"เธอคิดว่าฉันจะปล่อยให้เธอไปง่ายๆ งั้นเหรอ น้ำฟ้า?" เสียงของนนท์ดังขึ้นราวกับเสียงสะท้อนจากนรก ลมหายใจร้อนผ่าวของเขาปะทะเข้ากับใบหน้าของน้ำฟ้าที่ยืนตัวสั่นอยู่ตรงหน้า ภาพของนนท์ที่ยืนกอดอก สายตาเย็นชาที่มองมา ทำให้เธอรู้ทันทีว่าบทลงโทษที่แท้จริงเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น
หลังจากวันนั้นที่ความลับของน้ำฟ้าถูกเปิดเผย ชีวิตของเธอก็พลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือ ไม่ใช่ในทางที่ดีขึ้น แต่กลับดำดิ่งลงสู่ขุมนรกที่นนท์สร้างขึ้น เขาใช้ทุกวิถีทาง ทุกอำนาจที่มี บีบคั้นเธอให้จนมุม ราวกับจะสูบเลือดเนื้อทุกหยดออกจากกาย น้ำฟ้าถูกลดตำแหน่งจากเลขาคนสนิท กลายเป็นแค่พนักงานธุรการธรรมดาๆ ที่ต้องทำงานเอกสารกองมหึมาที่คนอื่นไม่ต้องการ เธอมักจะถูกเรียกให้ทำงานล่วงเวลาจนดึกดื่น ไม่มีวันหยุด ไม่มีวันพักผ่อน ร่างกายที่เคยแข็งแรงก็เริ่มอ่อนแอลงทุกวัน
"น้ำฟ้า! รายงานยอดขายเดือนที่แล้วอยู่ไหน? ทำไมถึงยังไม่เสร็จ?" เสียงแหลมของหัวหน้าแผนกธุรการดังไล่หลังมา น้ำฟ้าก้มหน้ารับความผิดอย่างเงียบงัน เธอรู้ดีว่านี่ไม่ใช่ความผิดของเธอ แต่เป็นคำสั่งจากเบื้องบนที่ต้องการกลั่นแกล้งเธอ
"ขอโทษค่ะ หัวหน้า พอดีมีเอกสารที่ต้องตรวจทานเพิ่มเติม..." น้ำฟ้าพยายามอธิบายเสียงสั่น
"เพิ่มเติมน่ะสิ! งานแค่นี้ทำไมถึงช้าขนาดนี้? หรือว่าแอบเอาเวลาไปทำเรื่องอื่นอยู่? อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะว่าเธอเคยสนิทกับคุณนนท์มากแค่ไหน!" คำพูดเหน็บแนมนั้นบาดลึกยิ่งกว่ามีดกรีดลงบนหัวใจ น้ำฟ้ากัดริมฝีปากแน่น เธอพยายามสะกดกลั้นน้ำตาที่กำลังจะไหล
"ฉันไม่ได้ทำค่ะ" เธอตอบเสียงเบา
"ไม่ได้ทำ? แล้วทำไมถึงช้า? หรือว่าคิดจะเรียกร้องอะไร? คิดว่าจะใช้เส้นคุณนนท์อีกเหรอ? ฝันไปเถอะ! คุณนนท์ตอนนี้ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับคนอย่างเธอแล้ว จำเอาไว้!"
น้ำฟ้าเดินกลับไปที่โต๊ะทำงานเล็กๆ ของเธอที่ซ่อนตัวอยู่มุมห้อง เธอเหลือบมองไปยังห้องทำงานกระจกใสที่อยู่ชั้นบนสุดของอาคาร ภาพของนนท์ที่กำลังยืนคุยโทรศัพท์ด้วยสีหน้าเคร่งขรึมแวบเข้ามาในความคิด ความเกลียดชังที่เขามีให้เธอ มันรุนแรงเสียจนเธอไม่อาจเข้าใจได้
"ทำไมต้องทำกับฉันแบบนี้..." เธอพึมพำกับตัวเอง มือเรียวกรีดลงบนกระดาษที่อยู่ตรงหน้า ความคิดถึงก้องลูกชายตัวน้อยเข้ามาแทนที่ เธอต้องเข้มแข็งเพื่อเขา
แต่ยิ่งนนท์กระทำ น้ำฟ้ากลับยิ่งแข็งแกร่งขึ้นอย่างน่าประหลาด ความกดดันที่ถาโถมเข้ามา ไม่ได้ทำให้เธออ่อนแอลง แต่กลับจุดประกายความมุ่งมั่นภายในใจให้ลุกโชน เธอเริ่มสังเกตการณ์การทำงานของบริษัทอย่างละเอียด พยายามหาช่องโหว่ พยายามทำความเข้าใจธุรกิจที่ซับซ้อนนี้ เธอใช้เวลาว่างจากการทำงานหนักไปกับการศึกษาข้อมูลต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง เธอจำได้ว่านนท์เคยสอนอะไรเธอไว้บ้างตอนที่เธอเป็นเลขาของเขา ความรู้เหล่านั้นค่อยๆ กลับมาปรากฏในหัวเธออีกครั้ง
วันหนึ่ง ขณะที่เธอกำลังจัดเรียงเอกสารเก่าๆ เธอก็พบกับแฟ้มข้อมูลบางอย่างที่ดูผิดปกติ มันเป็นแฟ้มที่เก็บซ่อนไว้ในลิ้นชักที่ถูกล็อคอย่างแน่นหนา เมื่อลองเปิดดู เธอก็พบกับข้อมูลทางการเงินที่น่าตกใจ มันคือหลักฐานของการทุจริตในบริษัท การยักยอกเงินจำนวนมหาศาลที่เกิดขึ้นมานานหลายปี
หัวใจของน้ำฟ้าเต้นแรง เธอรู้ทันทีว่านี่คือสิ่งที่เธอตามหา มันคืออาวุธที่จะใช้ต่อกรกับนนท์ได้ แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็รู้ว่าการมีข้อมูลนี้ไว้ในมือ มันอันตรายอย่างยิ่ง
"ฉันไม่เชื่อหรอกว่าน้ำฟ้าจะกล้าทำอะไรแบบนี้..." เสียงของนนท์ดังขึ้นในหัวเธอ ภาพของอดีตที่เขาเคยเชื่อใจเธอ ความอ่อนโยนที่เคยมีให้กัน มันทำให้เธอสับสน แต่แล้วภาพของรอยยิ้มของก้องก็ปรากฏขึ้น ทำให้เธอแข็งใจ
"ไม่ว่ายังไง ฉันก็จะปกป้องลูกของฉัน" เธอให้สัญญากับตัวเอง
น้ำฟ้าตัดสินใจที่จะใช้ข้อมูลนี้ เธอค่อยๆ รวบรวมหลักฐานเพิ่มเติมอย่างระมัดระวัง เธอแอบถ่ายรูปเอกสารสำคัญ ตรวจสอบข้อมูลในระบบคอมพิวเตอร์เท่าที่จะทำได้โดยไม่ให้ใครสังเกตเห็น ทุกย่างก้าวของเธอเต็มไปด้วยความเสี่ยง แต่เธอก็พร้อมที่จะเสี่ยงทุกอย่างเพื่อความยุติธรรมและเพื่ออนาคตของลูก
เธอเริ่มส่งข้อมูลที่รวบรวมได้ให้กับผู้ตรวจสอบบัญชีภายนอกคนหนึ่งที่เธอไว้ใจ เขาเป็นคนรู้จักเก่าของครอบครัวที่เคยช่วยเหลือเธอในอดีต เขาตกลงที่จะช่วยเธอโดยไม่คิดค่าตอบแทน
"เธอแน่ใจนะน้ำฟ้า ว่านี่คือสิ่งที่จะทำ?" ผู้ตรวจสอบบัญชีถามด้วยความเป็นห่วง
"ฉันแน่ใจค่ะ" น้ำฟ้าตอบเสียงหนักแน่น
"ถ้าอย่างนั้นฉันจะช่วย แต่เธอต้องระวังตัวให้มากที่สุด การเล่นกับไฟแบบนี้มันอันตรายเกินไป"
ในขณะที่น้ำฟ้ากำลังเดินหน้าตามแผนของเธอ นนท์เองก็กำลังร้อนรน เขาเริ่มรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ เขาไม่เข้าใจว่าทำไมแผนการที่เขาวางไว้ถึงไม่สามารถทำลายน้ำฟ้าได้อย่างที่คิด เธอยังคงยืนหยัดอยู่ได้ แถมยังดูแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิม
"เธอ... เธอทำอะไรอยู่กันแน่ น้ำฟ้า?" นนท์พึมพำกับตัวเอง เขากำลังเริ่มรู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากลบางอย่าง
คืนนั้น น้ำฟ้ากลับบ้านดึกกว่าทุกวัน เธอเหนื่อยล้าจนแทบจะยืนไม่ไหว แต่เมื่อเห็นก้องที่นอนหลับอุตุอยู่บนเตียง เธอก็รู้สึกมีแรงฮึดขึ้นมาอีกครั้ง เธอค่อยๆ หวีผมให้ลูกชาย และจุมพิตที่หน้าผากอย่างแผ่วเบา
"ฝันดีนะลูกรัก แม่จะปกป้องหนูเอง"
แต่แล้ว โทรศัพท์ของเธอก็สั่นขึ้น หน้าจอแสดงชื่อของนนท์ น้ำฟ้าตกใจจนตัวแข็ง เธอไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงโทรมาหาเธอตอนนี้
"ว่าไงคะ คุณนนท์?" เธอตอบรับสายด้วยเสียงสั่น
"น้ำฟ้า... เธออยู่ที่ไหน?" เสียงของนนท์ฟังดูผิดปกติ ปกติแล้วเขาจะต้องพูดจาเย็นชาและดูถูกเธอ แต่นี่... นี่มันเสียงอะไรกัน?
"ฉัน... ฉะ... ฉันอยู่ที่บ้านค่ะ"
"บ้าน? แน่ใจนะ? เพราะฉันกำลังจะไปหาเธอที่บ้าน"
ก่อนที่น้ำฟ้าจะทันได้เอ่ยอะไรต่อ นนท์ก็วางสายไป ทิ้งให้เธอเผชิญหน้ากับความหวาดกลัวและสับสนที่เกาะกุมหัวใจ เธอไม่รู้ว่าเขาจะมาทำไม หรือจะมาเพื่ออะไร แต่ลางสังหรณ์ร้ายบอกเธอว่า คืนนี้... มันจะไม่ง่ายเลย
รักลวงที่ใช้หนี้
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก