โดย : มนต์ตรา ประกาศิต
30 ตอน · 812 คำ
"นี่มัน...อะไรกันแน่?" เสียงของลลิลแหบพร่า ภาพในโทรศัพท์มือถือของภาคินยังคงติดตาเธออยู่ราวกับมีมนต์สะกด ใบหน้าของคุณพ่อ...และเงาปริศนาที่ยืนอยู่เบื้องหลัง...มันคือหลักฐานชิ้นสำคัญที่ยืนยันว่า...การตายของคุณพ่อเธอ...ไม่ใช่เรื่องบังเอิญจริงๆ
ตะวันยืนอยู่ข้างๆ เธอ สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตกใจและไม่เข้าใจ เขามองไปที่ภาคิน แล้วก็มองมาที่ลลิล ราวกับจะถามว่าเกิดอะไรขึ้น
ภาคินปิดโทรศัพท์มือถือของเขาอย่างรวดเร็ว แววตาของเขากลับมาเรียบเฉยอีกครั้ง แต่ลลิลสัมผัสได้ถึงบางอย่างที่เปลี่ยนไปในตัวเขา จากความเย็นชาที่เคยเห็น...มันเหมือนมีประกายไฟบางอย่างที่ซ่อนอยู่ภายใน
"ผมบอกแล้วไง...ว่าผมรู้หลายอย่าง" ภาคินพูดเสียงเรียบ "และผมก็รู้ว่า...คุณกำลังพยายามสืบหาความจริง"
"คุณ...คุณรู้เรื่องทั้งหมด?" ลลิลถามอย่างไม่อยากเชื่อ
"เกือบทั้งหมด" ภาคินตอบ "และผมก็สามารถ...ช่วยคุณได้"
"ช่วย?" ตะวันสอดขึ้นมา "ด้วยวิธีไหน?"
ภาคินหันไปมองตะวันด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความดูถูก "ผมจะจัดการ...คนที่ทำเรื่องพวกนี้" เขาพูด "แต่...คุณต้องแลกกับอะไรบางอย่าง"
"แลกกับอะไร?" ลลิลถาม พลางก้าวเข้าไปใกล้ภาคินมากขึ้น
ภาคินจ้องมองลลิล ดวงตาของเขาลึกซึ้งจนเธอรู้สึกประหม่า "ผมต้องการ...ให้คุณอยู่ข้างผม" เขาพูด "ในฐานะภรรยา...ที่แท้จริง"
คำพูดนั้นทำให้ลลิลใจหายวาบ ภรรยาที่แท้จริง? เขาต้องการอะไรกันแน่? หรือว่าทั้งหมดนี้เป็นเพียงแผนการของเขา เพื่อให้เธอต้องจำยอมอยู่กับเขาตลอดไป?
"คุณ...คุณกำลังหลอกฉัน" ลลิลพูดเสียงสั่น
"ผมไม่ได้หลอกคุณ" ภาคินตอบ "ผมกำลังยื่นข้อเสนอ...ที่คุณปฏิเสธไม่ได้" เขาเว้นวรรคไปครู่หนึ่ง "ถ้าคุณอยากจะปกป้องครอบครัวของคุณ...ถ้าคุณอยากจะรู้ความจริงทั้งหมด...คุณต้องไว้ใจผม"
ลลิลยืนนิ่ง เธอไม่รู้จะทำอย่างไรดี ความรู้สึกสับสนและความไม่แน่ใจถาโถมเข้ามาในใจ เธอเหลือบไปมองตะวัน เขาเองก็ดูสับสนไม่แพ้กัน
"คุณลลิล...อย่าไปเชื่อเขา" ตะวันพูด "ผมไม่แน่ใจว่าเขาจะทำตามที่พูดจริงๆ"
"แต่...ฉันไม่มีทางเลือกอื่น" ลลิลตอบเสียงแผ่ว "ถ้าเขาช่วยฉันได้จริงๆ..."
ภาคินยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย "ผมไม่เคยผิดคำพูด" เขาพูด "และผมจะพิสูจน์ให้คุณเห็น"
ทันใดนั้น โทรศัพท์มือถือของภาคินก็ดังขึ้น เขาหยิบมันขึ้นมาดู และสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย
"ผมต้องไปแล้ว" ภาคินพูด "แต่เรา...จะคุยกันอีกครั้ง" เขาหันไปมองลลิล "คืนนี้...ผมจะไปหาคุณที่คฤหาสน์"
พูดจบ ภาคินก็เดินจากไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้ลลิลและตะวันยืนอยู่ท่ามกลางความเงียบงัน
"คุณลลิล...คุณแน่ใจเหรอ?" ตะวันถามด้วยความเป็นห่วง
ลลิลถอนหายใจยาว "ฉัน...ไม่รู้" เธอตอบ "แต่ฉันต้องลองดู"
เมื่อตะวันจากไป ลลิลก็เดินกลับเข้าไปในบ้านหลังเล็ก เธอหยิบซองเอกสารที่ภาคินเพิ่งจะยึดไปจากมือเธอมาดูอีกครั้ง เอกสารเหล่านั้นเต็มไปด้วยข้อมูลที่ซับซ้อน และภาพถ่ายที่น่าหวาดหวั่น
เธอใช้เวลาหลายชั่วโมงในการอ่านและพยายามทำความเข้าใจ แต่ยิ่งอ่าน...เธอก็ยิ่งรู้สึกสับสนมากขึ้นไปอีก มันมีบางอย่างที่เชื่อมโยงระหว่างการตายของคุณพ่อเธอ กับธุรกิจมืดของภาคิน และดูเหมือนว่า...ภาคินเองก็มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้อย่างลึกซึ้ง
ขณะที่เธอกำลังครุ่นคิด จู่ๆ เธอก็นึกถึงคำพูดของภาคินที่ว่า "ผมต้องการให้คุณอยู่ข้างผม ในฐานะภรรยาที่แท้จริง" คำพูดนั้นวนเวียนอยู่ในหัวของเธอ ทำไมภาคินถึงต้องการเธอ? หรือว่า...เขาต้องการใช้เธอเป็นเครื่องมือในการสืบหาความจริง?
เวลาล่วงเลยไปอย่างรวดเร็ว เมื่อถึงช่วงเย็น ลลิลก็ตัดสินใจกลับไปที่คฤหาสน์ เธอรู้สึกประหม่าและไม่แน่ใจว่าจะต้องเผชิญหน้ากับภาคินอย่างไรดี
เมื่อเธอไปถึงคฤหาสน์ ภาคินก็รอเธออยู่ที่ห้องทำงานของเขา ใบหน้าของเขาดูผ่อนคลายกว่าที่เคยเห็น แต่สายตาของเขาก็ยังคงฉายประกายบางอย่างที่ทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจ
"คุณมาแล้ว" ภาคินพูด พลางผายมือเชิญให้เธอนั่งลง "ผมมีเรื่องที่ต้องคุยกับคุณ"
ลลิลทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ตัวตรงข้ามกับเขา รู้สึกเหมือนถูกบีบคั้นด้วยบรรยากาศที่ตึงเครียด
"ผมจะบอกความจริงทั้งหมดให้คุณฟัง" ภาคินเริ่มพูด "เกี่ยวกับ...การตายของคุณพ่อคุณ"
ลลิลเงี่ยหูฟังอย่างตั้งใจ เธอรู้สึกเหมือนหัวใจกำลังจะหยุดเต้น
"คุณพ่อของคุณ...ไม่ใช่แค่เจ้าของบริษัทธรรมดา" ภาคินกล่าว "ท่าน...เป็นคนสำคัญในวงการธุรกิจมืดบางอย่าง"
คำพูดนั้นทำให้ลลิลอึ้งไปชั่วขณะ ธุรกิจมืด? คุณพ่อของเธอ? เป็นไปไม่ได้...
"ผม...ไม่เข้าใจ" ลลิลพูดเสียงแผ่ว
"คุณพ่อของคุณ...มีหนี้สินจำนวนมหาศาล" ภาคินกล่าวต่อ "และเจ้าหนี้...ก็คือคนที่อันตรายมาก"
"แล้ว...ภาคิน...คุณรู้เรื่องนี้ได้อย่างไร?" ลลิลถาม
"เพราะผม...คือเจ้าหนี้คนนั้น" ภาคินตอบ
คำตอบนั้นทำให้ลลิลแทบจะเป็นลม ภาคิน...คือเจ้าหนี้ของคุณพ่อเธอ? แล้วทำไมเขาถึงแต่งงานกับเธอ? และทำไมเขาถึงต้องทำเหมือนเขาไม่รู้อะไรเลย?
"แต่...ทำไมคุณถึงต้องแต่งงานกับฉัน?" ลลิลถาม น้ำเสียงเต็มไปด้วยความสับสน
ภาคินมองลลิล ดวงตาของเขาลึกซึ้งและซับซ้อน "เพราะ...ผมต้องการใช้คุณ" เขาตอบ "ผมต้องการ...ให้คุณเป็นส่วนหนึ่งของแผนการของผม"
"แผนการอะไร?" ลลิลถาม
"แผนการ...ที่จะกำจัดคนที่ทำร้ายคุณพ่อของคุณ" ภาคินกล่าว "และผมก็ต้องการ...ให้คุณช่วยผม"
ลลิลจ้องมองภาคิน เธอไม่รู้จะเชื่อคำพูดของเขาได้มากน้อยแค่ไหน แต่เธอก็รู้สึกได้ว่า...มีบางอย่างในตัวเขาที่ดึงดูดเธอเข้าไป
"แล้ว...คุณจะทำอะไร?" ลลิลถาม
ภาคินยิ้มบางๆ "ผมจะเปิดโปงความจริงทั้งหมด" เขาพูด "และผมจะ...แก้แค้นให้คุณพ่อของคุณ"
ขณะที่ลลิลกำลังประมวลผลคำพูดของภาคิน เธอก็พลันรู้สึกถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านมาจากมือของเขา ภาคินกำลังจับมือของเธอไว้!
"คุณ...คุณกำลังทำอะไร?" ลลิลถามอย่างตกใจ
"ผม...กำลังบอกคุณว่า...เราจะผ่านเรื่องนี้ไปด้วยกัน" ภาคินตอบ เสียงของเขาแผ่วเบา แต่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่ลลิลไม่เคยได้ยินมาก่อน "และบางที...เราอาจจะค้นพบอะไรบางอย่าง...ที่เราไม่เคยคาดคิด"
ลลิลจ้องมองเข้าไปในดวงตาของภาคิน เธอสัมผัสได้ถึงบางอย่างที่แตกต่างออกไปจากความเย็นชาที่เคยเห็น มันเหมือนมีประกายไฟบางอย่างที่กำลังลุกโชนอยู่ภายใน ซึ่งมัน...กำลังดึงดูดเธอเข้าไปอย่างไม่อาจต้านทาน
ขณะที่ทั้งสองกำลังจ้องมองกันและกันอย่างลึกซึ้ง เสียงเคาะประตูก็แว่วเข้ามา ทำให้ทั้งคู่สะดุ้งเล็กน้อย
"ใคร...ใครมา?" ลลิลถาม
ภาคินปล่อยมือของเธอ ก่อนจะลุกขึ้นไปเปิดประตู ทันทีที่ประตูเปิดออก...ร่างของหญิงสาวคนหนึ่งก็ยืนอยู่ตรงนั้น ใบหน้าของเธอสวยงาม แต่แววตาของเธอฉายประกายความอิจฉาและความโกรธอย่างชัดเจน
"คุณภาคินคะ..." หญิงสาวคนนั้นพูดเสียงหวาน แต่แฝงไปด้วยความเยือกเย็น "ใครคือเธอคะ?"
เมื่อลลิลเห็นหญิงสาวคนนั้น ใบหน้าของเธอก็ซีดเผือด เธอจำได้ทันที...นี่คือ 'แพรวา' หญิงสาวที่เธอเคยเห็นในรูปถ่ายที่ภาคินเคยเก็บไว้... และเธอก็รู้ว่า...แพรวาคือคนที่ภาคินเคยคบหาดูใจมาก่อน
CEOกับความลับคนนั้น
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก