"คุณแน่ใจหรือว่าไม่เคยเห็นหน้าฉันมาก่อน?" เสียงของน้ำฟ้าสั่นเครือแฝงไปด้วยความขมขื่นที่พยายามกลบเกลื่อน ดวงตาคู่สวยจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาของนนท์ที่ตั้งคำถามกลับมา ดวงตาคมกริบของเขาฉายแววสงสัย ทว่ายังคงความเย็นชาที่บ่งบอกว่าเขาไม่เคยยินยอมที่จะยอมรับในสิ่งที่เขาไม่ต้องการเห็น
นนท์เลิกคิ้วสูง มองสำรวจร่างบางตรงหน้าด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา "คุณกำลังพูดเรื่องอะไร ผมไม่เคยเห็นคุณมาก่อน ทำไมผมจะต้องโกหก" น้ำเสียงของเขาราบเรียบ แต่เต็มไปด้วยอำนาจที่สั่งสมมาจากการเป็น CEO ผู้ทรงอิทธิพล "ผมแค่ต้องการทวงหนี้ ไม่ได้ต้องการเรื่องไร้สาระ"
คำว่า "ไร้สาระ" ราวกับมีดกรีดลงบนหัวใจของน้ำฟ้า เธอเม้มปากแน่น พยายามสะกดกลั้นน้ำตาที่เอ่อล้น "แต่...คุณเคย..." เธอหยุดชะงัก พยายามรวบรวมสติ "คุณเคยมาที่...บ้านของฉัน..."
นนท์หัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่เย็นยะเยือกจนน้ำฟ้าขนลุกซู่ "บ้านของคุณ? ผมไม่เคยไปไหนทั้งนั้น นอกเหนือจากคฤหาสน์หลังใหญ่ของผม หรือที่ทำงานของผม คุณกำลังสับสนกับใครบางคนหรือเปล่า?" เขาเดินเข้ามาใกล้ ร่างสูงใหญ่ของเขาบดบังแสงไฟ ทำให้บรรยากาศรอบกายดูอึมครึม "อย่าพยายามปั่นหัวผม น้ำฟ้า ผมไม่เล่นกับเกมของคุณ"
น้ำฟ้าถอยหลังไปหนึ่งก้าว หัวใจเต้นระรัวราวกับจะทะลุออกมานอกอก เธอมองไปยังใบหน้าของนนท์ ภาพความทรงจำอันเลือนรางของคืนนั้นกลับมาเล่นซ้ำ ภาพเงาชายร่างสูง ใบหน้าที่เธอจำได้แม่นยำ แม้จะถูกบดบังด้วยความมืดและฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ แต่ใบหน้านั้น...ก็คือใบหน้าของนนท์! "ไม่! ฉันไม่ได้สับสน! คืนนั้น...คุณ...คุณอยู่กับฉัน!"
ดวงตาของนนท์เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย แต่เพียงชั่วครู่ ก่อนจะกลับมาเรียบเฉยดังเดิม "คุณพูดอะไร? คืนนั้น? คืนไหน?" แววตาของเขาเริ่มมีประกายบางอย่างฉายออกมา เป็นประกายแห่งความสงสัย ระคนกับความรู้สึกบางอย่างที่เขาเองก็ไม่เข้าใจ "ผมไม่รู้ว่าคุณกำลังพูดถึงอะไร ผมไม่เคยมีความสัมพันธ์กับผู้หญิงคนไหนที่ไม่ใช่... ไม่มีใคร" เขาหยุดพูดไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังพยายามรื้อค้นความทรงจำ
"ไม่ใช่ใคร?" น้ำฟ้าถามเสียงเบา พยายามจับจ้องทุกการเปลี่ยนแปลงบนใบหน้าของเขา "แล้วคืนนั้น...ทำไมคุณถึง..."
"พอได้แล้ว!" นนท์ตะคอกเสียงดัง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความหงุดหงิด "ผมบอกแล้วไงว่าผมไม่เคยเจอคุณมาก่อน ผมไม่รู้ว่าคุณมีแผนอะไร แต่ผมไม่หลงกลคุณแน่นอน" เขาเดินหันหลังให้เธอ ก้าวฉับๆ ออกจากห้องทำงานไป ทิ้งให้น้ำฟ้าตัวสั่นสะท้านอยู่เพียงลำพัง
ทว่า...ในใจของนนท์ กลับเต็มไปด้วยคำถามที่รบกวนจิตใจ ข้อปฏิเสธของเขาดูแข็งกร้าวเกินจริงหรือไม่? ทำไมน้ำเสียงของน้ำฟ้าถึงดูเจ็บปวดราวกับถูกตอกย้ำ? เขาพยายามนึกย้อนกลับไปถึงคืนวันเหล่านั้น คืนที่เต็มไปด้วยความมืดมน ความสับสน และความสูญเสีย คืนที่เขาพยายามลบเลือนไปจากความทรงจำ
เขาเดินตรงไปยังลิ้นชักใต้โต๊ะทำงาน หยิบไฟล์เอกสารเก่าๆ ที่ถูกเก็บซ่อนไว้ออกมา เขาเปิดดูรายชื่อผู้ที่เขาเคยมีความสัมพันธ์ด้วย ชื่อของน้ำฟ้าไม่มีปรากฏอยู่เลยสักชื่อ แต่...เขาก็อดสงสัยไม่ได้ ยิ่งเขาพยายามปฏิเสธ ยิ่งทำให้ความทรงจำบางอย่างที่ถูกกดทับไว้เริ่มผุดขึ้นมา
ภาพเงาของผู้หญิงคนหนึ่งในคืนที่เต็มไปด้วยแสงไฟสลัว ใบหน้าของเธอ...คล้ายคลึงกับน้ำฟ้าอย่างน่าประหลาด เขาจำได้ว่าในคืนนั้น เขาดื่มหนักมาก สภาพจิตใจของเขาไม่ปกติ เขาจำรายละเอียดไม่ได้ทั้งหมด แต่เขารู้สึกได้ถึงความอ่อนโยน ความบริสุทธิ์ที่สัมผัสได้จากผู้หญิงคนนั้น
เขาหยิบรูปถ่ายใบหนึ่งออกมา รูปถ่ายที่เขาไม่เคยคิดจะมองมันอีกเลย ภาพถ่ายที่เขาเก็บไว้ในความลับ เป็นภาพถ่ายของงานปาร์ตี้ที่จัดขึ้นเมื่อหลายปีก่อน เขาเลื่อนนิ้วไปตามใบหน้าของผู้คนในภาพ สายตาหยุดอยู่ที่ผู้หญิงคนหนึ่ง เธอกำลังยืนอยู่ข้างๆ เขา ใบหน้าของเธอ...คือใบหน้าของน้ำฟ้า!
หัวใจของนนท์เต้นแรงผิดจังหวะ เขาจำได้แล้ว! จำได้ว่าเธอคือผู้หญิงคนนั้น! ผู้หญิงที่เขาเคย...เคย...
ความลับที่เขาพยายามฝังกลบมาตลอด กำลังจะถูกเปิดเผย ความจริงที่เขาปฏิเสธมาตลอดหลายปี กำลังจะปรากฏขึ้น เขาจ้องมองรูปถ่ายนั้นด้วยความรู้สึกที่สับสน ระคนกับความรู้สึกผิดบาปที่กัดกินใจ เขาไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงจำเธอไม่ได้เลยในตอนแรก หรือเป็นเพราะเขาตั้งใจจะลืม?
เขาเงยหน้ามองออกไปนอกหน้าต่าง มองไปยังแสงไฟของเมืองใหญ่ที่สว่างไสว ราวกับกำลังเตือนเขาว่า แม้จะพยายามซ่อนเร้นสักเพียงใด ความจริงก็ยังคงมีพลังที่จะส่องสว่างออกมาเสมอ
น้ำฟ้ากำลังยืนอยู่หน้ากระจกในห้องพักของเธอ สะท้อนเงาของตัวเองที่ดูอ่อนล้า เธอพยายามปลอบใจตัวเองว่านนท์อาจจะจำเธอไม่ได้จริงๆ หรืออาจจะจงใจปฏิเสธ แต่ลึกๆ ในใจ เธอกลับรู้สึกเจ็บปวดมากกว่าเดิม การถูกปฏิเสธจากคนที่เธอเคย...เคยรู้จัก มันเจ็บยิ่งกว่าการถูกมองว่าเป็นแค่ "เจ้าหนี้" เสียอีก
เธอจำได้ดีถึงคืนนั้น คืนที่เธอหมดสิ้นทุกอย่าง คืนที่เธอต้องแลกทุกสิ่งทุกอย่างที่มีเพื่อพ่อของเธอ คืนที่เธอเสียความบริสุทธิ์ไปให้กับชายแปลกหน้า...ชายที่ต่อมาเธอก็รู้ว่าเขาคือใคร
เธอเดินไปที่โต๊ะทำงาน รื้อค้นเอกสารเก่าๆ ที่เธอเก็บไว้ ลิ้นชักสุดท้าย เธอเปิดมันออก ข้างในมีซองจดหมายสีขาวที่เธอไม่เคยเปิดมันเลย เธอหยิบมันออกมา มือสั่นระริก เธอค่อยๆ เปิดมันออก ข้างในเป็นรูปถ่ายใบหนึ่ง
เป็นรูปถ่ายของเธอในชุดราตรีที่สวยงาม ยืนอยู่ข้างๆ ชายคนหนึ่ง ใบหน้าของชายคนนั้น...คือใบหน้าของนนท์! รอยยิ้มของเขาในรูปดูอบอุ่น ต่างจากรอยยิ้มเย็นชาที่เธอเห็นในวันนี้ ราวกับคนละคน
เธอจำได้ว่ารูปนี้ถ่ายในคืนนั้น คืนที่เธอคิดว่าชีวิตของเธอจะจบสิ้นลง แต่เขากลับ...
น้ำฟ้าหลับตาลง พยายามควบคุมอารมณ์ที่ตีรวนไปมา เธอรู้ดีว่าความจริงกำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ ความลับที่เธอเก็บงำมานานกำลังจะถูกเปิดเผย และมันกำลังจะนำพาเธอไปสู่อันตรายที่ใหญ่กว่าที่เธอเคยคาดคิด
นนท์กำลังจะรู้ความจริงทั้งหมด และเมื่อความจริงถูกเปิดเผย...ชีวิตของเธอกับเขา จะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
เขาเดินกลับเข้าไปในห้องทำงานอีกครั้ง คราวนี้ไม่ได้เต็มไปด้วยความโกรธ แต่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดรายชื่อติดต่อ เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกดเบอร์โทรศัพท์บางเบอร์
"ฮัลโหล... นี่ผมเอง... ผมอยากให้คุณช่วยสืบหาข้อมูลเกี่ยวกับผู้หญิงคนหนึ่ง... ชื่อน้ำฟ้า... ผมอยากรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเธอ... อดีต ปัจจุบัน... ทุกอย่าง"
เสียงตอบรับจากปลายสายดังขึ้นอย่างอึกทึก "ครับท่าน ผมจะจัดการให้ทันที"
นนท์วางสายลง มองไปยังรูปถ่ายในมืออีกครั้ง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น เขาจะไม่ยอมให้ความลับครั้งนี้กลืนกินเขาไปอีกต่อไป เขาจะต้องรู้ให้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นในคืนนั้น และทำไมน้ำฟ้าถึงมาปรากฏตัวในชีวิตเขาในฐานะ "เจ้าหนี้" ของเขา
ความลับที่ซ่อนอยู่กำลังจะถูกเปิดเผย และเมื่อมันถูกเปิดเผย...ไม่มีใครรู้ว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร
รักลวงที่ใช้หนี้
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก