"แก... กล้าดียังไงถึงมาอยู่ที่นี่!" เสียงของนภาที่ดังขึ้นอย่างแหลมสูงราวกับนกแสก ทำให้บรรยากาศในงานเลี้ยงหรูหราที่จัดขึ้นอย่างอลังการ ณ คฤหาสน์ใจกลางเมืองหลวงพลันเงียบกริบ ผู้คนในงานต่างหันมองไปยังต้นเสียงด้วยความสนใจ
กันต์ยืนนิ่งราวกับถูกสาป ใบหน้าของเขาซีดเผือดเมื่อเห็นนภาปรากฏตัวขึ้น เขารู้ดีว่านภามีบทบาทสำคัญในชีวิตของน้ำมนต์ และการที่เธอจะมาปรากฏตัวในงานสังคมแบบนี้ ย่อมไม่ใช่เรื่องบังเอิญ
"นภา..." น้ำมนต์เอ่ยเรียกชื่อเพื่อนรักด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง แต่แววตายังคงฉายแววไม่พอใจ
"เธอกำลังทำอะไร! ทำไมถึงปล่อยให้ไอ้สารเลวนั่นเข้ามาในงานของเธอ!" นภาตวาดใส่หน้าเพื่อนรักอย่างไม่เกรงใจใคร
กันต์เหลือบมองไปยังน้ำมนต์ด้วยความรู้สึกหลากหลาย ใบหน้าของเธอที่เคยอ่อนหวาน บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความเยือกเย็นและมุ่งมั่น เธอดูสง่างามในชุดราตรีสีน้ำเงินเข้มที่ขับผิวขาวผ่องของเธอให้ดูโดดเด่นยิ่งขึ้น แววตาของเธอที่มองมาที่เขา... เต็มไปด้วยความรู้สึกที่ยากจะคาดเดา ทั้งความโกรธ ความเจ็บปวด และ... การประเมิน
"ใจเย็นๆ นภา" น้ำมนต์กล่าวเสียงเรียบ "ฉัน... เป็นคนเชิญเขามาเอง"
"อะไรนะ!" นภาอุทานอย่างไม่เชื่อหู "เธอ... เธอคิดจะทำอะไรกันแน่!"
"ฉันจะทำในสิ่งที่ฉันต้องทำ" น้ำมนต์ตอบ ดวงตาของเธอจ้องมองไปที่กันต์ ราวกับจะสื่อสารอะไรบางอย่างที่ซับซ้อน
งานเลี้ยงนี้ถูกจัดขึ้นเพื่อเปิดตัวค่ายเพลงแห่งใหม่ของน้ำมนต์ ซึ่งเป็นก้าวสำคัญของเธอในการกลับมาทวงคืนทุกสิ่งอย่างที่เธอได้สูญเสียไป และแน่นอนว่ากันต์ในฐานะ "ราชาแห่งเงามืด" ผู้ทรงอิทธิพล ย่อมเป็นแขกที่สำคัญที่เธอต้องการเชิญมา... หรืออาจจะเป็นศัตรูที่เธอต้องการเผชิญหน้า
กันต์เดินเข้าไปใกล้กลุ่มของน้ำมนต์ นภาถอยห่างออกไปเล็กน้อย แต่สายตาของเธอยังคงจับจ้องมาที่กันต์อย่างไม่วางตา เขาเห็นน้ำมนต์ยืนอยู่ข้างเด็กชายตัวน้อยคนหนึ่ง... ต้นกล้า ลูกชายของเขานั่นเอง ต้นกล้าในชุดสูทเด็กน้อยที่ดูน่ารักน่าเอ็นดู ดวงตาของเขาเหมือนกับดวงตาของกันต์ไม่มีผิด
"สวัสดีครับ" ต้นกล้าพูดทักทายกันต์ด้วยรอยยิ้มที่น่ารัก ทำให้หัวใจของกันต์อบอุ่นขึ้นมาอย่างประหลาด
"สวัสดีครับ... ต้นกล้า" กันต์ตอบรับด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนผิดกับบุคลิกของเขาอย่างสิ้นเชิง เขาก้มลงมองลูกชายของตัวเองด้วยความรู้สึกผิดที่ถาโถมเข้ามาอีกครั้ง
"ลูกของเธอ... หน้าเหมือนฉันมาก" กันต์กล่าวกับน้ำมนต์ เสียงของเขาสั่นเล็กน้อย
น้ำมนต์มองเขาด้วยสายตาที่เย็นชา "แกก็คิดว่าใช่... ฉันก็ไม่ได้ปฏิเสธ"
"เธอ... เธอจะทำอะไรที่นี่?" กันต์ถาม
"ฉันจะเปิดค่ายเพลงของฉัน" น้ำมนต์ตอบ "และฉันก็ต้องการให้ใครบางคน... มาเป็นสักขีพยานในความสำเร็จของฉัน"
"ความสำเร็จ... หรือการแก้แค้น?" กันต์ถามประชด
น้ำมนต์หัวเราะในลำคอเบาๆ "แกคิดว่าไงล่ะ... กันต์"
ทันใดนั้นเอง เสียงดนตรีบรรเลงอันไพเราะก็ดังขึ้น พร้อมกับการปรากฏตัวของนักร้องสาวสวยที่กำลังเดินเข้ามาในงาน เธอสวมชุดราตรีสีแดงเพลิงที่เย้ายวน ชายตามองไปที่กันต์ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความท้าทาย
"สวัสดีค่ะ... คุณกันต์" เธอเอ่ยทักทายกันต์ด้วยน้ำเสียงที่หวานเยิ้ม แต่แฝงไปด้วยประกายแห่งอันตราย
กันต์จำได้ทันที... เธอคือ "เมขลา" นักร้องสาวดาวรุ่งที่กำลังโด่งดัง และเป็นที่รู้กันดีว่าเธอคือคนที่เคยพยายามจะเข้าหาเขา และมีข่าวลือว่าเธอคือคนที่ปล่อยข่าวลือร้ายๆ เกี่ยวกับน้ำมนต์เมื่อหลายปีก่อน
"เมขลา..." กันต์เอ่ยชื่อเธอด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา
"ดีใจจังค่ะ ที่คุณจำฉันได้" เมขลาเดินเข้ามาใกล้กันต์มากขึ้น "ฉันติดตามผลงานของคุณมาตลอดเลยนะคะ"
"ฉันไม่สนใจ" กันต์พูดตัดบท
เมขลาหัวเราะเบาๆ "ไม่เป็นไรค่ะ... แต่ฉันจะคอยดูนะคะ ว่าใครจะเป็นคนที่อยู่เคียงข้างคุณในตอนท้าย"
เธอมองไปที่น้ำมนต์ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความริษยา ก่อนจะเดินจากไป
กันต์หันกลับมามองน้ำมนต์อีกครั้ง เขาเห็นว่าเธอไม่ได้แสดงอาการใดๆ ออกมา แต่เขาก็สัมผัสได้ถึงความตึงเครียดที่แผ่ออกมาจากตัวเธอ
"เธอ... มาเพื่อแก้แค้นฉันสินะ" กันต์กล่าว
"ฉันจะทำทุกอย่าง... เพื่อให้ได้สิ่งที่ฉันควรจะได้กลับคืนมา" น้ำมนต์ตอบ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยประกายแห่งความมุ่งมั่น
"แล้ว... ต้นกล้า ล่ะ?" กันต์ถาม
"ต้นกล้า... คือทุกสิ่งทุกอย่างของฉัน" น้ำมนต์ตอบ เสียงของเธอเต็มไปด้วยความรักและความหวงแหน "และฉันจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหน... มาทำร้ายลูกของฉันเด็ดขาด"
กันต์มองลูกชายของเขาที่กำลังเล่นอยู่กับตุ๊กตาหมีอย่างมีความสุข ภาพนั้นทำให้หัวใจของเขาสั่นไหว เขาไม่เคยคิดเลยว่าจะมีวันนี้... วันที่เขาได้กลับมาพบหน้าลูกชายของตัวเอง
"ฉัน... ฉันอยากจะมีโอกาส... ได้เป็นพ่อที่ดีของต้นกล้า" กันต์กล่าวด้วยน้ำเสียงที่อ้อนวอน
น้ำมนต์มองเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด "แก... เคยมีโอกาสแล้วนะกันต์... แต่แกกลับเลือกที่จะปล่อยมันไป"
"ฉัน... ฉันผิดไปแล้ว" กันต์กล่าวซ้ำ "โปรดให้โอกาสฉันอีกครั้งนะ... น้ำมนต์"
น้ำมนต์มองกันต์อย่างพิจารณา เธอกำลังชั่งใจระหว่างความแค้นที่ยังคงฝังแน่นในใจ กับความรู้สึกบางอย่างที่เริ่มจะผลิบานขึ้นมาใหม่
"โอกาส..." น้ำมนต์พึมพำ "แกคิดว่า... การแก้แค้นที่ฉันต้องการ... มันง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ?"
ทันใดนั้นเอง เสียงไซเรนดังสนั่นหวั่นไหวก็ดังขึ้นจากภายนอกงาน ผู้คนในงานแตกตื่น กันต์รีบหันไปมองทางประตู
"เกิดอะไรขึ้น?" เขาถาม
"ฉัน... ฉันไม่รู้" น้ำมนต์ตอบ ใบหน้าของเธอซีดเผือด
เจ้าหน้าที่ตำรวจหลายสิบนายบุกเข้ามาในงาน ท่ามกลางความตกตะลึงของแขกทุกคน
"กันต์... เรามีหมายจับ" หัวหน้าตำรวจกล่าวกับกันต์ด้วยน้ำเสียงที่เด็ดขาด
"หมายจับ? เรื่องอะไร?" กันต์ถามอย่างไม่เข้าใจ
"ข้อหา... ค้ายาเสพติด... และฆาตกรรม" หัวหน้าตำรวจตอบ
กันต์หันไปมองน้ำมนต์ด้วยความตกใจ เขาเห็นแววตาที่เย็นชาของเธอ... และเขาก็เข้าใจทุกอย่างในทันที
"เธอ... เธอทำเหรอ... น้ำมนต์?" เขาถามเสียงสั่น
น้ำมนต์เพียงแค่ยิ้มมุมปากอย่างเยือกเย็น "แก... ทำตัวเองนะกันต์"
กันต์มองน้ำมนต์ด้วยความไม่เชื่อ เขาไม่เคยคิดเลยว่าเธอจะทำถึงขนาดนี้...
นี่คือการเผชิญหน้าที่แสนอันตราย... และเขา... เพิ่งจะตกหลุมพรางของเธออย่างสมบูรณ์!
มาเฟียที่อบอุ่นที่สุด
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก