"ผมจะให้โอกาสคุณ…ให้คุณได้ทบทวนความรู้สึกของตัวเอง" เสียงของภาคินดังขึ้นอย่างแผ่วเบา ขณะที่เขากำลังนั่งมองน้ำที่กำลังยืนอยู่ริมระเบียงของห้องนอนในคฤหาสน์อันหรูหรา
น้ำหันกลับมาเผชิญหน้ากับเขา ดวงตาของเธอฉายแววสับสนและเจ็บปวด "ทบทวนความรู้สึก? คุณกำลังหมายถึงอะไร?"
ภาคินลุกขึ้นยืน เดินเข้ามาใกล้น้ำอย่างช้าๆ "ผมรู้ว่าคุณเกลียดผม…และผมก็เข้าใจเหตุผล…แต่…สิ่งที่คุณเห็น…มันอาจจะไม่ใช่ทั้งหมด"
"แล้วอะไรคือทั้งหมดคะ? คุณกำลังจะบอกว่า…เรื่องที่เกิดขึ้นกับครอบครัวของฉัน…มันไม่ใช่ความผิดของคุณทั้งหมดอย่างนั้นเหรอ?" น้ำถามเสียงแข็ง พยายามซ่อนความสั่นเครือที่เจือปนอยู่ในน้ำเสียง
ภาคินถอนหายใจเบาๆ "ผมไม่ได้จะแก้ตัว…แต่มันมีเบื้องหลังที่ซับซ้อนกว่านั้น…และ…ผมก็เป็นเหยื่อของมันเหมือนกัน"
"เหยื่อ? คุณเนี่ยนะ…เป็นเหยื่อ?" น้ำหัวเราะเยาะอย่างไม่เชื่อ "คุณคือคนที่รวยที่สุด มีอำนาจที่สุด ใครจะกล้าทำอะไรคุณได้?"
"อำนาจ…มันมีหลายรูปแบบ…และบางครั้ง…คนที่ดูแข็งแกร่งที่สุด…อาจจะเปราะบางที่สุดก็ได้" ภาคินกล่าว ดวงตาของเขาสบเข้ากับดวงตาของน้ำ ราวกับกำลังพยายามสื่อสารบางอย่างที่อยู่ลึกกว่านั้น
น้ำรู้สึกเหมือนกำลังถูกดึงเข้าไปในวังวนแห่งความสับสนอีกครั้ง ยิ่งเธอพยายามจะเข้าใจภาคิน เธอก็ยิ่งรู้สึกว่ามันยากขึ้นเรื่อยๆ ความเกลียดชังที่เคยมีมันค่อยๆ ถูกกัดเซาะด้วยความสงสัยและความเห็นใจเล็กๆ น้อยๆ ที่เริ่มก่อตัวขึ้นในใจ
"คุณ…คุณรู้จักริน…ดีแค่ไหน?" น้ำตัดสินใจถามคำถามที่เธออยากรู้มาตลอด
ภาคินนิ่งไปครู่หนึ่ง สีหน้าของเขาฉายแววเศร้าหมอง "ริน…เธอคือแสงสว่างในชีวิตของผม…ในวันที่มืดมิดที่สุด"
คำตอบนั้นทำให้น้ำสะอึก เธอไม่เคยคิดเลยว่าภาคินจะมีความรู้สึกแบบนี้ "แล้ว…ทำไม…ทำไมคุณถึงปล่อยให้เธอ…ตายไป?"
คำถามนั้นเหมือนคมมีดที่กรีดลงกลางใจของภาคิน ดวงตาของเขาแดงก่ำ เขาก้มหน้าลงมองพื้นราวกับกำลังแบกรับความเจ็บปวดที่หนักอึ้ง
"ผม…ผมพยายามแล้ว…แต่มัน…มันสายเกินไป" ภาคินพูดเสียงแหบพร่า "มีบางคน…ที่ต้องการกำจัดเธอ…และผม…ผมก็ไม่สามารถปกป้องเธอได้"
น้ำมองภาคินด้วยความสงสาร เธอเห็นความเจ็บปวดที่แท้จริงในแววตาของเขา ไม่ใช่ความเย็นชาที่เธอเคยรู้จัก
"ใคร…ใครกันแน่ที่ทำแบบนั้น?" น้ำถาม
ภาคินเงยหน้าขึ้นสบตาน้ำ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น "คนที่อยู่เบื้องหลัง…คือคนที่คุณไม่คาดคิด…คนที่คอยบงการอยู่เงา…และ…เขาคือคนที่ทำลายครอบครัวของคุณด้วย"
คำพูดนั้นทำให้น้ำรู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่า เธอไม่เคยคิดเลยว่าเรื่องราวจะซับซ้อนได้ถึงขนาดนี้
"คุณ…คุณรู้ได้ยังไง?" น้ำถามเสียงสั่น
"ผมสืบสวนมาตลอด…และผมก็มีหลักฐาน" ภาคินหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เปิดรูปภาพและเอกสารบางอย่างขึ้นมาให้ น้ำมองดูด้วยความตกตะลึง
ภาพถ่ายนั้นเป็นรูปของชายคนหนึ่งที่น้ำไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน แต่มีลายเซ็นของเขาบนเอกสารบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับการโอนหุ้นบริษัทของบิดาเธอ
"เขา…เขาคือใคร?" น้ำถาม
"เขาคือคนที่…อยู่เบื้องหลังทุกอย่าง…และ…เขาคือคนที่ผมจะต้องจัดการ" ภาคินพูดด้วยน้ำเสียงที่เด็ดเดี่ยว
ในขณะที่น้ำกำลังประมวลผลข้อมูลที่ได้รับ จู่ๆ เสียงสัญญาณเตือนภัยก็ดังขึ้นทั่วทั้งคฤหาสน์
"เกิดอะไรขึ้น!" ภาคินอุทานด้วยความตกใจ
"คุณภาคินคะ! มีคนบุกเข้ามาในคฤหาสน์ค่ะ!" เสียงของบอดี้การ์ดดังขึ้นผ่านอินเตอร์คอม
ใบหน้าของภาคินฉายแววตึงเครียด "เตรียมตัวรับมือ! น้ำ…คุณรีบไปที่ห้องนิรภัยทันที!"
"ไม่ค่ะ! ฉันจะไปกับคุณ!" น้ำปฏิเสธ
"ไม่ได้! คุณต้องปลอดภัย!" ภาคินคว้าข้อมือของน้ำ พยายามจะพาเธอไปยังห้องนิรภัย
แต่ในขณะนั้นเอง ประตูห้องนอนก็ถูกกระแทกเปิดออกอย่างแรง ชายร่างกำยำในชุดสีดำยืนทะมึนอยู่ตรงหน้า
"ในที่สุด…เราก็ได้เจอกันเสียที…ภาคิน" เสียงของชายคนนั้นดังขึ้นอย่างเย็นชา
น้ำเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เธอจำใบหน้าของชายคนนั้นได้…เขาคือคนที่เธอเห็นในภาพถ่าย!
"แก!" ภาคินตะโกนด้วยความโกรธ
ชายคนนั้นหัวเราะเยาะ "แกมันก็แค่ลูกแกะหลงทาง…ที่คิดว่าตัวเองเป็นผู้ล่า"
"ฉันจะฆ่าแก!" ภาคินพุ่งเข้าไปหาชายคนนั้นทันที
น้ำมองดูเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยความหวาดกลัว เธอเห็นการต่อสู้ที่ดุเดือดระหว่างภาคินและชายปริศนา
"คุณน้ำ! คุณต้องไป!" ภาคินตะโกนบอกน้ำ ขณะที่เขากำลังต่อสู้
แต่ในขณะนั้นเอง ชายปริศนาก็หันมาทางน้ำ สายตาของเขาฉายแววอำมหิต "เธอ…เธอคือคนที่ฉันต้องการ…มานานแล้ว"
ชายคนนั้นพุ่งเข้าใส่ น้ำรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังจะพังทลายลงตรงหน้า
"ไม่!" น้ำตะโกน
ฉันย้อนเวลากับเจ้าพ่อ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก