"อรุณรัศมี! แกมาทำอะไรที่นี่!"
เสียงของภาคินตะโกนด้วยความตกใจ เมื่อเห็นร่างของอรุณรัศมีปรากฏตัวขึ้นที่หน้าประตู ใบหน้าของเธอซีดเผือด ดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธแค้นที่ยากจะบรรยาย
พิมเองก็ตกใจไม่แพ้กัน เธอรีบเข้าไปหลบอยู่ข้างหลังภาคินอย่างอัตโนมัติ
"ฉันมาทวงสิ่งที่ฉันควรจะได้!" อรุณรัศมีกล่าวเสียงแข็ง "แกคิดว่าแกจะหนีฉันพ้นงั้นเหรอ ภาคิน!"
"แกคิดผิดแล้วอรุณรัศมี!" ภาคินตอบโต้ "แกไม่มีสิทธิ์อะไรทั้งนั้น!"
"ไม่มีสิทธิ์เหรอ?" อรุณรัศมียิ้มเยาะ "แล้วไอ้เด็กในท้องของยัยนี่ล่ะ มันก็เป็นลูกของแกเหมือนกันไม่ใช่เหรอ! แกจะทิ้งมันไปได้ยังไง!"
คำพูดของอรุณรัศมีทำให้พิมรู้สึกไม่สบายใจ เธอสัมผัสได้ถึงอันตรายที่กำลังจะมาถึง
"ฉันไม่ยอมให้แกทำร้ายพวกเราเด็ดขาด!" ภาคินประกาศอย่างเด็ดเดี่ยว
"แกจะทำอะไรฉันได้?" อรุณรัศมีหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง "ฉันมีพวก! แล้วแกคิดว่าแกจะรับมือได้เหรอ!"
ทันใดนั้นเอง ชายชุดดำอีกสองคนก็ปรากฏตัวขึ้นข้างหลังอรุณรัศมี พวกเขาเดินเข้ามาในบ้านอย่างคุกคาม
"ถ้าอย่างนั้น... เราก็คงต้องใช้วิธีอื่น" อรุณรัศมีกล่าว
ภาคินรู้ดีว่าเขาไม่สามารถต่อสู้กับคนทั้งหมดได้ เขาจึงรีบพยุงพิมให้ลุกขึ้น
"เราต้องหนี!" ภาคินกล่าว
แต่ก่อนที่ทั้งสองจะทันได้ขยับ ชายชุดดำทั้งสองคนก็พุ่งเข้ามาหาพวกเขาอย่างรวดเร็ว
การต่อสู้จึงเกิดขึ้นอีกครั้ง ภาคินพยายามป้องกันตัวเองและพิมอย่างเต็มที่ แต่จำนวนที่มากกว่าทำให้เขาเสียเปรียบอย่างมาก
พิมเห็นโอกาส เธอรีบวิ่งไปหยิบโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะ แล้วรีบโทรแจ้งตำรวจทันที
"เร็วเข้า! ตำรวจกำลังมา!" พิมตะโกนบอกภาคิน
เมื่ออรุณรัศมีได้ยินดังนั้น เธอก็มีสีหน้าเคร่งเครียดขึ้น
"แก! แกโทรแจ้งตำรวจเหรอ!" อรุณรัศมีตะโกนอย่างเกรี้ยวกราด
เธอหันไปสั่งชายชุดดำของเธอ "จัดการพวกมันซะ! อย่าให้ใครมาขวาง!"
ชายชุดดำทั้งสองคนยิ่งโจมตีภาคินอย่างบ้าคลั่ง ภาคินพยายามต่อสู้สุดกำลัง แต่ก็เริ่มอ่อนแรงลงเรื่อยๆ
พิมเห็นว่าภาคินกำลังตกอยู่ในอันตราย เธอจึงตัดสินใจที่จะทำอะไรบางอย่าง
เธอรีบวิ่งไปที่ห้องครัว แล้วหยิบมีดทำครัวออกมา
"ปล่อยภาคินเดี๋ยวนี้!" พิมตะโกน พร้อมกับชี้มีดไปที่อรุณรัศมี
อรุณรัศมีหัวเราะเยาะ "แกคิดว่าแกจะทำอะไรฉันได้! ยัยอ่อนแอ!"
แต่พิมไม่กลัว เธอคือแม่ เธอจะปกป้องลูกของเธอ
ขณะที่อรุณรัศมีกำลังจะสั่งให้ลูกน้องจัดการกับพิม ทันใดนั้นเอง เสียงไซเรนตำรวจก็ดังขึ้นที่หน้าบ้าน
ชายชุดดำทั้งสองคนชะงักไปเล็กน้อย พวกเขาหันไปมองนอกหน้าต่าง
"แย่แล้ว!" อรุณรัศมีตะโกน "พวกมันมาแล้ว!"
เธอหันไปมองภาคินและพิมด้วยสายตาอาฆาต "แกหนีฉันไม่พ้นหรอก! ฉันจะกลับมาแก้แค้นแน่!"
พูดจบ อรุณรัศมีก็รีบพาชายชุดดำของเธอวิ่งหนีไป
ไม่นาน ตำรวจก็บุกเข้ามาในบ้าน พวกเขาได้ยินเรื่องราวทั้งหมดจากภาคินและพิม
หลังจากนั้นไม่นาน ตำรวจก็สามารถตามจับอรุณรัศมีและลูกน้องของเธอได้ พวกเขาถูกตั้งข้อหาพยายามฆ่า บุกรุก และทำลายทรัพย์สิน
ความแค้นในอดีตของพิมได้ถูกชำระล้างอย่างสมบูรณ์แล้ว
หลังจากเหตุการณ์นั้น ภาคินและพิมก็กลับมาใช้ชีวิตอย่างสงบสุข พวกเขาได้เริ่มต้นครอบครัวใหม่ที่เต็มไปด้วยความรักและความเข้าใจ
"คุณจำได้ไหม" พิมกล่าว ขณะที่เธอกำลังอุ้มลูกน้อยในอ้อมแขน "วันที่เราเจอกันครั้งแรก คุณดูเย็นชามาก ฉันไม่เคยคิดเลยว่าเราจะได้มาลงเอยกันแบบนี้"
ภาคินยิ้ม "ผมก็ไม่เคยคิดเหมือนกัน" เขาพูด พลางมองไปยังพิมและลูกน้อยของพวกเขา "แต่ผมดีใจนะ ที่ทุกอย่างเป็นแบบนี้"
"ขอบคุณนะภาคิน" พิมกล่าว "ขอบคุณที่รักฉัน และขอบคุณที่ทำให้ฉันมีความสุข"
"ผมก็ต้องขอบคุณคุณเหมือนกันนะพิม" ภาคินตอบ
ทั้งสองสบตากันด้วยความรักและความเข้าใจ
บทสรุปของความแค้นได้มาถึงแล้ว บทสรุปที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด ความผิดหวัง แต่สุดท้ายก็จบลงด้วยความรักและการให้อภัย
เรื่องราวของพิมและภาคินได้พิสูจน์ให้เห็นว่า แม้จะผ่านความยากลำบากเพียงใด หากมีความรักที่แท้จริงและความเข้าใจที่มั่นคง ทุกสิ่งทุกอย่างก็สามารถผ่านพ้นไปได้
และพวกเขาจะใช้ชีวิตอย่างมีความสุขตลอดไป พร้อมกับลูกน้อยที่จะเป็นพยานแห่งความรักอันยิ่งใหญ่ของพวกเขา
เลขาถูกหักหลังฟิน
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก