“คุณกำลังดูอะไรอยู่?” เสียงทุ้มต่ำของคิรันดังขึ้น ราวกับคำพิพากษาที่กำลังจะถูกตัดสิน รินลดารู้สึกราวกับถูกจับได้คาหนังคาเขา ความจริงที่เธอเพิ่งค้นพบเกี่ยวกับพ่อของเธอ และความเชื่อมโยงที่ซับซ้อนกับคิรัน มันเหมือนจะถูกแฉออกมาต่อหน้าเขา
เธอรีบปิดหน้าจอโทรศัพท์ แต่ก็สายเกินไป ดวงตาคมกริบของคิรันจับจ้องไปที่เธอ ราวกับจะทะลวงเข้าไปถึงจิตใจ “คุณค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับผม…และครอบครัวของผม…?”
รินลดากลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก พยายามรวบรวมสติ “ฉัน…ฉันแค่…อยากเข้าใจ…”
“เข้าใจอะไร?” คิรันถาม เขาเดินเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ จนเธอสัมผัสได้ถึงลมหายใจอันเยือกเย็นของเขา “เข้าใจว่าผมเป็นใคร? เข้าใจว่าทำไมผมถึงเข้ามาในชีวิตคุณ? หรือ…เข้าใจว่าพ่อของคุณ…เคยทำอะไรไว้…?”
คำพูดของเขาเหมือนมีดกรีดแทงเข้าไปในใจของเธอ เธอไม่รู้จะตอบอย่างไรดี ความจริงที่เธอเพิ่งค้นพบมันหนักอึ้งเกินกว่าจะรับไหว
“ใช่” เธอกล่าวเสียงเบา “ฉัน…รู้แล้ว…ว่าพ่อของฉัน…มีส่วนเกี่ยวข้องกับ…อดีตของคุณ…”
คิรันหยุดนิ่ง รอยยิ้มเย็นๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขา “คุณคงจะค้นพบ…เรื่องราวของปู่ผม…และพ่อของคุณ…ที่เคยร่วมธุรกิจกัน…เรื่องคาสิโน…”
รินลดามองเขาด้วยความตกใจ “คุณ…รู้ได้อย่างไรว่าฉันค้นพบเรื่องนั้น?”
“ผมรู้…เพราะผมรู้…ว่าคุณเป็นคนฉลาด” คิรันกล่าว “และผมก็รู้…ว่าเมื่อคุณเริ่มสงสัย…คุณจะหาคำตอบให้ได้เสมอ”
เขาเดินไปนั่งลงบนโซฟาหรูหราตรงข้ามเธอ ราวกับว่าสถานการณ์นี้เป็นเรื่องปกติ “คุณคงจะสงสัย…ว่าทำไมผมถึงเข้ามาในชีวิตคุณ…ทำไมผมถึงต้องแต่งงานกับคุณ…ทั้งๆ ที่คุณคือลูกสาวของคนที่เคย…หักหลังปู่ผม”
รินลดานิ่งเงียบ เธอไม่มีคำพูดใดๆ จะกล่าว เธอรอคอยให้เขาอธิบาย
“เมื่อ 20 ปีก่อน…” คิรันเริ่มเล่า เสียงของเขาอ่อนลงเล็กน้อย ราวกับกำลังรื้อฟื้นความทรงจำอันเจ็บปวด “ปู่ผม…กับพ่อของคุณ…เป็นหุ้นส่วนกันในธุรกิจคาสิโนแห่งหนึ่ง…ที่ต่างประเทศ…พวกเขาเคยสนิทกันมาก…เหมือนพี่น้อง”
เขาหยุดไปชั่วครู่ ราวกับกำลังรวบรวมสมาธิ “แต่แล้ว…วันหนึ่ง…พ่อของคุณ…ก็หักหลังปู่ผม…เขา…ขโมยข้อมูลสำคัญ…ของธุรกิจไป…และ…หลบหนีไป…พร้อมกับเงินจำนวนมหาศาล…”
รินลดาสูดหายใจเข้าลึกๆ นี่คือความจริงที่เธอไม่เคยรู้มาก่อน “พ่อ…พ่อทำแบบนั้นจริงๆ เหรอคะ?”
“ใช่” คิรันตอบเสียงหนักแน่น “การกระทำของพ่อคุณ…ทำให้ปู่ผม…ล้มละลาย…เสียชื่อเสียง…และ…ชีวิตของปู่ผม…ก็พลิกผัน…จากคนที่เคยมีทุกอย่าง…กลายเป็นคน…ที่ต้องติดหนี้…และ…ต้องหลบซ่อนตัว…”
น้ำตาของรินลดาไหลรินออกมา เธอไม่เคยคิดว่าพ่อของเธอจะทำเรื่องที่โหดร้ายถึงขนาดนี้ “แล้ว…แล้วคุณ…คุณแค้นพ่อฉัน…มากใช่ไหมคะ?”
คิรันมองเธอด้วยสายตาที่ซับซ้อน “ผม…แค้น…ในสิ่งที่พ่อคุณทำ…กับปู่ผม…แต่…ผมไม่ได้แค้น…คุณ…รินลดา”
“แล้ว…ทำไม…คุณถึงต้องการแต่งงานกับฉัน?” เธอถามอย่างตรงไปตรงมา
“ผมต้องการ…ปกป้องคุณ” คิรันกล่าว “จากคนที่พ่อคุณไปกู้หนี้มา…และ…จาก…ผลพวงของการกระทำของพ่อคุณ…”
“แต่…เขา…เขาก็คือคนที่…จะมาตามทวงหนี้…จากพ่อฉัน…” รินดาพยายามอธิบาย
“ใช่” คิรันพยักหน้า “และ…ถ้าพ่อคุณ…ไม่สามารถชดใช้หนี้ได้…เขาก็จะ…เอาทุกอย่างไป…รวมถึง…คุณ…”
“คุณ…หมายความว่า…เขา…จะเอาฉัน…ไป…?” รินดาถามด้วยความหวาดกลัว
“เขาต้องการ… ‘คุณ’…เป็นเครื่องบรรณาการ…เพื่อแลกกับ…หนี้สินของพ่อคุณ…” คิรันกล่าว “และการแต่งงานปลอมของเรา…คือทางเดียว…ที่จะทำให้…คุณ…หลุดพ้นจาก…สถานการณ์นั้น…”
“แต่…คุณ…คุณก็…ก็มีแผนการของคุณเอง…” รินดาพูดเสียงสั่น “คุณ…คุณต้องการควบคุมฉัน…ไม่ใช่เหรอคะ?”
คิรันมองเธอด้วยสายตาที่อ่อนลง “ผม…ต้องการ…ปกป้องคุณ…และ…ควบคุมสถานการณ์…ไม่ให้มันเลวร้ายไปกว่านี้…”
“ทำไม…คุณถึงต้องปกป้องฉัน…?” รินดาถาม “ทำไม…คุณถึงต้องช่วยฉัน…ทั้งๆ ที่พ่อของฉัน…เคยทำร้ายครอบครัวของคุณ…”
คิรันลุกขึ้นยืน และเดินไปยืนอยู่ริมหน้าต่าง มองออกไปข้างนอก “เพราะ…ผม…ไม่ต้องการให้…ประวัติศาสตร์…ซ้ำรอย…”
“ประวัติศาสตร์…ซ้ำรอย…?”
“ใช่” คิรันกล่าว “ปู่ของผม…เคยเสียทุกอย่าง…เพราะความไว้ใจ…และ…การหักหลัง…ผม…ไม่อยากเห็น…คุณ…ต้องประสบชะตากรรมแบบเดียวกัน…”
“แต่…คุณ…คุณก็กำลังทำแบบเดียวกัน…กับฉัน…ไม่ใช่เหรอคะ? คุณ…กำลังหลอกใช้ฉัน…” รินดาพูดด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ
“ผม…ไม่ได้หลอกใช้คุณ…รินลดา” คิรันหันกลับมามองเธอ “ผม…กำลัง…พยายาม…ปกป้องคุณ…”
“ปกป้อง…ด้วยการ…บังคับให้ฉัน…แต่งงานกับคุณ…?”
“มันไม่ใช่การบังคับ” คิรันกล่าว “มันคือ…การเสนอทางเลือก…ที่ดีที่สุด…สำหรับคุณ…”
“ทางเลือกที่ดีที่สุด…สำหรับคุณ…มากกว่า…ใช่ไหมคะ?” รินดาถามด้วยน้ำเสียงเหนื่อยล้า
คิรันนิ่งเงียบไปชั่วขณะ ราวกับกำลังประมวลผลคำพูดของเธอ “ผม…ยอมรับ…ว่า…ผมมี…เหตุผลส่วนตัว…ที่ต้องการ…ให้คุณ…อยู่กับผม…”
“เหตุผลส่วนตัว…อะไรคะ?”
“ผม…ต้องการ…ชดเชย…ความผิดพลาด…ของปู่ผม…” คิรันกล่าว “และ…ผม…ต้องการ…ให้คุณ…ได้รับ…ความยุติธรรม…”
“ความยุติธรรม…?”
“ใช่” คิรันกล่าว “ความยุติธรรม…ในแบบของผม…”
รินลดารู้สึกสับสนยิ่งกว่าเดิม เธอเริ่มมองเห็นเบื้องหลังของแผนการอันซับซ้อนนี้ แต่เธอก็ยังไม่เข้าใจทั้งหมด
“แล้ว…แล้วคนที่พ่อฉันไปกู้หนี้มา…เขา…เขาจะทำอะไรฉัน…จริงๆ เหรอคะ?” เธอถาม
“เขา…เป็นคนอันตราย…และ…เลือดเย็น…” คิรันกล่าว “ถ้าคุณ…ตกไปอยู่ในมือของเขา…ผม…ไม่สามารถรับประกัน…ความปลอดภัยของคุณได้…”
“คุณ…จะช่วยฉัน…จริงๆ เหรอคะ?” รินดาถามด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความหวัง
“ผม…จะทำทุกอย่าง…เพื่อปกป้องคุณ…” คิรันตอบ “ตราบใดที่คุณ…ยังคง…เป็น…ภรรยา…ของผม…”
คำว่า “ภรรยา” ของเขา ทำให้รินลดารู้สึกประหลาด ความสัมพันธ์ปลอมๆ นี้ กำลังเริ่มมีความหมายที่ซับซ้อนมากขึ้นเรื่อยๆ
“แล้ว…ถ้าฉัน…ไม่ต้องการ…เป็นภรรยาของคุณ…แล้วล่ะคะ?” เธอถาม
คิรันมองเธอด้วยสายตาที่ยากจะหยั่งถึง “คุณ…ไม่มีทางเลือกอื่น…รินลดา”
คำพูดของเขา ทำให้เธอรู้สึกราวกับว่าเธอถูกขังอยู่ในกรงทองของเขา เธอไม่มีทางหนีไปไหนได้
“คุณ…กำลัง…แก้แค้น…ปู่ของคุณ…ด้วยการ…ใช้ฉัน…ใช่ไหมคะ?” รินดาถาม
คิรันนิ่งเงียบไป “ผม…ไม่ได้แก้แค้น…ปู่ของผม…” เขาตอบช้าๆ “ผม…กำลัง…ทำให้…ทุกอย่าง…ถูกต้อง…อีกครั้ง…”
“ทำให้ถูกต้อง…ในแบบของคุณ…” รินดาพึมพำ
“ใช่” คิรันตอบ “และ…ตอนนี้…คุณ…ก็เป็น…ส่วนหนึ่ง…ของแผนการนั้น…”
รินลดาหลับตาลง ความจริงที่ถูกเปิดเผยออกมานั้นหนักอึ้งเกินกว่าที่เธอจะรับไหว เธอรู้ว่าเธอติดอยู่ในวังวนของความลับและความแค้นของคิรัน และเธอไม่รู้ว่าปลายทางของเรื่องราวนี้จะเป็นอย่างไร
ขณะที่เธอกำลังจะเอ่ยคำพูดใดๆ ออกไป จู่ๆ เสียงโทรศัพท์มือถือของคิรันก็ดังขึ้น เขาหยิบมันขึ้นมาดู และสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดทันที
“ใคร…?” รินดาถาม
คิรันเงยหน้ามองเธอ ดวงตาของเขามีแววของความกังวล “ผม…ต้องไป…เดี๋ยวนี้…”
“ไปไหนคะ?”
“มีเรื่อง…ด่วน…” เขาตอบสั้นๆ ก่อนจะหันหลังเดินออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้รินดาอยู่กับความสับสน และความรู้สึกที่ไม่ปลอดภัยที่กำลังก่อตัวขึ้น
เธอไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่การที่เขาต้องรีบไปแบบนั้น…บ่งบอกว่าสถานการณ์กำลังตึงเครียด และเธอ…ก็กำลังตกอยู่ในอันตราย…
ฉันแต่งงานปลอมกับเจ้าพ่อ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก