“แก… ทำอะไรตรงนี้?” เสียงของภาคย์ดังก้อง ราวกับคลื่นยักษ์ที่ซัดเข้าใส่ฝั่งแห่งความหวังของเอย เขาปรากฏตัวขึ้นที่หน้าประตูห้องของเธอ ราวกับภูตผีปีศาจที่ผุดขึ้นมาจากนรก ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว และแววตาที่เขามองมายังเอยนั้น ราวกับจะเผาไหม้เธอให้เป็นจุล
เอยยืนนิ่งราวกับถูกตรึงด้วยโซ่ตรวน เธอไม่รู้จะตอบคำถามนั้นอย่างไรดี จะบอกเขาว่าเธอแอบฟังบทสนทนาของเขากับพิมพ์? หรือจะบอกว่าเธอได้ยินเสียงที่เหมือนมาจากอดีต? ไม่ว่าเธอจะพูดอะไรออกไป เขาก็คงไม่เชื่อเธออยู่ดี
“ฉัน… ฉันแค่… เดินผ่านมาค่ะ” เอยพยายามโกหกอย่างตะกุกตะกัก แต่ดูเหมือนคำโกหกของเธอจะไม่มีน้ำหนักพอที่จะโน้มน้าวภาคย์ได้เลย
ภาคย์ก้าวเข้ามาในห้องอย่างรวดเร็ว ร่างสูงสง่าของเขาดูราวกับจะกลืนกินทุกอย่างที่มีอยู่ในห้องนี้ เขายืนเผชิญหน้ากับเอย ดวงตาคมกริบของเขากวาดมองเธออย่างสำรวจ ก่อนจะเลื่อนไปจับจ้องที่พิมพ์ ซึ่งยืนตัวสั่นอยู่ข้างหลังเอย
“พิมพ์” ภาคย์เอ่ยชื่อของพิมพ์ด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาจนน่าขนลุก “เธอกำลังทำอะไรอยู่?”
พิมพ์ก้มหน้าลง ไม่กล้าสบตาภาคย์ “ฉัน… ฉันแค่มาคุยกับคุณเอยค่ะ” เธอตอบเสียงแผ่วเบา
“คุย?” ภาคย์หัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความยินดี “คุยเรื่องอะไร? เรื่องที่เธอจะต้องมาทำตัวอ่อนแออยู่ตรงนี้?”
คำพูดของภาคย์ทำให้เอยรู้สึกเหมือนถูกตอกย้ำ เธอไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงปฏิบัติต่อพิมพ์อย่างโหดร้ายเช่นนี้ หรือว่านี่คือ ‘หน้าที่’ ที่เขาเคยพูดถึง?
“คุณภาคย์… ได้โปรดเถอะค่ะ” พิมพ์ร้องขอ “ปล่อยฉันไปเถอะ”
“ปล่อยไป?” ภาคย์ยกมุมปากขึ้น “แล้วใครจะดูแลเธอ? ใครจะสั่งสอนเธอ? เธอคิดว่าเธอจะไปไหนได้?”
เอยเริ่มรู้สึกไม่สบายใจ เธอไม่อยากจะอยู่ในสถานการณ์ที่ดูเหมือนภาคย์กำลังกดขี่ใครบางคนอีกต่อไป แม้ว่าเธอจะยังไม่เข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างทั้งคู่ทั้งหมด แต่เธอก็รู้สึกได้ถึงความไม่ถูกต้องบางอย่าง
“คุณภาคย์คะ” เอยเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่พยายามจะสงบ “ฉันว่า… คุณควรจะใจเย็นๆ ก่อนนะคะ”
ภาคย์หันมามองเอยด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ “ใจเย็น? เธอสั่งให้ฉันใจเย็นเหรอเอย? เธอคิดว่าเธอเป็นใคร?”
“ฉัน… ฉันแค่คิดว่า… การใช้กำลัง หรือการตะคอกใส่กัน… มันไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาที่ดีที่สุด” เอยพยายามพูดอย่างนุ่มนวลที่สุด
ภาคย์หัวเราะออกมาอีกครั้ง “ปัญหา? เธอคิดว่านี่คือปัญหา? นี่คือการจัดการ” เขาพูด “และเธอ… ไม่ต้องมายุ่ง”
พูดจบ ภาคย์ก็ก้าวเข้าไปหาพิมพ์ และคว้าแขนของเธอไว้แน่น “ไป” เขาออกคำสั่ง “กลับไปที่ห้องของเธอ แล้วอย่าออกมาอีกจนกว่าฉันจะอนุญาต”
พิมพ์สะดุ้ง แต่ก็ยอมให้ภาคย์ลากเธอออกไปจากห้องของเอย เธอมองมาที่เอยเป็นครั้งสุดท้ายด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเวทนา ราวกับจะบอกว่า ‘ขอโทษนะ’
เมื่อประตูห้องปิดลง เอยก็ทรุดตัวลงนั่งบนพื้นอย่างหมดแรง เธอรู้สึกสับสน ตกใจ และหวาดกลัว เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ เหมือนจะยืนยันคำพูดของพิมพ์ว่าภาคย์ไม่ใช่คนที่เธอคิด
ในคืนนั้น เอยนอนไม่หลับ เธอพยายามทบทวนเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นตั้งแต่เธอมาอยู่ที่นี่ ภาพของภาคย์ในอดีตที่เธอเคยรู้จักนั้นแตกต่างจากภาคย์ในปัจจุบันอย่างสิ้นเชิง เขาเคยเป็นคนที่อบอุ่นและอ่อนโยน แต่ตอนนี้เขากลับเย็นชาและโหดร้าย
รอยร้าวที่ซ่อนเร้น… คำพูดนั้นของพิมพ์ยังคงดังก้องอยู่ในหัวของเอย ความลับที่ซ่อนอยู่ในคฤหาสน์หลังนี้ มันคืออะไรกันแน่? และอุบัติเหตุที่พรากครอบครัวของเธอไป… มันเกี่ยวข้องกับภาคย์และพิมพ์อย่างไร?
วันเวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า เอยพยายามใช้ชีวิตประจำวันอย่างปกติที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ในใจของเธอกลับเต็มไปด้วยคำถามมากมาย เธอเริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติเล็กๆ น้อยๆ ในคฤหาสน์แห่งนี้ การพูดคุยที่กระซิบกระซาบของคนรับใช้เมื่อเธอเดินผ่าน การเปิดปิดประตูที่ผิดปกติในบางครั้ง และสายตาที่มองมายังเธออย่างมีความหมายจากใครบางคน
เอยตัดสินใจว่าเธอต้องหาความจริงให้ได้ เธอไม่สามารถปล่อยให้ตัวเองจมอยู่กับความสงสัยและความกลัวตลอดไป เธอเริ่มสืบหาข้อมูลเกี่ยวกับอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับครอบครัวของเธออย่างเงียบๆ เธอแอบเข้าไปในห้องทำงานของภาคย์ ค้นหาเอกสารที่เกี่ยวข้อง หรือแม้แต่พยายามเข้าถึงคอมพิวเตอร์ส่วนตัวของเขา
วันหนึ่ง ขณะที่เอยกำลังแอบค้นหาข้อมูลในห้องสมุด เธอก็พบกับแฟ้มเอกสารเก่าๆ ที่ซ่อนอยู่อย่างแนบเนียนภายใต้ชั้นหนังสือ แฟ้มนั้นมีตราประทับของบริษัทครอบครัวของเธอ เอยเปิดมันออกด้วยมือที่สั่นเทา
ภายในแฟ้มนั้นเต็มไปด้วยเอกสารเกี่ยวกับการซื้อขายหุ้น การโอนทรัพย์สิน และบันทึกการประชุมต่างๆ เอยไล่อ่านอย่างรวดเร็ว ดวงตาของเธอเบิกกว้างขึ้นเรื่อยๆ เมื่อได้พบกับข้อมูลบางอย่างที่น่าตกใจ
เธอพบว่าก่อนเกิดอุบัติเหตุไม่นาน บริษัทของครอบครัวเธอได้มีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างผู้ถือหุ้นครั้งใหญ่ และภาคย์… ภาคย์เป็นหนึ่งในผู้ที่เข้ามามีส่วนร่วมในการเปลี่ยนแปลงครั้งนั้น!
นอกจากนี้ เอยยังพบเอกสารอีกฉบับหนึ่ง ซึ่งเป็นจดหมายที่ลงนามโดยทนายความของครอบครัวเธอ เอกสารฉบับนั้นระบุว่า การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างผู้ถือหุ้นดังกล่าว เป็นไปตามคำสั่งของบิดาของเอยเอง!
แต่ที่น่าสงสัยที่สุด คือเอกสารบางส่วนในแฟ้มนั้น มีการลงลายเซ็นที่ดูเหมือนจะเป็นของภาคย์ แต่ลายเซ็นนั้น… มันดูเหมือนจะถูกปลอมแปลงขึ้นมา!
เอยรู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่าลงกลางใจ เรื่องราวทั้งหมดมันเริ่มจะปะติดปะต่อกันอย่างน่าขนลุก ความเย็นชาของภาคย์ ความโหดร้ายที่เธอเห็นเมื่อคืนนี้ และข้อมูลที่เธอเพิ่งค้นพบ… มันชี้ไปยังความเชื่อมโยงบางอย่างที่น่าสะพรึงกลัว
อุบัติเหตุครั้งนั้น… มันอาจจะไม่ใช่อุบัติเหตุธรรมดา…
ทันใดนั้นเอง ประตูห้องสมุดก็ถูกกระแทกเปิดออกอย่างแรง! เอยเงยหน้าขึ้นด้วยความตกใจ และสิ่งที่เธอเห็นเบื้องหน้า ทำเอาเธอแทบจะสิ้นสติ…
ย้อนเวลาพันธะรักทายาทพันล้าน
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก