"เธอกลับมาแล้วสินะ" เสียงเย็นชาดังขึ้นพร้อมกับสายตาที่เย็นยิ่งกว่าจ้องตรงมาที่พิมพ์ หญิงสาวสะดุ้งเล็กน้อย พลางพยายามปรับสีหน้าให้เรียบเฉยที่สุดเท่าที่จะทำได้ นี่คือวันที่เธอต้องก้าวเข้ามาสู่โลกใบเดิมที่เคยหลอกหลอน แต่ครั้งนี้มาในฐานะพนักงานของเขา กรณ์ ชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าของบริษัทแห่งนี้ และเป็นเจ้าของบาดแผลในใจของเธอ
ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม ผนังสีครีมสะอาดตา เฟอร์นิเจอร์ไม้โอ๊คเงางาม โลโก้บริษัทที่เคยเห็นจนชินตา แต่บรรยากาศรอบตัวกลับตึงเครียด ราวกับมีใครบางคนกำลังกดดันอากาศให้แน่นขึ้นกว่าปกติ การกลับมาที่นี่ไม่ใช่ความยินดี แต่เป็นเหมือนการเดินเข้าไปในกับดักที่เธอพยายามหนีมาตลอดหลายปี
"สวัสดีค่ะคุณกรณ์" พิมพ์เอ่ยเสียงเรียบ พยายามซ่อนความสั่นไหวที่แฝงอยู่ในน้ำเสียง เธอไม่รู้ว่าควรจะแสดงท่าทีอย่างไรดี ควรจะสุภาพเหมือนกับพนักงานคนอื่น ๆ หรือควรจะเย็นชาเหมือนที่เขาก็มีต่อเธอ? สายตาของเขายังคงจับจ้องเธออยู่ไม่วาง ราวกับจะมองทะลุเข้าไปในจิตใจที่เธอพยายามปกปิด
"คุณพิมพ์" กรณ์เอ่ยชื่อเธอช้าๆ เหมือนกำลังลิ้มรสชาติอันขมขื่น "ผมหวังว่าคุณจะทำงานที่นี่ได้อย่างราบรื่นนะครับ" คำพูดของเขาแฝงความหมายที่พิมพ์ไม่เข้าใจ มันคือคำเตือน หรือคำข่มขู่?
เธอสูดลมหายใจลึก พยายามรวบรวมสติ "ฉันจะพยายามค่ะ" เธอยิ้มบางๆ แม้จะรู้สึกว่ามันฝืนใจเหลือเกิน
การได้มาทำงานในบริษัทของกรณ์อีกครั้ง มันคือเรื่องที่พิมพ์ไม่เคยคิดฝันมาก่อน หลังจากที่เขาจากไปอย่างไม่ไยดี ทิ้งเธอไว้กับความเจ็บปวดและคำถามที่ไร้คำตอบ เธอตั้งใจว่าจะไม่กลับมาเหยียบที่นี่อีก แต่ชีวิตกลับเล่นตลก โอกาสที่เข้ามานี้เธอปฏิเสธไม่ได้ เพราะมันคือหนทางเดียวที่จะได้ข้อมูลบางอย่างที่เธอต้องการ
เธอเดินไปยังโต๊ะทำงานที่จัดเตรียมไว้ให้ พนักงานคนอื่นๆ ต่างมองเธอด้วยความสนใจ บางคนซุบซิบกันเบาๆ พิมพ์รู้ดีว่าข่าวลือเกี่ยวกับเธอและกรณ์คงจะแพร่กระจายไปทั่วบริษัทแล้ว เธอเป็น "คนเก่า" ที่กลับมาปรากฏตัวในชีวิตของ "เจ้านาย" ของพวกเขา
"พิมพ์" เสียงหวานดังขึ้นจากด้านหลัง หญิงสาวหันไปพบกับ 'ฟ้าใส' เลขาสาวคนสนิทของกรณ์ รอยยิ้มของเธอประดับประดาใบหน้า แต่ดวงตาคู่นั้นกลับฉายแววบางอย่างที่พิมพ์อ่านไม่ออก "ยินดีด้วยนะคะที่ได้กลับมาทำงานที่นี่ ฉันฟ้าใสค่ะ"
"ค่ะ คุณฟ้าใส" พิมพ์ตอบรับอย่างสุภาพ "ฉันพิมพ์ค่ะ"
"ฉันรู้ค่ะ" ฟ้าใสยิ้มกว้างขึ้น "คุณกรณ์เล่าให้ฟังเยอะเลยค่ะ"
คำพูดนั้นทำให้พิมพ์ใจกระตุก กรณ์เล่าอะไรเกี่ยวกับเธอให้ฟ้าใสฟัง? เขาเล่าถึงอดีตที่เจ็บปวด หรือเล่าถึงเหตุผลที่เขาจากไป? พิมพ์พยายามปัดความคิดฟุ้งซ่านออกไป เธอต้องตั้งสติ
วันแรกของการทำงานผ่านไปอย่างเชื่องช้า พิมพ์พยายามจดจ่อกับงานที่ได้รับมอบหมาย แต่ความคิดของเธอก็อดไม่ได้ที่จะวนเวียนอยู่กับกรณ์ สายตาของเขาที่มองเธอทุกครั้งที่สวนกันนั้นเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน ราวกับมีอะไรบางอย่างที่เขาต้องการจะสื่อสาร แต่ก็เลือกที่จะเก็บงำไว้
ทุกครั้งที่เขาเดินผ่านโต๊ะทำงานของเธอ หัวใจของพิมพ์ก็เต้นแรงผิดปกติ ภาพความทรงจำเก่าๆ ผุดขึ้นมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ภาพใบหน้าของเขาในวันนั้น วันที่เขาบอกเลิกเธออย่างเย็นชา วันที่เขาบอกว่ามี "เหตุผล" บางอย่างที่ทำให้เขาต้องทำแบบนี้ ทั้งๆ ที่เขาไม่เคยปริปากบอกเหตุผลนั้นเลย
"พิมพ์" เสียงเรียกของกรณ์ดังขึ้นอีกครั้ง ทำให้เธอหลุดจากภวังค์ "ผมอยากคุยกับคุณเรื่องโปรเจกต์ใหม่"
พิมพ์ลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว "ค่ะ"
กรณ์ผายมือเชิญให้เธอเดินตามเข้าไปในห้องทำงานส่วนตัวของเขา ห้องทำงานที่เธอเคยเข้ามาได้ง่ายๆ เมื่อก่อน แต่ตอนนี้กลับรู้สึกเหมือนเป็นเขตหวงห้าม
"นั่งสิ" กรณ์ผายมือไปยังเก้าอี้ตัวหนึ่งเมื่อเข้ามาในห้องทำงาน เขาปิดประตูลงช้าๆ เสียงประตูปิดดัง ก้อง สะท้อนความรู้สึกอึดอัดในบรรยากาศ
"โปรเจกต์นี้สำคัญมาก" กรณ์เริ่มพูดพลางวางเอกสารลงบนโต๊ะ "ผมต้องการคนที่ไว้ใจได้จริงๆ และผมคิดว่าคุณเหมาะกับงานนี้"
พิมพ์มองเอกสารตรงหน้า ชื่อโปรเจกต์เป็นภาษาอังกฤษที่เธอไม่คุ้นเคย "โปรเจกต์นี้เกี่ยวกับอะไรคะ"
"มันเป็นโปรเจกต์ลับ" กรณ์ตอบเสียงเรียบ "เกี่ยวข้องกับการลงทุนครั้งใหญ่ของเรา"
"แต่ฉันเพิ่งจะเข้ามาทำงาน..." พิมพ์เอ่ยขึ้นด้วยความสงสัย "ทำไมคุณถึงเลือกฉันมาทำงานสำคัญแบบนี้คะ"
กรณ์เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ จ้องมองเธอด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา "เพราะผมรู้จักคุณดีที่สุดไงล่ะพิมพ์"
คำตอบนั้นทำให้พิมพ์หนาวสะท้าน เขาพูดราวกับว่าเขารู้จักเธอดีจริงๆ ทั้งๆ ที่เขาเป็นคนเดียวที่ทำให้เธอเจ็บปวดที่สุด การกลับมาที่นี่คือการเผชิญหน้ากับอดีตที่เธอพยายามฝังกลบ แต่มันกลับกลายเป็นว่าอดีตนั้นกำลังจะเข้ามามีบทบาทในชีวิตของเธออีกครั้ง โดยมีเขาเป็นศูนย์กลาง
"คุณกรณ์คะ" พิมพ์สูดลมหายใจลึก พยายามบังคับเสียงให้มั่นคง "ฉันมาทำงานเพื่อหาเลี้ยงตัวเอง และรับผิดชอบหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายค่ะ"
"แน่ใจหรือ?" กรณ์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "ผมว่าคุณคงไม่ได้มาที่นี่เพื่อทำงานธรรมดาๆ หรอกนะ"
คำพูดของเขาเหมือนมีเหล็กในตำ พิมพ์รู้สึกเหมือนถูกจับได้คาหนังคาเขา เธอไม่รู้ว่าเขารู้เรื่องอะไรบ้าง และเขากำลังจะทำอะไรต่อไป
"คุณหมายความว่ายังไงคะ" เธอถามกลับ เสียงแฝงความระแวง
กรณ์ยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย "ผมก็แค่สงสัยว่า... การกลับมาของคุณครั้งนี้ มันมีความหมายอะไรมากกว่านั้นรึเปล่า"
พิมพ์รู้สึกเหมือนถูกบีบคั้น หัวใจเต้นระส่ำ เธอจะตอบเขาอย่างไรดี? ถ้าเธอปฏิเสธ เขาจะเชื่อเธอไหม? หรือถ้าเธอเปิดเผยความจริงบางส่วน เขาจะใช้มันเป็นประโยชน์กับตัวเองหรือไม่?
"ฉันไม่เข้าใจที่คุณพูดค่ะ" เธอเลือกที่จะนิ่งเงียบและสังเกตการณ์
"ไม่เป็นไร" กรณ์หัวเราะเบาๆ "เรายังมีเวลาอีกเยอะที่จะทำความเข้าใจกัน"
เขาหยิบเอกสารขึ้นมาอีกแผ่นหนึ่ง ยื่นมาให้เธอ "อ่านนี่สิ คุณจะได้เข้าใจว่าทำไมผมถึงต้องการคุณจริงๆ"
พิมพ์รับเอกสารมาอ่าน มันคือรายละเอียดของโปรเจกต์ลับ แต่ยิ่งอ่าน เธอก็ยิ่งรู้สึกว่ามันมีบางอย่างที่เชื่อมโยงกับอดีตของเธอ ราวกับว่าทุกอย่างถูกจัดฉากมาเพื่อเธอโดยเฉพาะ
"คุณกรณ์คะ" เธอเงยหน้าขึ้นมองเขา "ทำไมโปรเจกต์นี้ถึงต้องทำกับบริษัทเล็กๆ ที่คุณเพิ่งจะไปเทคโอเวอร์มาด้วยคะ"
กรณ์นิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไป "เพราะมันเป็นส่วนหนึ่งของแผนการที่ใหญ่กว่านั้น"
"แผนการอะไรคะ" พิมพ์ถามอย่างร้อนรน
"แผนการที่จะทำให้คนที่เคยทำร้ายผม... ได้รับผลกรรม" กรณ์ตอบ ดวงตาของเขาทอประกายเย็นชา ราวกับว่ากำลังมองเห็นภาพอดีตที่เจ็บปวด
พิมพ์รู้สึกได้ถึงความอันตรายที่กำลังจะเกิดขึ้น เธอไม่แน่ใจว่าแผนการของเขากำลังจะพาเธอไปในทิศทางไหน แต่สิ่งที่เธอรู้แน่ๆ คือการกลับมาที่นี่ ไม่ใช่แค่การกลับมาทำงาน แต่เป็นการกลับมาเพื่อเผชิญหน้ากับความลับอันดำมืดของเขา และบางที... ความลับของเธอเองก็กำลังจะถูกเปิดเผย
คนนั้นฟิน
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก