โดย : มนต์ตรา ประกาศิต
28 ตอน · 699 คำ
แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามายังห้องทำงานอันกว้างขวางของนที แต่บรรยากาศภายในกลับอบอวลไปด้วยความเงียบงันและเศร้าสร้อย นทีนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานของเขา สายตาเหม่อลอยไปยังรูปถ่ายของอรุณรัศมีที่ตั้งอยู่บนโต๊ะ ภาพรอยยิ้มสดใสของเธอในวันแต่งงานที่ถูกบังคับ ดูเหมือนจะเป็นเพียงภาพลวงตาที่โหดร้าย ราวกับว่าเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานนี้
หลายสัปดาห์ได้ผ่านพ้นไปนับตั้งแต่โศกนาฏกรรมในห้องทำงานนี้ สมชายถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิตในข้อหาฆาตกรรมและกรรโชกทรัพย์ แต่สำหรับนที ความเจ็บปวดและความรู้สึกผิดยังคงกัดกินหัวใจของเขาอยู่ทุกวัน เขายังคงจมอยู่กับความสูญเสีย ไม่สามารถก้าวผ่านอดีตไปได้
“อรุณรัศมี…” เขาพึมพำชื่อเธอเบาๆ ราวกับกำลังพูดคุยกับวิญญาณของเธอ “ถ้าคุณรู้ว่าผมรู้สึกยังไงในตอนนี้… คุณจะ… จะให้อภัยผมไหม?”
ขณะที่นทีกำลังครุ่นคิดอยู่นั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น เขาเงยหน้าขึ้นมอง เห็นทนายความรุ่นเก๋าคนเดิม ยืนอยู่หน้าประตูด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
“คุณนทีครับ… ผมมีเรื่องจะเรียนให้คุณทราบครับ” ทนายความกล่าว
นทีพยักหน้า “เชิญครับ”
“เรื่องของบริษัท… และเรื่องของคุณพ่อของคุณ… ผมได้ตรวจสอบเอกสารทั้งหมดแล้ว… และผมพบความจริงบางอย่าง…” ทนายความเว้นจังหวะ “สมชาย… เขาเข้าใจผิดมาตลอด… คุณพ่อของคุณนที… ไม่เคยหักหลังเขา… แต่กลับเป็นสมชาย… ที่เป็นคนก่อความวุ่นวาย… และพยายามจะยึดบริษัท… ตั้งแต่แรกแล้ว… แต่ด้วยความภักดี… คุณพ่อของคุณนที… ไม่เคยเปิดเผยความจริง… เพื่อปกป้องสมชาย… จากคดีฉ้อโกง…”
นทีอึ้งไป เขาไม่คาดคิดว่าเรื่องราวจะซับซ้อนกว่าที่คิด “หมายความว่ายังไงครับ?”
“หมายความว่า… สมชาย… เขาคือคนที่หลอกลวง… ไม่ใช่คุณพ่อของคุณนที… และ… ความแค้นของเขา… ที่มีต่อคุณพ่อของคุณนที… ก็เป็นเพียง… การเข้าใจผิด… ที่ถูกบ่มเพาะมานาน… จนกลายเป็นความมืดบอด…”
คำพูดของทนายความเหมือนมีพลังบางอย่างที่ช่วยปลุกให้นทีตื่นจากภวังค์แห่งความเศร้า เขาค่อยๆ ลุกขึ้นยืน เดินไปยังหน้าต่าง มองออกไปนอกโลกภายนอกที่กำลังก้าวต่อไป
“แล้ว… อรุณรัศมี… เธอ… เธอรู้เรื่องนี้มาก่อนใช่ไหมครับ?” นทีถาม
“ใช่ครับ… เธอรู้… เธอพยายามจะเปิดเผยความจริง… แต่… สมชาย… เขาไม่ยอมฟัง… และ… เธอ… เธอเลือกที่จะ… ปกป้องคุณ… ด้วยวิธีที่เธอคิดว่าดีที่สุด…” ทนายความกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเศร้า
นทีหลับตาลง ภาพของอรุณรัศมีที่พยายามต่อสู้กับสมชาย ความพยายามของเธอที่จะปกป้องเขา มันทำให้เขารู้สึกถึงความรักอันยิ่งใหญ่ที่เธอมีให้
“ผม… ผมผิดเอง… ที่ผมไม่เคยเชื่อใจเธอ… ไม่เคยเปิดใจรับเธอเลย” นทีพึมพำ
“คุณนทีครับ… ความผิดพลาด… เป็นส่วนหนึ่งของชีวิต… สิ่งสำคัญ… คือเราจะเรียนรู้จากมัน… และก้าวต่อไป… คุณอรุณรัศมี… เธอไม่ต้องการให้คุณ… จมอยู่กับความเศร้า… เธอต้องการให้คุณ… มีชีวิตที่ดี… และมีความสุข…”
นทีค่อยๆ หันกลับมามองรูปถ่ายของอรุณรัศมีอีกครั้ง รอยยิ้มของเธอดูเหมือนจะสดใสขึ้น ราวกับจะส่งกำลังใจมาให้เขา
“ผม… ผมจะต้องทำอะไรบางอย่าง… เพื่อเธอ…” นทีกล่าวเสียงหนักแน่น
“คุณ… คุณสามารถทำได้ครับ… คุณนที… สร้างธุรกิจ… ที่มั่นคง… และ… มอบความสุข… ให้กับผู้คน… เหมือนที่เธอเคยทำ… นั่นคือ… การรำลึกถึงเธอ… ที่ดีที่สุด…”
นทีพยักหน้า เขาตัดสินใจแล้วว่าเขาจะไม่ยอมให้ความตายของอรุณรัศมีสูญเปล่า เขาจะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่… เพื่อสร้างสิ่งดีๆ… เพื่อเธอ…
“ผม… ผมจะ… จะยกโทษให้… สมชาย…” นทีกล่าวอย่างไม่คาดคิด
ทนายความมองนทีด้วยความประหลาดใจ “คุณนที… คุณแน่ใจนะครับ?”
“ผมแน่ใจครับ… ผมจะยกโทษให้เขา… เพื่อให้ใจของผม… เป็นอิสระ… และเพื่อ… เพื่อเธอ… อรุณรัศมี…” นทีกล่าวพร้อมกับน้ำตาที่คลอหน่วย
เขาเดินไปที่โต๊ะทำงาน หยิบรูปถ่ายของอรุณรัศมีขึ้นมา จ้องมองเข้าไปในดวงตาของเธอ
“อรุณรัศมี… ฉัน… ฉันรักคุณนะ… ฉันขอโทษ… ที่มาสายเกินไป…” นทีพึมพำพร้อมกับจูบรูปถ่ายนั้นเบาๆ
ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา นทีก็เริ่มเปลี่ยนแปลง เขาเริ่มกลับมาทำงานอย่างจริงจัง เขาตัดสินใจที่จะสานต่อธุรกิจของครอบครัว แต่ด้วยวิสัยทัศน์ใหม่ ที่เน้นการช่วยเหลือสังคมและผู้ที่เดือดร้อน
เขาได้ริเริ่มโครงการต่างๆ มากมาย เพื่อช่วยเหลือผู้ที่ประสบปัญหาหนี้สิน และผู้ที่ถูกเอารัดเอาเปรียบ เขาใช้ความรู้ความสามารถในฐานะทนายความ เพื่อปกป้องสิทธิของพวกเขา
และทุกครั้งที่เขาสามารถช่วยเหลือใครได้สำเร็จ เขาก็จะนึกถึงอรุณรัศมีเสมอ ราวกับว่าเธอคอยเป็นกำลังใจอยู่ข้างๆ เขา
วันหนึ่ง ขณะที่เขากำลังตรวจสอบเอกสารเกี่ยวกับคดีของอรุณรัศมี เขาก็พบกับทนายความสาวคนหนึ่ง ที่เข้ามาขอความช่วยเหลือ เธอมีใบหน้าที่คุ้นเคย…
“อรุณรัศมี…?” นทีเอ่ยชื่อเธอออกมาด้วยความตกใจ
ทนายสาวคนนั้นมองนทีด้วยความประหลาดใจ “คุณ… คุณคือคุณนที… ใช่ไหมคะ?”
“ใช่… ผมเอง… แต่… นี่มัน… มันเป็นไปได้อย่างไร?” นทีถาม
“ฉัน… ฉันรอดมาได้ค่ะ… ด้วยความช่วยเหลือของ… คุณหมอท่านหนึ่ง… ที่ช่วยชีวิตฉันไว้… แล้ว… ฉันก็… ได้รับการรักษา… จนหายดี… แต่… ฉัน… ฉันจำอะไรไม่ได้เลย… จนกระทั่ง… ฉันเห็นข่าว… เกี่ยวกับคุณ… แล้ว… ความทรงจำของฉัน… ก็ค่อยๆ กลับมา…” ทนายสาวคนนั้นกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ยังคงสั่นเครือ
นทีทรุดตัวลงบนเก้าอี้ เขาไม่สามารถเชื่อในสิ่งที่ได้ยินได้ อรุณรัศมี… เธอยังมีชีวิตอยู่!
เขาค่อยๆ ยื่นมือออกไปสัมผัสใบหน้าของเธอ ราวกับว่ากลัวว่าเธอจะหายไป
“อรุณรัศมี… คุณ… คุณกลับมาแล้ว…” นทีกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความดีใจ
อรุณรัศมีมองนที ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน ทั้งความรัก ความผูกพัน และความหวัง
“ฉัน… ฉันกลับมาแล้วค่ะ… คุณนที…” เธอตอบพร้อมกับรอยยิ้มที่ค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้า
ในที่สุด… หลังจากผ่านพ้นมรสุมชีวิตอันโหดร้าย… อรุณรัศมีและนทีก็ได้กลับมาพบกันอีกครั้ง… ความรักที่เคยถูกบดบังด้วยความลับและความเข้าใจผิด… บัดนี้… กำลังจะเบ่งบานขึ้นใหม่… พร้อมกับการเริ่มต้นชีวิตใหม่… ที่เต็มไปด้วยความหวัง… และความจริง…
ทนายความถูกบังคับแต่งงานเศร้า
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก