โดย : มนต์ตรา ประกาศิต
30 ตอน · 767 คำ
หกเดือนผ่านไป... โลกของฟ้าใสหมุนคว้างอย่างช้าๆ ในห้องเช่าแคบๆ ที่เต็มไปด้วยกลิ่นอับชื้นและฝุ่นละออง โลกที่เคยสดใส หอมหวาน และเต็มไปด้วยความหวัง บัดนี้ถูกแทนที่ด้วยความมืดมนและความสิ้นหวังที่คืบคลานเข้ามาเรื่อยๆ
ร่างของฟ้าใสผอมลงอย่างเห็นได้ชัด ใบหน้าซูบตอบ ดวงตาที่เคยเปล่งประกาย บัดนี้กลับขุ่นมัวและเหนื่อยล้า เธอดูเหมือนคนแก่ที่แบกรับภาระหนักอึ้งไว้บนบ่า ผิวพรรณที่เคยขาวผ่อง บัดนี้ซีดเซียว ราวกับว่าแสงแดดได้ถูกพรากไปจากชีวิตของเธอ
เธอทำงานหนักเกินกำลัง จนแทบไม่มีเวลาพักผ่อน ช่วงเวลาเดียวที่เธอรู้สึกอบอุ่นหัวใจ คือเวลาที่เธอได้สัมผัสถึงการดิ้นเบาๆ ในท้องของเธอ ลูกน้อยที่กำลังจะลืมตาดูโลก เป็นความหวังเดียวที่ทำให้เธอมีแรงก้าวต่อไปในแต่ละวัน
ทุกคืนก่อนนอน เธอจะลูบท้องของตัวเองเบาๆ พร้อมกับพึมพำกับลูกน้อยในท้อง "ลูกจ๋า... แม่จะเข้มแข็งนะ แม่จะสู้เพื่อลูกนะ... ลูกจะไม่ต้องลำบากเหมือนแม่"
ชีวิตของเธอในตอนนี้คือการดิ้นรนปากกัดตีนถีบ เธอรับจ้างซักรีดเสื้อผ้า รับจ้างทำงานบ้านเล็กๆ น้อยๆ ที่ไหนก็ตามที่พอจะหาเงินมาประทังชีวิตและเตรียมข้าวของสำหรับลูกน้อยได้ ทุกบาททุกสตางค์ที่หามาได้ จะถูกเก็บไว้อย่างดี ราวกับเป็นสมบัติล้ำค่า
เธอจำวันนั้นได้ดี วันที่เธอตัดสินใจรับข้อเสนอของคเชนทร์ แม้จะรู้แก่ใจว่ามันคือการก้าวเข้าสู่หนองน้ำแห่งความลับและอันตราย แต่ในสถานการณ์ที่สิ้นหวัง เธอไม่มีทางเลือกอื่น
"คุณต้องการให้ฉันทำอะไร" เธอถามเขาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ในวันนั้นที่รถยนต์หรูคันนั้นยังคงจอดสนิทอยู่ตรงหน้าเธอ
คเชนทร์ยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งให้เธอ "คุณต้องเข้าไปเป็นคนใกล้ชิดของ 'เขา' เป็นเหมือนเงาที่คอยติดตาม เป็นคนที่จะรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับชีวิตของเขา"
"ใคร... 'เขา' คือใคร" ฟ้าใสถามอย่างระแวง
"เขาคือคนที่คุณเคยรู้จัก... หรือเคยคิดว่ารู้จัก" คเชนทร์เว้นจังหวะ ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น "เขาคือคนที่ผมต้องการจะหาความจริงบางอย่าง... ความจริงที่เกี่ยวข้องกับอดีตของผม... และคุณก็ต้องเข้าไปเกี่ยวข้องกับมันด้วย"
ฟ้าใสรู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่าลงกลางใจ เธอพอจะเดาออกแล้วว่า 'เขา' ที่คเชนทร์พูดถึง คือใคร
"คุณหมายถึง... คเชนทร์..." เธอเอ่ยชื่อเขาออกมาอย่างแผ่วเบา
คเชนทร์พยักหน้าช้าๆ "ใช่... ผมต้องการให้คุณเข้าไปเป็นสายลับให้ผม... เพื่อสืบหาความจริงเกี่ยวกับตัวผม... และครอบครัวของผม"
"แต่... ฉันจะทำแบบนั้นได้อย่างไร" ฟ้าใสส่ายหน้า "ฉันไม่ใช่คนแบบนั้น"
"คุณมีคุณสมบัติที่ผมต้องการ" คเชนทร์จ้องมองเธออย่างตรงไปตรงมา "คุณมีความสามารถในการเข้าถึงตัวผม... และที่สำคัญ... ผมเชื่อใจคุณ"
คำว่า "เชื่อใจ" จากปากของเขา มันฟังดูย้อนแย้งเหลือเกินสำหรับผู้หญิงที่เขาเคยทำลายหัวใจมาแล้ว
"คุณจะให้ค่าตอบแทนอะไรฉัน" ฟ้าใสถามเสียงแข็ง เธอต้องยอมรับข้อเสนอนี้ เพื่อตัวเธอเองและลูกน้อย
"ผมจะให้เงินคุณ... จำนวนหนึ่ง... ที่จะทำให้คุณมีชีวิตที่ดีขึ้น... และมีเงินทุนสำหรับการเริ่มต้นชีวิตใหม่กับลูกของคุณ" คเชนทร์ยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลให้เธอ "และที่สำคัญ... ผมจะดูแล... ลูกของคุณ... ให้ดีที่สุด... ตลอดไป"
ข้อเสนอเรื่องลูกน้อย ทำให้ฟ้าใสใจสั่นอย่างรุนแรง เธอรู้ดีว่าเธอไม่สามารถเลี้ยงดูลูกได้เพียงลำพัง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเธอไม่มีเงินทุนมากพอ
"ฉัน... ฉันขอเวลาคิด" เธอพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
"คุณมีเวลา... แค่สามวัน" คเชนทร์กล่าว "หลังจากนั้น... ผมจะถือว่าคุณตอบตกลง... เพราะผมจะเริ่มดำเนินการบางอย่าง... ที่จะทำให้คุณไม่มีทางเลือกอื่น"
การข่มขู่ที่แฝงมาในน้ำเสียงนั้น ทำให้ฟ้าใสรู้สึกหวาดกลัว เธอรู้ว่าคเชนทร์ไม่ใช่คนที่จะเล่นด้วย เขาคือมหาเศรษฐีผู้ทรงอำนาจ และเขาพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้สิ่งที่เขาต้องการ
สุดท้าย... เธอเลือกที่จะยอมรับข้อเสนอของเขา... แต่ภายใต้เงื่อนไขบางอย่างที่เธอต่อรอง
"ถ้าฉันยอมทำ... คุณต้องสัญญากับฉัน... ว่าคุณจะไม่ทำร้ายฉัน... และลูกของฉัน... และคุณต้องไม่เปิดเผยความลับนี้กับใครเด็ดขาด"
คเชนทร์ยิ้มอย่างมีเลศนัย "ผมสัญญา... ผมจะรักษาสัญญา... ตราบใดที่คุณซื่อสัตย์กับผม"
และนับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ชีวิตของฟ้าใสก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป เธอต้องสวมบทบาทเป็น 'คนใกล้ชิด' ของคเชนทร์ สวมบทบาทเป็นผู้หญิงที่พยายามจะเข้าถึงเบื้องลึกเบื้องหลังของเขา
ตอนนี้... หกเดือนผ่านไป... เธอได้ยินเสียงฝีเท้าหนักๆ เดินขึ้นบันไดมาที่หน้าห้องเช่าของเธอ เสียงฝีเท้านั้นคุ้นเคย... และน่าขนลุก
"ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง..." เสียงกริ่งประตูดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ฟ้าใสสะดุ้งเล็กน้อย เธอขมวดคิ้ว... ใครกันนะที่จะมาหาเธอในเวลานี้
เธอเดินไปที่ประตูอย่างช้าๆ สูดหายใจลึกๆ ก่อนจะค่อยๆ เปิดมันออก
ภาพที่ปรากฏต่อสายตา ทำให้เธอแทบหยุดหายใจ
รถยนต์หรูคันสีดำขลับ จอดสนิทอยู่หน้าห้องเช่าของเธอ ตรงกันข้ามกับที่เธอเคยเจอเมื่อหกเดือนก่อน
และร่างสูงสง่าของคเชนทร์... ก็ยืนตระหง่านอยู่ตรงนั้น ใบหน้าของเขาดูเรียบเฉย แต่ดวงตาของเขาจ้องมองมาที่เธออย่างลึกซึ้ง ราวกับจะสำรวจทุกซอกทุกมุมในตัวเธอ
"ฟ้าใส..." เสียงของเขาดังขึ้นอย่างนุ่มนวล แต่แฝงไปด้วยความเย็นชาที่ทำให้เธอรู้สึกหนาวเหน็บไปถึงกระดูก
"คุณ... คุณมาทำอะไรที่นี่" เธอถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
คเชนทร์ก้าวเข้ามาใกล้เธอเรื่อยๆ ราวกับจะบดขยี้พื้นที่ส่วนตัวของเธอ "ผมมาหาคุณ... ผมมีบางอย่างจะบอก"
"อะไร"
"คุณจะคลอดในอีกไม่กี่วันข้างหน้า... ผมรู้" เขาพูดพร้อมกับมองสำรวจไปที่ท้องของเธอที่นูนขึ้นอย่างชัดเจน "และผมก็คิดว่า... ถึงเวลาแล้ว... ที่เราจะต้องเผชิญหน้ากับความจริงบางอย่าง... ความจริงที่ว่า... คุณไม่ได้ท้องกับผม"
คำพูดนั้นเหมือนมีดที่กรีดแทงเข้าที่กลางใจของฟ้าใส เธอเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เธอไม่เข้าใจ... เขาต้องการจะสื่ออะไร
"คุณ... คุณหมายความว่าอย่างไร"
คเชนทร์ยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย "ผมหมายความว่า... ผมรู้... ว่าคุณกำลังปิดบังอะไรบางอย่าง... และผมก็รู้... ว่าใครคือพ่อที่แท้จริงของเด็กในท้องคุณ"
ฟ้าใสหวั่นไหว สัญชาตญาณเตือนให้เธอรู้ว่าสถานการณ์กำลังจะเลวร้ายลงกว่าที่คิด
"คุณ... คุณพูดเรื่องอะไร... ฉันไม่เข้าใจ"
"คุณกำลังจะเข้าใจ... เร็วๆ นี้" คเชนทร์ก้าวเข้ามาใกล้เธอมากขึ้นอีก "เพราะผมจะทำให้คุณ... เปิดเผยทุกอย่าง... ไม่ว่าคุณจะเต็มใจหรือไม่ก็ตาม"
แล้วเขาก็ยื่นมือออกมา... ไม่ใช่เพื่อประคองเธอ... แต่เพื่อจะจับแขนของเธอไว้แน่น ราวกับจะขังเธอไว้ในโลกใบใหม่ที่เต็มไปด้วยความลับและความอันตราย
แม่เลี้ยงเดี่ยวช่วยชีวิตที่ไม่มีวันลืม
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก