"ส่วนหนึ่งของแผนการ? หมายความว่ายังไงคะคุณเมธ!" เสียงของอันดาสั่นเครือปนความหวาดกลัว เธอจ้องมองใบหน้าของหมอเมธที่เต็มไปด้วยความเคร่งเครียดและไม่แยแส เขาไม่ได้ให้คำอธิบายใดๆ เพิ่มเติม เพียงแค่ขับรถต่อไปด้วยความเร็วสูง ราวกับว่ากำลังหนีอะไรบางอย่าง
ตลอดทางกลับคฤหาสน์ ทั้งสองคนตกอยู่ในความเงียบอันอึดอัด อันดาพยายามประมวลผลคำพูดของหมอเมธ "เอาคืนใครบางคน" และ "ส่วนหนึ่งของแผนการ" ความคิดที่ว่าเธออาจจะตกเป็นเครื่องมือของเขา ยิ่งทำให้เธอรู้สึกแย่ลงไปอีก
เมื่อรถจอดสนิทที่หน้าคฤหาสน์ อันดาไม่รอช้า รีบก้าวลงจากรถทันที เธอไม่ต้องการที่จะอยู่ใกล้เขาอีกต่อไป ในขณะที่เธอกำลังจะเดินเข้าไปในตัวบ้าน หมอเมธก็คว้าแขนเธอไว้
"เรายังคุยกันไม่จบ" เขาพูดเสียงเข้ม
อันดามองไปที่มือของเขาที่จับแขนเธออยู่ มันไม่ได้รุนแรง แต่มันก็แข็งแรงพอที่จะรั้งเธอไว้ได้ "ฉันไม่รู้ว่าคุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไร และฉันก็ไม่ต้องการที่จะเป็นส่วนหนึ่งของแผนการบ้าๆ ของคุณอีกต่อไป"
"คุณกำลังตั้งครรภ์" หมอเมธพูดเสียงเบาลง แต่แววตาของเขายังคงฉายแววของความคับข้องใจ "นั่นทำให้คุณเป็นส่วนหนึ่งของมันโดยอัตโนมัติ"
"ฉันตั้งครรภ์... ใช่ค่ะ" อันดาตอบ น้ำเสียงของเธอเริ่มอ่อนลง เธอหายใจเข้าลึกๆ พยายามสงบสติอารมณ์ "แต่ฉันไม่เข้าใจ ว่าทำไมคุณถึงทำแบบนี้กับฉัน... ทำไมคุณถึงใช้ฉันเป็นเครื่องมือ"
หมอเมธถอนหายใจยาว เขาปล่อยแขนอันดาออก และเดินไปยืนพิงรถ มองออกไปนอกหน้าต่างที่กำลังจะมืดลง
"บางที... ฉันอาจจะไม่ได้ตั้งใจตั้งแต่แรก" เขาพูดเสียงเบา "แต่สถานการณ์มันบังคับ"
"สถานการณ์อะไรคะ?" อันดาถามเสียงกระตุ้น
หมอเมธหันกลับมามองเธอ สายตาของเขาดูอ่อนลงเล็กน้อย "ฉันมีเรื่องบางอย่างที่ต้องปกปิด อันดา... เรื่องที่ถ้ามันถูกเปิดเผยออกไป ชีวิตของฉันจะพังทลายลงทั้งหมด"
"และเรื่องนั้น... เกี่ยวข้องกับการแต่งงานของเราอย่างนั้นเหรอคะ?" อันดาเอ่ยถาม
"ใช่" หมอเมธตอบ "การแต่งงานกับคุณ... มันเหมือนกับเป็นโล่กำบังที่ดีที่สุด"
อันดาหลับตาลง เธอรู้สึกถึงความปวดร้าวที่แล่นไปทั่วหัวใจ การแต่งงานที่เธอถูกบังคับให้เข้าร่วมนี้ มันช่างบิดเบี้ยวและโหดร้ายเหลือเกิน
"แต่... แต่ตอนนี้... ฉันท้อง" อันดาพูดเสียงแผ่ว "ลูกของเรา... เขาไม่ใช่แค่โล่กำบังนะคะ"
หมอเมธมองมาที่เธอ ใบหน้าของเขาดูเหมือนจะมีความรู้สึกบางอย่างที่อันดาไม่สามารถตีความได้
"ฉันรู้" เขาตอบ "และนั่นคือสิ่งที่ทำให้ทุกอย่างซับซ้อนขึ้น"
อันดาเดินไปที่ม้านั่งหินอ่อนหน้าคฤหาสน์ และทรุดตัวลงนั่ง เธอรู้สึกอ่อนแรงไปหมดทั้งตัว
"ฉันไม่เคยอยากให้เป็นแบบนี้เลย" เธอพึมพำ "ฉันแค่อยากจะหาเงินไปรักษาแม่... แล้วก็ใช้ชีวิตอย่างปกติ... ไม่เคยคิดว่าชีวิตจะมาถึงจุดนี้"
น้ำตาเริ่มไหลรินลงมาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ มันไม่ใช่แค่น้ำตาแห่งความเสียใจ หรือความหวาดกลัว แต่มันมีความรู้สึกอื่นผสมอยู่ด้วย... ความรู้สึกของความหวัง
"แต่... แต่ตอนนี้..." อันดาพูดเสียงขาดห้วง "ฉันกำลังจะมีลูก... ลูกของฉัน... เขาคือชีวิตใหม่"
เธอสัมผัสไปที่ท้องของตัวเองเบาๆ รู้สึกถึงความอุ่นที่แผ่ซ่านออกมาจากส่วนนั้นของร่างกาย แม้ว่าเธอจะยังไม่รู้สึกถึงการดิ้นของลูกน้อย แต่เธอก็รู้สึกได้ถึงสายใยที่กำลังจะถือกำเนิดขึ้น
"แม้ว่าฉันจะเกลียดคุณ... แม้ว่าฉันจะไม่อยากมีความสัมพันธ์กับคุณเลย... แต่ฉัน... ฉันจะปกป้องเขา" อันดาพูดเสียงหนักแน่น "ฉันจะสู้เพื่อเขา"
หมอเมธยืนมองอันดาอยู่ครู่หนึ่ง ราวกับว่ากำลังประเมินอะไรบางอย่าง ใบหน้าของเขาดูผ่อนคลายลงเล็กน้อย
"ฉันรู้ว่าคุณรู้สึกอย่างไร" เขาพูด "แต่... อันดา... คุณไม่จำเป็นต้องสู้เพียงลำพัง"
อันดาเงยหน้ามองเขาอย่างแปลกใจ "คุณ... คุณจะช่วยฉันอย่างนั้นเหรอคะ?"
"ฉันเป็นพ่อของเด็ก" หมอเมธตอบ "และฉันก็มีส่วนรับผิดชอบในเรื่องนี้"
คำพูดของเขาทำให้อันดาประหลาดใจ แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก
"แต่... เรื่องความลับของคุณล่ะคะ?" อันดาถาม "ถ้าเรื่องนี้ถูกเปิดเผย... ชีวิตของคุณจะพังทลายลงอย่างที่คุณบอก"
หมอเมธเดินเข้ามาใกล้ และทรุดตัวลงนั่งข้างๆ อันดา
"นั่นคือสิ่งที่ฉันต้องจัดการ" เขาพูด "และตอนนี้... ฉันต้องหาวิธีที่จะจัดการกับมัน โดยที่ไม่ทำให้ใครต้องเดือดร้อน... โดยเฉพาะอย่างยิ่ง... เด็กในท้องของคุณ"
อันดามองไปที่เขา เธอเห็นแววตาที่อ่อนโยนขึ้นในดวงตาของเขา ซึ่งเป็นสิ่งที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน
"คุณ... คุณอยากให้ลูกของเราเกิดมาอย่างปลอดภัยใช่ไหมคะ?" อันดาถาม
"ใช่" หมอเมธตอบ "และฉันก็อยากให้คุณปลอดภัยด้วย"
เป็นครั้งแรกที่อันดารู้สึกถึงความหวังเล็กๆ ที่ผุดขึ้นมาในใจ แม้ว่าชีวิตของเธอจะถูกปกคลุมไปด้วยความลับอันดำมืด และความสัมพันธ์ที่บิดเบี้ยว แต่การมีชีวิตน้อยๆ ที่กำลังจะเกิดมา ก็ทำให้เธอรู้สึกว่ายังมีบางสิ่งที่สวยงามรออยู่ข้างหน้า
"ฉัน... ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมคุณถึงต้องโกหก หรือปิดบังอะไรหลายๆ อย่าง" อันดาพูด "แต่... อย่างน้อย... ตอนนี้... ฉันก็รู้ว่าฉันไม่ได้อยู่คนเดียว"
หมอเมธพยักหน้า เขาเงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่ดูจริงจัง
"อันดา... ฉันมีเรื่องที่ต้องบอกคุณ... เรื่องที่สำคัญมากๆ" เขาพูด "และฉันคิดว่า... ตอนนี้... ถึงเวลาแล้วที่คุณจะต้องรู้ความจริงทั้งหมด"
อันดาหันไปมองเขาด้วยความสงสัย
"ความจริงอะไรคะ?" เธอถาม
หมอเมธสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ราวกับกำลังเตรียมตัวที่จะบอกความลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของเขา
"เรื่องของ 'นารา'..." เขาเริ่มพูด "มันไม่ใช่แค่ชื่อผู้หญิงคนหนึ่ง... แต่มันคือ... จุดเริ่มต้นของทุกสิ่ง"
คำว่า "นารา" ที่เคยได้ยินจากเขาในตอนที่เขากำลังละเมอ ทำให้หัวใจของอันดาเต้นแรงอีกครั้ง มันมีความหมายอะไรกันแน่? และมันจะเชื่อมโยงกับชีวิตของเธอ และลูกน้อยในท้องของเธออย่างไร?
หมอเมธจ้องมองอันดาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น
"และ... ฉันคิดว่า... ความลับของฉัน... กำลังจะถูกเปิดเผย... และมันจะส่งผลกระทบต่อชีวิตของเราทุกคน"
คำพูดของเขาทำให้หัวใจของอันดาเต้นระรัวด้วยความกังวลและความคาดหวัง เธอรู้ดีว่าชีวิตของเธอได้ก้าวเข้าสู่บทใหม่ที่อันตรายและน่าตื่นเต้นยิ่งกว่าเดิม
รักคลั่งรักของหมอผ่าตัด
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก