คืนนั้น... คืนที่ลิลลี่จากไป ดราก้อนรู้สึกราวกับโลกทั้งใบของเขาได้ดับสูญลงไปพร้อมกับเธอ เขาเดินอย่างไร้จุดหมายอยู่ในคฤหาสน์อันกว้างใหญ่ที่เคยเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะของเธอ ตอนนี้กลับมีเพียงความเงียบงันที่น่าอึดอัด บรรยากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ที่เป็นเอกลักษณ์ของเธอ ราวกับจะเย้ยหยันความสูญเสียที่เกิดขึ้น
เขาหยิบรูปถ่ายของลิลลี่ที่วางอยู่บนโต๊ะกาแฟขึ้นมา จ้องมองใบหน้าสวยหวานของเธออย่างพิจารณา รอยยิ้มที่สดใสของเธอ ทำให้หัวใจของเขาบีบรัดจนแทบจะแตกสลาย
"ลิลลี่... คุณไปไหนแล้ว?" เขาพึมพำกับตัวเอง น้ำตาที่เขาไม่เคยคิดว่าจะเสียให้กับใคร ไหลรินลงมาอย่างไม่อาจห้าม
เขาจำได้ดีถึงคำพูดของเธอในวันนั้น "ฉันจะหนีคุณ! ฉันจะหนีไปให้ไกลที่สุด! ฉันจะไม่ยอมให้คุณมาควบคุมชีวิตฉันอีกต่อไป!"
คำพูดเหล่านั้นยังคงดังก้องอยู่ในหูของเขา ราวกับมีดที่กรีดซ้ำลงบนบาดแผลเดิม
เขาพลาดไปแล้ว... เขาพลาดมหันต์
เขาคิดว่าการปกป้องเธอ คือการควบคุมเธอ แต่เขากลับไม่เคยรู้เลยว่า การควบคุมนั้น กำลังทำร้ายเธออย่างแสนสาหัส
เขาจมอยู่กับความรู้สึกผิด ความเสียใจ และความว่างเปล่าที่ลิลลี่ทิ้งไว้ เขาไม่เคยคิดว่าการสูญเสียเธอ จะเจ็บปวดถึงเพียงนี้
หลายวันผ่านไป ดราก้อนยังคงจมปลักอยู่กับความเศร้าโศก เขาไม่ยอมออกไปพบปะผู้คน ไม่ยอมรับโทรศัพท์ ไม่ยอมทำอะไรทั้งสิ้น
โลกทั้งใบของเขามืดมิดลงไปถนัดตา ชีวิตที่เคยเต็มไปด้วยอำนาจและความยิ่งใหญ่ บัดนี้กลับกลายเป็นเพียงความว่างเปล่าที่ไร้ซึ่งความหมาย
ลูกน้องคนสนิทของเขา พยายามเข้ามาปลอบโยน และให้กำลังใจ แต่เขาก็ไม่ฟัง
"เจ้านายครับ... คุณต้องลุกขึ้นมานะครับ คุณลิลลี่คงไม่อยากเห็นคุณเป็นแบบนี้"
"เธอไปแล้ว... เธอไปแล้วจริงๆ" ดราก้อนตอบเสียงแหบพร่า
"แต่เรายังตามหาเธออยู่นะครับเจ้านาย"
"จะตามหาไปทำไม... เธอคงไม่อยากเจอผมอีกแล้ว"
ดราก้อนหัวเราะออกมาอย่างขมขื่น เขาโทษตัวเอง โทษทุกอย่างที่เกิดขึ้น
เขาคิดถึงวันที่เขาแอบไปดูเธอที่บ้านเกิดของเธอ เขาเห็นเธอพูดคุยกับป้าสมร เห็นเธอจัดการงานศพพ่อของเธอด้วยความเข้มแข็ง
เขาอยากจะเข้าไปหาเธอ อยากจะบอกเธอว่าเขาขอโทษ อยากจะขอโอกาสให้เขาได้อธิบาย
แต่เขาก็รู้ดีว่า เขาไม่มีสิทธิ์ที่จะเข้าไปในชีวิตของเธออีกต่อไป
เขาคือปีศาจ... ส่วนเธอคือเทวดา
ความรักของพวกเขา... เป็นไปไม่ได้
ขณะเดียวกัน ลิลลี่ก็กำลังพยายามเริ่มต้นชีวิตใหม่ เธอพักอาศัยอยู่ที่บ้านเกิดของเธอ ช่วยป้าสมรจัดการเรื่องต่างๆ
เธอพยายามจะลืมเรื่องราวในอดีต ลืมดราก้อน ลืมทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวกับเขา
แต่บางครั้ง... เธอก็อดคิดถึงเขาไม่ได้
เธอคิดถึงแววตาที่อ่อนโยนของเขา คิดถึงรอยยิ้มที่อบอุ่นของเขา
เธอรู้ว่าเขาอาจจะกำลังเจ็บปวด... และเธอก็อดสงสารเขาไม่ได้
แต่เธอก็รู้ดีว่า... เธอไม่สามารถกลับไปหาเขาได้อีกต่อไป
ความรักของพวกเขา... เป็นไปไม่ได้
วันเวลาผ่านไป...
ดราก้อนยังคงจมอยู่กับความว่างเปล่าที่ลิลลี่ทิ้งไว้ เขาไม่เคยคิดว่าการสูญเสียเธอ จะเจ็บปวดถึงเพียงนี้
เขาเริ่มตระหนักว่า ความรักของเขาที่มีต่อเธอ... มันไม่ใช่แค่ความหลงใหล หรือความต้องการครอบครอง
มันคือความรักที่แท้จริง... ความรักที่พร้อมจะเสียสละทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อเธอ
เขาตัดสินใจที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเอง เขาจะไม่ยอมเป็นปีศาจอีกต่อไป
เขาจะพยายามเป็นคนที่ดีขึ้น... เพื่อให้เธอได้ภูมิใจ
ในขณะเดียวกัน ลิลลี่ก็เริ่มกลับมามีรอยยิ้มอีกครั้ง เธอพยายามจะใช้ชีวิตต่อไปอย่างมีความสุข
เธอรู้ว่าเธอต้องเข้มแข็ง... เพื่อตัวเอง... และเพื่อพ่อของเธอ
เธอเชื่อว่า... สักวันหนึ่ง... เธอจะสามารถลืมดราก้อนได้... และเริ่มต้นชีวิตใหม่ได้อย่างแท้จริง
แต่ในใจลึกๆ... เธอก็ยังคงมีความหวังเล็กๆ... ว่าสักวันหนึ่ง... เธอจะได้พบเขาอีกครั้ง... และเขาก็จะกลายเป็นคนที่เธอเคยรู้จัก... คนที่ใจดีและอ่อนโยน
คืนหนึ่ง... ขณะที่ดราก้อนกำลังนั่งมองรูปถ่ายของลิลลี่อยู่... เขาก็ได้รับโทรศัพท์จากลูกน้องคนสนิท
"เจ้านายครับ... เราเจอคุณลิลลี่แล้วครับ"
ดราก้อนหัวใจเต้นระรัว เขาถามด้วยน้ำเสียงที่ตื่นเต้น "เธออยู่ที่ไหน?"
"เธออยู่ที่... บ้านเกิดของเธอครับเจ้านาย"
ดราก้อนตัดสินใจทันที เขาจะต้องไปหาเธอ... เขาจะต้องไปอธิบายทุกอย่างให้เธอฟัง
แต่เขาก็รู้ดีว่า... การเดินทางครั้งนี้... อาจจะเป็นการเดินทางที่ยาวนาน... และเต็มไปด้วยอุปสรรค
เขาจะสามารถเอาชนะใจเธอได้หรือไม่?
เขาจะสามารถทำให้เธอให้อภัยเขาได้หรือไม่?
มีเพียงอนาคตเท่านั้นที่จะบอกได้...
ในขณะที่ดราก้อนกำลังเตรียมตัวเดินทาง... เขาก็ได้รับข่าวร้ายอีกข่าวหนึ่ง...
"เจ้านายครับ... เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นที่ผับของเราครับ... มีคนถูกยิง..."
ดราก้อนใจหายวาบ เขาถามด้วยน้ำเสียงที่ตื่นตระหนก "ใคร... ใครเป็นคนถูกยิง?"
"คือ... คือคุณ... คุณภาคย์ครับเจ้านาย..."
ดราก้อนอึ้งไปครู่หนึ่ง เขารู้ดีว่าเรื่องราวทั้งหมด... มันกำลังจะบานปลายไปมากกว่าที่เขาคิด
ความลับ... กำลังจะถูกเปิดเผย... และมันอาจจะนำพาหายนะมาสู่ชีวิตของทุกคน
ฉันแอบรักกับคุณหมอ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก