคลที่เขาไปกู้ยืมมานั้น…เขาต้องการ ‘ค่าตอบแทน’ ที่มากกว่าเงิน”
“ค่าตอบแทน…อะไรคะ?” รินลดากลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก ความรู้สึกหวาดกลัวเริ่มคืบคลานเข้ามาแทนที่ความตกใจ
“ชื่อเสียงของบริษัท… ชื่อเสียงของคุณพ่อคุณ… และ… ‘คุณ’” คิรันเอ่ยคำสุดท้ายด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความรู้สึกบางอย่างที่เธออ่านไม่ออก ราวกับมีเงาของความแค้น หรืออาจจะเป็นความสมเพช
“คุณ…หมายความว่ายังไงคะ?” เธอถามเสียงสั่น
“เขาต้องการให้บริษัทของคุณ…กลายเป็นของเขา และเขาก็ต้องการ… ‘คุณ’ มาเป็นเครื่องบรรณาการ” คิรันพูดต่อ ดวงตาของเขายังคงจับจ้องอยู่ที่เธอ “การแต่งงานปลอมของเรา…คือทางเดียวที่จะหลีกเลี่ยงสถานการณ์ที่เลวร้ายกว่านี้ได้”
รินลดารู้สึกราวกับว่าเธอเป็นตุ๊กตาที่ถูกชักใยอย่างสมบูรณ์แบบ ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นในชีวิตเธอในช่วงเวลาที่ผ่านมา ล้วนถูกวางแผนไว้ล่วงหน้าอย่างแยบยล การตัดสินใจของเธอ การแต่งงานของเธอ…มันไม่ใช่การเลือกของเธอเลยสักนิด
“แล้ว…แล้วคุณ…คุณรู้เรื่องนี้มาก่อนแล้วหรือคะ?” คำถามหลุดออกจากปากเธออย่างไม่ทันได้ตั้งตัว
คิรันนิ่งเงียบไปชั่วขณะ ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ผมรู้…ว่าคุณพ่อของคุณมีปัญหาทางการเงิน และกำลังจะถูกยึดบริษัท” เขาเลือกที่จะไม่ตอบคำถามตรงๆ เรื่องที่เขารู้รายละเอียดทั้งหมด
“คุณรู้…แต่คุณไม่บอกฉัน?” เสียงของเธอเริ่มดังขึ้นเล็กน้อย แฝงไปด้วยความตัดพ้อ “คุณปล่อยให้ฉัน…หลงผิดคิดไปเอง…”
“คุณคิดว่าผมอยากเห็นคุณตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้หรือไง?” คิรันสวนกลับทันที น้ำเสียงของเขาแข็งกระด้างขึ้น “ผมก็เป็นคน…ที่ต้องรับมือกับปัญหาของคุณพ่อคุณเช่นกัน”
“รับมือ…ยังไงคะ?” รินลดาถามอย่างไม่เข้าใจ
“ผม…เป็นคนที่ต้องเข้ามา ‘แก้ไข’ ปัญหาหนี้สินทั้งหมดของคุณพ่อคุณ” คิรันพูดอย่างช้าๆ ราวกับจะเน้นย้ำทุกคำ “และ…ก็เป็นผม…ที่เข้ามา ‘ซื้อ’ หนี้เหล่านั้นไว้”
รินลดาลืมหายใจ เธอจ้องมองคิรันด้วยความไม่เชื่อสายตา “คุณ…คุณเป็นคน…ซื้อหนี้ของพ่อฉัน?”
“ใช่” เขาตอบรับคำ “และนั่นทำให้ผม…มีสิทธิ์ที่จะ ‘กำหนด’ เงื่อนไขต่างๆ”
“เงื่อนไข…ที่คุณให้พ่อฉัน…คือการให้ฉันแต่งงานกับคุณ…อย่างนั้นเหรอคะ?” น้ำตาเริ่มคลอเบ้าของเธอ
“ผมไม่ได้บังคับคุณพ่อของคุณ” คิรันกล่าว “ผมเพียงแต่…ยื่นข้อเสนอที่ดีที่สุด…ที่เขาจะได้รับ”
“แล้ว…ข้อเสนอที่ดีที่สุด…สำหรับคุณล่ะคะ?” รินดาถามเสียงสั่นเครือ
คิรันโน้มตัวเข้ามาใกล้เธอเล็กน้อย ดวงตาของเขาสบประสานกับดวงตาของเธออย่างแน่วแน่ “ข้อเสนอที่ดีที่สุดสำหรับผม…คือการได้ ‘คุณ’ มาอยู่ภายใต้การควบคุมของผม”
คำพูดของเขาทำให้รินลดารู้สึกหนาวสะท้านไปถึงขั้วหัวใจ “ควบคุม…?”
“ใช่” เขาย้ำ “เพราะ…ผมมีเหตุผลบางอย่าง…ที่ต้องทำแบบนั้น”
รินลดารู้สึกราวกับว่าเธอกำลังถูกบีบคั้นให้จนมุม การแต่งงานปลอมนี้ไม่ใช่แค่การแก้ปัญหาให้ครอบครัว แต่มันคือส่วนหนึ่งของแผนการบางอย่างที่ซับซ้อนกว่านั้น และเธอก็เป็นเพียงเบี้ยตัวหนึ่งในกระดานหมากรุกของคิรัน
“แล้ว…แล้วคุณ…คุณมีแผนการอะไร…เกี่ยวกับฉัน?” เธอถามเสียงเบาหวิว
คิรันเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ใบหน้าของเขาคลายความตึงเครียดลงไปบ้าง แต่แววตาของเขายังคงมีความมุ่งมั่นบางอย่างที่เธอไม่เข้าใจ “ผมจะปกป้องคุณ…จากคนที่พ่อคุณไปกู้หนี้มา”
“ปกป้อง…?”
“ใช่” คิรันกล่าว “เพราะ…ถ้าคุณตกไปอยู่ในมือของเขา…มันจะนำมาซึ่งปัญหาที่ใหญ่กว่านี้…สำหรับทุกคน”
รินลดายังคงรู้สึกสับสน การแต่งงานครั้งนี้กำลังเผยความจริงที่น่าตกใจออกมาทีละน้อย เธอเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมคิรันถึงทำทุกอย่างเพื่อให้เธอแต่งงานกับเขา แต่สิ่งที่เธอไม่เข้าใจคือ…ทำไมเขาถึงต้องทำเช่นนั้น? อะไรคือเหตุผลเบื้องหลังแผนการอันซับซ้อนนี้?
“แล้ว…แล้วคุณ…คุณเป็นใครกันแน่?” รินดาตัดสินใจถามคำถามที่เธออยากรู้มาตลอด “ทำไม…คุณถึงต้องเข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องของพ่อฉัน…และทำไม…คุณถึงต้องมาทำแบบนี้กับฉัน?”
คิรันจ้องมองเธอด้วยสายตาที่ยากจะหยั่งถึง “คำถามของคุณ…มันซับซ้อนเกินกว่าจะตอบได้ในตอนนี้” เขาตอบเสียงเรียบ “แต่…สิ่งที่คุณควรรู้…คือ…ผมไม่ได้มีเจตนาร้ายต่อคุณ…อย่างน้อยก็…ไม่ทั้งหมด”
“อย่างน้อยก็…ไม่ทั้งหมด…?” รินดาทวนคำด้วยความไม่เข้าใจ
“คุณจะค่อยๆ ได้รู้…ด้วยตัวของคุณเอง” คิรันกล่าว พร้อมกับลุกขึ้นยืน “ตอนนี้…ผมขอตัวก่อน…คุณพักผ่อนเถอะ”
เขาก้าวเดินออกจากห้องอาหารไป ทิ้งให้รินลดาอยู่กับความสับสน ความกลัว และคำถามมากมายที่ยังคงค้างคาอยู่ในใจ เธอเริ่มสืบค้นหาความจริงเกี่ยวกับคิรัน และสิ่งที่เธอได้พบนั้น…มันน่าตกใจยิ่งกว่าที่เธอคาดคิด
รินลดากดโทรศัพท์ในมือ พิมพ์ชื่อ “คิรัน ชาญวิทย์” ลงไปในช่องค้นหา เธอคาดหวังว่าจะได้พบข้อมูลเกี่ยวกับนักธุรกิจหนุ่มผู้ลึกลับที่แต่งงานกับเธอ แต่สิ่งที่ปรากฏขึ้นมากลับทำให้เลือดในกายของเธอเย็นเฉียบ
ข้อมูลเกี่ยวกับคิรันนั้นมีน้อยมาก น้อยจนผิดปกติสำหรับบุคคลที่มีอำนาจและอิทธิพลในวงการธุรกิจระดับประเทศ มีเพียงข่าวลือที่กระจัดกระจายเกี่ยวกับบริษัทที่เขาบริหารอยู่ ซึ่งล้วนเป็นบริษัทที่ดูเหมือนจะผูกขาดตลาดในหลายๆ ด้าน แต่สิ่งที่ทำให้เธอสะดุ้งคือ…ชื่อของบริษัทเหล่านี้ ล้วนเกี่ยวข้องกับธุรกิจสีเทาที่เคยมีข่าวลือเกี่ยวกับการค้ายา การฟอกเงิน และการพนัน
“ไม่จริง…” เธอพึมพำกับตัวเอง “คิรัน…เขาไม่ใช่แค่เจ้าพ่อ…แต่เป็นเจ้าพ่อ…ที่อยู่เบื้องหลัง…อะไรพวกนี้…?”
เธอเลื่อนลงไปดูข้อมูลต่อ และสายตาของเธอก็ไปหยุดอยู่ที่ภาพถ่ายเก่าๆ ภาพหนึ่ง เป็นภาพถ่ายที่ดูเหมือนจะถูกนำมาจากข่าวเก่า ภาพนั้นเป็นภาพงานเปิดตัวธุรกิจแห่งหนึ่ง ซึ่งในภาพมีบุคคลสำคัญหลายคนยืนถ่ายรูปกันอยู่ หนึ่งในนั้น…คือพ่อของเธอ ในวัยหนุ่มที่ยังดูอ่อนเยาว์ และ…ถัดจากพ่อของเธอไปไม่ไกล…คือใบหน้าของเด็กชายคนหนึ่งที่ดูคุ้นตา…
“คิรัน…?” เธออุทานออกมาเบาๆ เด็กชายในภาพนั้น…มีใบหน้าที่คล้ายกับคิรันในวัยเด็กอย่างน่าประหลาด
เธอเริ่มค้นหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับงานเปิดตัวธุรกิจนั้น และสิ่งที่เธอพบก็ทำให้เธอขนลุกซู่
งานเปิดตัวนั้น…คือการเปิดตัวคาสิโนหรูแห่งหนึ่งในต่างประเทศ เมื่อ 20 ปีก่อน และพ่อของเธอ…คือกำลังหลักในการบริหารคาสิโนแห่งนั้น
“พ่อ…พ่อไปทำอะไรที่นั่น…?”
เธอเริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมดเข้าด้วยกัน ความผูกพันระหว่างพ่อของเธอกับโลกมืด ความลับที่พ่อเก็บงำไว้… และทำไมคิรันถึงเข้ามาแทรกแซงเรื่องทั้งหมดนี้
เธอจดจำใบหน้าของเด็กชายในภาพได้ลางๆ ราวกับว่าเคยเห็นที่ไหนมาก่อน…
ทันใดนั้นเอง ความทรงจำในวัยเด็กก็ผุดขึ้นมา ภาพของพ่อที่พาเธอไปเที่ยวงานแสดงโชว์สัตว์ ที่เธอประทับใจมากที่สุด…คือการแสดงของนักมายากลคนหนึ่ง…เด็กชายที่เก่งกาจในการแสดงมายากล…เด็กชายที่มาพร้อมกับปู่ของเขา…
“ปู่…ปู่ของคิรัน…” เธอพึมพำ
เธอรีบกลับไปค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับครอบครัวของคิรันอีกครั้ง และสิ่งที่เธอพบก็ยิ่งทำให้เธอตกใจ
ปู่ของคิรัน…คือเจ้าพ่อผู้ทรงอิทธิพลในวงการสีเทาเมื่อหลายสิบปีก่อน และเขา…ก็เป็นหุ้นส่วนคนสำคัญของพ่อเธอในธุรกิจคาสิโนแห่งนั้น
“ทุกอย่าง…มันเชื่อมโยงกันหมด…”
ความจริงที่น่าตกใจเกี่ยวกับธุรกิจของพ่อเธอเริ่มปรากฏชัดขึ้นมาทีละน้อย พ่อของเธอไม่ได้เป็นเพียงนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จ แต่เขาคือส่วนหนึ่งของโลกมืด และการที่เขาติดหนี้ “บุคคลที่น่าคบหา” นั้น…มันยิ่งตอกย้ำความจริงที่ว่า พ่อของเธออาจจะไม่ได้มีเพียงแค่หนี้สิน แต่ยังมีศัตรูที่น่ากลัวอีกด้วย
และที่สำคัญที่สุด… การแต่งงานปลอมของเธอกับคิรัน… มันไม่ใช่แค่การแก้ปัญหาหนี้สินของพ่อเธอ… แต่มันคือการที่เธอ…ตกอยู่ในเงื้อมมือของลูกชายของคนที่เคยเป็นหุ้นส่วนของพ่อ…คนที่อาจจะ…มีความแค้นบางอย่าง…ที่ต้องการจะชำระสะสาง…
ทันใดนั้นเอง ประตูห้องนอนก็ถูกเปิดออกอย่างแรง รินลดาตกใจจนเกือบจะทำโทรศัพท์หล่นจากมือ เธอเงยหน้าขึ้นมอง และสิ่งที่เห็นก็ทำให้หัวใจของเธอแทบจะหยุดเต้น
คิรันยืนอยู่ตรงนั้น ใบหน้าของเขาฉายแววเย็นชาและคมกริบ เขาเดินตรงเข้ามาหาเธออย่างช้าๆ ดวงตาของเขากวาดมองไปที่หน้าจอโทรศัพท์ของเธอ…
ฉันแต่งงานปลอมกับเจ้าพ่อ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก