ตอนที่ 5 — แผนการที่ซับซ้อน

"ใครอยู่ตรงนั้น!" เสียงตะโกนของภาคินดังกึกก้องไปทั่วความมืด ฟ้าใสสะดุ้งเฮือก เธอหันไปมองประตู และพบว่าภาคินยืนตระหง่านอยู่ตรงนั้น ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว

"คุณภาคิน!" ฟ้าใสอุทานออกมาด้วยความตกใจ เธอไม่คิดว่าเขาจะมาอยู่ที่นี่ในเวลานี้ ‌"ฉัน... ฉันแค่อยากจะ..."

"อยากจะทำอะไร? แอบเข้ามาในห้องเก็บเอกสารตอนดึกๆ แบบนี้เนี่ยนะ?" ภาคินเดินเข้ามาในห้องอย่างรวดเร็ว ดวงตาของเขาสาดประกายแห่งความไม่ไว้วางใจ "คุณกำลังจะทำอะไร ฟ้าใส?"

"ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดค่ะ! ​ฉันแค่..." ฟ้าใสพยายามจะอธิบาย แต่คำพูดติดอยู่ที่ลำคอ เธอรู้สึกได้ถึงสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยและกล่าวหาของภาคิน มันทำให้เธอรู้สึกเหมือนกำลังถูกกล่าวหาในสิ่งที่เธอไม่ได้ทำจริงๆ

"หลักฐานทั้งหมดมันชี้มาที่คุณ ฟ้าใส" ภาคินพูดเสียงเย็นชา "และตอนนี้ ‍การกระทำของคุณยิ่งทำให้ผมสงสัยมากขึ้น"

"แต่ฉันกำลังจะหาหลักฐานเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของฉันจริงๆ นะคะ!" ฟ้าใสพยายามจะร้องขอความเห็นใจ "ฉันเชื่อว่ามีคนอื่นที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้"

ภาคินหัวเราะเยาะ "คนอื่น? คุณกำลังจะบอกว่ามีใครบางคนกำลังพยายามใส่ร้ายคุณอย่างนั้นเหรอ?"

"ใช่ค่ะ! ฉันเชื่อแบบนั้น!" ฟ้าใสยืนยัน ‌เธอเห็นเงาตะคุ่มๆ ในความฝันของเธอ และเธอเชื่อว่ามันคือหลักฐานชิ้นสำคัญ

"ฟังนะ ฟ้าใส" ภาคินเดินเข้ามาใกล้เธอมากขึ้น จนเธอสัมผัสได้ถึงไออุ่นที่แผ่ออกมาจากตัวเขา "ผมไม่เชื่อเรื่องพรหมลิขิต หรือเรื่องที่ว่าคนดีต้องได้รับสิ่งดีๆ ‍ผมเชื่อในสิ่งที่เห็น และสิ่งที่เห็นคือคุณอยู่ตรงนี้ ในเวลาที่ไม่ควรอยู่"

"แต่คุณก็เคยบอกว่าคุณจะให้โอกาสฉันพิสูจน์ตัวเองไม่ใช่เหรอคะ?" ฟ้าใสถามเสียงสั่นเครือ ความหวังของเธอเริ่มเลือนลาง

ภาคินนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง เขาจ้องมองเข้าไปในดวงตาของเธอ ราวกับกำลังพยายามอ่านใจเธอ "ผมกำลังจะทำตามแผนการของผม" ​เขาพูดในที่สุด "และคุณ...คือเครื่องมือสำคัญของผม"

"เครื่องมือ?" ฟ้าใสทวนคำด้วยความงุนงง "หมายความว่ายังไงคะ?"

"ผมกำลังจะใช้คุณเป็นเหยื่อล่อ" ภาคินพูดอย่างตรงไปตรงมา "ผมจะทำให้คุณเข้าใกล้คนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องราวทั้งหมด โดยที่คุณไม่รู้ตัว"

ฟ้าใสอ้าปากค้าง เธอไม่เข้าใจสิ่งที่เขาพูดเลย ​"คุณกำลังจะให้ฉันเป็นคนไปเผชิญหน้ากับคนร้ายอย่างนั้นเหรอคะ? โดยที่ไม่มีอะไรป้องกันตัวเลย?"

"คุณมีผม" ภาคินตอบสั้นๆ "ผมจะคอยจับตาดูคุณอยู่ห่างๆ"

"แต่..." ฟ้าใสยังคงมีความกังวล "ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับฉันล่ะคะ?"

"คุณต้องเชื่อใจผม" ภาคินพูดเสียงหนักแน่น "ผมจะไม่ปล่อยให้คุณเป็นอันตราย"

ฟ้าใสยืนนิ่ง ​มองหน้าภาคิน เธอไม่แน่ใจว่าควรจะเชื่อเขาดีหรือไม่ แต่เธอก็ไม่มีทางเลือกอื่น เธอมอบความไว้วางใจให้เขาไปแล้ว และตอนนี้ เธอก็ต้องเชื่อใจเขาต่อไป

"ตกลงค่ะ" ฟ้าใสตอบรับ "ฉันจะทำตามที่คุณบอกทุกอย่าง"

ภาคินพยักหน้า "ดีมาก" เขาเดินไปที่คอมพิวเตอร์ "ตอนนี้...คุณไปทำเอกสารตามที่ผมสั่งไว้ให้เสร็จ"

ตลอดทั้งวัน ฟ้าใสรู้สึกเหมือนถูกจับตามองตลอดเวลา เธอพยายามทำงานอย่างเต็มที่ แต่ในใจก็เต็มไปด้วยความกังวล เธอไม่รู้ว่าภาคินกำลังวางแผนอะไรอยู่ และเธอจะกลายเป็นเครื่องมือของเขาได้อย่างไร

ภาคินเองก็ดูเหมือนจะมีความลับบางอย่างซ่อนอยู่ เขาหมกมุ่นอยู่กับการค้นคว้าข้อมูลบางอย่าง และมักจะนั่งมองฟ้าใสด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา

ในเย็นวันนั้น ขณะที่ฟ้าใสนั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะของเธอ ภาคินก็เดินเข้ามาหาพร้อมกับเอกสารชุดหนึ่ง "นี่" เขาโยนเอกสารให้เธอ "ดูนี่สิ"

ฟ้าใสรับเอกสารมาดู มันเป็นรายงานทางการเงินของบริษัทคู่แข่งรายหนึ่ง "บริษัทคู่แข่งเหรอคะ?"

"ใช่" ภาคินตอบ "และผมสงสัยว่า...พวกเขาอาจจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับการหายไปของเงินในบริษัทของเรา"

ฟ้าใสขมวดคิ้ว "แต่...ทำไมพวกเขาถึงจะทำแบบนั้นล่ะคะ?"

"เงิน... อำนาจ... มันทำให้คนทำอะไรก็ได้" ภาคินพูดเสียงเรียบ "และผมเชื่อว่า... มีคนในบริษัทของเรา ที่กำลังคอยส่งข้อมูลให้พวกเขาอยู่"

"คุณกำลังจะบอกว่า..." ฟ้าใสเริ่มเข้าใจ "คุณกำลังจะใช้ฉันเป็นเครื่องมือ เพื่อล่อให้คนในบริษัทของเรา ออกมาเปิดเผยตัว"

"ใช่" ภาคินพยักหน้า "ผมจะให้คุณเข้าไปพัวพันกับข้อมูลบางอย่าง ที่จะทำให้คนคนนั้นรู้สึกว่า...กำลังจะเสียผลประโยชน์"

"แต่...ฉันจะทำได้ยังไงคะ?" ฟ้าใสถามด้วยความกังวล

"ผมจะบอกคุณเอง" ภาคินตอบ "คุณแค่ทำตามที่ผมบอกทุกอย่าง"

ฟ้าใสรู้ดีว่านี่คือแผนการที่อันตราย แต่เธอก็ยอมรับ เพราะเธออยากจะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเอง และเธอเชื่อใจภาคิน...อย่างน้อยก็ในตอนนี้

วันต่อมา ภาคินก็เริ่มลงมือตามแผนการของเขา เขาให้ฟ้าใสเข้าไปช่วยงานในแผนกบัญชี และให้เธอเข้าถึงข้อมูลทางการเงินบางส่วนที่ละเอียดอ่อน

"จำไว้ ฟ้าใส" ภาคินกระซิบข้างหูเธอ ขณะที่เธอกำลังจะเข้าไปในห้องทำงานของหัวหน้าฝ่ายบัญชี "ถ้ามีใครถามอะไร อย่าพูดอะไรที่นอกเหนือจากที่ผมบอก"

ฟ้าใสพยักหน้า เธอรู้สึกได้ถึงความตึงเครียดที่แผ่ซ่านไปทั่วออฟฟิศ ทุกคนดูเหมือนจะกำลังจับตามองเธอ

ในระหว่างที่เธอกำลังทำงานอยู่ เธอก็สังเกตเห็นว่า หัวหน้าฝ่ายบัญชี ดูเหมือนจะกำลังมีความลับบางอย่าง เขาดูประหม่าผิดปกติ เวลาที่เธอเข้าใกล้

"คุณภาคินคะ" ฟ้าใสโทรศัพท์ไปหาภาคิน "ฉันรู้สึกว่า...หัวหน้าฝ่ายบัญชีมีพิรุธ"

"ดีมาก" ภาคินตอบ "จำคำที่ผมบอกไว้ได้นะ? ปล่อยให้เขาคิดว่า...กำลังจะเสียผลประโยชน์"

ฟ้าใสเริ่มเข้าใจแผนการของภาคินมากขึ้น เขาต้องการให้เธอทำตัวเป็นเหมือน "หนอนบ่อนไส้" ที่กำลังจะนำข้อมูลบางอย่างไปให้คู่แข่ง เพื่อกระตุ้นให้คนที่แอบขายข้อมูลออกมาแสดงตัว

ในระหว่างการทำงาน ฟ้าใสก็ได้เห็นอีกมุมหนึ่งของภาคิน เขาไม่ได้เป็นเพียง CEO ที่เย็นชาและไร้หัวใจอีกต่อไป แต่เป็นคนที่กำลังพยายามอย่างหนักเพื่อปกป้องบริษัทของเขา และเพื่อพิสูจน์ความจริง

มีอยู่ครั้งหนึ่ง ขณะที่เธอทำงานจนดึกดื่น ภาคินก็เดินเข้ามาพร้อมกับอาหารกล่อง "กินซะ" เขาบอก "คุณทำงานหนักเกินไปแล้ว"

ฟ้าใสรับอาหารมาด้วยความรู้สึกอบอุ่น "ขอบคุณค่ะ คุณภาคิน"

"อย่าหักโหมเกินไปนะ" ภาคินพูดพลางยื่นมือมาสัมผัสแก้มของเธอเบาๆ "ผมไม่อยากให้คุณต้องเหนื่อย"

สัมผัสอันอ่อนโยนนั้น ทำให้ฟ้าใสรู้สึกใจสั่น ความรู้สึกบางอย่างกำลังก่อตัวขึ้นในใจของเธอ เธอเริ่มมองภาคินในฐานะผู้ชายคนหนึ่ง ไม่ใช่แค่ CEO ที่เย็นชาอีกต่อไป

แต่ความรู้สึกดีๆ ที่กำลังก่อตัวขึ้นนี้ กลับมาพร้อมกับความอันตรายที่คืบคลานเข้ามา เมื่อภาคินเริ่มลงมือตามแผนการที่ซับซ้อนของเขา โดยมีฟ้าใสเป็นเครื่องมือสำคัญโดยไม่รู้ตัว เขาจะสามารถเปิดโปงคนที่อยู่เบื้องหลังได้หรือไม่? หรือแผนการนี้จะนำพาความหายนะมาสู่ทั้งคู่?

ในขณะที่ฟ้าใส กำลังทำงานตามแผนของภาคิน เธอสังเกตเห็นชายคนหนึ่งที่กำลังแอบมองเธออยู่ตลอดเวลา ชายคนนั้นเป็นใคร? และเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับแผนการของภาคินอย่างไร?

เมื่อภาคินเห็นว่าฟ้าใสเริ่มเข้าใกล้เป้าหมายของเขามากขึ้น เขาก็เริ่มวางแผนขั้นต่อไป เขาต้องการให้ฟ้าใสเข้าไปถึงข้อมูลที่สำคัญที่สุด ซึ่งเป็นข้อมูลที่ถูกเก็บไว้ในห้องนิรภัยที่ถูกล็อคไว้แน่นหนา

"คุณแน่ใจนะว่าผมจะทำได้?" ฟ้าใสถามด้วยความกังวล

"ผมเชื่อใจคุณ" ภาคินตอบ "คุณทำได้แน่นอน"

แต่เมื่อฟ้าใส กำลังจะลงมือตามแผน เธอก็พบว่า มีบางอย่างผิดปกติไป...