"ผมว่าผมจำคุณได้นะ ดาวรุ่ง" เสียงทุ้มต่ำแต่แฝงความเย้ยหยันดังขึ้น ทำให้ร่างของดาวรุ่งสะดุ้งเฮือก เธอหันไปมองตามเสียง และพบกับรอยยิ้มอันคุ้นเคยแต่ชวนให้รู้สึกไม่สบายใจ ใบหน้าของธีรภัทร ปรากฏขึ้นอีกครั้ง ราวกับเงาตามตัวที่ยากจะหลีกเลี่ยง
หลังจากภารกิจที่เกือบเอาชีวิตไม่รอด ดาวรุ่งก็พยายามกลับไปใช้ชีวิตตามปกติ แต่โลกของมาเฟียที่เธอเข้าไปพัวพันนั้นไม่ยอมปล่อยเธอไปง่ายๆ การปรากฏตัวของธีรภัทร ทำให้ความสงบสุขที่เธอเพิ่งจะได้สัมผัสเลือนหายไปทันที
ธีรภัทรคือเพื่อนสนิทสมัยเด็กของเธอ คนที่เธอเคยแอบรักข้างเดียวมาตลอด เขาคือคนที่เธอเฝ้ารอคำว่า "รัก" จากเขา แต่เขากลับเลือกที่จะแต่งงานกับผู้หญิงอีกคน ทำให้หัวใจของเธอแตกสลาย และนั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้เธอต้องเข้ามาพัวพันกับเสือ มาเฟียผู้เย็นชา
“ธีรภัทร… คุณมาทำอะไรที่นี่?” ดาวรุ่งถาม พยายามเก็บอาการตกใจ
“ผมมาหาคุณไงครับ” เขายิ้มกว้างขึ้น “เห็นว่าช่วงนี้คุณงานยุ่งมาก ไม่ค่อยได้เจอหน้ากันเลย คิดถึงนะครับ”
คำว่า "คิดถึง" จากปากของธีรภัทร ช่างบาดลึกเข้าไปในใจของดาวรุ่ง ยิ่งเมื่อเธอรู้ดีว่าความรู้สึกของเขาที่มีต่อเธอเป็นเพียงความรู้สึกแบบเพื่อน ไม่ใช่ความรักอย่างที่เธอเคยหวัง
แต่ที่น่าประหลาดใจยิ่งกว่าคือ ปฏิกิริยาของเสือ เมื่อธีรภัทรเดินเข้ามาใกล้ดาวรุ่ง เสือซึ่งปกติจะสงบนิ่งราวกับภูผา กลับมีประกายบางอย่างในดวงตาที่แสดงออกถึงความไม่พอใจอย่างชัดเจน
“ใคร?” เสือถามเสียงเรียบ แต่แฝงความเย็นชาจนน่ากลัว
“แค่เพื่อนเก่าครับ” ดาวรุ่งรีบตอบ “ธีรภัทร เป็นเพื่อนสมัยเด็กของผม”
ธีรภัทรหันไปมองเสือด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยและประเมิน เขายิ้มมุมปาก “อ้อ… นี่คงเป็น ‘เพื่อน’ ที่คุณพูดถึงสินะครับ” คำว่า "เพื่อน" ที่เปล่งออกมานั้น มีความหมายแฝงที่ดาวรุ่งสัมผัสได้ทันที
“ดาวรุ่ง… ผมเห็นนะ ว่าคุณเปลี่ยนไป” ธีรภัทรพูดต่อ เสียงของเขาอ่อนลงเล็กน้อย “คุณดู… อันตรายขึ้น”
“ฉันก็แค่… ทำงาน” ดาวรุ่งตอบ พยายามรักษาระยะห่าง
“งานของคุณ… มันเกี่ยวกับผู้ชายคนนี้ใช่ไหม?” ธีรภัทรชี้ไปที่เสือ “ผมได้ยินอะไรมาเยอะเกี่ยวกับเขา… ‘เสือ’ มาเฟียผู้ไม่เคยปรานีใคร”
คำพูดของธีรภัทรราวกับจะทิ่มแทงเสือโดยตรง เสือยืนนิ่ง แต่แววตาของเขาเต็มไปด้วยความเดือดดาลที่ถูกกดเอาไว้
“แล้วคุณล่ะ ธีรภัทร” เสือพูดเสียงเย็น “มีอะไรเกี่ยวข้องกับดาวรุ่ง?”
“ผม… เป็นห่วงเธอ” ธีรภัทรตอบ ดวงตาของเขามองไปที่ดาวรุ่งอย่างมีความหมาย “ผมไม่อยากให้เธอต้องมาพัวพันกับเรื่องแบบนี้”
“เรื่องแบบนี้… คืออะไร?” เสือถามเลียบๆ “หมายถึง… ชีวิตของเธอเอง?”
“ผมรู้ว่าคุณแข็งแกร่งนะ ดาวรุ่ง” ธีรภัทรพูดกับดาวรุ่ง ราวกับจะตัดบทสนทนากับเสือ “แต่คุณยังเด็กเกินไปสำหรับโลกใบนี้ โลกที่เต็มไปด้วยอันตราย”
“ฉันไม่ได้ต้องการความสงสารจากคุณ” ดาวรุ่งตอบเสียงแข็ง
“แต่ผมให้… ผมให้ความรัก” ธีรภัทรพูดเบาๆ ทำให้ดาวรุ่งชะงัก
เสือหรี่ตาลงอย่างช้าๆ ความรู้สึกที่แปรปรวนในตัวเขาปะทุขึ้นอย่างไม่อาจควบคุม เขาไม่เคยรู้สึกถึงความหึงหวงรุนแรงเช่นนี้มาก่อน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมันมาจากธีรภัทร คนที่เคยเป็นเจ้าของหัวใจของดาวรุ่ง
“ความรัก… ของคุณน่ะเหรอ” เสือหัวเราะในลำคอ “มันเคยทำให้เธอเสียใจมาแล้วไม่ใช่เหรอ?”
คำพูดของเสือทำให้ธีรภัทรหน้าเสียไปเล็กน้อย แต่เขาก็ยังคงยิ้ม “นั่นมัน… อดีต”
“แต่อดีต… มันก็ย้อนกลับมาได้เสมอ” เสือพูดเน้นทุกคำ “และปัจจุบัน… เธอก็อยู่กับฉัน”
ดาวรุ่งรู้สึกอึดอัดกับบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความตึงเครียดระหว่างชายสองคนที่เคยมีความสำคัญกับเธอ เธอไม่เข้าใจว่าทำไมธีรภัทรถึงกลับมาอีกครั้ง และที่สำคัญกว่านั้น เธอก็ไม่เข้าใจปฏิกิริยาของเสือ
“พอเถอะค่ะ” ดาวรุ่งพูดขึ้น “ฉันมีงานต้องทำ”
“แน่นอน” เสือตอบทันที “ไปกันเถอะ คนของฉัน”
คำว่า "คนของฉัน" ที่เปล่งออกมาจากปากของเสือ ราวกับเป็นการประกาศความเป็นเจ้าของอย่างชัดเจน ทำให้ธีรภัทรชะงักไปอีกครั้ง
“คุณจะไป… กับเขา?” ธีรภัทรถามด้วยน้ำเสียงไม่เชื่อ
“ใช่” ดาวรุ่งตอบเสียงหนักแน่น
“ดาวรุ่ง… ผมบอกแล้วไง ว่าคุณยังเด็กเกินไป” ธีรภัทรพยายามเอื้อมมือมาจับแขนเธอ แต่เสือคว้าแขนของดาวรุ่งไว้ได้ก่อน
“อย่าแตะต้องเธอ” เสียงของเสือเย็นยะเยือกราวกับน้ำแข็ง
ธีรภัทรมองเสือด้วยสายตาที่ท้าทาย “ผมจะปกป้องเธอเอง”
“เธอไม่ต้องให้ใครมาปกป้อง” เสือตอบ ดวงตาคมกริบจ้องมองธีรภัทรอย่างไม่ลดละ “เพราะเธอ… มีฉัน”
เมื่อเสือพาตัวดาวรุ่งออกไปจากตรงนั้น ดาวรุ่งก็เหลือบมองย้อนกลับไป เห็นธีรภัทรยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความผิดหวังและบางสิ่งบางอย่างที่ดาวรุ่งไม่อาจเข้าใจ
“เขา… เป็นใครกันแน่?” ธีรภัทรพึมพำกับตัวเอง
“เขา… คือคนที่อันตรายที่สุด” ดาวรุ่งตอบเสียงแผ่วเบา แต่ในใจของเธอ ภาพของเสือที่ยืนปกป้องเธอจากธีรภัทร ทำให้ความรู้สึกบางอย่างที่ซ่อนเร้นอยู่เริ่มก่อตัวขึ้นอย่างไม่อาจห้ามได้
แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็อดสงสัยไม่ได้ว่า การที่ธีรภัทรกลับมาอีกครั้งนั้น จะนำพาอันตรายอะไรมาสู่เธอและเสืออีกบ้าง
อบอุ่นรักของมาเฟีย
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก