โดย : มนต์ตรา ประกาศิต
30 ตอน · 764 คำ
“ถ้าผมจะขอให้คุณยกโทษให้ผม… คุณจะให้โอกาสผมอีกครั้งได้ไหม?”
เสียงทุ้มต่ำของธนาดังขึ้นท่ามกลางความเงียบที่ปกคลุมห้องทำงานหรู ดวงตาคมกริบจับจ้องใบหน้าซีดเซียวของมินตราอย่างมีความหวัง ทุกคำที่หลุดออกจากปากของเขาเปรียบเสมือนก้อนหินที่ทุบลงกลางใจของเธอ มินตราเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยแววตาที่สับสน ปนเปไปด้วยความเจ็บปวดและความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย เธอไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่ง ชายที่เคยทำให้เธอเสียใจที่สุด ผู้ชายที่เธอเกลียดชังและพยายามหนีให้พ้น กลับกลายเป็นคนที่เธอต้องพึ่งพาและอาจจะ... รัก
“คุณธนา…” เสียงของเธอแผ่วเบา ราวกับกระซิบกับสายลม “คุณกำลังพูดเรื่องอะไรคะ?”
ธนาลุกขึ้นเดินตรงเข้ามาหามินตรา ยื่นมือหนาออกไปสัมผัสแก้มเนียนของเธออย่างแผ่วเบา ความอบอุ่นจากฝ่ามือเขาแผ่ซ่านไปทั่วใบหน้า ทำให้มินตรายิ่งรู้สึกสั่นสะท้าน “ผมกำลังพูดถึงความรู้สึกของผม… ความรู้สึกที่มีต่อคุณ คุณมินตรา ผมรู้ว่าผมผิด ผมทำร้ายคุณหลายครั้งเกินไป แต่ผมก็เสียใจจริงๆ ผมไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใครมาก่อนเลย… การสูญเสียคุณไป มันทำให้ผมรู้ว่าคุณมีความหมายกับผมมากแค่ไหน”
น้ำตาเอ่อคลอเบ้าของมินตรา เธอพยายามกลั้นมันไว้ แต่มันก็ไหลรินออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ “ความหมาย… คุณเคยบอกว่าฉันเป็นแค่นักร้องไร้ค่า ที่คุณจะเหยียบย่ำให้จมดิน คุณเคยตะคอกใส่ฉัน ทำให้ฉันอับอายต่อหน้าคนทั้งบริษัท คุณเคย… คุณเคยทำทุกอย่างเพื่อทำลายค่ายของฉัน… แล้วตอนนี้ คุณมาพูดเรื่องความหมาย?”
“ผมรู้ว่าผมพูดอะไรไปบ้าง และผมก็เสียใจกับทุกคำพูดนั้น” ธนาพยายามอธิบาย “ตอนนั้นผมถูกความโกรธและความแค้นบังตา ผมคิดว่าคุณคือส่วนหนึ่งของแผนการที่ผมกำลังจะทำลาย แต่ผมคิดผิด… ผมคิดผิดมาตลอด ความจริงแล้ว คุณคือคนที่ผม… อยากจะสร้างครอบครัวด้วย”
คำว่า “ครอบครัว” ดังสะท้อนอยู่ในโสตประสาทของมินตรา เธอหลับตาลง พยายามนึกถึงภาพวันวานที่โหดร้าย ภาพที่ธนาปรากฏตัวขึ้นราวกับปีศาจร้ายที่พร้อมจะกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่าง ภาพที่เขาประกาศกร้าวว่าจะไม่ปล่อยให้ค่ายของเธอรอดไปได้ แต่เมื่อเธอลืมตาขึ้นอีกครั้ง เธอกลับมองเห็นเพียงแววตาที่เต็มไปด้วยความจริงใจและความเสียใจของธนา
“คุณ… แน่ใจเหรอคะ?” มินตราถามเสียงสั่นเครือ “คุณธนา… คุณรู้ไหมว่าฉันกำลังตั้งท้อง… ลูกของเรา”
ประโยคสุดท้ายที่หลุดออกมาจากปากของมินตรา ทำให้ธนาถึงกับชะงักไป เขาอึ้งไปชั่วขณะ ก่อนจะค่อยๆ คลายสีหน้าเคร่งเครียดออก ดวงตาของเขาทอประกายแห่งความดีใจอย่างเห็นได้ชัด มือที่ประคองแก้มของมินตราค่อยๆ เลื่อนลงมาจับมือของเธอไว้แน่น
“คุณ… คุณท้องเหรอ?” ธนาถามเสียงแหบพร่า “ลูกของเรา… นี่เป็นเรื่องจริงเหรอคุณมินตรา?”
มินตราพยักหน้า น้ำตาไหลอาบแก้ม “ค่ะ… ฉันเพิ่งรู้เมื่อไม่นานมานี้ ฉัน… ฉันไม่รู้ว่าจะบอกคุณยังไงดี”
ธนายิ้มออกมาทั้งน้ำตา เขาโอบกอดมินตราเข้ามาแนบอกอย่างทะนุถนอม “ไม่เป็นไรนะ… ไม่เป็นไร เราจะมีลูกด้วยกัน… นี่คือของขวัญที่ดีที่สุดในชีวิตผมเลย” เขากระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น ราวกับจะปกป้องเธอและลูกในครรภ์จากทุกสิ่ง “ผมจะรับผิดชอบทุกอย่าง ผมจะดูแลคุณกับลูกให้ดีที่สุด… ผมสัญญา”
มินตราซบหน้าลงกับอกของธนา ปล่อยให้หยาดน้ำตาแห่งความโล่งใจและความสุขไหลออกมา เธอรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นและความมั่นคงที่แผ่ซ่านมาจากอ้อมกอดของเขา มันเป็นความรู้สึกที่เธอไม่เคยได้รับจากใครมาก่อน
“ฉัน… ฉันไม่รู้ว่าจะเชื่อใจคุณได้อีกครั้งไหม” มินตราเอ่ยเสียงเบา “คุณเคยทำร้ายฉันมากเกินไป”
“ผมรู้… และผมจะพิสูจน์ให้คุณเห็นว่าผมเปลี่ยนไปแล้ว” ธนากระชับอ้อมกอดอีกครั้ง “ผมจะทำทุกอย่างเพื่อให้คุณกลับมาเชื่อใจผมอีกครั้ง… ผมจะทำให้คุณมีความสุขที่สุดในชีวิต”
เขาผละมินตราออกเล็กน้อย มองเข้าไปในดวงตาของเธออย่างจริงจัง “เรามาเริ่มต้นกันใหม่นะคุณมินตรา… ในฐานะครอบครัว เราจะสร้างชีวิตใหม่ด้วยกัน”
มินตรามองเข้าไปในดวงตาของธนา เธอมองเห็นความรัก ความเสียใจ และความหวังที่ฉายชัดอยู่ภายในนั้น เธอรู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับเขา ไม่ใช่แค่คำพูด แต่เป็นสิ่งที่เธอสัมผัสได้จากแววตาและท่าทางของเขา
“ฉัน… ฉันขอเวลาคิดนะคะ” มินตราเอ่ย แม้ใจจริงจะอยากตอบรับทันที แต่เธอก็ยังมีความระแวงและความเจ็บปวดในอดีตที่ต้องค่อยๆ เยียวยา
“ได้… ผมจะรอ” ธนาตอบรับ “แต่ขอให้คุณรู้ว่า… ผมพร้อมเสมอที่จะอยู่เคียงข้างคุณ”
เขาค่อยๆ ประคองใบหน้าของมินตราขึ้นอีกครั้ง จุมพิตลงบนหน้าผากของเธออย่างอ่อนโยน “ผมรักคุณนะ… มินตรา”
มินตราหลับตาลง รับเอาความรู้สึกที่เอ่อล้นในใจ เธอรู้สึกได้ถึงความรักที่แท้จริงที่ธนามอบให้ มันไม่ใช่ความรักที่เกิดจากความหลงใหลชั่วคราว แต่มันคือความรักที่พร้อมจะเติบโตและแข็งแกร่งขึ้นไปพร้อมกับชีวิตใหม่ที่กำลังจะเกิด
“ฉัน… ฉันก็รักคุณ… ธนา” มินตราเอ่ยเสียงแผ่วเบา แต่หนักแน่น
รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของธนา เขาโน้มตัวลงมา จุมพิตลงบนริมฝีปากของมินตราอย่างแผ่วเบา เป็นจุมพิตแห่งการให้อภัย จุมพิตแห่งความหวัง และจุมพิตแห่งการเริ่มต้นใหม่
ในขณะที่ทั้งสองกำลังโอบกอดกันอย่างมีความสุข เสียงเคาะประตูห้องทำงานก็ดังขึ้นขัดจังหวะ…
“คุณธนาครับ… มีคนมาขอพบครับ เป็น… คุณอิศราครับ” เสียงของเลขาฯ ดังขึ้นจากนอกห้อง
มินตราชะงักไปทันที ใบหน้าของเธอซีดเผือด ร่างกายสั่นเทา อิศรา… ชายผู้เป็นต้นเหตุของความเจ็บปวดทั้งหมด ผู้ชายที่ธนาเคยบอกว่าจะต้องรับผิดชอบ…
ธนาเองก็มีสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นทันที เขาผละออกจากมินตรา มองไปยังประตูห้องทำงานด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความโกรธและความเด็ดเดี่ยว
“ไล่เขาออกไป” ธนาสั่งเสียงเฉียบขาด “บอกเขาว่าผมไม่มีเวลาให้คนอย่างเขา”
“แต่คุณธนาครับ… คุณอิศราบอกว่า… เขา… เขาจะเปิดโปงความลับบางอย่างของคุณกับคุณมินตราครับ” เลขาฯ พูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
ความลับ… มินตราหันไปมองธนาด้วยความตื่นตระหนก อะไรคือความลับที่อิศราพูดถึง? อะไรคือสิ่งที่เขาจะเปิดโปง? และอะไรคือสิ่งที่เขาจะทำร้ายพวกเขาทั้งสองได้อีก?
ธนาเดินไปที่ประตูห้องทำงาน เปิดออกเล็กน้อย มองไปยังเลขาฯ ด้วยสีหน้าเย็นชา “บอกเขาว่า… ผมไม่กลัวอะไรทั้งนั้น… และผมจะจัดการกับเขาเอง”
เขาปิดประตูลง พร้อมกับหันกลับมาเผชิญหน้ากับมินตรา แววตาของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น “ไม่ต้องห่วงนะ… ผมจะจัดการทุกอย่างเอง”
แต่คำพูดของธนา กลับไม่สามารถทำให้มินตราคลายความกังวลลงได้เลย เพราะเธอสัมผัสได้ถึงอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา… อันตรายจากอดีตที่ยังคงตามหลอกหลอนพวกเขา และอาจจะพรากทุกอย่างที่พวกเขากำลังจะสร้างขึ้นมาใหม่ไป…
ปลอมตัวไฟปรารถนานักร้อง
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก