"ถ้าคุณยังอยากเห็นคนที่คุณรักมีชีวิตอยู่" คำพูดของ "นายพล" ดังสะท้อนอยู่ในโสตประสาทของกรณ์ ราวกับมีน้ำแข็งไหลผ่านเส้นเลือด เขาบีบมือของพิมพ์แน่น จนเธอต้องเงยหน้าขึ้นมองด้วยความสงสัย
"มีอะไรเหรอคะกรณ์" พิมพ์ถามด้วยความเป็นห่วง
กรณ์มองพิมพ์ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความกังวล เขาตัดสินใจแล้วว่าเขาจะไม่ยอมให้ความลับในอดีต หรือบุคคลอันตรายใดๆ มาทำร้ายคนที่เขารักอีกต่อไป "พิมพ์... คุณอยู่ที่นี่นะ ผมจะไปจัดการเรื่องนี้เอง"
"ไม่ค่ะ! ฉันจะไปด้วย" พิมพ์ยืนกราน เธอไม่ยอมให้กรณ์เผชิญหน้ากับอันตรายเพียงลำพังอีกต่อไป "ฉันจะอยู่เคียงข้างคุณ"
กรณ์มองพิมพ์ด้วยความรักและความรู้สึกผิด เขาไม่อยากให้เธอต้องมาพัวพันกับเรื่องอันตราย แต่เขาก็รู้ดีว่าเขาไม่สามารถห้ามเธอได้
"ก็ได้ครับ" กรณ์ถอนหายใจ "แต่คุณต้องทำตามที่ผมบอกทุกอย่างนะ"
กรณ์และพิมพ์เดินทางไปยังสถานที่ที่นายพลนัดหมาย มันเป็นโกดังร้างที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำ บรรยากาศรอบข้างดูเงียบเหงาและน่าขนลุก เมื่อทั้งคู่ก้าวเข้าไปในโกดัง พวกเขาก็พบกับนายพลและลูกน้องอีกสองสามคนยืนรออยู่
"ยินดีต้อนรับครับ คุณกรณ์ คุณพิมพ์" นายพลยิ้มเยาะ "ผมดีใจที่คุณมา"
"คุณต้องการอะไรจากผม" กรณ์ถามเสียงแข็ง
"ผมต้องการเอกสารนั้นคืนครับ" นายพลชี้ไปที่เอกสารที่พิมพ์ถืออยู่ "และผมต้องการให้คุณ... ลืมเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น"
"คุณคิดว่าผมจะยอมทำตามที่คุณต้องการเหรอ" กรณ์สวนกลับ
"ผมคิดว่าคุณจะยอมครับ" นายพลกล่าว "เพราะผมรู้ว่าคุณรักคุณพิมพ์มากแค่ไหน"
การกล่าวถึงความรักของกรณ์ที่มีต่อพิมพ์ ทำให้พิมพ์มองกรณ์ด้วยความเข้าใจ เขาพร้อมที่จะทำทุกอย่างเพื่อปกป้องเธอ
"คุณกรณ์... ฉันขอโทษ" พิมพ์เอ่ยเสียงสั่น "ถ้าฉันไม่เจอเอกสารพวกนี้... คุณก็คงไม่ต้องมาเจอเรื่องแบบนี้"
"ไม่เลยพิมพ์" กรณ์กุมมือเธอไว้ "คุณไม่ได้ทำอะไรผิดเลย คุณแค่ทำในสิ่งที่ถูกต้อง"
การเผชิญหน้าดำเนินไปอย่างตึงเครียด กรณ์พยายามเจรจากับนายพล แต่ก็ดูเหมือนว่าเขาจะไม่มีทางเลือกอื่น
ทันใดนั้นเอง เสียงไซเรนของรถตำรวจก็ดังขึ้นจากภายนอก นายพลและลูกน้องของเขามีท่าทีตกใจ
"ใคร... ใครเรียกตำรวจ" นายพลตะโกนถาม
กรณ์หันไปมองพิมพ์ เขาเห็นแววตาที่เด็ดเดี่ยวของเธอ
"ฉันเองค่ะ" พิมพ์ตอบ "ฉันรู้ว่าคุณจะไม่ยอมปล่อยเราไปง่ายๆ ฉันก็เลย... โทรแจ้งตำรวจไว้ก่อน"
นายพลมองพิมพ์ด้วยความโกรธ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะตำรวจกำลังบุกเข้ามา
สุดท้าย นายพลและลูกน้องก็ถูกจับกุมในที่สุด กรณ์และพิมพ์ปลอดภัย พวกเขาโอบกอดกันด้วยความโล่งใจ
"คุณเก่งมากเลยนะครับพิมพ์" กรณ์กล่าว "ผมภูมิใจในตัวคุณจริงๆ"
พิมพ์ยิ้ม "เราผ่านมันมาด้วยกันแล้วไงคะ"
หลังจากเหตุการณ์นั้น ชีวิตของกรณ์และพิมพ์ก็กลับมาสงบสุขอีกครั้ง ความรักของพวกเขาแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิม เพราะพวกเขาได้พิสูจน์แล้วว่าสามารถผ่านพ้นอุปสรรคที่ยากลำบากไปด้วยกันได้
หลายเดือนต่อมา บรรยากาศในบ้านของกรณ์เต็มไปด้วยความสุขและความอบอุ่น พิมพ์เดินเข้ามาในห้องนั่งเล่น พร้อมกับรอยยิ้มที่เปล่งประกาย
"กรณ์คะ" เธอเรียกชื่อเขาเบาๆ
กรณ์เงยหน้าขึ้นจากหนังสือที่กำลังอ่านอยู่ เขามองพิมพ์ด้วยความรัก "ว่าไงครับที่รัก"
คำว่า "ที่รัก" ที่พิมพ์เอ่ยออกมา ทำให้กรณ์ยิ้มกว้าง เขาไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งจะได้ยินคำนี้จากปากของเธอ
"ฉัน... ฉันมีข่าวดีจะบอกค่ะ" พิมพ์กล่าวด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือเล็กน้อย
กรณ์ลุกขึ้นยืน เดินเข้าไปหาพิมพ์ด้วยความสงสัย "ข่าวดีอะไรครับ"
พิมพ์ยิ้มกว้างกว่าเดิม เธอยื่นมือไปจับมือของกรณ์ แล้วค่อยๆ วางมือของเขาลงบนท้องของเธอ
"เรา... เรากำลังจะมีสมาชิกใหม่ของครอบครัวค่ะ" พิมพ์กล่าว
กรณ์มองพิมพ์ด้วยความตกใจ ก่อนจะค่อยๆ ยิ้มออกมาอย่างมีความสุข เขาค่อยๆ ก้มลงไปจุมพิตที่หน้าผากของพิมพ์อย่างแผ่วเบา
"จริงเหรอครับพิมพ์" เขากระซิบถาม
พิมพ์พยักหน้า น้ำตาคลอหน่วย "จริงค่ะ"
กรณ์โอบกอดพิมพ์ไว้แน่น เขาไม่เคยรู้สึกมีความสุขมากเท่านี้มาก่อน เขาพร้อมแล้วที่จะเป็นพ่อ และพร้อมที่จะสร้างครอบครัวที่สมบูรณ์ร่วมกับพิมพ์
"ขอบคุณนะครับพิมพ์... ขอบคุณที่มอบสิ่งที่มีค่าที่สุดให้กับผม" กรณ์กล่าว
พิมพ์ซบหน้าลงกับอกของกรณ์ "ฉันก็ขอบคุณคุณเหมือนกันค่ะกรณ์... ขอบคุณที่ทำให้ฉันได้พบกับความสุขที่แท้จริง"
วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว วันที่รอคอยก็มาถึง พิมพ์ให้กำเนิดทารกน้อยที่น่ารัก เป็นเด็กผู้หญิงที่แข็งแรงและสมบูรณ์
กรณ์มองลูกสาวของเขาด้วยความรักอันท่วมท้น เขาอุ้มเธอขึ้นมาแนบกาย สัมผัสเล็กๆ ของลูกสาวทำให้หัวใจของเขาสั่นสะท้าน
"สวัสดีครับลูกสาวของพ่อ" กรณ์กระซิบ
พิมพ์มองดูลูกสาวและสามีของเธอด้วยรอยยิ้มแห่งความสุข เธอรู้ว่านี่คือจุดเริ่มต้นของชีวิตใหม่ ครอบครัวที่สมบูรณ์แบบที่เธอใฝ่ฝันมาตลอด
"ยินดีต้อนรับสู่โลกใบนี้ เจ้าหญิงน้อยของพ่อแม่" พิมพ์กล่าว
กรณ์หันมายิ้มให้พิมพ์ "เราจะดูแลเธอให้ดีที่สุดนะพิมพ์"
ทั้งสามคนโอบกอดกันแน่น ท่ามกลางแสงแดดอ่อนๆ ที่ส่องลอดเข้ามาทางหน้าต่าง บ่งบอกถึงอนาคตที่สดใสและเต็มไปด้วยความรักที่กำลังรอพวกเขาอยู่
คนนั้นฟิน
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก