โดย : มนต์ตรา ประกาศิต
30 ตอน · 1,669 คำ
“คุณภาคินคะ… มีเรื่องด่วนค่ะ” เสียงของเลขาคนใหม่ของภาคินดังแทรกขึ้นมาขณะที่ภาคินกำลังก้มหน้าก้มตาเซ็นเอกสารกองโต
ภาคินเงยหน้าขึ้น ใบหน้าของเขาฉายแววหงุดหงิดเล็กน้อย “มีอะไร?”
“คือ… บริษัทของเรากำลังจะถูกฟ้องร้องค่ะ… เรื่องการละเมิดลิขสิทธิ์… และ… และมีเอกสารสำคัญบางส่วนถูกขโมยไปค่ะ” เลขาคนใหม่พูดด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก
ภาคินแทบจะสำลักน้ำ เขาปั้นหน้าให้เรียบเฉย “ถูกขโมย? ใคร… แล้วเอกสารพวกนั้นเกี่ยวกับอะไร?”
“เอกสารเกี่ยวกับโปรเจกต์ใหม่ทั้งหมดเลยค่ะ… และ… และผู้ที่ยื่นฟ้อง… คือบริษัท ‘สยามไพศาล’ ค่ะ”
คำว่า ‘สยามไพศาล’ ราวกับสายฟ้าฟาดลงกลางใจของภาคิน เขาเงยหน้าขึ้นมองเลขาคนใหม่ด้วยความตกตะลึง “สยามไพศาล? เป็นไปไม่ได้… บริษัทนั้นปิดตัวไปนานแล้ว…”
“ไม่ค่ะ… บริษัทนั้นกลับมาแล้วค่ะ… และ… และผู้นำคนใหม่… คือคุณ ‘รวินท์’ ค่ะ”
ชื่อ ‘รวินท์’ ดังก้องอยู่ในหัวของภาคิน รวินท์… ศัตรูเก่าที่เขาเคยคิดว่าจัดการไปแล้ว… บัดนี้กลับปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับแผนการร้ายที่น่ากลัวกว่าเดิม
“รวินท์…” ภาคินพึมพำชื่อนั้นด้วยความโกรธจัด เขาจำได้ดีถึงความแค้นที่รวินท์มีต่อเขา… แค้นที่ทำให้เขาต้องสูญเสียทุกอย่างไปในอดีต
“คุณภาคิน… เราจะทำยังไงดีคะ… เรื่องนี้… เรื่องนี้มันใหญ่มากนะคะ” เลขาคนใหม่ถามด้วยความกังวล
ภาคินสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เขาต้องตั้งสติ เขาไม่สามารถปล่อยให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยได้อีก
“ไปตามคุณพิมมาที่นี่ที” ภาคินสั่งเสียงเข้ม “แล้วเตรียมรถ… เราจะไปที่… ศาล”
ไม่นานนัก พิมก็เดินเข้ามาในห้องทำงานของภาคิน เธอเห็นสีหน้าเคร่งเครียดของเขา
“เกิดอะไรขึ้นคะ?” พิมถาม
“พิม… มีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น” ภาคินเล่าเรื่องทั้งหมดให้พิมฟังอย่างรวดเร็ว
พิมตกใจมาก เธอไม่เคยคิดว่ารวินท์จะกล้ากลับมาอีกครั้ง
“คุณรวินท์… เขา… เขาจะทำแบบนี้จริงๆ เหรอคะ?” พิมถามเสียงสั่น
“ใช่… เขาต้องการทำลายเรา… ทำลายทุกอย่างที่เราสร้างมา… และที่สำคัญ… เขาต้องการทำลายครอบครัวของเรา” ภาคินพูดด้วยความเด็ดเดี่ยว “แต่… เราจะยอมให้เขาทำไม่ได้”
พิมมองภาคิน เธอเห็นความมุ่งมั่นในแววตาของเขา เธอรู้ว่าผู้ชายคนนี้จะไม่ยอมแพ้ง่ายๆ
“ฉันจะช่วยคุณค่ะ” พิมพูดอย่างหนักแน่น
ภาคินหันมามองพิม เขาสัมผัสได้ถึงความเข้มแข็งและความกล้าหาญของเธอ
“ขอบคุณนะพิม… ผมรู้ว่าผมไว้ใจคุณได้เสมอ” ภาคินพูด “เราต้องรีบไปศาล… ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป”
ทั้งสองรีบรุดไปยังศาล ท่ามกลางความวุ่นวายและการรักษาความปลอดภัยที่เข้มงวด ภาคินและพิมต้องเผชิญหน้ากับทนายความของบริษัทสยามไพศาล ซึ่งนำโดยรวินท์เอง
รวินท์ปรากฏตัวขึ้นด้วยใบหน้ายิ้มเยาะเย้ย เขาเดินตรงมาหาภาคิน
“ไง ภาคิน… ไม่คิดเลยว่าจะได้เจอกันอีก” รวินท์พูดด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน
“รวินท์… แกจะทำแบบนี้ทำไม?” ภาคินถามด้วยความโกรธ
“ทำไม? ก็เพราะแกไง… แกทำลายทุกอย่างของฉัน… ทำลายครอบครัวของฉัน… ฉันจะปล่อยให้แกมีความสุขสบายอย่างนี้ไม่ได้” รวินท์พูดด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความแค้น
“แกมันก็เป็นคนเดิม… คนที่จมปลักอยู่กับความแค้น… ไม่เคยคิดจะก้าวต่อไป” พิมแทรกขึ้นมา
รวินท์หันมามองพิมด้วยความประหลาดใจ “เธอ… เธอยังอยู่ที่นี่อีกเหรอ? นึกว่าแกจะหนีไปกับผู้ชายคนอื่นแล้วซะอีก”
“ฉันไม่เคยหนีไปไหน… ฉันอยู่ที่นี่… เพื่อปกป้องคนที่ฉันรัก” พิมตอบเสียงดังฟังชัด
“ปกป้อง? ตลกสิ้นดี… แกจะปกป้องอะไรได้? แกมันก็แค่เด็กกำพร้า… ที่ไม่มีใครต้องการ” รวินท์พูดดูถูก
คำพูดของรวินท์แทงใจดำพิมอย่างแรง แต่เธอพยายามเก็บอาการ
ภาคินเห็นดังนั้น ก็คว้าแขนพิมไว้แน่น “อย่าไปสนใจเขาเลยพิม… เขาเป็นแค่คนบ้า”
การต่อสู้ในศาลดำเนินไปอย่างดุเดือด ทนายความของฝ่ายรวินท์งัดหลักฐานทุกอย่างที่รวบรวมมาได้ออกมาโจมตีบริษัทของภาคิน พวกเขาอ้างว่าบริษัทของภาคินขโมยลิขสิทธิ์โปรเจกต์ใหม่ไป และใช้ข้อมูลลับของสยามไพศาล
ภาคินและพิมพยายามต่อสู้กลับอย่างเต็มที่ แต่หลักฐานที่รวินท์เตรียมมานั้นแน่นหนามาก ราวกับว่าเขารู้ความเคลื่อนไหวของบริษัทภาคินทุกอย่าง
“ดูเหมือนว่า… แกจะไม่มีทางสู้แล้วนะ ภาคิน” รวินท์กระซิบข้างหูภาคิน “แกจะแพ้… แพ้ให้กับฉัน… และแกจะเสียทุกอย่างไป… เหมือนที่ฉันเคยเสียไป”
ภาคินกำหมัดแน่น เขาไม่ยอมแพ้ เขาหันไปมองพิม พิมพยักหน้าให้เขา ราวกับจะส่งกำลังใจให้
“เราจะสู้จนถึงที่สุด” ภาคินบอกรวินท์
แต่แล้ว… เหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น… ในขณะที่ทนายความของฝ่ายรวินท์กำลังจะปิดปากคดี… พยานปากสำคัญคนหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้น…
“ท่านผู้พิพากษาครับ!” เสียงดังขึ้นจากด้านหลัง
ทุกคนหันไปมอง… ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาในห้องพิจารณาคดี… เขาคือ… “คุณธนา” อดีตพนักงานบริษัทสยามไพศาลที่เคยถูกรวินท์ทำร้ายจนต้องออกจากวงการไป
“ผม… มีหลักฐานสำคัญที่จะมายืนยันความบริสุทธิ์ของคุณภาคินครับ” ธนาพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น
ภาคินและพิมมองธนาด้วยความตกตะลึง พวกเขาไม่เคยคิดว่าธนาจะกลับมา
ธนาได้นำเอกสารบางส่วนมาแสดง ซึ่งเป็นบันทึกการสนทนาของรวินท์ที่วางแผนจะใส่ร้ายภาคิน และยังมีหลักฐานที่แสดงว่าโปรเจกต์ใหม่ของบริษัทภาคินนั้น เป็นความคิดริเริ่มของภาคินเอง ไม่ใช่การขโมยลิขสิทธิ์
“นี่คือหลักฐาน… ที่แสดงว่าคุณรวินท์… จงใจใส่ร้ายคุณภาคิน… และพยายามทำลายชื่อเสียงของบริษัทเขา” ธนาพูด
รวินท์หน้าซีดเผือด เขาพยายามปฏิเสธทุกอย่าง แต่หลักฐานของธนานั้นชัดเจนเกินกว่าจะปฏิเสธได้
“แก… แกกล้าหักหลังฉันเหรอ!” รวินท์ตะโกนใส่ธนาด้วยความโมโห
“ผมทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้วครับ… คุณรวินท์… คุณมันเป็นคนเลว… คุณทำร้ายคนอื่นมามากเกินไปแล้ว” ธนาตอบอย่างเด็ดเดี่ยว
ในที่สุด… ศาลก็ตัดสินให้บริษัทของภาคินเป็นฝ่ายชนะคดี… รวินท์ถูกจับกุมในข้อหาหมิ่นประมาทและพยายามทำลายชื่อเสียง
ภาคินมองพิมด้วยความรู้สึกขอบคุณ เขาไม่รู้จะพูดอะไรออกมาดี
“เราชนะแล้วนะพิม” ภาคินพูดเสียงเบา
พิมยิ้ม “ใช่ค่ะ… เราชนะแล้ว”
แต่ขณะที่ภาคินและพิมกำลังจะก้าวออกจากห้องพิจารณาคดี… จู่ๆ ก็มีเสียงปืนดังขึ้น!
“ปัง!!!”
ทุกคนแตกตื่น… รวินท์… เขาพยายามแย่งปืนจากเจ้าหน้าที่… และยิงปืนไปในทิศทางของ…
เลขาถูกหักหลังฟิน
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก