"ศพของคุณอาวิรัช..." คำพูดนั้นของเธียร ดังก้องอยู่ในโสตประสาทของพราวราวกับเสียงก้องสะท้อนในถ้ำมืด ความสุขที่เพิ่งจะถูกจุดประกายเมื่อครู่ ถูกดับวูบลงอย่างรวดเร็ว เหลือเพียงเถ้าถ่านแห่งความหวาดหวั่นที่คุกรุ่นอยู่ภายใน
เธอเงยหน้าขึ้นมองเธียร ใบหน้าของเขาซีดเผือด ดวงตาเบิกกว้าง ราวกับยังคงไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน "คุณ... คุณหมายถึง... เขาตายแล้วเหรอคะ?"
เธียรพยักหน้ารับช้าๆ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสับสน เขาเดินไปมาอย่างกระสับกระส่าย ราวกับกำลังพยายามประมวลผลข้อมูลที่ถาโถมเข้ามา
"ตำรวจเพิ่งโทรมา... เขาบอกว่าพบศพของคุณอาที่บ้านพักต่างจังหวัด... มีร่องรอยของการต่อสู้... และ... และยังมีข้อความที่เขาเขียนทิ้งไว้..."
"ข้อความอะไรคะ?" พราวถามด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ
"ข้อความ... ที่กล่าวหาว่าคุณ... พราว... เป็นคนลงมือ..."
คำพูดนั้นทำให้พราวอ้าปากค้าง เธอแทบจะยืนไม่อยู่ ต้องใช้มือของเธียรช่วยประคองไว้
"ไม่จริงนะคะ! ฉันไม่ได้ทำ! ฉันไม่เคยคิดจะทำร้ายใคร!" เสียงของเธอเต็มไปด้วยความตกใจและสิ้นหวัง
"ผมรู้... ผมรู้ว่าคุณไม่ได้ทำ" เธียรดึงเธอเข้ามากอดแน่น "แต่... ข้อความนั้น... มันทำให้ทุกอย่างดูเหมือนคุณเป็นคนทำจริงๆ... และ... เขาก็เขียนถึงเรื่องพินัยกรรม... ถึงเรื่องที่คุณ... มีส่วนเกี่ยวข้อง..."
น้ำตาของพราวไหลรินออกมาอีกครั้ง คราวนี้ไม่ใช่เพราะความสุข แต่เป็นเพราะความเจ็บปวดจากการถูกใส่ร้าย เธอไม่เข้าใจว่าทำไมเรื่องราวถึงได้บิดเบี้ยวไปได้ถึงขนาดนี้
"แต่... ทำไมเขาถึงต้องใส่ร้ายฉันคะ? ทั้งๆ ที่เขาเป็นคนทำผิดเอง..."
"ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน" เธียรพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความไม่สบายใจ "แต่... สิ่งที่สำคัญที่สุดตอนนี้คือ... เราต้องพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของคุณ... และหาตัวฆาตกรที่แท้จริงให้เจอ..."
เขาค่อยๆ ปล่อยพราวออก แต่ยังคงจับมือของเธอไว้แน่น "ผมจะทำทุกอย่าง... เพื่อปกป้องคุณ... ผมจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายคุณได้อีก..."
ตลอดทั้งคืนที่ผ่านมา ทั้งสองคนแทบจะไม่ได้หลับได้นอน พวกเขาปรึกษากันอย่างละเอียดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น และพยายามหาทางแก้ไข
"คุณอาวิรัช... เขาต้องมีคนหนุนหลังอยู่แน่ๆ ค่ะ" พราวเอ่ยขึ้น หลังจากที่ทบทวนข้อมูลต่างๆ "เขาคงไม่กล้าทำอะไรแบบนี้คนเดียว... โดยเฉพาะการฆาตกรรม..."
"ผมก็คิดแบบนั้น" เธียรเห็นด้วย "และข้อความที่เขาเขียนทิ้งไว้... มันดูเร่งรีบเกินไป... เหมือนถูกบังคับให้เขียน... หรือ... เขาอาจจะถูกใครบางคนสั่งให้เขียน..."
"แล้ว... เราจะเริ่มจากตรงไหนดีคะ?"
"เราจะเริ่มจากคนที่ใกล้ชิดที่สุด... คนที่อาจจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับคุณอาวิรัช..." เธียรพูดพร้อมกับนัยน์ตาที่ฉายแววแห่งความมุ่งมั่น "ผมจะให้คนของผมตรวจสอบทุกคน... ทุกเส้นทางการเงิน... ทุกความสัมพันธ์..."
ในวันต่อมา ชีวิตของทั้งสองคนก็กลับตาลปัตรอีกครั้ง ข่าวการเสียชีวิตของคุณวิรัช และข้อความกล่าวหาพราว แพร่สะพัดไปอย่างรวดเร็ว สื่อต่างๆ พยายามเข้ามาหาเธอเพื่อขอสัมภาษณ์ แต่เธียรก็เป็นกำแพงที่แข็งแกร่งคอยปกป้องเธอไว้
"คุณไม่ต้องกังวลนะพราว" เธียรปลอบโยน "ผมจะจัดการทุกอย่างเอง"
"แต่... ถ้ามีคนเชื่อเรื่องที่กล่าวหาฉันล่ะคะ?" พราวกังวล
"ผมจะทำให้ทุกคนเชื่อในตัวคุณ" เธียรพูดพร้อมกับจุมพิตที่หน้าผากของเธอ "ผมเชื่อมั่นในตัวคุณ... และผมจะพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่าคุณบริสุทธิ์..."
ในขณะที่เธียรเริ่มดำเนินการสืบสวนอย่างลับๆ พราวก็พยายามใช้ชีวิตตามปกติ แม้ว่าภายในใจจะเต็มไปด้วยความกังวล แต่เธอก็พยายามไม่แสดงออกมา เธอยังคงทำงานเป็นเลขาของเธียร แม้ว่าสถานะของเธอจะเปลี่ยนไปแล้วก็ตาม
ความสัมพันธ์ของทั้งสองคนในช่วงเวลานี้ แน่นอนว่าเต็มไปด้วยความซับซ้อน ในวันหนึ่ง พวกเขาอาจจะกำลังนั่งจิบกาแฟ พูดคุยกันด้วยความรักใคร่ แต่อีกวัน พวกเขาอาจจะต้องเผชิญหน้ากับความกดดันจากภายนอก และต้องเข้มแข็งเพื่อกันและกัน
"ผมคิดว่า... เราควรจะบอกเรื่องนี้กับคุณแม่ของคุณ..." เธียรพูดขึ้นมาในวันหนึ่ง หลังจากที่ได้ข้อมูลบางอย่างมา
พราวลังเลอยู่ครู่หนึ่ง "ท่านจะรับได้เหรอคะ? กับเรื่องทั้งหมดนี้..."
"เราจะบอกท่านไปด้วยกัน" เธียรจับมือเธอไว้ "ท่านรักคุณแม่ของคุณ... และท่านก็อยากจะให้คุณแม่ของคุณมีความสุข... เราจะช่วยกัน..."
การพูดคุยกับคุณแม่ของเธียรเป็นไปอย่างยากลำบาก แต่เมื่อได้ยินเรื่องราวทั้งหมด ท่านก็เสียใจเป็นอย่างมากกับสิ่งที่น้องชายของท่านได้ทำลงไป และท่านก็เชื่อมั่นในความบริสุทธิ์ของพราว
"แม่เองก็สงสัยมาตลอด" ท่านกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "ว่าทำไมวิรัชถึงได้เปลี่ยนไปขนาดนั้น... ทำไมถึงได้ดูเห็นแก่ตัวมากขึ้นทุกวัน..."
"ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือ... เราต้องหาตัวคนร้ายที่แท้จริงให้เจอ" เธียรกล่าวอย่างหนักแน่น
การสืบสวนดำเนินไปอย่างเข้มข้น เธียรใช้ทรัพยากรทั้งหมดที่มี เพื่อรวบรวมหลักฐาน และในที่สุด... หลักฐานก็เริ่มชี้ไปที่บุคคลที่คาดไม่ถึง
"คุณแน่ใจนะเธียร?" พราวนั่งอยู่ข้างๆ เขา มองดูเอกสารที่วางอยู่ตรงหน้าด้วยความตกใจ
"ผมแน่ใจ" เธียรตอบด้วยน้ำเสียงที่มั่นคง "คนที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมด... คือ... คุณก้องภพ..."
ก้องภพคือหุ้นส่วนคนสนิทของคุณวิรัช ชายหนุ่มที่เคยดูเหมือนจะมีความสัมพันธ์ที่ดีกับทั้งคุณวิรัช และครอบครัวของเธียร
"แต่... ทำไมเขาถึงต้องทำแบบนั้นคะ?" พราวยังคงไม่อยากจะเชื่อ
"เพราะ... เขาอยากได้ทุกอย่าง" เธียรค่อยๆ อธิบาย "เขาใช้ประโยชน์จากความโลภของคุณอาวิรัช... หลอกใช้เขา... แล้วก็... กำจัดเขา... เพื่อให้ตัวเองได้ทุกอย่างไป..."
"เขา... เขาต้องถูกลงโทษแน่ๆ" พราวพูดด้วยความเด็ดเดี่ยว
"แน่นอน" เธียรยิ้ม "และเราจะทำให้แน่ใจว่า... เขาจะไม่สามารถทำร้ายใครได้อีก..."
การเผชิญหน้ากับก้องภพเป็นไปอย่างดุเดือด เธียรได้เตรียมหลักฐานทั้งหมดไว้แล้ว และเมื่อเผชิญหน้ากับความจริง ก้องภพก็ไม่อาจปฏิเสธได้อีกต่อไป เขาถูกจับกุม และความยุติธรรมก็กำลังจะกลับคืนมา
ในที่สุด... ความลับทั้งหมดก็ถูกเปิดเผย... ความจริงที่เคยถูกปกปิดไว้ ได้สว่างไสวขึ้น... และไม่มีสิ่งใดมาขวางกั้นความรักของเธียรและพราวได้อีกต่อไป
แต่ก่อนที่ทั้งสองจะได้เฉลิมฉลองชัยชนะ... เสียงโทรศัพท์ของเธียรก็ดังขึ้นอีกครั้ง... คราวนี้เป็นเบอร์ที่คุ้นเคย... แต่เมื่อได้ยินเสียงปลายสาย... ใบหน้าของเขาก็พลันเปลี่ยนเป็นตึงเครียดอีกครั้ง...
"อะไรนะครับ! เป็นไปได้ยังไง!"
ฉันถูกซื้อหัวใจกับเลขา
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก