"เอกสารพวกนี้มัน...เป็นไปไม่ได้!" เสียงแหบพร่าของนนท์ดังขึ้นในความเงียบของห้องทำงานส่วนตัว แสงไฟสลัวส่องกระทบใบหน้าซีดเผือดของเขา มือสั่นเทาประคองแผ่นกระดาษแผ่นหนึ่งไว้ ราวกับมันคือระเบิดเวลาที่จะระเบิดทำลายชีวิตเขาได้ทุกเมื่อ ภาพถ่าย ใบรับรองแพทย์ และบันทึกทางการเงินที่วางเรียงรายอยู่ตรงหน้า ไม่ใช่แค่หลักฐาน แต่คือพยานสำคัญที่ชี้ชัดไปยังความจริงอันโหดร้าย ที่เขาพยายามปฏิเสธมาตลอดหลายปี
"ก้อง... ลูกของฉันจริงๆ เหรอ?" คำถามที่หลุดรอดออกมาจากริมฝีปากที่แห้งผาก ราวกับมันคือคำสาปที่ย้อนกลับมาทิ่มแทงเขา ภาพใบหน้าเล็กๆ ของก้อง เด็กชายที่เขาเคยเห็นผ่านๆ จากข่าวสาร ภาพรอยยิ้มไร้เดียงสาที่เขาเคยรู้สึกเอ็นดูอย่างประหลาด บัดนี้กลับกลายเป็นมีดที่กรีดลึกเข้าไปในหัวใจ
นนท์ล้มตัวลงนั่งบนเก้าอี้หนังตัวใหญ่ แรงกระแทกทำให้หลังแอ่นลง ความคิดตีกันยุ่งเหยิงในหัว เขาจำได้ถึงวันนั้น วันที่น้ำฟ้ามาหาเขาด้วยสภาพอิดโรย ใบหน้าซีดเซียว และแววตาที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง เธอพูดถึงเรื่องการเงินที่ติดขัด เรื่องค่ารักษาพยาบาลของแม่ และเรื่องที่ต้องหาเงินก้อนใหญ่มาใช้หนี้ เขาจำได้ว่าเขาเย็นชาแค่ไหน จำได้ว่าเขาผลักไสเธออย่างไร้เยื่อใย ภาพใบหน้าที่เปื้อนน้ำตาของเธอตอนที่เธอเดินจากไป จู่ๆ ก็ฉายชัดขึ้นมาอีกครั้ง
"ฉัน... โง่ที่สุด!" นนท์ตะโกนก้อง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและเสียใจ เขาเคยคิดว่าน้ำฟ้าเป็นเพียงผู้หญิงที่หวังจะเกาะกิน เขาเคยดูถูกเธอ เคยเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเธอ แต่บัดนี้ ความจริงที่ปรากฏกลับทำให้เขารู้สึกเหมือนถูกตบหน้าอย่างแรง
หลักฐานชิ้นสำคัญคือผลตรวจ DNA ที่ไม่สามารถปฏิเสธได้ มันชี้ชัดว่าเขามีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับก้องจริงๆ ไม่ใช่แค่การคาดเดา แต่คือข้อเท็จจริงที่ถูกบันทึกไว้เป็นลายลักษณ์อักษร ใบรับรองแพทย์ที่ระบุว่าน้ำฟ้าเคยเข้ารับการรักษาและมีประวัติการตั้งครรภ์ในช่วงเวลาที่ใกล้เคียงกันกับที่เขามีความสัมพันธ์กับเธออย่างลับๆ
"ฉัน... หลงรักเธอจริงๆ เหรอ?" คำถามที่ผุดขึ้นมาอีกครั้ง นนท์พยายามย้อนนึกถึงความรู้สึกที่เขามีต่อน้ำฟ้า เขาเคยรู้สึกประหลาดใจในความมุ่งมั่นของเธอในวันที่เธอเข้ามาทำงานในฐานะเลขาของเขา เขาเคยสังเกตแววตาที่ฉายแววบางอย่างที่เขาไม่อาจเข้าใจ เขาเคยรู้สึกหงุดหงิดทุกครั้งที่เธอทำอะไรที่ขัดใจเขา แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเขามีความรู้สึกพิเศษบางอย่างให้เธอเสมอ
"แล้วทำไม... ทำไมเธอถึงไม่บอกฉัน?" นนท์ทุบโต๊ะดังปัง ความโกรธเริ่มก่อตัวขึ้นมาแทนที่ความเสียใจ เขาถูกหลอก เขาถูกโกหกมาตลอดหลายปี ทั้งๆ ที่เขาคือพ่อของเด็กคนนั้น!
ภาพในอดีตผุดขึ้นมาอีกครั้ง นนท์จำได้ถึงคืนนั้นที่เขาและน้ำฟ้ามีความสัมพันธ์กันอย่างลึกซึ้ง ความรู้สึกที่เขามีต่อเธอในคืนนั้น มันไม่ใช่เพียงแค่ความต้องการทางกาย แต่มันมีความผูกพันบางอย่างที่ก่อตัวขึ้น นนท์รู้ดีว่าหลังจากคืนนั้น เขามักจะรู้สึกว้าวุ่นใจทุกครั้งที่เห็นน้ำฟ้า เขามักจะหาเรื่องไปพูดคุยกับเธอ แม้จะรู้ดีว่ามันเป็นสิ่งที่ไม่ควรทำ
"เธอ... เธอตั้งใจจะหลอกฉันใช่ไหม?" นนท์กัดฟันแน่น เขาจินตนาการถึงใบหน้าของน้ำฟ้าที่แสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ในขณะที่เธอรู้ความจริงทั้งหมด เขารู้สึกเหมือนถูกทรยศ ยิ่งกว่านั้นคือความรู้สึกที่ว่าลูกชายของเขาเติบโตมาโดยที่เขาไม่รู้เลย
"น้ำฟ้า... เธอทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง?" นนท์ลุกขึ้นยืน เดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปข้างนอกด้วยสายตาว่างเปล่า โลกทั้งใบของเขาพังทลายลง เขาคือ CEO ผู้ประสบความสำเร็จ ผู้มีอำนาจ แต่ตอนนี้ เขากลับรู้สึกเหมือนคนโง่ที่ถูกหลอกลวงอย่างแนบเนียน
"ก้อง... ลูกรัก" นนท์พึมพำชื่อของลูกชาย แววตาที่เคยแข็งกร้าว บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความอ่อนโยนและความเสียใจ เขาอยากจะโอบกอดเด็กชายคนนั้น อยากจะบอกเขาว่าเขารักเขา แต่เขาก็รู้ว่ามันคงไม่ง่ายขนาดนั้น
"ฉันต้องเจอเธอ" นนท์ตัดสินใจเด็ดขาด เขาต้องเผชิญหน้ากับน้ำฟ้า เขาต้องได้คำอธิบาย เขาต้องรู้ความจริงทั้งหมดที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังคำโกหกอันแสนเจ็บปวดนี้
เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา นิ้วเรียวไล้ไปบนหน้าจอ มองหารูปของน้ำฟ้าที่เขาเคยบันทึกไว้ในเครื่อง เขาไม่เข้าใจตัวเอง ว่าทำไมเขาถึงยังเก็บรูปนี้ไว้ ทั้งๆ ที่เขาเคยเกลียดเธอ แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้สึกว่าหัวใจของเขามีบางอย่างที่ผูกพันกับเธอเสมอ
"ฉันจะไปหาน้ำฟ้า" นนท์กล่าวกับตัวเองอย่างหนักแน่น เขาเดินออกจากห้องทำงานไป ทิ้งความสับสนและความเจ็บปวดไว้เบื้องหลัง เขาต้องเผชิญหน้ากับคำโกหกที่กลายเป็นจริง และเขาต้องหาทางที่จะเยียวยาหัวใจที่แตกสลายของตัวเอง
แต่ยิ่งเขานึกถึงใบหน้าของน้ำฟ้า เขาก็ยิ่งรู้สึกถึงความโกรธที่คุกรุ่น เขาจะทำอย่างไรต่อไป? จะให้อภัยเธอได้หรือไม่? หรือความโกรธแค้นจะครอบงำเขาจนทำให้เขาทำลายทุกอย่างที่เขามี?
รักลวงที่ใช้หนี้
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก