"ใครกันแน่ที่เป็นคนโทรมา..." พราวพึมพำเสียงแผ่วเบาขณะมองใบหน้าเคร่งเครียดของภาคินที่กำลังรับโทรศัพท์ เสียงเรียกเข้าที่ดังขึ้นอย่างไม่คาดฝันเหมือนจะเข้ามาขัดจังหวะช่วงเวลาที่ความจริงกำลังจะถูกเปิดเผย แต่ในขณะเดียวกัน มันก็อาจจะเป็นสัญญาณอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา
ภาคินเดินออกไปนอกห้องทำงานเพื่อรับโทรศัพท์ ปล่อยให้พราวยืนอยู่เพียงลำพังในห้องที่เต็มไปด้วยความอึดอัดและความไม่แน่นอน เธอพยายามสงบสติอารมณ์ พยายามรวบรวมความคิดของตัวเองอีกครั้ง การที่ภาคินเริ่มสงสัยและสืบหาความจริง ทำให้เธอทั้งดีใจและกังวลใจ ดีใจที่ความจริงกำลังจะปรากฏ และกังวลว่าหากภาคินรู้ความจริงทั้งหมด เขาจะรู้สึกอย่างไรกับเธอ
ในขณะเดียวกัน ภาคินก็กำลังเผชิญหน้ากับการสนทนาที่ทำให้หัวใจของเขาเต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง ปลายสายคือสารวัตรชาญ ผู้ซึ่งได้ข้อมูลบางอย่างที่น่าตกใจเกี่ยวกับคดีการเสียชีวิตของพ่อเขา
"เป็นไปได้ยังไงครับสารวัตร!" เสียงของภาคินแฝงไปด้วยความไม่เชื่อ "คุณยงยุทธ... ยังมีชีวิตอยู่?"
สารวัตรชาญอธิบายอย่างละเอียดว่ามีพยานคนหนึ่งได้เห็นคุณยงยุทธเมื่อไม่นานมานี้ ในสภาพที่ดูสุขสบายและใช้ชีวิตอย่างปกติ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
"แล้ว... แล้วเรื่องของยาที่ใช้ล่ะครับ?" ภาคินถามต่อ
"ข้อมูลที่ได้มา... ค่อนข้างคลุมเครือครับ แต่มีแนวโน้มว่ายาที่ใช้... อาจจะเป็นยาที่หาได้ทั่วไป... และ... มีคนในตระกูลรัตนกุล... ที่เคยมีประวัติเกี่ยวข้องกับการซื้อยาประเภทนี้..."
คำพูดของสารวัตรชาญทำให้ภาคินแทบยืนไม่อยู่ เขารู้ดีว่า "คนในตระกูลรัตนกุล" ที่สารวัตรชาญพูดถึง คือใคร... คือมารดาของเขาเอง!
"เป็นไปไม่ได้! แม่ของผมไม่มีทางทำแบบนั้น!" ภาคินปฏิเสธเสียงแข็ง แต่ในใจลึกๆ เขากลับเริ่มรู้สึกสั่นคลอน
"ผมเข้าใจครับว่ามันยากที่จะยอมรับ... แต่นี่คือข้อมูลที่เรามีอยู่ตอนนี้ครับ" สารวัตรชาญกล่าวด้วยน้ำเสียงเห็นอกเห็นใจ "ผมแนะนำว่าคุณภาคินควรจะค่อยๆ สืบหาความจริงด้วยตัวเองนะครับ... และระวังตัวด้วย... เพราะดูเหมือนว่าเรื่องนี้... จะมีคนพยายามปกปิดอย่างแข็งขัน"
หลังจากวางสาย ภาคินยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง เขาไม่รู้ว่าจะต้องเริ่มต้นอย่างไร ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสับสนและเจ็บปวด
เขาเดินกลับเข้าไปในห้องทำงาน และเห็นพราวกำลังนั่งมองเอกสารกองหนึ่งบนโต๊ะทำงานอย่างตั้งใจ
"พราว..." เขาเรียกชื่อเธอ
พราวกระโดดตกใจเล็กน้อย เธอรีบปิดเอกสารนั้นอย่างรวดเร็ว
"มีอะไรเหรอคะ ภาคิน?" เธอถาม พยายามซ่อนความรู้สึกประหม่า
ภาคินมองเธอด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก "เธอ... กำลังทำอะไรอยู่?"
"เปล่าค่ะ... แค่... กำลังดูเอกสารอยู่..." เธอตอบอย่างติดขัด
ภาคินสังเกตเห็นท่าทางที่ผิดปกติของพราว เขาเดินเข้าไปใกล้เธอมากขึ้น
"เธอ... รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับคุณยงยุทธบ้าง?" เขาถาม
พราวชะงักไปครู่หนึ่ง เธอไม่แน่ใจว่าจะตอบอย่างไรดี หากเธอตอบตามความจริง ภาคินอาจจะสงสัยในตัวเธอมากขึ้น
"ฉัน... ฉันไม่รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับเขาเลยค่ะ..." เธอโกหก
ภาคินมองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความไม่ไว้วางใจ "แน่ใจนะ... พราว?"
"แน่ใจค่ะ..." พราวตอบเสียงสั่น "ทำไมคุณถึงถามถึงเขาคะ?"
"มีบางอย่าง... ที่ฉันกำลังสืบหาอยู่..." ภาคินตอบเสียงเรียบ "และดูเหมือนว่า... มันจะมีความเกี่ยวข้องกัน..."
พราวรู้สึกใจหายวาบ เธอรู้ดีว่าภาคินกำลังเข้าใกล้ความจริงมากขึ้นเรื่อยๆ
"คุณ... คุณกำลังจะทำอะไร?" เธอถาม
"ฉันจะหาความจริงให้ได้... ไม่ว่ามันจะต้องแลกมาด้วยอะไรก็ตาม" ภาคินตอบอย่างเด็ดเดี่ยว
ในขณะเดียวกัน อีกฟากหนึ่งของเมือง หญิงสาวคนหนึ่งกำลังนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ ดวงตาของเธอฉายแววแห่งความมุ่งมั่น
เธอคือ 'พริม' น้องสาวต่างแม่ของพราว พริมเป็นคนที่รู้ความลับดำมืดของครอบครัวมาตลอด และเธอคือคนที่คอยช่วยเหลือพราวอยู่เบื้องหลัง
"พี่พราว... ฉันจะช่วยพี่เอง" พริมพึมพำกับตัวเอง
เธอพิมพ์ข้อความบางอย่างลงในช่องแชทลับ เธอส่งข้อมูลบางอย่างให้กับบุคคลนิรนามคนหนึ่ง ซึ่งก็คือ 'นายพลภาคิน' นั่นเอง
"นี่คือข้อมูลที่ฉันรวบรวมมาได้... หวังว่ามันจะเป็นประโยชน์นะคะ" พริมพิมพ์ข้อความนั้นส่งไป
เธอรู้ดีว่าการส่งข้อมูลนี้ให้ภาคิน จะทำให้เขามีหลักฐานที่แข็งแกร่งขึ้น และจะช่วยให้เขาได้ในสิ่งที่เขาต้องการ
แต่สิ่งที่พริมไม่รู้ก็คือ... การกระทำของเธอ กำลังจะนำพาเธอไปสู่ความอันตรายที่คาดไม่ถึง
เมื่อภาคินได้รับข้อความจากพริม เขาก็แทบไม่อยากเชื่อสายตา ข้อมูลที่พริมส่งมานั้น ตรงกับสิ่งที่สารวัตรชาญบอกเขาเกือบทุกประการ
"คุณยงยุทธ... ยังมีชีวิตอยู่จริง..." เขาพึมพำ
เขาตัดสินใจที่จะไปพบคุณยงยุทธทันที เขาต้องรู้ความจริงทั้งหมดให้ได้
ในขณะเดียวกัน พราวกำลังวางแผนการขั้นต่อไปของเธอ เธอต้องการที่จะเปิดโปงความจริงทั้งหมดในงานเลี้ยงที่จะจัดขึ้นในอีกไม่กี่วันข้างหน้า
เธอได้ติดต่อกับนักข่าวคนหนึ่ง เพื่อที่จะให้เขามาทำข่าวในงานเลี้ยงนั้น
"ฉันจะทำให้ความจริงทั้งหมดถูกเปิดเผย... ต่อหน้าทุกคน..." พราวตั้งใจแน่วแน่
เธอเชื่อว่านี่คือวิธีเดียวที่จะทำให้พวกที่ทำร้ายเธอ ได้รับผลกรรมที่สาสม
แต่สิ่งที่พราวไม่รู้ก็คือ... แผนการของเธอ กำลังจะถูกเปิดเผยโดยไม่คาดฝัน
ขณะที่เธอกำลังเตรียมเอกสารสำหรับงานเลี้ยง ภาคินก็เดินเข้ามาหาเธอ
"พราว..." เขาเรียกชื่อเธอ
พราวกระโดดตกใจเล็กน้อย "มีอะไรเหรอคะ ภาคิน?"
"ฉันรู้แล้ว..." ภาคินพูดเสียงเรียบ "ฉันรู้ว่าคุณยงยุทธยังมีชีวิตอยู่..."
พราวนิ่งไป เธอไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไรดี
"แล้ว... แล้วคุณจะทำอย่างไรต่อไปคะ?" เธอถาม
"ฉันจะไปพบเขา... เพื่อหาความจริงทั้งหมด" ภาคินตอบ "และ... ฉันรู้ว่าเธอมีแผนการบางอย่าง... เกี่ยวกับงานเลี้ยงที่จะจัดขึ้น"
พราวเบิกตากว้างด้วยความตกใจ "คุณ... คุณรู้ได้ยังไง?"
"ฉันสืบหามาตลอด... พราว" ภาคินตอบ "และฉันก็รู้ว่าเธอต้องการที่จะเปิดโปงความจริง..."
"แล้ว... แล้วคุณจะทำอย่างไรคะ?" พราวถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
ภาคินมองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหมาย "ฉันจะช่วยเธอ... แต่เราจะต้องทำไปด้วยกัน"
พราวนิ่งไปครู่หนึ่ง เธอไม่แน่ใจว่าจะเชื่อใจภาคินได้หรือไม่
"แต่... แต่คุณจะเชื่อใจฉันได้อย่างไร... ในเมื่อฉัน... ฉันเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวที่หลอกลวงคุณมาตลอด..."
"ฉันรู้..." ภาคินตอบ "แต่ฉันก็รู้ว่าเธอไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้อง... และเธอเองก็เป็นเหยื่อเหมือนกัน"
คำพูดของภาคินทำให้พราวรู้สึกอบอุ่นใจอย่างประหลาด
"ตกลงค่ะ... เราจะทำไปด้วยกัน" เธอตอบ
ในขณะที่ทั้งสองกำลังวางแผนร่วมกัน จู่ๆ ก็มีเสียงดังมาจากข้างนอก
"เกิดอะไรขึ้น!" ภาคินตะโกนถาม
เขาและพราวกึ่งวิ่งกึ่งเดินออกไปนอกห้องทำงาน และสิ่งที่พวกเขาเห็น... ก็ทำให้ทั้งคู่ตกตะลึง
นายพลแข่งขัน
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก