โดย : มนต์ตรา ประกาศิต
30 ตอน · 1,755 คำ
“ไม่!” เสียงตะโกนแหบพร่าดังลั่นไปทั่วห้องประชุมที่เคยเงียบสงบ ท่ามกลางความตึงเครียดที่จับขั้วหัวใจ แววตาของ ‘เพชร’ หรือ ‘เมขลา’ ในร่างของเขา ฉายประกายตื่นตระหนกเกินกว่าจะซ่อนเร้นได้ ฝั่งตรงข้าม คือ ‘คุณหญิงนภา’ ผู้สูงศักดิ์แต่แฝงด้วยเล่ห์เหลี่ยมร้ายกาจ รอยยิ้มเย้ยหยันปรากฏขึ้นบนริมฝีปากบางเฉียบ ราวกับเธอคือผู้ที่คว้าชัยชนะในสงครามครั้งนี้ได้แล้ว
“แผนการของแก มันก็แค่แผนการลมๆ แล้งๆ ที่จะล้มละลายบริษัทเท่านั้นแหละ เพชร” คุณหญิงนภาเอ่ยเสียงเย็นยะเยือก น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความสะใจ “ฉันเตือนแล้วนะ ว่าอย่าเล่นกับไฟ แล้วดูสิ… ตอนนี้ไฟมันเผาไหม้แกจนมอดไหม้ไปแล้ว”
เมขลาในร่างของเพชรพยายามรวบรวมสติ ภาพของแผนธุรกิจที่ทุ่มเทสร้างมาพังทลายลงต่อหน้า ราวกับผนังที่ถล่มทลายลงมาทับถม เธอสูดลมหายใจลึก พยายามข่มความหวาดกลัวที่ถาโถมเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง เอกสารในมือของคุณหญิงนภา คือหลักฐานชิ้นสำคัญ ที่จะทำให้ ‘บริษัทเพชรพยากรณ์’ ล้มละลายอย่างสิ้นเชิง นี่คือแผนการอันแยบยลของคู่แข่ง ที่ใช้ประโยชน์จากจุดอ่อนของเพชรในอดีต การพนัน การลงทุนที่ผิดพลาด จนเกิดหนี้สินมหาศาลที่พร้อมจะถูกขุดคุ้ยขึ้นมาทำลายทุกสิ่ง
“คุณหญิง… คุณทำแบบนี้ทำไม?” เมขลาถามเสียงสั่นเครือ ดวงตาคู่สวยมองไปยังคุณหญิงนภาด้วยความไม่เข้าใจ
“ทำไมเหรอ?” คุณหญิงนภาหัวเราะเสียงแหลม “ก็เพราะฉันไม่ต้องการให้คนอย่างเพชร มามีอำนาจเหนือตระกูลฉันไงล่ะ! ไอ้ลูกนอกคอกที่พ่อแกไม่เคยรักนักหนา สมควรแล้วที่จะต้องจมปลักอยู่กับความอับอายตลอดไป”
คำพูดนั้น ราวกับดาบที่กรีดลึกเข้าไปในใจของเมขลา เธอรู้ว่าเพชรมีอดีตที่มืดมน มีบาดแผลที่ซ่อนเร้น แต่ไม่เคยคิดว่ามันจะรุนแรงถึงขนาดนี้ การเปิดเผยหนี้สินมหาศาลที่เพชรเคยก่อไว้ คือการตอกย้ำความล้มเหลวที่เขาพยายามหนีมาตลอด
“ถ้าคุณหญิงอยากได้บริษัทนี้ ฉันให้คุณไป” เมขลาพูดเสียงแผ่ว พยายามรวบรวมความกล้าที่มีอยู่ทั้งหมด “แต่คุณหญิงจะไม่มีวันได้สิ่งที่อยากได้จริงๆ หรอก”
“อย่าปากดี!” คุณหญิงนภาตวาดเสียงดัง “ฉันได้ทุกอย่างที่ฉันต้องการอยู่แล้ว! และสิ่งที่ฉันต้องการที่สุด คือเห็นแกพินาศไปต่อหน้าต่อตา!”
ทันใดนั้น ประตูห้องประชุมก็เปิดผางออก ‘คุณภาคย์’ เพื่อนสนิทและหุ้นส่วนคนสำคัญของเพชร ปรากฏตัวขึ้น ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกังวล แต่ก็ฉายแววเด็ดเดี่ยว
“ผมมีข่าวมาบอกครับคุณเพชร” คุณภาคย์กล่าวเสียงเร่งรีบ “หน่วยงานตรวจสอบกำลังจะเข้ามาที่นี่ เพื่อตรวจสอบข้อมูลเกี่ยวกับหนี้สินของคุณเพชร”
เสียงประกาศนั้น ทำให้บรรยากาศในห้องยิ่งตึงเครียด เมขลาตัวสั่นสะท้าน เธอรู้ว่านี่คือจุดจบของทุกสิ่ง
“ทำไงดีคะคุณภาคย์?” เมขลาถามเสียงสั่น น้ำตาคลอเบ้า
คุณภาคย์มองเมขลาด้วยความเห็นใจ “ผมจะหาทางเองครับคุณเพชร เชื่อใจผมนะ”
แต่แล้ว สิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดก็เกิดขึ้น
“รอเดี๋ยวก่อนค่ะ!” เสียงหวานใสแต่แฝงด้วยอำนาจดังขึ้น จากมุมหนึ่งของห้อง ‘เมขลา’ ตัวจริงในร่างของเธอเอง ที่ถูกลักพาตัวไปก่อนหน้านี้ ปรากฏตัวขึ้นอย่างสง่างาม ท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคน
“เมขลา!” เพชร (ในร่างเมขลา) ร้องอุทานด้วยความประหลาดใจ
“คุณหญิง… คุณคิดว่าคุณจะชนะได้ง่ายๆ อย่างนั้นเหรอคะ?” เมขลาพูดเสียงเย็น น้ำตาที่เคยไหลกลับแห้งเหือดไป แทนที่ด้วยประกายแห่งความมุ่งมั่น “คุณหญิงคิดผิดแล้วค่ะ”
เมขลาตัวจริงเดินเข้าไปหาคุณหญิงนภาอย่างช้าๆ ใบหน้าของเธอฉายแววอำมหิตที่เมขลาในร่างของเพชรไม่เคยเห็นมาก่อน
“คุณหญิง… คุณกำลังเล่นเกมที่อันตรายเกินไป” เมขลาพูดต่อ “คุณไม่รู้เลยว่าคุณกำลังต่อกรกับใคร”
คุณหญิงนภาดูเหมือนจะตกใจเล็กน้อย แต่ก็รีบตั้งสติ “แก… แกมาจากไหน! ทำไมแกถึงมาอยู่ที่นี่ได้!”
“ฉันก็เป็นเมขลา เลขาของคุณเพชรไงคะ” เมขลาตอบยิ้มๆ “แต่คุณหญิงอาจจะลืมไป ว่าฉันไม่ใช่แค่เลขาธรรมดาๆ”
จากนั้น เมขลาตัวจริงก็หยิบเอกสารอีกปึกหนึ่งออกมาจากกระเป๋า ใบหน้าของคุณหญิงนภาซีดเผือดเมื่อเห็นเอกสารเหล่านั้น
“นี่คืออะไร?” คุณหญิงนภาถามเสียงสั่น
“นี่คือหลักฐานการทุจริต การฟอกเงิน และการฉ้อโกงของคุณหญิงมาตลอดหลายปีค่ะ” เมขลาพูดเสียงเรียบ แต่คำพูดแต่ละคำนั้น หนักแน่นราวกับค้อนทุบลงบนหัวของคุณหญิงนภา “ฉันรู้ความลับดำมืดของคุณหญิงมานานแล้วค่ะ แต่ก็รอจังหวะที่เหมาะสม”
“แก… แกกล้าทำแบบนี้กับฉันเหรอ!” คุณหญิงนภาตะโกนเสียงดัง
“ก็เพราะคุณหญิงคิดจะทำลายคนรักของฉันนี่คะ” เมขลาตอบ “ฉันจะยอมให้คุณหญิงทำร้ายเขาไม่ได้เด็ดขาด”
เมขลาหันไปมองเพชร (ในร่างเมขลา) ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรักและความผูกพัน “ไม่ต้องห่วงนะคะ คุณเพชร ฉันจะช่วยคุณเอง”
เพชร (ในร่างเมขลา) รู้สึกเหมือนหัวใจของเขากำลังเต้นแรง มันไม่ใช่แค่ความตกใจ แต่เป็นความรู้สึกที่อบอุ่นและมั่นคงที่ไม่เคยมีมาก่อน เขาไม่เคยคิดเลยว่าจะมีใคร รักเขามากขนาดนี้
“คุณภาคย์” เมขลาหันไปสั่ง “โทรแจ้งเจ้าหน้าที่ตำรวจมาได้เลยค่ะ ฉันพร้อมที่จะให้การ”
คุณภาคย์รีบพยักหน้า และหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาทันที
“แก… แกจะเสียใจ!” คุณหญิงนภาตะโกนคำสุดท้าย ก่อนที่เจ้าหน้าที่ตำรวจจะเข้ามาในห้อง เสียงก่นด่าและคำสาปแช่งดังระงมไปทั่ว
เมื่อทุกอย่างสงบลง เมขลาตัวจริงเดินเข้าไปหาเมขลาในร่างของเพชร ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความอ่อนโยน
“คุณเมขลา” เมขลาในร่างของเพชรเอ่ยเสียงเบา “คุณ… คุณทำได้ยังไง”
“เราคือทีมเดียวกันค่ะ” เมขลาตอบ พร้อมกับส่งยิ้มให้ “เราต้องช่วยกัน”
ทันใดนั้นเอง เมขลาในร่างของเพชรก็รู้สึกถึงความเจ็บปวดที่แล่นเข้ามาที่ท้องอย่างรุนแรง เธอทรุดตัวลงกับพื้น
“คุณเพชร!” เมขลาตัวจริงรีบเข้าไปประคอง
“ไม่… ไม่นะ” เมขลาในร่างของเพชรพยายามพูด แต่ก็เริ่มหมดแรง
“คุณเพชร! คุณเป็นอะไร!” เมขลาตัวจริงร้องถามด้วยความตกใจ
“เด็ก… เด็กในท้อง…” เมขลาในร่างของเพชรพูดเสียงแผ่วเบา
“เด็กในท้อง!?” เมขลาตัวจริงอุทาน ใบหน้าของเธอซีดเผียดยิ่งกว่าเดิม
“คุณ… คุณท้องเหรอคะ!” เมขลาตัวจริงถาม น้ำตาเริ่มคลอเบ้า
เมขลาในร่างของเพชรพยักหน้าเบาๆ ก่อนที่สติของเธอจะเลือนหายไป
“คุณเพชร! คุณเพชร!” เมขลาตัวจริงพยายามเขย่าร่างของเพชร แต่ก็ไม่ตอบสนอง
“คุณเพชร! ได้โปรด… อย่าเป็นอะไรนะ!” เมขลาตัวจริงร้องไห้สะอึกสะอื้น
ในขณะที่ความสุขจากการกู้สถานการณ์กลับคืนมานั้น กำลังจะถูกแทนที่ด้วยความหวาดกลัวครั้งใหม่… ความเป็นความตายของคนที่เธอรัก และชีวิตน้อยๆ ที่ยังไม่ทันได้ลืมตาดูโลก กำลังแขวนอยู่บนเส้นด้ายบางๆ
ฉันสลับตัวกับเลขา
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก