“ผมขอโทษ… แต่ผมไม่เชื่อคุณ” ประโยคสุดท้ายของนายพลภาคิน ยังคงดังก้องอยู่ในโสตประสาทของพราว ราวกับเสียงก้องสะท้อนของความผิดหวังและความเจ็บปวด เขาเดินจากไปแล้ว ทิ้งเธอไว้เพียงลำพังกับจดหมายหย่า และความเข้าใจผิดอันใหญ่หลวงที่ไม่อาจแก้ไขได้
เธอทรุดตัวลงนั่งบนพื้นห้องอย่างหมดอาลัย ร่างกายสั่นสะท้านด้วยแรงสะอื้น ความรักที่เธอทุ่มเทให้เขา กลับถูกมองว่าเป็นเพียงการหลอกลวง เป็นเพียงแผนการร้าย เธอไม่รู้จะทำอย่างไรอีกต่อไป
ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น แทงเข้ามาในความเงียบสงัด พราวหยิบมันขึ้นมาดูด้วยมือที่สั่นเทา ชื่อผู้โทร… ‘คุณลุง’
หัวใจของเธอเต้นระรัวอย่างบ้าคลั่ง เธอควรจะรับสายดีไหม? เธอควรจะบอกเขาถึงสิ่งที่เกิดขึ้น หรือว่า… เธอควรจะรอให้ภาคินกลับมา แล้วค่อยๆ อธิบายทุกอย่างให้เขาฟัง
สุดท้าย… ความหวังอันริบหรี่ที่จะแก้ไขสถานการณ์ ทำให้เธอตัดสินใจกดรับสาย
“สวัสดีค่ะคุณลุง” เสียงของเธอแหบพร่า
“พราว… เป็นยังไงบ้างลูก?” เสียงคุณลุงฟังดูอ่อนโยนผิดปกติ “ภาคิน… เขาเข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่า?”
“ค่ะคุณลุง… เขาเข้าใจผิดอย่างร้ายแรง… เขาคิดว่าพราว… คิดว่าพราวหลอกลวงเขา… คิดว่าพราววางแผนจะทำร้ายเขา…” น้ำตาของพราวไหลอีกครั้ง
“โอ้… แย่จริง” คุณลุงถอนหายใจเบาๆ “ไม่ต้องห่วงนะลูก… เดี๋ยวลุงจะคุยกับภาคินให้เอง… เขาเป็นคนมีเหตุผล… เดี๋ยวก็เข้าใจ”
คำพูดของคุณลุงทำให้พราวรู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย อย่างน้อยก็ยังมีใครสักคนที่พร้อมจะช่วยเหลือเธอ
“ขอบคุณค่ะคุณลุง” เธอเอ่ยอย่างซาบซึ้ง “พราวไว้ใจคุณลุงนะคะ”
“แน่นอนอยู่แล้วลูก… ลุงเป็นห่วงพราวที่สุด” คุณลุงตอบ “เอาล่ะ… ตอนนี้พราวพักผ่อนก่อนนะ… เดี๋ยวลุงจะจัดการทุกอย่างให้เอง”
เมื่อวางสายไป พราวก็นั่งนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง เธอพยายามรวบรวมสติ คิดถึงคำพูดของคุณลุง เธอเชื่อว่าเขาจะช่วยแก้ไขสถานการณ์ได้
แต่แล้ว… เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น ทำให้เธอสะดุ้งอีกครั้ง
“คุณพราวคะ” เสียงของแม่บ้านดังขึ้น “คุณภาคิน… เขาให้คนมาส่งเอกสารการหย่าร้างค่ะ”
พราวรับกล่องเอกสารมาด้วยมือที่สั่นเทา เธอรู้ว่ามันจะต้องมีเอกสารการหย่าร้างอยู่ข้างใน และอาจจะมีข้อความบางอย่างจากภาคิน
เมื่อเปิดกล่องออก… นอกจากเอกสารการหย่าร้างแล้ว ยังมีกระดาษแผ่นหนึ่งที่ถูกพับไว้อย่างเรียบร้อย
พราวคลี่มันออกอย่างช้าๆ และเมื่อได้อ่านสิ่งที่เขียนอยู่ข้างใน… หัวใจของเธอก็หยุดเต้นไปชั่วขณะ
“พราว… ฉันขอโทษที่ต้องทำแบบนี้… แต่ฉันไม่สามารถปล่อยให้ความจริงเปิดเผยได้… ความลับนี้… ต้องถูกเก็บงำไว้ตลอดไป”
ลายมือ… มันคือลายมือของคุณลุง!
“ความลับ? ความลับอะไรคะ?” พราวพึมพำอย่างไม่เข้าใจ
ทันใดนั้น… เสียงโทรศัพท์มือถือของเธอก็สั่นอีกครั้ง เป็นข้อความจากหมายเลขที่ไม่คุ้นเคย
“คุณพราว… ฉันเห็นคุณคุยกับ ‘ท่าน’ เมื่อครู่… ฉันรู้ว่า ‘ท่าน’ กำลังจะทำอะไร… และฉันอยากจะเตือนคุณ… ระวัง… ‘ท่าน’ ไม่ใช่คนที่คุณคิด…”
ข้อความนั้น… มาจากใคร? และ ‘ท่าน’ ที่ข้อความนั้นกล่าวถึง… คือคุณลุงของเธอใช่หรือไม่?
พราวกำลังสับสนอย่างหนัก เธอรู้สึกเหมือนถูกหักหลังโดยคนที่เธอไว้ใจที่สุด
ในขณะที่เธอกำลังพยายามทำความเข้าใจกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น… เสียงประกาศดังขึ้นจากเครื่องกระจายเสียงภายในคฤหาสน์
“เรียนทุกท่าน… ได้รับแจ้งจากนายพลภาคิน… ว่าด้วยเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น… และเพื่อความปลอดภัยของทุกฝ่าย… นายพลภาคินได้ตัดสินใจ… ยกเลิกการแต่งงานกับคุณพราว… โดยทันที”
คำประกาศนั้น… ทำให้พราวทรุดลงอีกครั้ง เธอไม่เข้าใจ… ทำไมภาคินถึงต้องยกเลิกการแต่งงาน? และทำไมเขาถึงต้องประกาศแบบนั้น?
ทันใดนั้น… ประตูห้องของเธอก็ถูกเปิดออกอย่างแรง!
ภาคิน… เขายืนอยู่ตรงนั้น ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความโกรธ และความผิดหวัง… แต่แววตาของเขากลับดูสั่นไหว… ราวกับกำลังพยายามจะสื่อสารบางอย่างกับเธอ…
“พราว!” เขาตะโกนเสียงดัง “คุณ… คุณกำลังถูกหลอก!”
“อะไรนะคะ?” พราวเงยหน้ามองเขาอย่างงุนงง
“คุณลุงของคุณ… ไม่ใช่คนที่คุณคิด!” ภาคินพูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ “เขา… เขากำลังใช้คุณ… เพื่อเป้าหมายของเขาเอง… และเขากำลังจะ… ทำร้ายผม!”
คำพูดของภาคิน… ยิ่งทำให้พราวสับสนมากขึ้น เธอเพิ่งจะคุยกับคุณลุงของเธอ คุณลุงบอกว่าจะช่วยเธอ… แต่ภาคินกลับบอกว่าคุณลุงกำลังหลอกใช้เธอ…
“ไม่จริงค่ะ… คุณลุงจะไม่มีวันทำแบบนั้น!” พราวปฏิเสธเสียงแข็ง
“จริงหรือ?” ภาคินก้าวเข้ามาใกล้ “ถ้าอย่างนั้น… ลองอธิบายสิ่งนี้ให้ผมฟังหน่อยสิ!”
เขาโยนกระดาษแผ่นหนึ่งให้พราว กระดาษแผ่นนั้น… คือกระดาษที่เธอได้รับมาจากกล่องเอกสาร!
“นี่มัน… นี่มันลายมือคุณลุง!” พราวอุทานด้วยความตกใจ
“ใช่! และคุณรู้ไหมว่า ‘ความลับ’ ที่คุณลุงของคุณต้องการปกปิด… มันคืออะไร?” ภาคินถามเสียงเข้ม
พราวส่ายหน้าอย่างไม่เข้าใจ
“ความลับนั้น… คือ ‘การตาย’ ของพ่อคุณ… มันไม่ใช่ ‘อุบัติเหตุ’… แต่เป็น ‘การฆาตกรรม’… และคนที่อยู่เบื้องหลัง… ก็คือ ‘คุณลุงของคุณ’ เอง!”
คำพูดของภาคิน… ทิ่มแทงเข้ามาในหัวใจของพราวเหมือนคมมีด เธอไม่สามารถเชื่อสิ่งที่เธอได้ยินได้
“ไม่… ไม่จริง! คุณลุงไม่มีทางทำแบบนั้น!” เธอตะโกนออกมาอย่างบ้าคลั่ง
“คุณยังไม่เข้าใจอีกเหรอพราว?” ภาคินถอนหายใจยาว “ข้อความที่คุณได้รับ… มันคือความจริง! คนส่งข้อความนั้น… คือคนที่ทำงานให้กับ ‘ท่าน’… และเขาเห็นทุกอย่าง!”
“แล้ว… แล้วทำไมคุณลุงถึงต้องทำแบบนั้นคะ?” น้ำตาของพราวไหลอาบแก้มอีกครั้ง
“เพราะ… ‘พ่อของคุณ’… กำลังจะเปิดโปง ‘ความลับ’ บางอย่าง… ความลับที่เกี่ยวข้องกับ ‘ธุรกิจ’ ของ ‘ท่าน’… และ ‘ท่าน’ ก็ไม่อยากให้ความจริงถูกเปิดเผย… ดังนั้น… ‘ท่าน’ ก็เลย… กำจัดพ่อของคุณทิ้ง!”
ความจริง… ความจริงอันน่าตกใจ… มันถาโถมเข้ามาใส่พราวอย่างบ้าคลั่ง พ่อของเธอ… ตายด้วยฝีมือของคุณลุงของเธอเอง?
“ไม่… ไม่จริง!” พราวส่ายหน้าไปมาอย่างสิ้นหวัง เธอไม่สามารถรับความจริงอันโหดร้ายนี้ได้
“คุณยังไม่รู้… ว่า ‘ท่าน’ กำลังวางแผนอะไรอีก…” ภาคินพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวล “เขากำลังจะ… กำจัดผม… เพื่อไม่ให้ผมเปิดโปง ‘ความลับ’ นั้น… และคุณ… ก็เป็น ‘เครื่องมือ’… ที่เขาใช้… เพื่อทำให้ทุกอย่างสำเร็จ!”
พราวรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังจะถล่มลงมา เธอถูกทรยศหักหลังโดยคนที่เธอไว้ใจที่สุด… คนที่เธอรัก… กำลังจะถูกทำร้าย… ด้วยฝีมือของคนที่เธอคิดว่า… คือครอบครัวของเธอ
“พราว… พราวต้องทำอะไรบางอย่าง!” เธอพูดเสียงดัง พยายามรวบรวมแรงทั้งหมดที่มี
ภาคินมองพราวด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความกังวล “เราต้องรีบไป… ก่อนที่ ‘ท่าน’ จะรู้ตัว…”
ทันใดนั้น… เสียงฝีเท้าจำนวนมากก็ดังขึ้นที่หน้าประตูห้อง… และร่างของนายทหารหลายนายก็พังประตูเข้ามา!
“อย่าขยับ!” หนึ่งในนั้นตะโกนเสียงดัง “นายพลภาคิน… คุณถูกจับกุมในข้อหากบฏ!”
พราวเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ภาคิน… ถูกจับกุม? นี่มันหมายความว่ายังไง?
“บ้าไปแล้ว!” ภาคินคำรามด้วยความโกรธ “ใครสั่ง!”
“ท่าน… คือผู้สั่งการ!” นายทหารคนหนึ่งตอบเสียงเรียบ
‘ท่าน’… หมายถึงคุณลุงของเธอ!
พราวรู้สึกเหมือนถูกผลักให้จมดิ่งลงสู่ความมืดมิดอีกครั้ง การทรยศหักหลังที่คาดไม่ถึง… กำลังจะพรากทุกสิ่งไปจากเธอ…
นายพลแข่งขัน
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก