ตอนที่ 18 — การตามหา... ที่เดิมพันด้วยหัวใจ

"อันตราย? อันตรายแค่ไหน!" เสียงของกวินตะคอกผ่านโทรศัพท์ ใบหน้าของเขาเคร่งเครียดขึ้นทันที ข้อมูลที่เลขาฯ แจ้งมามันทำให้เขารู้สึกสังหรณ์ใจบางอย่างที่ไม่ดี

"คือ... เราพบว่าคุณเมขลาได้ติดต่อกับบุคคลที่มีประวัติไม่ค่อยดีครับ... เป็นอดีตนักธุรกิจที่เคยมีเรื่องคดีความ ‌และมีข่าวลือว่ามีความเชื่อมโยงกับกลุ่มผู้มีอิทธิพลในต่างประเทศ..." เลขาฯ รายงานเสียงอ่อยๆ ราวกับกลัวจะทำให้เจ้านายไม่พอใจ

กวินกำหมัดแน่น เขาจำได้ว่าเมขลาเคยเล่าให้ฟังถึงปัญหาทางการเงินของครอบครัวเธอ ปัญหาที่อาจจะนำพาเธอไปสู่ทางตันได้ เขาไม่เคยคิดว่ามันจะร้ายแรงถึงขนาดนี้

"แล้ว... ข้อมูลที่อยู่ของเธอ... ​มีไหม?" กวินถามเสียงแข็ง พยายามควบคุมอารมณ์

"เรากำลังพยายามแกะรอยอยู่ครับ... แต่ดูเหมือนเธอจะระมัดระวังตัวมาก... แต่มีข้อมูลที่น่าสงสัยว่าเธออาจจะกำลังเดินทางไปยัง... ประเทศเพื่อนบ้านของเราครับ"

ประเทศเพื่อนบ้าน... ที่ที่เต็มไปด้วยความอันตราย และความไม่แน่นอน ‍กวินรู้สึกราวกับโลกทั้งใบกำลังจะถล่มลงมา

"ฉันจะไปเอง" กวินตัดสินใจทันที

"แต่คุณกวินครับ..."

"ฉันบอกว่าจะไปเอง! หาข้อมูลเกี่ยวกับสายการบินและเที่ยวบินทั้งหมดที่จะไปยังประเทศนั้นให้ฉันภายในหนึ่งชั่วโมง! และเตรียมเอกสารการเดินทางให้พร้อม!" กวินตัดบทก่อนที่เลขาฯ จะได้พูดอะไรอีก

เขาวางสายโทรศัพท์ลง แล้วรีบเดินไปหยิบเสื้อคลุม กวินไม่เคยคิดว่าเขาจะต้องมาทำอะไรแบบนี้อีกครั้ง ‌ไม่เคยคิดว่าเขาจะต้องออกตามหาใครสักคนราวกับเป็นสายลับ

แต่ครั้งนี้มันแตกต่างออกไป เขาไม่ได้ไปเพื่อแก้แค้น หรือเพื่อบังคับใคร แต่เขาไปเพื่อแก้ไขความผิดพลาด เพื่อตามหาหัวใจที่เขามอบให้ไปแล้ว และกำลังจะสูญเสียไปอย่างถาวร

เขาขับรถมุ่งหน้าไปยังสนามบินทันที หัวใจของเขากระหน่ำเต้นแรงด้วยความรู้สึกที่ปะปนกันระหว่างความหวัง ความกลัว ‍และความมุ่งมั่น

ระหว่างทาง กวินนึกถึงใบหน้าของเมขลา นึกถึงรอยยิ้ม นึกถึงเสียงหัวเราะ นึกถึงทุกช่วงเวลาที่เขาเคยมีกับเธอ เขาไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงเพิ่งจะมารู้สึกถึงคุณค่าของเธอในตอนนี้ เมื่อมันเกือบจะสายเกินไป

เขามาถึงสนามบิน และทุกอย่างก็เป็นไปตามที่เขาต้องการ ​ตั๋วเครื่องบินถูกเตรียมไว้พร้อม และเขาก็ได้ขึ้นเครื่องบินทันที

ตลอดการเดินทาง กวินนั่งเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง เขาพยายามคิดทบทวนทุกอย่างที่ผ่านมา เขาคิดถึงความผิดพลาดของตัวเอง คิดถึงความใจร้ายที่เขาเคยมีต่อเมขลา และคิดถึงความลับของวรินทร์ที่ยังคงเป็นปริศนา

เขาไม่รู้ว่าวรินทร์จะทำอะไรต่อไป เขาไม่รู้ว่าความลับของเธอจะส่งผลกระทบต่อเขาและเมขลามากแค่ไหน ​แต่เขาก็รู้เพียงว่า ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการตามหาเมขลาให้เจอ

เมื่อเครื่องบินลงจอดที่สนามบินในประเทศเพื่อนบ้าน กวินก็รีบลงจากเครื่องทันที เขาตรงไปยังเคาน์เตอร์ข้อมูล เพื่อสอบถามเกี่ยวกับเบาะแสของเมขลา

"ผมกำลังตามหาผู้หญิงคนหนึ่งครับ ชื่อเมขลา..." กวินพยายามอธิบายลักษณะของเธออย่างละเอียด

เจ้าหน้าที่สนามบินพยายามช่วยเหลืออย่างเต็มที่ แต่ก็ยังไม่มีข้อมูลใดๆ ​ที่ชัดเจน

กวินเริ่มรู้สึกท้อแท้ แต่เขาก็ไม่ยอมแพ้ เขาตัดสินใจที่จะออกเดินทางไปยังเมืองที่คาดว่าเมขลาอาจจะไป

การเดินทางในต่างแดนนั้นเต็มไปด้วยความยากลำบากและอันตราย กวินต้องเผชิญกับอุปสรรคมากมาย ทั้งภาษาที่แตกต่าง สภาพแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคย และความไม่ปลอดภัยที่อาจจะเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ

แต่ทุกครั้งที่เขารู้สึกท้อแท้ เขาก็นึกถึงใบหน้าของเมขลา นึกถึงความผิดหวังในแววตาของเธอ และมันก็เป็นเหมือนแรงผลักดันให้เขาเดินหน้าต่อไป

วันเวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า กวินตามหาเมขลาไปเรื่อยๆ เขาได้พบเจอผู้คนมากมาย ได้รับความช่วยเหลือจากคนแปลกหน้า และก็ได้เรียนรู้ที่จะพึ่งพาตัวเองมากขึ้น

จนกระทั่งวันหนึ่ง เขาได้รับข่าวจากสายที่เขาแอบติดไว้ ว่าเมขลากำลังจะพบกับบุคคลอันตรายคนนั้นในสถานที่แห่งหนึ่ง

กวินรีบตรงไปยังสถานที่นั้นทันที หัวใจของเขาเต้นแรงด้วยความกังวล แต่ก็มีความหวังที่ได้เจอเธอ

เมื่อไปถึง กวินก็เห็นภาพที่ทำให้เขาแทบหยุดหายใจ

เมขลากำลังยืนอยู่ท่ามกลางกลุ่มคนอันตราย ท่าทางของเธอดูหวาดกลัว แต่ก็ยังคงมีความเข้มแข็งบางอย่างฉายออกมา

"เมขลา!" กวินตะโกนเสียงดัง พลางวิ่งเข้าไปหาเธอ

กลุ่มคนอันตรายหันมามองกวินด้วยสายตาที่เย็นชา "ใครแก!"

กวินไม่ตอบ เขาตรงเข้าไปกอดเมขลาไว้แน่น ราวกับจะปกป้องเธอจากทุกสิ่ง

"คุณกวิน..." เมขลาตกใจมากที่เห็นเขาอยู่ที่นี่ "คุณมาทำอะไรที่นี่!"

"ฉันมาตามหาเธอไงเมขลา" กวินพูดเสียงเครือ "ฉันมาเพื่อแก้ไขทุกอย่าง"

แต่ในขณะที่เขากำลังจะอธิบายทุกอย่างให้เธอฟัง เสียงปืนก็ดังขึ้น!