"ทุกอย่างต้องเป็นไปตามแผน" เสียงของพลอยชมพูเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง เธอกำลังพูดคุยโทรศัพท์กับใครบางคนด้วยน้ำเสียงที่เฉียบขาด แววตาของเธอฉายประกายแห่งความมุ่งมั่นที่ยากจะหาใครเทียบ
แผนการแก้แค้นที่เธอวางไว้มานานแสนนาน บัดนี้กำลังจะเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นรูปธรรม การกลับมาของเธอไม่ใช่แค่การกลับมาเพื่อลูก แต่เป็นการกลับมาเพื่อทวงคืนความยุติธรรมที่เธอถูกพรากไปเมื่อห้าปีก่อน ภาคย์คือเป้าหมายหลักของเธอ และเธอจะไม่หยุดยั้งจนกว่าจะได้รับสิ่งที่เธอต้องการ
"แน่นอนค่ะ ฉันจะจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย" เธอพูดจบประโยค แล้ววางสายโทรศัพท์ลง หันไปมองภูผาที่กำลังนั่งเล่นอยู่กับภาคย์อย่างมีความสุข หัวใจของเธอเต้นแรงอย่างห้ามไม่ได้ เธอยังคงรักภาคย์อยู่ลึกๆ แต่ความแค้นที่ฝังแน่น ทำให้เธอต้องกดความรู้สึกนั้นไว้
ภาคย์อุ้มภูผาขึ้นมานั่งบนบ่า เขาหัวเราะร่าเมื่อภูผากระโดดโลดเต้นอยู่บนบ่าของเขา ความผูกพันระหว่างเขากับภูผากำลังแข็งแกร่งขึ้นทุกวัน เขาเริ่มมองเห็นภาพของครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ แต่เขาก็ยังคงมีความสงสัยในใจเกี่ยวกับพลอยชมพู
"เมื่อไหร่เธอจะบอกผมสักที ว่าทำไมเธอถึงทิ้งผมไป" ภาคย์ถามพลอยชมพูที่กำลังจัดดอกไม้ในสวน
พลอยชมพูชะงักไปเล็กน้อย "เรื่องนั้น... มันซับซ้อนค่ะ"
"ผมรู้ว่ามันซับซ้อน" ภาคย์เดินเข้ามาใกล้ "แต่ผมอยากรู้ ผมอยากเข้าใจ"
"คุณจะเข้าใจเองค่ะ... ในเวลาที่เหมาะสม" พลอยชมพูตอบ พยายามหลบสายตาของเขา
ภาคย์จับมือของพลอยชมพูไว้ แววตาของเขาเต็มไปด้วยความจริงจัง "ผมรักคุณนะพลอยชมพู"
คำพูดนั้นทำให้พลอยชมพูสะท้านไปทั้งตัว ความรักที่เขาแสดงออก มันยิ่งทำให้แผนการของเธอซับซ้อนมากขึ้นไปอีก "คุณภาคย์คะ... ตอนนี้มันยังไม่ถึงเวลา"
"แล้วเมื่อไหร่ล่ะ?" ภาคย์ถามเสียงอ่อนลง "ผมรอคุณมาห้าปีแล้วนะ"
พลอยชมพูถอนหายใจ "ฉันรู้ค่ะ แต่... ฉันยังมีบางอย่างที่ต้องทำให้เสร็จก่อน"
ภาคย์มองเธอด้วยความสับสน เขารู้สึกว่าพลอยชมพูกำลังปิดบังอะไรบางอย่างอยู่ แต่เขาก็ไม่สามารถบังคับเธอได้ เขายอมรับว่าเขาหลงรักภูผาอย่างหมดหัวใจ และนั่นคือเหตุผลที่เขาจะพยายามทำทุกอย่างเพื่อพลอยชมพูเช่นกัน
ขณะที่ทั้งสองกำลังพูดคุยกันอย่างเคร่งเครียด เสียงโทรศัพท์ของภาคย์ก็ดังขึ้น เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู เป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย
"ฮัลโหลครับ" ภาคย์รับสาย
"คุณภาคย์ใช่ไหมครับ?" เสียงปลายสายถาม "ผมเป็นทนายความของคุณกวินท์ครับ"
ภาคย์ขมวดคิ้ว "กวินท์? เขาเป็นใคร?"
"คุณกวินท์คือ... คนที่คุณภาคย์น่าจะรู้จักดีครับ" ทนายความคนนั้นพูดเสียงเรียบ "เขามีเรื่องสำคัญบางอย่างต้องการจะบอกคุณภาคย์ และต้องการจะให้คุณภาคย์ระวังตัว"
"ระวังตัว? ระวังเรื่องอะไร?" ภาคย์ถามด้วยความสงสัย
"คุณกวินท์บอกว่า... มีคนกำลังวางแผนที่จะทำร้ายคุณภาคย์ และเขาต้องการจะเตือนคุณภาคย์ให้ระวังตัวเป็นพิเศษ"
ภาคย์มองพลอยชมพูด้วยความแปลกใจ เขาไม่เข้าใจว่าทำไมกวินท์ถึงต้องเตือนเขา และใครคือคนที่กำลังจะทำร้ายเขา
"แล้ว... แล้วเขาบอกไหมว่าใครเป็นคนทำ?" ภาคย์ถาม
"คุณกวินท์บอกว่า... คนคนนั้นคือคนที่คุณภาคย์ไว้ใจมากที่สุด" ทนายความคนนั้นตอบ "และเขาต้องการจะบอกคุณภาคย์ว่า... อย่าไว้ใจใครทั้งนั้น"
ภาคย์วางสายโทรศัพท์ลง ใบหน้าของเขาซีดเผือด เขาไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่คำพูดของทนายความคนนั้น มันทำให้เขานึกถึงพลอยชมพู
"ใครโทรมาคะ?" พลอยชมพูถามเมื่อเห็นสีหน้าของภาคย์
"ไม่มีอะไร" ภาคย์ตอบเสียงแหบพร่า "แค่... เพื่อนเก่าโทรมา"
เขาหันกลับไปมองพลอยชมพู แววตาของเขาเต็มไปด้วยความเคลือบแคลงสงสัย เขาเริ่มสงสัยในตัวพลอยชมพูอีกครั้ง ความจริงที่ว่าเธอกำลังวางแผนอะไรบางอย่าง มันทำให้เขารู้สึกไม่ปลอดภัย
"คุณพลอยชมพู" ภาคย์พูดเสียงเย็นชา "คุณกำลังวางแผนอะไรอยู่กันแน่?"
พลอยชมพูยืนนิ่ง เธอรู้ว่าความจริงกำลังจะถูกเปิดเผย แต่เธอก็ยังไม่พร้อมที่จะบอกทุกอย่าง
"ฉัน... ฉันไม่ได้กำลังวางแผนอะไรค่ะ" เธอตอบ พยายามกลั้นเสียงสั่น
"ผมไม่เชื่อคุณ" ภาคย์พูดเสียงหนักแน่น "ผมเห็นข้อความในโทรศัพท์ของคุณ ผมได้ยินคุณคุยโทรศัพท์เมื่อวันก่อน ผมรู้ว่าคุณกำลังปิดบังอะไรบางอย่าง"
พลอยชมพูหน้าซีดเผือด เธอกล่าวโทษตัวเองที่ประมาทเกินไป
"คุณกำลังจะทำอะไร? คุณกำลังจะทำร้ายผมใช่ไหม?" ภาคย์ถามเสียงดัง
"ไม่ค่ะ! ฉันไม่ได้จะทำร้ายคุณ" พลอยชมพูรีบปฏิเสธ "แต่... ฉันต้องทำในสิ่งที่ฉันต้องทำ"
"สิ่งที่ต้องทำ?" ภาคย์ทวนคำ "เพื่ออะไร? เพื่อแก้แค้น? หรือเพื่อใคร?"
พลอยชมพูมองตาภาคย์ตรงๆ "เพื่อความยุติธรรมค่ะ"
ภาคย์หัวเราะในลำคอ "ความยุติธรรม? คุณคิดว่าคุณกำลังทำเพื่อความยุติธรรมอย่างนั้นเหรอ?"
"ใช่ค่ะ" พลอยชมพูตอบหนักแน่น "และคุณก็เป็นส่วนหนึ่งของมัน"
ภาคย์มองเธอด้วยความไม่เข้าใจ เขาไม่รู้ว่าพลอยชมพูกำลังหมายถึงอะไร แต่เขารู้สึกได้ถึงอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา
"ผมจะไปหาคุณกวินท์" ภาคย์พูดเสียงหนักแน่น "ผมต้องรู้ความจริงทั้งหมด"
"คุณภาคย์คะ... อย่าเลยค่ะ" พลอยชมพูรีบห้าม "มันอันตรายเกินไป"
"ผมไม่กลัวอันตราย" ภาคย์ตอบ "ผมจะไปรู้ความจริงให้ได้"
เขาหันหลังเดินออกไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งพลอยชมพูให้ยืนนิ่งอยู่เพียงลำพัง เธอกลัวว่าภาคย์จะเข้าไปพัวพันกับอันตรายที่เธอพยายามจะปกป้องเขา
ในขณะเดียวกัน ที่คฤหาสน์ของกวินท์ ชายหนุ่มกำลังนั่งจิบไวน์อย่างสบายอารมณ์ เขายิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย "แผนการของฉันกำลังจะเป็นจริงแล้ว" เขากล่าวกับตัวเอง
"เธอคิดว่าเธอจะชนะฉันอย่างนั้นเหรอ พลอยชมพู?" กวินท์หัวเราะเบาๆ "เธอไม่รู้เลยว่า... ฉันก็กำลังวางแผนของฉันอยู่เหมือนกัน"
กวินท์หยิบรูปถ่ายของพลอยชมพูขึ้นมาดู "สักวัน... เธอจะต้องเป็นของฉัน"
เขาไม่รู้เลยว่า ภาคย์กำลังจะเข้ามาในคฤหาสน์ของเขา เพื่อค้นหาความจริงทั้งหมด และการเผชิญหน้าระหว่างภาคย์กับกวินท์ กำลังจะนำพาไปสู่จุดแตกหักของแผนการที่ซับซ้อนนี้ ภาคย์กำลังจะค้นพบความลับที่ถูกปิดบังมานาน แต่เขาก็ไม่รู้เลยว่า การค้นพบครั้งนี้ อาจจะนำพาเขาไปสู่หายนะที่ใหญ่หลวงกว่าเดิม
รักแค้นของรุ่นพี่
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก