สายตาของอัคคีจับจ้องไปที่หน้าจอแล็ปท็อป นิ้วเรียวยาวเลื่อนเมาส์ไปบนภาพถ่ายเก่าๆ ที่เขาได้มาจากแหล่งข่าวที่ไว้ใจได้ ภาพเหล่านั้นคือบันทึกเหตุการณ์ในอดีตที่เขาพยายามฝังกลบไว้ใต้กองความทรงจำที่เจ็บปวด แต่คืนนี้ ภาพเหล่านั้นกลับมีชีวิตชีวาขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับความสงสัยที่กัดกินหัวใจ
ภาพถ่ายใบหนึ่งหยุดสายตาเขาไว้ รูปของหญิงสาวคนหนึ่งที่กำลังยิ้มอย่างมีความสุข ใบหน้าของเธอดูคุ้นตา... คุ้นจนน่าใจหาย... ช้าๆ รอยยิ้มนั้นค่อยๆ จางหายไปจากใบหน้าของเขา กลายเป็นความตึงเครียดที่ฉายชัด
"เป็นไปไม่ได้..." อัคคีพึมพำเสียงแผ่ว เขาหยิบรูปถ่ายอีกใบขึ้นมา ภาพของผู้หญิงคนเดิม แต่คราวนี้เธออยู่กับชายอีกคนหนึ่ง รอยยิ้มของเธอดูประดิษฐ์ขึ้น แววตาของเธอดูไม่เป็นธรรมชาติ...
มันคือเมษา!
ความจริงอันน่าสะพรึงกลัวแล่นผ่านสมองของอัคคีราวกับสายฟ้าฟาด เขาจำใบหน้าของเมษาได้ในทันที แต่ใบหน้าของเธอในรูปนี้ดูแตกต่างออกไป... ไม่ใช่เมษาที่เขาพบเจอในตอนนี้ เมษาที่ดูอ่อนหวาน บริสุทธิ์... แต่เป็นเมษาที่ดูซับซ้อน ลึกลับ
เขากลับไปรื้อค้นเอกสารเก่าๆ ที่เก็บไว้ในกล่องไม้โบราณบนชั้นหนังสือ มือสั่นเทาขณะที่หยิบแฟ้มสีน้ำตาลเก่าคร่ำคร่าออกมา เขารู้ดีว่าข้างในนั้นมีอะไรซ่อนอยู่... ความทรงจำที่เขาพยายามหลีกเลี่ยงมาตลอด
เมื่อเปิดแฟ้มออก ภาพถ่ายใบหนึ่งก็หล่นลงมา เป็นภาพถ่ายที่ถูกถ่ายอย่างเร่งรีบ ไม่ค่อยชัดเจนนัก แต่ก็เห็นใบหน้าของผู้หญิงคนหนึ่งได้อย่างชัดเจน... หญิงสาวที่เขารักหมดหัวใจในอดีต... และคนที่หักหลังเขาอย่างเลือดเย็น
หัวใจของอัคคีบีบรัด เขาจำได้ทุกรายละเอียดในวันนั้น วันที่ชีวิตของเขากลับตาลปัตร ภาพของเธอที่ยืนอยู่ข้างชายอีกคน ใบหน้าของเธอที่ไร้ซึ่งความสำนึกผิด...
แล้ว... ภาพถ่ายในมือของเขาก็เชื่อมโยงกับภาพถ่ายจากแหล่งข่าว... หญิงสาวในรูปถ่ายเก่าๆ ที่เขาเพิ่งได้รับมา... คือคนเดียวกับผู้หญิงในรูปถ่ายที่เขาเพิ่งค้นเจอในแฟ้ม... คนเดียวกับเมษา!
อัคคีเงยหน้าขึ้นมองเพดาน ดวงตาเบิกกว้างด้วยความไม่เชื่อ เขาเคยเชื่อมั่นในตัวเมษา เขาเคยคิดว่าเธอคือคนที่ใช่ คนที่จะมาเติมเต็มชีวิตที่ว่างเปล่าของเขา แต่ตอนนี้... ความเชื่อมั่นนั้นกำลังถูกบั่นทอนด้วยหลักฐานที่ปรากฏตรงหน้า
ถ้าเมษาคือคนเดียวกับหญิงสาวในภาพถ่ายนั้น... ถ้าเธอคือคนที่เคยอยู่กับชายคนนั้นในอดีต... แล้วเรื่องราวที่เธอเล่าให้เขาฟังเกี่ยวกับชีวิตของเธอ... มันเป็นความจริงทั้งหมดเลยเหรอ?
เขาพยายามนึกย้อนไปถึงบทสนทนาระหว่างเขากับเมษา ทุกคำพูด ทุกการกระทำ... มันดูเหมือนจะสอดคล้องกัน แต่บางครั้ง... บางครั้งเขาก็รู้สึกว่ามีบางอย่างที่เธอไม่ยอมบอกเขา
คืนนั้น... ที่ซอยแคบๆ นั้น... ชายคนนั้นพูดว่า "เรามีเรื่องที่ต้องคุยกันไม่ใช่เหรอ... เรื่องที่เธอทำให้ฉันเสียทุกอย่างไป" ประโยคนั้นดังก้องอยู่ในหูของอัคคี
"เสียทุกอย่างไป" คำพูดนี้มันสื่อถึงอะไร? มันหมายถึงความสัมพันธ์? หรือหมายถึงบางสิ่งที่มากกว่านั้น?
อัคคีหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดรายชื่อติดต่อ เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกดเบอร์โทรศัพท์ของภู
"ภู... ฉันมีเรื่องจะถามนาย" อัคคีพูดเสียงเครียด
"มีอะไรเหรอคุณอัคคี?" เสียงของภูฟังดูประหลาดใจ
"นายรู้จักเมษามานานแค่ไหนแล้ว?"
"ก็... นานพอสมควรครับ ทำไมเหรอครับ?"
"แล้วนายรู้เรื่องราวในอดีตของเธอมากแค่ไหน?"
ภูเงียบไปครู่หนึ่ง "ผม... ผมไม่ค่อยรู้รายละเอียดมากนักครับ เธอไม่ค่อยพูดถึงอดีต"
"แล้วนายเคยเจอ... หรือเคยได้ยินเกี่ยวกับผู้ชายคนหนึ่ง ที่ชื่อ... " อัคคีพยายามนึกชื่อ เขาจำชื่อนั้นได้เลือนราง "ใครสักคน... ที่เคยมีปัญหากับเมษาในอดีต?"
"ปัญหากับเมษา... ผมไม่เคยได้ยินเรื่องนี้นะครับ" ภูตอบอย่างรวดเร็ว แต่แววตาของเขากลับฉายแววของความกังวล
อัคคีรู้สึกได้ถึงความผิดปกติบางอย่างในน้ำเสียงของภู "นายแน่ใจนะภู? เมื่อคืน... ฉันเกือบจะเห็นเมษาถูกทำร้าย"
"อะไรนะครับ! ใครกัน?" ภูถามเสียงดัง
"ฉันไม่รู้ชื่อเขา... แต่เขาพูดเหมือนกับว่าเมษาเคยทำอะไรบางอย่างให้เขาเสียใจ" อัคคีเล่าเหตุการณ์เมื่อคืนให้ภูฟังอย่างละเอียด
เมื่อฟังจบ ภูเงียบไปนานกว่าเดิม "ผม... ผมไม่รู้จริงๆ ครับคุณอัคคี"
อัคคีวางสายจากภูด้วยความรู้สึกที่หนักอึ้ง เขาไม่เชื่อคำพูดของภู เขารู้สึกว่าภูเองก็กำลังปิดบังบางสิ่งบางอย่างอยู่เช่นกัน
เขาหยิบรูปถ่ายใบหนึ่งขึ้นมาดูอีกครั้ง รูปของเมษาที่ยืนอยู่ข้างชายคนนั้น... รอยยิ้มของเธอ... แววตาของเธอ... มันดูเหมือนกับรอยยิ้มและแววตาของหญิงสาวที่เคยหักหลังเขา...
ความสงสัยที่เคยมี ตอนนี้เริ่มกลายเป็นความมั่นใจในความผิดของเมษา
เขาเคยถูกหักหลังมาแล้วครั้งหนึ่ง เขาไม่คิดว่าประวัติศาสตร์จะซ้ำรอย... โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับผู้หญิงที่เขาเริ่มจะมีความรู้สึกดีๆ ด้วย
"เมษา... เธอคือคนคนนั้นจริงๆ ใช่ไหม?" อัคคีพึมพำกับตัวเอง
เขามองไปยังนาฬิกา ข้ามคืนไปแล้ว... เขาต้องเผชิญหน้ากับเธอ... ต้องถามความจริงทั้งหมดจากปากของเธอ
แต่สิ่งที่น่ากลัวกว่าความจริง... คือผลลัพธ์ที่จะตามมา...
คนนั้นอันตราย
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก