"คุณแน่ใจนะ ว่าคุณจำผิดคน?" เสียงห้าวแหบพร่าของภาคินดังขึ้น ชวนให้บรรยากาศภายในคาเฟ่สุดหรูดูอึดอัดขึ้นมาทันที เขากล่าวพร้อมกับจิบกาแฟดำอย่างช้าๆ พยายามจับผิดคำพูดของอีกฝ่าย
สายตาของเขาจับจ้องไปยังผู้หญิงที่นั่งตรงข้าม ซึ่งมีใบหน้าคุ้นเคย แต่ก็แปลกแยกอย่างบอกไม่ถูก เธอคือฟ้าใส คนที่เขาคิดว่าจากไปอย่างไม่มีวันกลับ แต่บัดนี้เธอกลับมา พร้อมกับความเปลี่ยนแปลงที่เขาคาดไม่ถึง แต่สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจยิ่งกว่า คือการปรากฏตัวของเด็กชายตัวน้อย ที่กำลังนั่งทานไอศกรีมอยู่ข้างๆ เธอ
"ฉันจะจำผิดได้อย่างไร" เสียงของฟ้าใสตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ แต่แฝงไปด้วยความมั่นใจ "ฉันคือฟ้าใส คนที่คุณกล่าวหาว่าเป็นขโมย คนที่คุณไล่ออก คนที่คุณทำลายชีวิต"
ภาคินเลิกคิ้วขึ้น เขาจำได้ดีถึงเหตุการณ์ในวันนั้น วันที่เขาตัดสินฟ้าใสด้วยหลักฐานเพียงน้อยนิด เขาไม่เคยรู้สึกผิดในสิ่งที่ทำ แต่คำพูดของเธอวันนี้ กลับทำให้เขารู้สึกสั่นคลอน
"แล้ว... เด็กคนนี้คือใคร?" ภาคินถาม พลางเหลือบมองไปยังเด็กชายที่กำลังมีความสุขกับการทานไอศกรีม เด็กน้อยมีดวงตากลมโตเหมือนแม่ แต่โครงหน้า ทรงผม และแววตาที่ฉายแววซุกซนนั้น กลับเหมือนกับเขาไม่มีผิดเพี้ยน
ฟ้าใสยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย "เขาคือ... ลูกชายของฉัน"
คำตอบนั้นเหมือนมีใครเอาน้ำแข็งมาสาดใส่หน้าภาคิน เขาแทบจะยืนไม่อยู่ กาแฟในมือร่วงหล่นลงบนพื้น เสียงแก้วแตกดังสนั่นเรียกสายตาจากผู้คนรอบข้าง แต่เขากลับไม่สนใจ ราวกับว่าโลกทั้งใบของเขากำลังหยุดหมุน
"ลูกชาย... ของคุณ?" ภาคินทวนคำด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ เขามองเด็กชายคนนั้นอีกครั้งอย่างพิจารณา ดวงตาของเด็กน้อยจ้องมองมาที่เขาด้วยความสงสัยใคร่รู้ ราวกับว่าเขากำลังถูกสำรวจจากสิ่งมีชีวิตต่างดาว
"ใช่" ฟ้าใสพยักหน้า "เขาคือ... หลักฐาน"
"หลักฐาน? หลักฐานของอะไร?" ภาคินถาม รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังตกอยู่ในวังวนที่ซับซ้อนเกินกว่าจะเข้าใจ
"หลักฐานที่พิสูจน์ว่า... คุณไม่เคยเชื่อในสิ่งที่ตาเห็น" ฟ้าใสกล่าว พร้อมกับลุกขึ้นยืน เธอเดินไปหาเด็กชาย และอุ้มเขาขึ้นมา "และหลักฐานที่จะช่วยฉัน... ทวงคืนความยุติธรรม"
ภาคินมองตามร่างของฟ้าใสที่เดินจากไป ทิ้งให้เขานั่งนิ่งอยู่คนเดียว ท่ามกลางความสับสนและคำถามมากมายในหัว
"เด็กคนนั้น... หน้าเหมือนฉันเหลือเกิน" เขาพึมพำกับตัวเอง "เป็นไปไม่ได้... หรือว่า..."
ความคิดบางอย่างเริ่มก่อตัวขึ้นในหัวของภาคิน เขาเริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวต่างๆ เข้าด้วยกัน ภาพเหตุการณ์ในอดีตที่เขาเคยปฏิเสธที่จะมอง เห็นมันฉายชัดขึ้นมาอีกครั้ง
ห้าปีก่อน...
ฟ้าใสถูกกล่าวหาว่าขโมยเงินของบริษัท เขาเชื่อในหลักฐานที่พบ และตัดสินใจไล่เธอออกไป โดยไม่เคยรับฟังคำแก้ตัวใดๆ ของเธอเลย เขายึดมั่นในหลักการที่ว่า "สิ่งที่เห็น คือสิ่งที่เชื่อ" แต่ในวันนั้น เขาอาจจะมองข้ามบางสิ่งบางอย่างไป
ภาคินลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว เขารู้สึกถึงแรงกระตุ้นบางอย่างที่กำลังบอกให้เขาต้องทำอะไรบางอย่าง เขาเดินออกจากคาเฟ่ไปอย่างเร่งรีบ ทิ้งไว้เพียงความสับสนของผู้คนรอบข้าง
เขาขับรถกลับไปยังคอนโดของเขา และตรงไปยังห้องทำงานส่วนตัว เขาเปิดลิ้นชักที่เก็บเอกสารเก่าๆ ที่เกี่ยวข้องกับคดีของฟ้าใส เขาหยิบแฟ้มเอกสารขึ้นมา เปิดออก และสายตาของเขาก็สะดุดเข้ากับรูปถ่ายใบหนึ่ง
รูปถ่ายของฟ้าใสในวันนั้น วันที่เธอถูกกล่าวหาว่าขโมยเงิน เธอมีรอยยิ้มที่เศร้าสร้อย แต่แววตาของเธอกลับเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น เธอกำลังถือเอกสารบางอย่างอยู่ในมือ
ภาคินหยิบเอกสารนั้นขึ้นมาดู มันคือบันทึกการโอนเงิน เขาไล่ดูรายการต่างๆ อย่างละเอียด และแล้ว เขาก็พบสิ่งผิดปกติ
มีรายการโอนเงินจำนวนหนึ่งที่ถูกซ่อนไว้อย่างแนบเนียน มันถูกโอนไปยังบัญชีของบุคคลอื่น ซึ่งเป็นบัญชีที่เขาไม่เคยรู้จักมาก่อน
"ใครกันแน่ที่เป็นคนขโมยเงิน?" ภาคินพึมพำกับตัวเอง เขาเริ่มรู้สึกถึงความผิดพลาดครั้งใหญ่ที่เขาได้ก่อขึ้น
เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา โทรหาเพื่อนสนิทที่เป็นนักสืบเอกชน "ฉันต้องการให้แกช่วยสืบเรื่องนี้ให้ฉันหน่อย"
"เรื่องอะไร?" เสียงเพื่อนสนิทถาม
"เรื่องของฟ้าใส... หญิงสาวที่เคยทำงานที่บริษัทของฉันเมื่อห้าปีก่อน" ภาคินกล่าว "ฉันต้องการรู้ว่า... ใครคือคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมด"
ขณะเดียวกัน ฟ้าใสก็กำลังพา "น้องต้นกล้า" ลูกชายของเธอ เดินทางไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง
"แม่ครับ ทำไมเราต้องมาที่นี่ด้วยครับ?" น้องต้นกล้าถามด้วยความสงสัย
ฟ้าใสอุ้มลูกชายขึ้นมา กอดเขาแน่น "ลูกจำได้ไหมครับ ว่าแม่เคยบอกว่า... เราจะกลับมาทวงคืนทุกอย่างที่เราเสียไป"
"จำได้ครับ" น้องต้นกล้าตอบอย่างกระตือรือร้น
"ที่นี่... คือจุดเริ่มต้น" ฟ้าใสกล่าว ดวงตาของเธอฉายแววแห่งความมุ่งมั่น
เธอพาน้องต้นกล้าเดินเข้าไปในอาคารแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นตึกที่เคยเป็นสำนักงานใหญ่ของ "ภาคินกรุ๊ป" ก่อนที่บริษัทจะย้ายไปยังที่แห่งใหม่
"แม่จะทำให้ทุกคนรู้... ว่าใครคือคนผิดที่แท้จริง" ฟ้าใสกล่าว
ในขณะที่ภาคินกำลังพยายามปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมดเข้าด้วยกัน ฟ้าใสก็กำลังเริ่มต้นแผนการของเธออย่างเงียบๆ
ภาคินไม่รู้เลยว่า การกลับมาของฟ้าใส พร้อมกับลูกชายตัวน้อยของเธอ กำลังจะนำพาเขาไปสู่ความจริงอันน่าตกใจ ที่จะเปลี่ยนชีวิตของเขาไปตลอดกาล
เขาจะยอมรับความจริงที่เขาเคยปฏิเสธมาตลอดห้าปีได้หรือไม่? และความลับที่ซ่อนเร้นอยู่เบื้องหลังการหายตัวไปของฟ้าใส จะถูกเปิดเผยออกมาเมื่อใด?
เมื่อCEOใช้หนี้
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก