โดย : มนต์ตรา ประกาศิต
30 ตอน · 1,759 คำ
"บริษัทของพ่อของแก... มันกำลังจะถูกยึด!" เสียงของคุณแม่ภาคินกรีดร้องผ่านปลายสาย ราวกับว่าโลกทั้งใบกำลังจะถล่มลงมา ภาคินยืนนิ่ง อึ้งไปกับข่าวร้ายที่ถาโถมเข้ามาอย่างไม่ทันตั้งตัว ดวงตาของเขาเบิกกว้าง มองไปยังฟ้าใสที่ยืนอยู่ข้างๆ ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความกังวล
"อะไรนะครับแม่! บริษัทของพ่อ... ถูกยึด?" ภาคินถามย้ำ เสียงของเขาแหบพร่า ราวกับว่ากำลังจะหมดแรง
"ใช่! ลูกรู้ไหมว่าหนี้สินมันท่วมท้นขนาดไหน! พ่อของแก... พ่อของแกมันไม่เคยบอกความจริงกับใครเลย!" เสียงของคุณแม่ภาคินสั่นเครือไปด้วยความเสียใจและความโกรธ
ฟ้าใสเองก็ตกใจไม่แพ้กัน เธอไม่เคยคิดว่าเรื่องราวจะบานปลายไปถึงขนาดนี้ หลังจากที่ทุกอย่างกำลังจะเข้าที่เข้าทาง ความสุขกำลังจะเริ่มต้นขึ้น แต่กลับมีอุปสรรคใหญ่หลวงเข้ามาขัดขวาง
"คุณแม่... ใจเย็นๆ นะครับ" ภาคินพยายามพูดให้เสียงสงบลง "ผมจะรีบกลับบ้านเดี๋ยวนี้"
หลังจากวางสายโทรศัพท์ ภาคินหันมามองฟ้าใส ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสับสนและความหนักอึ้ง
"ผมขอโทษนะ ฟ้าใส" ภาคินกล่าว "ผมคิดว่าเรื่องมันจบลงแล้ว... แต่กลับมีปัญหาใหญ่รอเราอยู่"
ฟ้าใสหันไปมองเขา ยื่นมือไปกุมมือของเขาเอาไว้ "ไม่เป็นไรค่ะ... เราจะผ่านมันไปด้วยกัน"
ภาคินมองเข้าไปในดวงตาของฟ้าใส คำพูดของเธอเหมือนแสงสว่างที่ส่องเข้ามาในความมืด เขาสัมผัสได้ถึงความเข้มแข็งและความเชื่อมั่นในตัวเธอ
"ผม... ผมไม่เคยรู้เลยว่าพ่อของผมก่อหนี้สินไว้มากขนาดนี้" ภาคินกล่าว "ผมรู้สึกผิด... ที่ไม่เคยใส่ใจเรื่องการเงินของครอบครัวเลย"
"คุณไม่ต้องรู้สึกผิดหรอกค่ะ" ฟ้าใสปลอบ "คุณไม่ได้ทำอะไรผิด"
"แต่ผมคือผู้รับผิดชอบ... ในฐานะลูกชายคนเดียว" ภาคินกล่าว "ผมต้องหาทางแก้ไขเรื่องนี้ให้ได้"
ทั้งสองรีบเดินทางกลับไปยังคฤหาสน์ของตระกูลภาคิน เมื่อไปถึง ภาพที่เห็นคือความโกลาหล คุณแม่ของภาคินนั่งร่ำไห้อยู่ในห้องรับแขก ขณะที่ทนายความและเจ้าหน้าที่จากสถาบันการเงินกำลังเจรจากันอย่างตึงเครียด
"คุณภาคิน! มาแล้วหรือ" คุณแม่ภาคินรีบวิ่งเข้ามาหาลูกชายทันที "ดูสิ! ดูสิ่งที่พ่อของแกทำไว้! เรากำลังจะสูญเสียทุกอย่าง!"
ภาคินมองไปยังเอกสารที่กองอยู่บนโต๊ะ เขาเห็นตัวเลขหนี้สินที่น่าตกใจ มันมหาศาลเกินกว่าที่เขาจะจินตนาการได้
"ผมจะรับผิดชอบเองครับแม่" ภาคินกล่าวเสียงดังฟังชัด "ผมจะหาทางชำระหนี้ทั้งหมดนี้ให้ได้"
ทนายความของสถาบันการเงินมองมาที่ภาคินด้วยสายตาที่ประเมิน "คุณภาคินครับ หนี้สินทั้งหมดเป็นจำนวน... [ใส่ตัวเลขหนี้สินจำนวนมหาศาล] บาท คุณแน่ใจนะครับว่าคุณจะรับไหว?"
ภาคินพยักหน้าอย่างหนักแน่น "ผมแน่ใจ"
"แต่... เราจะเอาเงินจากไหนมาใช้หนี้คะลูก?" คุณแม่ภาคินถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวล
ภาคินหันไปมองฟ้าใส เธอกำลังยืนอยู่ข้างๆ เขา พร้อมกับรอยยิ้มที่ให้กำลังใจ
"ผมจะมีคนช่วยครับแม่" ภาคินกล่าว "ผมจะไม่ยอมให้ใครต้องเสียใจ"
ในวันรุ่งขึ้น ภาคินได้เรียกประชุมด่วนกับคณะกรรมการบริหารของ 'พยัคฆ์กรุ๊ป' เขาได้อธิบายสถานการณ์ทั้งหมดเกี่ยวกับหนี้สินของครอบครัว และเสนอแผนการกอบกู้บริษัท
"ผมรู้ว่ามันเป็นเรื่องที่ยาก" ภาคินกล่าว "แต่ผมเชื่อว่าเราจะผ่านมันไปได้"
เขาได้เสนอขายหุ้นบางส่วนของ 'พยัคฆ์กรุ๊ป' ให้กับนักลงทุนที่ไว้ใจได้ เพื่อนำเงินมาใช้หนี้สินของครอบครัว และปรับโครงสร้างหนี้สินของบริษัทให้สามารถบริหารจัดการได้
"ผมจะไม่ยอมให้หนี้สินของครอบครัว... มาทำลายอนาคตของ 'พยัคฆ์กรุ๊ป' ได้" ภาคินกล่าวอย่างเด็ดเดี่ยว
ฟ้าใสเองก็ไม่ยอมน้อยหน้า เธอได้เสนอตัวที่จะทำงานอย่างหนักเพื่อช่วยภาคิน เธอได้ใช้ความรู้ความสามารถของเธอในการบริหารจัดการงานต่างๆ ให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น และช่วยลดค่าใช้จ่ายที่ไม่จำเป็น
"ดิฉันจะช่วยคุณให้เต็มที่ค่ะ" ฟ้าใสกล่าวกับภาคิน "เราจะผ่านมันไปด้วยกัน"
ภาคินมองฟ้าใสด้วยความซาบซึ้ง เขารู้ดีว่าเธอคือคนที่อยู่เคียงข้างเขาเสมอ
"ขอบคุณนะ ฟ้าใส" ภาคินกล่าว "ที่ทำให้ผมไม่รู้สึกโดดเดี่ยว"
"คุณไม่มีวันโดดเดี่ยวหรอกค่ะ" ฟ้าใสยิ้ม "เพราะดิฉันอยู่ตรงนี้เสมอ"
การทำงานหนักของภาคินและฟ้าใส รวมถึงการสนับสนุนจากคณะกรรมการบริหาร ทำให้สถานการณ์ค่อยๆ ดีขึ้น แม้ว่าหนี้สินจะมหาศาล แต่พวกเขาก็สามารถบริหารจัดการได้อย่างมีประสิทธิภาพ
หลายเดือนต่อมา ภาคินสามารถชำระหนี้สินทั้งหมดของครอบครัวได้สำเร็จ โดยการช่วยเหลือจากนักลงทุนที่เขาได้ติดต่อไว้ และด้วยการบริหารจัดการอย่างรัดกุมของ 'พยัคฆ์กรุ๊ป'
ในที่สุด ภาคินก็ได้ใช้หนี้... ด้วยหัวใจของเขา ด้วยความเสียสละ ด้วยความมุ่งมั่น และด้วยความรักที่เขามีให้กับฟ้าใส
ในค่ำคืนหนึ่ง ภาคินได้พาฟ้าใสไปยังชายหาดที่เงียบสงบ ภายใต้แสงดาวที่ส่องประกาย
"ฟ้าใส" ภาคินกล่าว "ผมอยากจะขอโทษคุณอีกครั้ง... สำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมา"
"ไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ" ฟ้าใสตอบ "ดิฉันเข้าใจทุกอย่าง"
"ผมรู้ว่าคุณต้องผ่านเรื่องราวที่เลวร้ายมามาก... แต่คุณก็ยังคงเข้มแข็งอยู่เสมอ" ภาคินกล่าว "คุณคือผู้หญิงที่วิเศษที่สุดในชีวิตของผม"
เขาค่อยๆ คุกเข่าลงตรงหน้าฟ้าใส และหยิบแหวนเพชรเม็ดงามออกมาจากกระเป๋า
"ฟ้าใส... คุณจะแต่งงานกับผมไหม?" ภาคินถาม น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความรักและความหวัง
ฟ้าใสร้องไห้ด้วยความปลาบปลื้ม เธอไม่เคยคิดว่าชีวิตของเธอจะมีความสุขได้ถึงขนาดนี้
"ค่ะ! ดิฉันจะแต่งงานกับคุณค่ะ!" ฟ้าใสตอบเสียงสั่น
ภาคินสวมแหวนให้กับฟ้าใส และทั้งสองก็สวมกอดกันอย่างมีความสุข
"ผมรักคุณนะ ฟ้าใส" ภาคินกระซิบ
"ดิฉันก็รักคุณค่ะ... ภาคิน" ฟ้าใสตอบ
เรื่องราวของ 'เมื่อ CEO ใช้หนี้' ได้ปิดฉากลงอย่างสวยงาม ความรักที่เคยเกือบพังทลายได้กลับมาแข็งแกร่งกว่าเดิม ภาคินได้เรียนรู้ที่จะใช้หนี้... ไม่ใช่แค่หนี้สินทางวัตถุ แต่คือหนี้บุญคุณของฟ้าใส ผู้หญิงที่ทำให้เขาได้รู้จักกับคำว่ารัก และให้อภัย
บทสรุปที่สมบูรณ์แบบ... คือการที่ทั้งสองได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยกัน โดยมีหัวใจที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรักและความเข้าใจ
ในขณะที่ทั้งสองกำลังมีความสุขอยู่นั้น พนักงานคนหนึ่งของ 'พยัคฆ์กรุ๊ป' ก็เดินเข้ามาหาภาคินด้วยสีหน้าครุ่นคิด
"คุณภาคินครับ... ผมมีเรื่องจะแจ้งให้ทราบครับ"
ภาคินหันไปมอง "มีเรื่องอะไร?"
"เรื่องของ... คุณธนากรครับ" พนักงานคนนั้นกล่าว "เขา... เขาหลบหนีออกจากคุกไปแล้วครับ"
ภาคินและฟ้าใสมองหน้ากันด้วยความตกใจ... เรื่องร้ายที่คิดว่าจบลงแล้ว... อาจจะยังไม่จบแค่นั้น...
เมื่อCEOใช้หนี้
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก