"ลมหนาวแรกของปี... ที่นี่มันช่างแตกต่างจากเมืองหลวงจริงๆ"
อันดากล่าวกับตัวเองเบาๆ ขณะยืนมองทิวทัศน์ขุนเขาเขียวขจีที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา อากาศที่นี่บริสุทธิ์และเย็นสบาย ต่างจากอากาศที่เคยคุ้นเคยในเมืองที่เต็มไปด้วยมลพิษ
หลังจากหนีออกจากคฤหาสน์ของหมอเมธ อันดาได้เดินทางมาถึงหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ใกล้ชายแดน เธอเลือกที่นี่เพราะคิดว่ามันเป็นที่ที่ห่างไกลความเจริญ และคงจะไม่มีใครสามารถตามหาร่องรอยของเธอได้ง่ายๆ
เธอใช้เงินเก็บทั้งหมดที่มี เช่าบ้านหลังเล็กๆ เก่าๆ ที่อยู่ไม่ไกลจากตัวหมู่บ้านนัก บ้านหลังนี้มีเพียงห้องนอนเล็กๆ หนึ่งห้อง ห้องน้ำ และพื้นที่ครัวเล็กๆ ที่มีอุปกรณ์ไม่ครบครัน แต่สำหรับอันดาในตอนนี้ มันก็เพียงพอแล้ว
เธอพยายามปรับตัวให้เข้ากับชีวิตใหม่ที่ไม่คุ้นเคย แม้จะลำบากกว่าที่เคยเป็นอยู่มาก แต่ทุกครั้งที่เธอรู้สึกท้อแท้ เธอก็จะเอามือลูบที่ท้องน้อยๆ ของเธอเอง
"ลูกแม่... แม่จะสู้เพื่อเรานะ"
การตั้งครรภ์ที่เกิดขึ้นอย่างไม่คาดฝัน ทำให้ชีวิตของอันดาพลิกผันไปอีกครั้ง จากหญิงสาวที่ถูก "ซื้อ" มาเป็นภรรยา กลายเป็นหญิงสาวที่ต้องเลี้ยงดูชีวิตใหม่เพียงลำพัง
เธอออกไปรับจ้างทำงานเล็กๆ น้อยๆ ในหมู่บ้าน เช่น การช่วยชาวบ้านเก็บผัก เก็บผลไม้ หรือช่วยทำความสะอาดบ้าน เพื่อแลกกับเงินเล็กๆ น้อยๆ มาประทังชีวิต
แม้ร่างกายจะอ่อนเพลียจากการตั้งครรภ์ แต่เธอก็ยังคงพยายามอย่างเต็มที่ เธอไม่อยากให้ลูกต้องลำบาก
ชาวบ้านในหมู่บ้านนี้ส่วนใหญ่มีจิตใจดี พวกเขาเห็นถึงความตั้งใจและความพยายามของอันดา จึงคอยช่วยเหลือเธออยู่เสมอ บางครั้งก็มีคนนำอาหารมาแบ่งปันให้ บางครั้งก็มีคนเสนอให้เธอไปทำงานง่ายๆ ที่ไม่ต้องใช้แรงมากนัก
"ขอบคุณนะคะ... ทุกคนใจดีกับฉันมากเลย" อันดาเอ่ยขอบคุณด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความซาบซึ้ง
เธอไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า ชีวิตที่ห่างไกลจากความหรูหรา จะสามารถมอบความสุขและความอบอุ่นให้กับเธอได้มากขนาดนี้
ในยามค่ำคืน เมื่อมองออกไปนอกหน้าต่าง เธอจะเห็นแสงดาวระยิบระยับเต็มท้องฟ้า ซึ่งเป็นภาพที่สวยงามจนเธอไม่อาจละสายตาได้
แต่ถึงแม้จะมีความสงบสุขและความหวังใหม่ๆ เกิดขึ้นในชีวิตของอันดา ความกังวลเกี่ยวกับอนาคตก็ยังคงคอยตามหลอกหลอนเธออยู่เสมอ
เธอรู้ดีว่าหมอเมธจะต้องไม่ยอมแพ้ง่ายๆ เขาเป็นคนที่มีอำนาจและมีเส้นสายมากมาย การที่จะหลบซ่อนตัวจากเขาได้ตลอดไปนั้น คงเป็นเรื่องที่ยาก
"ฉันจะทำยังไงดีนะ... ถ้าเขาตามหาฉันเจอ" ความคิดนี้ทำให้เธอใจหายวาบ
เธอไม่อยากกลับไปเผชิญหน้ากับเขาอีกแล้ว เธอไม่อยากกลับไปอยู่ในสถานะเดิมที่เธอเคยเป็น
เธอต้องการใช้ชีวิตอย่างสงบสุขกับลูกของเธอ
วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว อันดาเริ่มรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงในร่างกายของเธอ อาการแพ้ท้องเริ่มลดน้อยลง เธอรู้สึกมีพลังมากขึ้น และมีความสุขกับทุกๆ วันที่ได้ใช้ชีวิตอย่างอิสระ
เธอชอบที่จะเดินเล่นริมลำธารเล็กๆ ที่อยู่ไม่ไกลจากบ้าน มองดูฝูงปลาแหวกว่ายในน้ำใส และฟังเสียงนกร้องเจื้อยแจ้ว
ทุกอย่างดูเหมือนจะลงตัวไปเสียหมด จนกระทั่งวันหนึ่ง...
ขณะที่เธอกำลังนั่งพักผ่อนอยู่ริมลำธาร เธอก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังใกล้เข้ามา
ตอนแรกเธอคิดว่าเป็นชาวบ้านคนอื่นๆ ที่มาพักผ่อนเหมือนกัน แต่เมื่อเธอเงยหน้าขึ้นมอง ภาพที่เห็นก็ทำให้หัวใจของเธอหยุดเต้นไปชั่วขณะ
ร่างสูงใหญ่ที่คุ้นเคย กำลังเดินตรงเข้ามาหาเธอ ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยเห็นในความฝันร้าย บัดนี้กลับปรากฏอยู่ตรงหน้าเธอจริงๆ
หมอเมธ...
เขามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร? เขาตามหาเธอเจอได้อย่างไร?
อันดาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เธอพยายามจะลุกขึ้นยืน แต่ร่างกายกลับอ่อนแรงเกินกว่าจะขยับได้
หมอเมธเดินเข้ามาใกล้เธอมากขึ้นเรื่อยๆ ดวงตาคมกริบของเขากวาดมองสำรวจอันดาตั้งแต่หัวจรดเท้า
"อันดา..." เสียงของเขาแหบพร่า เต็มไปด้วยความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย
อันดารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังจะพังทลายลงมาอีกครั้ง เธอไม่อยากเผชิญหน้ากับเขา เธออยากจะหนีไปอีกครั้ง แต่ร่างกายของเธอกลับไม่ยอมขยับ
"คุณ... มาทำอะไรที่นี่" เธอถามเสียงสั่นเครือ
หมอเมธหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเธอ ใบหน้าของเขาฉายแววที่ทั้งโกรธ ทั้งผิดหวัง และอาจจะมีความเสียใจปะปนอยู่ด้วย
"ฉันตามหาเธอ... อันดา" เขาตอบเสียงหนักแน่น "ฉันไม่เคยคิดว่าเธอจะหนีไปได้ไกลขนาดนี้"
เขาจ้องมองไปที่ท้องน้อยๆ ของอันดา ดวงตาของเขาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย ราวกับเพิ่งจะสังเกตเห็น
"เธอ... ท้องเหรอ?"
คำถามนั้น ทำให้ความรู้สึกของอันดาตีบตันไปหมด เธอไม่รู้จะตอบเขาอย่างไรดี
เธอรู้ว่าความลับของเธอ กำลังจะถูกเปิดเผย...
รักคลั่งรักของหมอผ่าตัด
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก