บรรยากาศภายในห้องทำงานของลลิสาที่สถานีตำรวจ ทึมเทาไปด้วยแสงไฟสลัวๆ ที่สะท้อนกับกองเอกสารที่วางระเกะระกะอยู่เต็มโต๊ะ นทีนั่งอยู่ตรงข้ามเธอ ใบหน้าของเขาฉายแววครุ่นคิดหนัก ราวกับกำลังพยายามปะติดปะต่อเศษเสี้ยวของความทรงจำที่กระจัดกระจาย
“ชมรมดวงดาว…” นทีเอ่ยชื่อนั้นซ้ำอย่างแผ่วเบา “ฉันแทบจะจำไม่ได้เลยว่าเราเคยตั้งชมรมนี้ขึ้นมา”
ลลิสาพยักหน้าช้าๆ “มันเป็นชมรมที่พวกเราตั้งขึ้นตอน ม.ปลายค่ะ จำได้ไหม? เราทุกคนในกลุ่มเพื่อนสนิท… ชานนท์, นที, ฉัน… และอีกไม่กี่คน เราชอบดูดาวด้วยกัน เลยตั้งชื่อชมรมว่า ‘ชมรมดวงดาว’”
เธอหยุดพูดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจเบาๆ “แต่แล้ว… เรื่องราวก็เริ่มบานปลาย… มีการทะเลาะเบาะแว้ง… ความลับบางอย่างถูกเปิดเผย… จนสุดท้าย… ชมรมของเราก็ยุบไป”
นทีจำได้เลือนรางถึงช่วงเวลาเหล่านั้น ความสุขในวัยเด็ก ความสดใสที่ค่อยๆ จางหายไป พร้อมกับความขัดแย้งที่เริ่มก่อตัวขึ้น เขาพยายามนึกถึงรอยสักที่ลลิสาพูดถึง รอยสักที่ซ่อนอยู่บนร่างของคุณอนันต์
“รอยสัก… เป็นรูปอะไร?” นทีถาม
“เป็นรูปดาวห้าแฉกค่ะ” ลลิสาตอบ “มีสัญลักษณ์เล็กๆ อยู่ตรงกลาง… เป็นรูป ‘ผึ้ง’… เหมือนกับสัญลักษณ์ที่คุณอนันต์เคยใช้ในการทำธุรกิจ”
นทีแทบจะผงะไปกับข้อมูลนั้น รอยสักรูปดาวห้าแฉกที่มีรูปผึ้งอยู่ตรงกลาง… มันคือสัญลักษณ์ของ ‘ชมรมดวงดาว’ ที่พวกเขาสร้างขึ้นอย่างลับๆ เพื่อเป็นเครื่องหมายแทนตัวของสมาชิกทุกคน! และที่สำคัญ… มันคือสัญลักษณ์ที่เชื่อมโยงกับธุรกิจของอดีตนักธุรกิจที่ถูกฆาตกรรม
“เป็นไปไม่ได้…” นทีพึมพำ “คุณอนันต์… เขาเป็นสมาชิกของชมรมเราด้วยหรือ?”
“นั่นคือสิ่งที่ดิฉันกำลังพยายามหาคำตอบค่ะ” ลลิสาตอบ “และรอยสักนี้… มันทำให้ดิฉันเชื่อว่า… คดีฆาตกรรมครั้งนี้… มีความเชื่อมโยงโดยตรงกับ ‘วงเวียนแห่งอดีต’ ที่คุณเคยเล่าให้ฟัง”
“วงเวียนแห่งอดีต…” นทีทวนคำพูดนั้น ราวกับกำลังรื้อฟื้นความทรงจำที่ถูกฝังลึก
“ใช่ค่ะ” ลลิสาตอบ “คุณเคยบอกว่า… ครั้งหนึ่งเคยมีแผนการบางอย่างเกิดขึ้น… แผนการที่ทำให้หลายคนต้องเจ็บปวด… และคุณก็เชื่อว่า… มีคนร้ายที่อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ทั้งหมด”
นทีหลับตาลงช้าๆ ภาพของอดีตอันดำมืดค่อยๆ ผุดขึ้นมาในหัว ภาพของการทรยศหักหลัง คำโกหก และความสูญเสีย เขาจำได้ถึงการจากไปอย่างกะทันหันของชานนท์ การที่เขาต้องแบกรับความรู้สึกผิดเอาไว้เพียงลำพัง
“ฉันคิดว่า… การฆาตกรรมคุณอนันต์… ไม่ใช่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นโดยบังเอิญ” ลลิสาพูดต่อ “มันคือการ ‘ปิดปาก’ ใครบางคน… หรือไม่ก็… เป็นการส่งสัญญาณบางอย่าง… ถึงคนที่ยังคงมีชีวิตอยู่”
“ส่งสัญญาณ?” นทีถาม “ส่งสัญญาณถึงใคร?”
“ถึงพวกเราค่ะ” ลลิสาตอบ “ถึงพวกเราที่เป็นสมาชิกของ ‘ชมรมดวงดาว’… หรือไม่ก็… ถึงใครก็ตามที่รู้ความลับเกี่ยวกับ ‘แผนการร้าย’ ที่เคยเกิดขึ้น”
เธอหยิบรูปถ่ายใบหนึ่งออกมาวางบนโต๊ะ เป็นรูปกลุ่มเพื่อนของพวกเขาในวัยหนุ่มสาว ยืนยิ้มอย่างมีความสุขภายใต้แสงแดดจ้า
“คุณจำได้ไหม… ใครคือคนที่คุณอนันต์สนิทสนมมากที่สุดในกลุ่มของเรา?” ลลิสาถาม
นทีจ้องมองรูปนั้นอย่างพิจารณา เขาไล่สายตาไปตามใบหน้าของเพื่อนๆ… ชานนท์… ลลิสา… ตัวเขาเอง… และคนอื่นๆ…
“คุณอนันต์… เขาดูจะสนิทสนมกับ ‘วิชัย’ มากเป็นพิเศษ” นทีตอบ “วิชัย… เขาเป็นคนที่ชอบวางแผน ชอบควบคุม… และดูเหมือนเขาจะเป็นคนที่รู้เรื่องราวทั้งหมด”
“วิชัย…” ลลิสาพึมพำชื่อนั้น “เขาหายตัวไปหลังจากเกิดเรื่อง… ไม่มีใครรู้ว่าเขาไปอยู่ที่ไหน”
“และ… ชานนท์…” นทีพูดต่อ “การตายของชานนท์… มันก็ดูมีเงื่อนงำ… ฉันเคยสงสัยมาตลอดว่า… มันไม่ใช่แค่อุบัติเหตุ”
“ฉันก็สงสัยเหมือนกันค่ะ” ลลิสาตอบ “และรอยสักรูปดาวห้าแฉกที่มีรูปผึ้ง… มันอาจจะเป็นหลักฐานที่เชื่อมโยงทุกอย่างเข้าด้วยกัน”
เธอหยิบรูปถ่ายอีกใบหนึ่งออกมา เป็นรูปของรอยสักที่ชัดเจน ซึ่งถูกถ่ายมาจากร่างของคุณอนันต์
“ฉันกำลังพยายามสืบค้นหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับ ‘แผนการร้าย’ ที่เคยเกิดขึ้น” ลลิสาพูด “และฉันก็เชื่อว่า… มีใครบางคนกำลังพยายามปกปิดความจริง… หรือไม่ก็… กำลังพยายามจะทำลายหลักฐานทั้งหมด”
“แล้ว ‘ดวงดาว’ ลูกสาวของฉัน… เกี่ยวข้องอะไรด้วย?” นทีถาม
“นั่นคือสิ่งที่น่าสนใจที่สุดค่ะ” ลลิสาตอบ “คุณบอกว่า… ‘ดวงดาว’ มีความสามารถพิเศษ… และคุณอนันต์ก็ตั้งธุรกิจของเขาโดยใช้สัญลักษณ์ ‘รังผึ้ง’… ซึ่งมันก็เชื่อมโยงกับ ‘ผึ้ง’ ในรอยสักของเรา”
“คุณคิดว่า… คุณอนันต์กำลังจะบอกอะไรบางอย่างเกี่ยวกับดวงดาว?” นทีถาม
“อาจจะค่ะ” ลลิสาตอบ “หรือ… อาจจะมีใครบางคนกำลังต้องการ ‘ดวงดาว’… เพราะเธออาจจะเป็นกุญแจสำคัญในการไขความลับทั้งหมด…”
นทีรู้สึกราวกับถูกบีบคั้น เขาไม่รู้เลยว่าเรื่องราวทั้งหมดกำลังจะนำพาเขาไปสู่จุดใด แต่สิ่งหนึ่งที่เขามั่นใจ คือ… อดีตของเขากำลังจะกลับมาหลอกหลอนเขาอีกครั้ง และคราวนี้… มันอาจจะอันตรายกว่าที่เคย
“เราต้องหาตัววิชัยให้เจอ” นทีพูดอย่างหนักแน่น “เขาอาจจะรู้ความจริงทั้งหมด”
“และเราต้องไขความลับเกี่ยวกับ ‘แผนการร้าย’ ให้ได้” ลลิสาเสริม “ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป”
ทันใดนั้นเอง เสียงประตูห้องทำงานของลลิสาก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง ปรากฏร่างของเจ้าหน้าที่ตำรวจนายหนึ่งยืนหน้าตาตื่น
“นักสืบลลิสาคะ!” เขาร้องเสียงหลง “มีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น… ที่บ้านพักของ ‘ดวงดาว’!”
หัวใจของนทีแทบจะหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม “เกิดอะไรขึ้น?!”
“มีคนบุกเข้าไปในบ้านพัก… และ… และ ‘ดวงดาว’… หายตัวไปค่ะ!”
นักสืบที่คลั่งรักที่สุด
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก