“ฉันจะไม่มีวันยอมรับผู้หญิงอย่างเธอเป็นสะใภ้!” เสียงตวาดแหบพร่าของท่านหญิงอรพรรณยังคงดังก้องอยู่ในหูของลลิล แม้เวลาจะผ่านไปหลายเดือนแล้วก็ตาม เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ภาพใบหน้าเยือกเย็นของภาคินที่เต็มไปด้วยความรังเกียจเมื่อครั้งที่เขาพูดถึงความสัมพันธ์ของพวกเขาว่า “แค่การแต่งงานที่ไร้ความหมาย” ยังคงตามหลอกหลอน เธอกลายเป็นเพียง “ภรรยาของภาคิน” ในนาม ผู้ที่ไม่มีสิทธิ์มีเสียงใดๆ ในตระกูลอันทรงเกียรติของเขา ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังต้องแบกรับ “ความลับ” ที่เป็นเหมือนน้ำหนักถ่วงชีวิตของเธอเอาไว้เพียงลำพัง ความลับที่เชื่อมโยงเธอเข้ากับเขาอย่างแยกไม่ออก แม้จะเกลียดชังกันเพียงใดก็ตาม
แต่ในวันนี้ ลลิลตัดสินใจแล้ว เธอจะกลับไปเผชิญหน้ากับภาคินอีกครั้ง ไม่ใช่ในฐานะภรรยาที่ถูกตราหน้า แต่ในฐานะ “พันธมิตร” ที่ถูกสถานการณ์บีบบังคับ
“คุณภาคินคะ” เสียงของเธอสั่นเล็กน้อย ขณะก้าวเข้าไปในห้องทำงานสุดหรูของเขา กลิ่นอายแห่งอำนาจและความเย็นชาปะทะจมูกทันที ภาคินที่กำลังก้มหน้าก้มตาเซ็นเอกสารเงยหน้าขึ้นมา ดวงตาคมกริบจับจ้องมาที่เธอ ราวกับกำลังพิจารณาวัตถุแปลกปลอมที่หลงเข้ามาในอาณาเขตของเขา
“มีอะไร” น้ำเสียงของเขาเย็นชาจนแทบจับขั้วหัวใจ เป็นน้ำเสียงเดียวกับที่ใช้กับคนแปลกหน้า ไม่ใช่กับผู้หญิงที่นอนอยู่ข้างกายเขามาหลายคืน
ลลิลสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พยายามรวบรวมความกล้า “ฉัน… มีเรื่องสำคัญที่ต้องคุยกับคุณค่ะ”
ภาคินวางปากกาลง วางมือประสานกันบนโต๊ะไม้โอ๊คขัดเงา “เรื่องอะไร? เกี่ยวกับเงินบริจาคของมูลนิธิ? หรือการเตรียมงานเลี้ยงการกุศลครั้งต่อไป?” เขาถามอย่างไม่แยแส ดวงตาของเขามองสำรวจเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า ราวกับกำลังประเมินมูลค่า “ถ้าเป็นเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ที่เกี่ยวกับบทบาท ‘ภรรยา’ ของคุณ ฉันไม่คิดว่าเราจำเป็นต้องเสียเวลากัน”
“ไม่ค่ะ” ลลิลสวนกลับทันที เธอไม่ยอมให้เขาดูถูกเธออีกต่อไป “มันไม่ใช่เรื่องเล็กๆ น้อยๆ มันเกี่ยวกับ… ความปลอดภัยของเราทุกคน”
คำว่า “ของเราทุกคน” ทำเอาภาคินชะงักไปเล็กน้อย เขาเลิกคิ้วขึ้นอย่างสงสัย “ความปลอดภัยของเรา? คุณหมายถึงอะไร?”
“ฉันรู้ว่าคุณกำลังถูกคุกคาม” ลลิลพูดตรงๆ โดยไม่หลบสายตา “มีคนกำลังพยายามทำลายทุกอย่างที่คุณมีอยู่”
ใบหน้าของภาคินเรียบเฉย แต่แววตาของเขาฉายประกายบางอย่างที่ลลิลอ่านไม่ออก “คุณรู้ได้อย่างไร?”
“ฉันเห็นบางอย่างค่ะ… บางอย่างที่ทำให้ฉันแน่ใจว่าอันตรายกำลังใกล้เข้ามา” ลลิลเลือกที่จะไม่ลงรายละเอียดมากนัก เธอรู้ดีว่าการเปิดเผยทุกอย่างในตอนนี้อาจทำให้ภาคินยิ่งระแวงเธอมากขึ้น “ฉันเห็นคุณ… ทำอะไรบางอย่างที่ปกติคุณไม่ทำ”
“ทำอะไร?” เขาถามเสียงเข้ม
“คุณกำลังปกป้องบางสิ่งบางอย่าง” ลลิลตอบ “บางสิ่งที่สำคัญมาก” เธอเว้นจังหวะ “และฉันก็… รู้ว่ามันคืออะไร”
ความเงียบเข้าปกคลุมห้องทำงาน ความตึงเครียดสามารถสัมผัสได้ ลลิลมองเห็นปฏิกิริยาของภาคิน เขาไม่ได้แสดงออกอย่างชัดเจน แต่เธอสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังงานที่ปะทะกันระหว่างพวกเขา ใบหน้าของเขาที่เคยเต็มไปด้วยความเย็นชา บัดนี้มีร่องรอยของความประหลาดใจและ… ความหวั่นไหวบางอย่าง
“คุณคิดว่าคุณกำลังเล่นเกมอะไรอยู่ ลลิล?” ภาคินถามเสียงลอดไรฟัน “คิดว่าถ้าคุณพูดแบบนี้ ฉันจะเชื่อใจคุณมากขึ้นงั้นหรือ?”
“ฉันไม่ได้ขอให้คุณเชื่อใจฉันค่ะ” ลลิลตอบ “ฉันมาที่นี่ในฐานะคนที่เห็นอันตราย กำลังจะเกิดขึ้นกับคุณ และฉันก็… ไม่อยากให้มันเกิดขึ้น”
“ทำไม? คุณรักฉันถึงได้ห่วงใยขนาดนั้น?” ภาคินยิ้มเยาะ คำพูดของเขากระแทกใจลลิลราวกับคมมีด
“ไม่ค่ะ!” เธอปฏิเสธทันควัน “ฉันเกลียดคุณ… เกลียดที่คุณทำกับฉัน เกลียดที่ต้องมาอยู่ตรงนี้ เกลียดที่ต้องทนเห็นคุณเป็นแบบนี้” น้ำเสียงของเธอเริ่มสั่นเครือ “แต่… ฉันก็ไม่อยากเห็นใครต้องตกอยู่ในอันตราย ถ้ามันสามารถป้องกันได้”
ภาคินมองสำรวจเธออีกครั้ง ใบหน้าของเขาค่อยๆ เปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้น “อันตรายที่คุณพูดถึง… มันเกี่ยวข้องกับ… เรื่องในอดีตของเราหรือเปล่า?”
ลลิลกลืนน้ำลาย เธอรู้ว่าเขาหมายถึงอะไร “อาจจะค่ะ… หรืออาจจะไม่ใช่” เธอโกหกเล็กน้อย “แต่ฉันแน่ใจว่ามันเกี่ยวข้องกับ… ความลับที่คุณกำลังปกป้อง”
ภาคินเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ แววตาของเขาเต็มไปด้วยความครุ่นคิด “คุณพูดถึงความลับ… คุณรู้ความลับอะไรของผม?”
“ฉันรู้มากพอที่จะรู้ว่าคุณกำลังตกอยู่ในอันตราย” ลลิลยืนยัน “และฉันก็รู้ว่า… คุณกำลังพยายามปกป้องมันด้วยตัวเอง ซึ่งมันอันตรายเกินไป”
“คุณเสนออะไร? จะมาช่วยผม?” ภาคินถามเสียงประชด
“ฉันเสนอ… การร่วมมือ” ลลิลเอ่ย “คุณต้องการใครสักคนที่จะคอยระวังหลังให้คุณ คนที่จะช่วยคุณจัดการกับบางสิ่งบางอย่างที่คุณไม่สามารถทำได้เพียงลำพัง… และฉันก็… อาจจะเป็นคนคนนั้น”
ภาคินหัวเราะออกมา แต่เป็นเสียงหัวเราะที่ไร้ความสุข “คุณ? ภรรยาที่ผมแทบไม่เคยพูดด้วย? ภรรยาที่ถูกสังคมตราหน้าว่าเป็นแค่… เครื่องประดับ? จะมาช่วยผม? คุณคิดว่าตัวเองมีอะไรดีพอ?”
“ฉันมี… ความสามารถบางอย่างที่คุณมองข้าม” ลลิลตอบอย่างมั่นคง “และฉันก็มี… สิ่งที่ต้องปกป้องเหมือนกัน” เธอหยุดหายใจเล็กน้อย “ถ้าคุณล้ม… ฉันก็จะล้มไปด้วย”
ภาคินมองเธอด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป จากความรังเกียจ ความเยาะเย้ย กลายเป็นความสนใจใคร่รู้ “คุณหมายถึงอะไร? ที่คุณจะต้องล้มไปด้วย?”
“ความลับ… ที่เราทั้งคู่แบกรับไว้” ลลิลกล่าว “มันผูกเราไว้ด้วยกัน… ไม่ว่าจะอยากยอมรับหรือไม่ก็ตาม”
ความเงียบกลับมาอีกครั้ง แต่คราวนี้มันเต็มไปด้วยความตึงเครียดที่แตกต่างออกไป ภาคินค่อยๆ ลุกขึ้นยืน เดินอ้อมโต๊ะมาหาลลิล เขาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเธอ สูงเด่นจนลลิลต้องเงยหน้ามอง
“คุณแน่ใจหรือว่าคุณพร้อมที่จะเข้ามาพัวพันกับเรื่องนี้?” เขาถามเสียงทุ้มต่ำ “มันอันตรายกว่าที่คุณคิด ลลิล อันตรายถึงชีวิต”
“ฉันรู้” ลลิลตอบ “แต่ฉันก็พร้อม”
ภาคินมองเข้าไปในดวงตาของเธอ นานพอที่จะทำให้ลลิลรู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งตัว เขาเห็นความมุ่งมั่น ความกลัว และ… บางสิ่งที่ลึกซึ้งกว่านั้น
“ถ้าอย่างนั้น” ภาคินกล่าวเสียงเรียบ “เรามาดูกันว่า ‘พันธมิตร’ ของผม จะทำอะไรได้บ้าง”
ทันใดนั้น เขาก็ก้มหน้าลงมา โน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ลลิลจนลมหายใจของเขาสัมผัสผิวหน้าเธอ เธอตัวแข็งทื่อ หัวใจเต้นระรัวราวกับจะหลุดออกมาจากอก
“แต่จำไว้” เขาพูดเสียงกระซิบข้างใบหูของเธอ “ถ้าคุณคิดจะหักหลังผม… คุณจะเสียใจไปตลอดชีวิต”
ก่อนที่ลลิลจะได้ตอบอะไร ภาคินก็ผละออกไป เขาเดินกลับไปที่โต๊ะทำงาน หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา
“คุณวิทย์” เขาพูดเสียงดังฟังชัด “ยกเลิกนัดทั้งหมดในวันนี้ จัดการประชุมด่วนกับทีมรักษาความปลอดภัย และ… แจ้งให้ผมทราบทันที หากมีสิ่งผิดปกติใดๆ เกิดขึ้นกับ… ครอบครัวของผม”
ลลิลยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น หัวใจของเธอเต้นไม่เป็นจังหวะ เมื่อได้ยินคำว่า “ครอบครัวของผม” ที่หลุดออกมาจากปากของภาคิน มันมีความหมายที่ลึกซึ้งเกินกว่าเธอจะคาดเดาได้
“ผมจะให้โอกาสคุณพิสูจน์ตัวเอง ลลิล” ภาคินพูดต่อ โดยไม่หันมามอง “ถ้าคุณทำได้… เราอาจจะมีโอกาส… รอดไปด้วยกัน”
แต่ในขณะที่ลลิลกำลังประมวลผลคำพูดของเขา ประตูห้องทำงานก็ถูกเปิดออกอย่างแรง เสียงฝีเท้าเร่งรีบดังเข้ามา
“คุณภาคินคะ! มีเรื่องด่วนค่ะ!” เสียงของผู้ช่วยภาคินดังขึ้นมาอย่างตื่นตระหนก “มีคน… พยายามจะบุกเข้ามาในบริษัทค่ะ! พวกเขา… พวกเขามีอาวุธ!”
ลลิลกับภาคินหันไปมองหน้ากัน ดวงตาของทั้งคู่เบิกกว้างด้วยความตกใจ ภัยคุกคามที่ลลิลพูดถึง… มันมาถึงเร็วกว่าที่คิด!
CEOกับความลับคนนั้น
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก