ตอนที่ 10 — ปีกของนางพญา

"เธอคิดว่าเธอฉลาดกว่าฉันนักหรือไง?" เสียงกระซิบเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งที่บาดลึกลงไปในหัวใจของพิมพ์ กลิ่นน้ำหอมฉุนกึ๊กที่เธอใช้เป็นเหมือนอาวุธลึกลับที่คอยคุกคามทุกอณูของจิตใจ "คิดว่าการหนีไปแล้วทุกอย่างจะจบลงง่ายๆ อย่างนั้นหรือ?"

พิมพ์ยืนนิ่งราวกับถูกสาป ดวงตาเบิกกว้างจ้องมองใบหน้าของ 'ปีก' หญิงสาวผู้มีรอยยิ้มที่สวยงามแต่กลับซ่อนคมเขี้ยวของอสรพิษไว้ภายใน ‌เธอคือคนที่พิมพ์ไม่เคยอยากเผชิญหน้าอีก แต่โชคชะตากลับเล่นตลกให้ทั้งสองมาอยู่ในสถานการณ์ที่ต้องเกี่ยวพันกันอย่างเลี่ยงไม่ได้ ปีกคือสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ชีวิตของพิมพ์พังพินาศในอดีต และตอนนี้ เธอก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับแผนการบางอย่างที่พิมพ์ไม่อาจคาดเดา

"ฉัน... ฉันไม่เข้าใจที่คุณพูดค่ะ" พิมพ์พยายามรวบรวมสติ ​เสียงสั่นเล็กน้อย เธอรู้ดีว่าการเผชิญหน้ากับปีกไม่ใช่เรื่องง่าย รอยยิ้มของอีกฝ่ายคือรอยยิ้มของผู้ล่าที่กำลังสนุกกับการไล่ต้อนเหยื่อ

"อย่ามาทำเป็นใสซื่อเลยพิมพ์" ปีกหัวเราะในลำคอเบาๆ "ฉันรู้ดีว่าเธอตามหาอะไร และฉันก็รู้ดีว่าเธอต้องการอะไร" เธอเดินเข้ามาใกล้ขึ้น กลิ่นน้ำหอมแรงขึ้นจนพิมพ์รู้สึกเวียนหัว ‍"กรณ์... เขาคือทุกสิ่งทุกอย่างของเธอใช่ไหมล่ะ?"

คำพูดนั้นเหมือนมีดแหลมคมที่ทิ่มแทงเข้ากลางใจ พิมพ์กำมือแน่น เธอไม่ยอมให้ใครมาล่วงรู้ความรู้สึกที่แท้จริงของเธอได้ง่ายๆ "คุณพูดอะไรก็ไม่รู้"

"ฉันพูดความจริงไง" ปีกเอ่ยพลางใช้ปลายนิ้วเรียวไล้ไปตามโครงหน้าของพิมพ์อย่างช้าๆ "ความจริงที่ว่าเธอรักกรณ์ แต่เขาเคยทำร้ายเธอจนเจ็บปวด ‌และตอนนี้ เธอก็กลับมาเพื่อแก้แค้น"

พิมพ์สะบัดหน้าหนีอย่างรวดเร็ว "ฉันไม่ได้มาแก้แค้น!"

"โอ้... อย่าโกหกตัวเองเลยที่รัก" ปีกยิ้มมุมปากอย่างพอใจ "เธอมาเพื่อทวงทุกอย่างคืน และฉัน... ฉันจะช่วยเธอ"

คำว่า ‍'ช่วย' ของปีกฟังดูน่าขนลุกมากกว่าน่าไว้ใจ พิมพ์มองเข้าไปในดวงตาของปีก เธอเห็นประกายแห่งความมุ่งมั่นและความกระหายบางอย่างที่น่ากลัว "คุณต้องการอะไรจากฉัน?"

"ฉันต้องการให้เธอทำตามแผนของฉัน" ปีกกล่าวอย่างตรงไปตรงมา "กรณ์... เขาเป็นอุปสรรคของฉัน ​และเธอ... เธอคือเครื่องมือที่ดีที่สุดในการกำจัดเขา"

พิมพ์อึ้งไป เธอไม่เคยคิดว่าปีกจะกล้าเสนอแผนการที่อันตรายถึงเพียงนี้ "ฉัน... ฉันไม่ทำ"

"แน่ใจหรือ?" ปีกเลิกคิ้วสูง "เธอแน่ใจหรือว่าไม่อยากเห็นกรณ์เจ็บปวดเหมือนที่เธอเคยเจ็บปวด? เธอแน่ใจหรือว่าไม่อยากเห็นเขาล้มเหลว? ​คิดดูสิพิมพ์... ถ้ากรณ์ล้ม เขาจะเหลืออะไร? ครอบครัวของเขา ครอบครัวที่เคยดูถูกเธอ ครอบครัวที่เคยทำให้เธอต้องเจ็บปวด"

คำพูดของปีกราวกับน้ำมันราดบนกองไฟที่กำลังคุกรุ่นในใจของพิมพ์ ความทรงจำอันเลวร้ายในอดีตผุดขึ้นมาเป็นฉากๆ ใบหน้าของแม่ที่เต็มไปด้วยความผิดหวัง ​สายตาที่ดูถูกของพ่อของกรณ์ รวมถึงคำพูดที่เหยียบย่ำของเขาเอง... ทุกอย่างย้อนกลับมาทำร้ายเธออีกครั้ง

"ถ้าเธอทำตามแผนของฉัน" ปีกพูดต่อ "ฉันจะทำให้เธอได้ทุกอย่างที่เธอต้องการ... ทั้งความยุติธรรม ทั้งความเจ็บปวดที่เธอสมควรได้รับ และ... บางที... เธออาจจะได้กรณ์กลับคืนมาด้วยซ้ำ"

คำว่า 'กรณ์กลับคืนมา' ทำให้หัวใจของพิมพ์เต้นแรงอย่างห้ามไม่ได้ นี่คือสิ่งที่เธอปรารถนามาตลอด แต่เธอจะเชื่อใจปีกได้อย่างไร? ปีกคือคนที่เคยทำลายชีวิตเธอมาแล้วครั้งหนึ่ง

"ฉันไม่ไว้ใจคุณ" พิมพ์กล่าวเสียงแข็ง

"ไม่ต้องไว้ใจฉัน" ปีกตอบอย่างไม่สะทกสะท้าน "แค่ทำตามที่ฉันบอก... คิดเสียว่าเป็นการตอบแทนที่เขาทำกับเธอ" ปีกยื่นนามบัตรที่ดูหรูหราให้พิมพ์ "นี่คือเบอร์ของฉัน ติดต่อมาเมื่อเธอตัดสินใจได้... ฉันรออยู่"

ปีกหมุนตัวเดินจากไป ทิ้งให้พิมพ์ยืนนิ่งอยู่เพียงลำพัง พร้อมกับแผนการอันดำมืดที่ปีกได้หยิบยื่นให้ หัวใจของเธอเต็มไปด้วยความสับสน ระหว่างความเกลียดชังที่อยากจะแก้แค้น และความรักที่ยังคงคุกรุ่นอยู่ลึกๆ เธอจะทำอย่างไรกับสถานการณ์นี้?

ในขณะเดียวกันที่บริษัทของกรณ์ ชายหนุ่มกำลังก้มหน้าก้มตาเซ็นเอกสารกองมหึมา เขาถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยอ่อน ตั้งแต่พิมพ์เข้ามาทำงานในบริษัทของเขาก็เหมือนมีบางอย่างเปลี่ยนแปลงไป เขาพยายามที่จะเข้าใกล้เธอมากขึ้น พยายามที่จะทำความเข้าใจเธอ แต่ทุกครั้งที่เขาเอ่ยปาก เธอก็จะตีตัวออกห่างเสมอ ราวกับกำแพงที่มองไม่เห็น แต่สัมผัสได้ถึงความเย็นชา

"คุณกรณ์คะ" เสียงหวานใสของ 'มิ้นท์' เลขาสาวคนสนิทดังขึ้น "คุณปีกโทรมาค่ะ เธอบอกว่าอยากจะคุยเรื่องโปรเจกต์ใหม่ค่ะ"

กรณ์ขมวดคิ้วเล็กน้อย "ปีก? โปรเจกต์อะไร?"

"ไม่ทราบค่ะ เธอไม่ได้บอกรายละเอียด" มิ้นท์ตอบ "แต่เธอบอกว่าสำคัญมาก และอยากจะขอเข้าพบคุณเป็นการส่วนตัวค่ะ"

กรณ์ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง "โอเค... บอกเธอไปว่าฉันจะเจอเธอที่ห้องรับรองพิเศษตอนพักเที่ยง"

"รับทราบค่ะ" มิ้นท์ยิ้มหวาน แล้วเดินออกไป ทิ้งให้กรณ์ครุ่นคิดถึงแผนการของปีกที่ไม่เคยมีมาก่อน

ในหัวใจของกรณ์ เขาเริ่มรู้สึกถึงบางอย่างที่ผิดปกติ เขาพยายามจะนึกย้อนไปว่ามีอะไรเกิดขึ้นบ้างในช่วงที่พิมพ์หายไปจากชีวิตเขา แต่ทุกครั้งที่พยายามนึก ภาพของปีกก็จะเข้ามาแทรกแซงราวกับเงาที่คอยตามหลอกหลอน

ในวันรุ่งขึ้น พิมพ์ตัดสินใจไปพบปีกที่ร้านกาแฟหรูแห่งหนึ่ง ท่ามกลางบรรยากาศที่ดูผ่อนคลาย แต่ในใจของพิมพ์กลับเต็มไปด้วยความตึงเครียด

"ฉันตัดสินใจแล้ว" พิมพ์กล่าวเสียงเรียบ "ฉันจะทำตามแผนของคุณ"

ปีกยิ้มกว้างอย่างพอใจ "ดีมาก... นี่แหละคือพิมพ์ที่ฉันรู้จัก" เธอจิบกาแฟอย่างสบายอารมณ์ "แผนการก็ง่ายๆ... เธอแค่ต้องใช้ประโยชน์จากความรู้สึกของกรณ์ที่มีต่อเธอ ทำให้เขามั่นใจในตัวเธอ แล้วค่อยๆ ดึงข้อมูลบางอย่างที่สำคัญออกมา..."

"ข้อมูลอะไร?" พิมพ์ถาม

"ข้อมูลที่จะทำให้บริษัทของเขาล้มละลาย" ปีกตอบอย่างเลือดเย็น "และ... เพื่อให้แผนการสำเร็จเร็วขึ้น... เธอต้องทำให้กรณ์เชื่อว่า... เราสองคน... กลับมาคบกันแล้ว"

พิมพ์เบิกตากว้างอย่างตกใจ "อะไรนะคะ! เป็นไปไม่ได้!"

"เป็นไปได้แน่นอน" ปีกหัวเราะ "คิดดูสิพิมพ์... ถ้ากรณ์เชื่อว่าเธอให้อภัยเขาแล้ว และพร้อมจะกลับไปหาเขา... เขาจะอ่อนแอลงแค่ไหน? เขาจะไว้ใจเธอมากแค่ไหน?"

พิมพ์รู้สึกคลื่นไส้กับแผนการนี้ แต่มันก็เป็นวิธีที่ปีกคิดว่าจะทำให้เธอสามารถเข้าใกล้กรณ์ได้ และดึงข้อมูลที่ต้องการออกมาได้

"ฉัน... ฉันไม่แน่ใจว่าทำได้" พิมพ์เอ่ยอย่างลังเล

"เธอทำได้" ปีกยืนยัน "เพราะเธอคือคนที่เขารัก... และความรัก... มันสามารถทำให้คนตาบอดได้เสมอ"

พิมพ์มองออกไปนอกหน้าต่าง รู้สึกราวกับว่าอนาคตของเธอและกรณ์กำลังถูกกำหนดไว้ด้วยแผนการอันดำมืดนี้ เธอไม่รู้เลยว่าเธอจะสามารถควบคุมสถานการณ์ได้หรือไม่ และสิ่งที่เธอต้องทำนั้น จะนำพาเธอไปสู่ความสุขหรือหายนะกันแน่...