"เป็นไปไม่ได้!" เสียงตะโกนของเมขลาในร่างเพชรดังสะท้อนไปทั่วห้องทำงานที่เงียบสงัดเมื่อครู่ ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกหวาดผวาที่คืบคลานเข้ามาจากคำพูดของนพดล "มีคนบุกเข้ามาในห้องทำงานส่วนตัวของคุณเพชร? และกำลังค้นหาเอกสารบางอย่าง?"
ภาพในจอมอนิเตอร์ที่เชื่อมต่อกับกล้องวงจรปิดของห้องทำงานส่วนตัวของเพชร ฉายให้เห็นเงาตะคุ่มของใครบางคนที่กำลังรื้อค้นสิ่งของอย่างรวดเร็ว มือที่พยายามเปิดลิ้นชัก รื้อค้นกองเอกสาร มันคือภาพที่น่าตกใจและไม่คาดฝันอย่างสิ้นเชิง
"ใครคือคนนั้นนพดล?" เมขลาถามเสียงสั่น พยายามควบคุมน้ำเสียงไม่ให้สั่นจนเกินไป
"ผม... ผมเห็นแค่เงาครับท่านประธาน! เขาเคลื่อนไหวเร็วมาก และดูเหมือนจะรู้เส้นทางเป็นอย่างดี!" นพดลรายงานเสียงตื่นตระหนก "ผมพยายามจะขัดขวางแล้ว แต่เขา... เขาแข็งแรงมาก!"
ในขณะเดียวกัน เสียงของเพชรดังออกมาจากเครื่องบันทึกเสียงที่ซ่อนอยู่ “เมขลา... นี่ไม่ใช่แผนของเรา”
“ฉันรู้ค่ะคุณเพชร!” เมขลาตอบกลับ เสียงของเธอเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง “เขามาเร็วกว่าที่เราคิด! หรือเขาอาจจะรู้ความลับของเราแล้ว!”
“เป็นไปได้” เพชรกล่าวเสียงเครียด “ถ้าเขาเข้ามาในห้องทำงานส่วนตัวของฉันได้ แสดงว่าเขาต้องมีคนช่วยภายใน หรือไม่ก็... เขามีวิธีการบางอย่างที่เราคาดไม่ถึง”
เมขลาทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ทำงานของเพชร หัวใจของเธอเต้นรัวราวกับจะทะลุออกมานอกอก ภาพของ ‘เพชร’ ที่กำลังต่อสู้กับผู้บุกรุกปรากฏขึ้นในความคิดของเธอ เธอรู้สึกผิดที่ต้องปล่อยให้เขาเผชิญหน้ากับอันตรายเพียงลำพัง
“เราต้องทำอะไรสักอย่าง!” เมขลาพูด
“เราต้องไม่เปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของเรา” เพชรย้ำ “ถ้าเขาจับได้ว่านี่ไม่ใช่ ‘เพชร’ จริงๆ... ทุกอย่างที่เราทำมาจะสูญเปล่า”
“แต่ถ้าเราไม่เข้าไปช่วย... เขาอาจจะ...”
“ผมจะหาทางช่วย” เพชรตัดบท “คุณแค่ต้องทำตามแผนเดิมต่อไป ทำให้ ‘เขา’ รู้สึกว่าเรากำลังจะเปิดโปงความลับของเขาจริงๆ”
“แต่ถ้าเขาเจอเอกสารที่เขาต้องการ... และรู้ว่าเรากำลังหลอกเขาอยู่... เขาอาจจะทำสิ่งที่เลวร้ายกว่าเดิม!” เมขลาแย้ง
“นั่นคือความเสี่ยงที่เราต้องเจอ” เพชรกล่าว “แต่เราต้องทำให้ ‘เขา’ เชื่อว่าเรายังคงเป็น ‘เพชร’ ที่กำลังต่อสู้เพื่อผลประโยชน์ของ ‘เขา’ อยู่”
เมขลาสูดหายใจลึก เธอรู้ว่าเพชรพูดถูก เธอไม่สามารถเปิดเผยความจริงได้ในตอนนี้
“โอเคค่ะ” เธอตอบรับ “ฉันจะทำอย่างที่คุณเพชรบอก”
ในขณะเดียวกัน ภายในห้องทำงานส่วนตัวของเพชร การต่อสู้กำลังดุเดือด ผู้บุกรุกซึ่งมีรูปร่างสูงใหญ่ กำลังค้นหาบางสิ่งบางอย่างอย่างบ้าคลั่ง เขาโยนข้าวของกระจัดกระจายไปทั่ว ใบหน้าของเขาถูกบดบังด้วยหน้ากากสีดำสนิท แต่แววตาที่มองเห็นผ่านช่องว่างของหน้ากากฉายประกายอำมหิต
‘เพชร’ ตัวจริงที่ติดอยู่ในเครื่องบันทึกเสียง กำลังพยายามหาทางสื่อสารกับนพดล เขาใช้เสียงที่ถูกบันทึกไว้ล่วงหน้า และส่งสัญญาณบางอย่างผ่านระบบอินเตอร์คอมที่ซ่อนอยู่
“นพดล!” เสียงของเพชรดังขึ้นอย่างกะทันหัน ทำให้ทั้งเมขลาและนพดลตกใจ “พยายามหาทางขัดขวางเขา! บอกเขาว่า... ‘เพชร’ จะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาทำลาย ‘ผลงาน’ ของเขา!”
“ครับท่านประธาน!” นพดลตอบรับ แม้จะยังคงงุนงงกับสถานการณ์
นพดลพยายามส่งเสียงข่มขู่ผู้บุกรุก แต่ก็ทำได้เพียงแค่ตะโกนจากด้านนอกห้อง “หยุดเดี๋ยวนี้นะ! คุณกำลังบุกรุกเข้ามาในห้องทำงานส่วนตัวของท่านประธาน! คุณจะถูกจับ!”
ผู้บุกรุกไม่สนใจคำขู่ เขาเร่งความเร็วในการค้นหา และในที่สุด... เขาก็เจอสิ่งที่ต้องการ! เป็นแฟ้มเอกสารสีดำที่ซ่อนอยู่ใต้ลิ้นชักลับ เขารีบหยิบมันขึ้นมา และกำลังจะหนีออกไป
“ไม่นะ!” เมขลาอุทาน
“เขาเจอแล้ว!” เพชรตะโกน
ทันใดนั้นเอง... เสียงเอะอะโวยวายก็ดังขึ้นจากภายนอกห้องทำงานส่วนตัวของเพชร เสียงของผู้รักษาความปลอดภัยหลายคนกำลังวิ่งกรูกันเข้ามา
“จับมันไว้!”
“อย่าให้มันหนีไป!”
ผู้บุกรุกตกใจ เขาพยายามจะเปิดหน้าต่างเพื่อหลบหนี แต่ก็สายเกินไป เหล่าผู้รักษาความปลอดภัยบุกเข้ามาในห้อง และเข้าประชิดตัวเขา
เกิดการต่อสู้กันอย่างดุเดือดระหว่างผู้บุกรุกและผู้รักษาความปลอดภัย ท่ามกลางเสียงข้าวของที่แตกกระจาย
เมขลาเฝ้ามองภาพทั้งหมดผ่านจอมอนิเตอร์ เธอไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมผู้รักษาความปลอดภัยถึงเข้ามาได้เร็วขนาดนี้? หรือว่า ‘เพชร’ สามารถควบคุมพวกเขาได้จากที่ไหนสักแห่ง?
ในที่สุด ผู้รักษาความปลอดภัยก็สามารถควบคุมตัวผู้บุกรุกไว้ได้ เขาถูกจับกุม และถูกนำตัวออกไปจากห้องทำงาน
เมขลาถอนหายใจอย่างโล่งอก แต่ก็ยังคงเต็มไปด้วยคำถามมากมาย
“คุณเพชร... เกิดอะไรขึ้นกันแน่?” เธอถาม
“ผมคิดว่า... เป็นเพราะเราส่งสัญญาณไปให้ ‘เขา’ รู้สึกว่ากำลังจะเสียเปรียบ” เพชรตอบ “ทำให้เขาต้องรีบลงมือ และนั่น... ทำให้เกิดความผิดพลาด”
“แต่ใครคือคนบุกรุกคนนั้น?” เมขลาถามต่อ
“ผมจะให้กวินตรวจสอบให้” เพชรกล่าว “ตอนนี้... เราต้องรีบไปดูที่ห้องทำงานส่วนตัวของผม”
เมขลาในร่างเพชร รีบออกจากห้องทำงานทันที เธอเดินตรงไปยังห้องทำงานส่วนตัวของเพชร ที่ตอนนี้มีเจ้าหน้าที่ตำรวจเข้ามาตรวจสอบ
เมื่อเข้าไปในห้อง เธอก็เห็นสภาพห้องที่เละเทะไปหมด กลิ่นอายของความรุนแรงยังคงคละคลุ้ง
“ท่านประธาน!” นพดลรีบเข้ามาหาเธอ “ผู้บุกรุกถูกจับตัวไปแล้วครับ!”
“เขาเป็นใคร?” เมขลาถาม
“ผมยังไม่ทราบแน่ชัดครับท่านประธาน แต่ดูเหมือนว่า... เขาจะทำงานให้กับใครบางคน” นพดลรายงาน
เมขลาเดินเข้าไปในห้องทำงานส่วนตัวของเพชร สายตาของเธอจับจ้องไปที่โต๊ะทำงานของเพชร ที่ตอนนี้ถูกรื้อค้นจนกระจัดกระจาย
“แฟ้มเอกสารสีดำ... หายไปแล้ว” เมขลาพูดเสียงเบา
“นั่นคือสิ่งที่เขาต้องการ” เพชรกล่าว “เอกสารที่ผมเก็บไว้... เป็นหลักฐานทั้งหมด”
“แล้วเราจะทำยังไงต่อคะ?” เมขลาถาม
“เราต้องรีบไปขอเอกสารเหล่านั้นคืนจากเขา” เพชรตอบ “และต้องทำให้แน่ใจว่า... เขาไม่สามารถใช้เอกสารเหล่านั้นทำร้ายเราได้”
“แต่ถ้าเราเข้าไปขอโดยตรง... เขาอาจจะรู้ว่าเรากำลังเล่นเกมกับเขาอยู่” เมขลาแย้ง
“เราต้องหาวิธีอื่น” เพชรกล่าว “เราต้องหาทางเปิดโปงผู้บงการที่แท้จริง... ก่อนที่เขาจะใช้เอกสารเหล่านั้นเป็นอาวุธ”
เมขลาพยักหน้า เธอรู้สึกถึงความกดดันที่เพิ่มขึ้นอีกครั้ง การต่อสู้เพื่อความยุติธรรมครั้งนี้... อาจจะยากกว่าที่คิด
“ฉันจะให้กวินช่วยสืบหาข้อมูลของผู้บุกรุกคนนั้น” เมขลาตัดสินใจ “และเราจะใช้โอกาสนี้... เพื่อเปิดโปงตัวการที่แท้จริง”
“ดี” เพชรเห็นด้วย “แต่เราต้องระวังตัวให้มากที่สุด”
เมื่อเมขลาเดินออกจากห้องทำงานส่วนตัวของเพชร เธอก็เหลือบไปเห็น ‘กวิน’ ที่กำลังยืนรออยู่หน้าห้อง ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
“ท่านประธาน” กวินกล่าว “ผมมีข่าวเกี่ยวกับผู้บุกรุกคนนั้นครับ”
“เขาเป็นใคร?” เมขลาถามอย่างรวดเร็ว
“เขา... คือ ‘วรภพ’ ครับท่านประธาน” กวินตอบ “ลูกน้องคนสนิทของ ‘คุณภาคภูมิ’ ครับ”
คำตอบของกวินทำให้เมขลาแทบจะยืนไม่อยู่! ‘คุณภาคภูมิ’ ผู้ที่เธอเคยคิดว่าเป็นเพียงคู่แข่งทางธุรกิจธรรมดาๆ... แท้จริงแล้วคือผู้อยู่เบื้องหลังทั้งหมด!
“คุณภาคภูมิ...?” เมขลาพึมพำด้วยความตกใจ
“ใช่ครับท่านประธาน” กวินยืนยัน “และผมเกรงว่า... ผู้บุกรุกคนนั้นจะได้รับคำสั่งให้มานำเอกสารไปมอบให้กับคุณภาคภูมิโดยตรง!”
เมขลาและเพชรมองหน้ากันผ่านจอมอนิเตอร์ด้วยความตื่นตระหนก พวกเขากำลังเผชิญหน้ากับศัตรูที่แข็งแกร่งและอันตรายกว่าที่คิด!
“เราต้องรีบทำอะไรสักอย่าง!” เมขลาตะโกน “ก่อนที่เอกสารเหล่านั้นจะตกไปอยู่ในมือของคุณภาคภูมิ!”
แต่ในขณะที่พวกเขากำลังวางแผนรับมือกับสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด... เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นในห้องทำงานของ ‘เพชร’ เลขาคนใหม่ของ ‘เพชร’ เป็นคนรับสาย
“สวัสดีค่ะ... ค่ะ... อะไรนะคะ?” สีหน้าของเลขาสาวเปลี่ยนเป็นซีดเผือด “ท่านประธาน... คุณเพชร... หายตัวไปค่ะ! ตอนนี้หาตัวท่านประธานไม่เจอ!”
เมขลาและเพชรมองหน้ากันด้วยความตกใจสุดขีด! ‘เพชร’ หายตัวไป? นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?
ฉันสลับตัวกับเลขา
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก