“รินดา... ทำไมเธอถึงยอมหมั้นกับผม” เสียงทุ้มของนทีดังขึ้นในความเงียบของคฤหาสน์ริมทะเลสาบ เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงจากปกติ ดวงตาคมกริบจ้องมองใบหน้าหวานที่สะท้อนเงาจันทร์อยู่บนผิวน้ำ
รินดาหันกลับมาเผชิญหน้ากับเขา แสงจันทร์สาดส่องกระทบใบหน้าซีดเซียวของเธอ เผยให้เห็นร่องรอยความเศร้าที่ยังคงเกาะกุมอยู่ลึกๆ ในดวงตาคู่สวย เธอหลับตาลงช้าๆ ก่อนจะค่อยๆ ลืมตาขึ้นอีกครั้งพร้อมรอยยิ้มบางๆ ที่พยายามประดับให้กำลังใจตัวเอง “เพราะ... ไม่มีทางเลือกอื่นแล้วค่ะ”
นทีเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “ไม่มีทางเลือก? หมายความว่ายังไง”
“คุณนที... คงจะเห็นแล้วว่าชีวิตของรินดา... มันไม่ได้สวยงามเหมือนที่ใครๆ มอง” เธอพูดเสียงแผ่วเบา พลางกุมมือตัวเองไว้แน่น “รินดา... ต้องผ่านอะไรมาเยอะมากจริงๆ ค่ะ”
เธอเดินไปนั่งลงบนเก้าอี้ตัวยาวริมระเบียง ทอดสายตามองออกไปยังผืนน้ำกว้างใหญ่ที่สะท้อนแสงดาวระยิบระยับ ราวกับกำลังเชื้อเชิญให้เธอปลดเปลื้องความลับที่กัดกินหัวใจออกมา นทีเดินตามมานั่งลงข้างๆ แต่เว้นระยะห่างไว้เล็กน้อย เขาไม่ได้เร่งรัด เพียงแต่นั่งนิ่งๆ รอคอยอย่างอดทน
“ชีวิตของรินดา... เริ่มต้นด้วยความสูญเสียค่ะ” เธอเริ่มเล่า เสียงสั่นเครือเล็กน้อย “พ่อกับแม่เสียชีวิตไปตั้งแต่รินดาเด็กมาก... จำอะไรไม่ได้เลยค่ะ จำได้เพียงภาพเลือนรางของอุบัติเหตุ... ที่ทำให้รินดาต้องกลายเป็นเด็กกำพร้า”
หัวใจของนทีบีบรัด เขาพอจะเดาได้ว่าอดีตของเธอคงไม่ง่าย แต่ไม่เคยคิดว่าจะโหดร้ายถึงเพียงนี้
“หลังจากนั้น รินดา... ก็ต้องอยู่กับญาติ... ที่ไม่ได้รักรินดาเลยค่ะ พวกเขามองรินดาเป็นภาระ... เป็นตัวถ่วง” ดวงตาของเธอฉายแววขมขื่น “รินดาต้องทำงานหนัก... ตั้งแต่เด็กๆ เพื่อหาเงินเลี้ยงตัวเอง... และก็เพื่อ... ตอบแทนบุญคุณของพวกเขา”
“ตอบแทนบุญคุณ?” นทีถามอย่างไม่เข้าใจ
“ใช่ค่ะ... พวกเขาบอกว่า... รินดาเป็นหนี้บุญคุณ... ที่พวกเขาอุตส่าห์เลี้ยงดูรินดามา... ทั้งๆ ที่... รินดาไม่เคยได้รับความรักหรือความอบอุ่นจากพวกเขาเลยแม้แต่น้อย” เธอพูดพลางยกมือขึ้นลูบแขนตัวเองเบาๆ ราวกับพยายามสลัดความรู้สึกหนาวเหน็บที่เกาะกินอยู่ภายใน
“แล้ว... แล้วคุณเจอผมได้อย่างไร?” เขาถามต่อ
“เรื่องนั้น... มันซับซ้อนกว่าที่คุณนทีคิดค่ะ” รินดาถอนหายใจยาว “หลังจากที่รินดา... ทำงานหนักมาตลอด... เพื่อปลดเปลื้องหนี้บุญคุณ... ที่จริงๆ แล้ว... มันไม่มีอยู่จริง... รินดาก็พยายามจะสร้างชีวิตใหม่... แต่... ก็มีบางอย่าง... ที่ตามติดรินดามาตลอด...”
เธอเงียบไปครู่หนึ่ง เหมือนกำลังรวบรวมความกล้า
“มีคน... ที่พยายามจะทำลายชีวิตของรินดาค่ะ... คนที่... รินดาไม่เคยรู้จัก... แต่พวกเขาก็รู้เรื่องของรินดา... ทุกอย่าง...”
นทีรู้สึกได้ถึงความตึงเครียดที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวรินดา เขาเหลือบมองเธออย่างสังเกต เขาเห็นแววตาที่หวาดระแวงซ่อนอยู่ภายใต้รอยยิ้มที่พยายามฉายออกมา
“พวกเขามีอำนาจ... และ... ทรัพย์สิน... ที่มากกว่ารินดา... เยอะค่ะ” เธอกล่าวต่อ “พวกเขา... ต้องการให้รินดา... หายไปจากโลกนี้... หรือไม่ก็... ทำให้รินดา... ตกต่ำ... อับอาย...”
“แล้ว... การหมั้นกับผม... เกี่ยวข้องกับเรื่องนั้นอย่างไร?” นทีถาม เสียงของเขาเริ่มมีความกังวลเจือปน
“ตอนแรก... รินดา... คิดว่า... การหมั้นกับคุณนที... คือหนทางเดียว... ที่จะทำให้รินดา... ปลอดภัย...” เธอสารภาพ “เพราะ... คุณนที... มีอำนาจ... และ... มีชื่อเสียง... ที่จะทำให้... ศัตรูของรินดา... เกรงกลัว... แต่... พอได้ใกล้ชิดกับคุณนที... รินดา... ก็เริ่ม... คิดอีกอย่าง...”
เธอหันมาสบตากับนที ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความหวัง “รินดา... เริ่มรู้สึก... ว่า... คุณนที... คือ... คนที่จะสามารถ... ปกป้องรินดา... ได้จริงๆ... ไม่ใช่แค่... การสร้างภาพ... แต่... เป็นการปกป้อง... ด้วยหัวใจ...”
รินดาเอื้อมมือไปสัมผัสแขนของนทีเบาๆ สัมผัสที่นุ่มนวลและเต็มไปด้วยความไว้วางใจ ทำเอาร่างของนทีสะท้านเล็กน้อย “คุณนที... อบอุ่น... กว่าที่รินดา... คิดไว้มากค่ะ”
“รินดา... อยากจะ... เริ่มต้นชีวิตใหม่... กับคุณนที... จริงๆ ค่ะ” เธอพูด น้ำเสียงของเธอมีความมุ่งมั่นอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน “รินดา... ยอมรับว่า... ตอนแรก... รินดา... ไม่ได้รักคุณนที... แต่... ตอนนี้... รินดา... รู้สึก... ว่า... อาจจะมี... บางอย่าง... เกิดขึ้น... ระหว่างเรา...”
ความรู้สึกประหลาดแล่นไปทั่วร่างของนที เขาไม่เคยคิดว่าจะมีผู้หญิงคนไหนกล้าเปิดเผยความรู้สึกที่แท้จริงต่อเขาได้มากขนาดนี้ โดยเฉพาะผู้หญิงที่เขาเคยคิดว่าเธอเข้ามาในชีวิตของเขาเพียงเพราะผลประโยชน์
“รินดา... เชื่อว่า... ถ้าเรา... ช่วยเหลือกัน... เราจะผ่านมันไปได้... ค่ะ” เธอกล่าว “คุณนที... ช่วยรินดา... ให้พ้นจาก... อันตราย... และ... รินดา... ก็จะ... พยายาม... เป็น... คู่หมั้นที่ดี... ของคุณนที...”
นทีจ้องมองดวงตาของรินดา เขาเห็นความจริงใจที่ฉายชัดออกมาจากแววตาคู่นั้น ความหวังที่เธอเพิ่งจะจุดประกายขึ้นในใจของเขา ทำให้เขารู้สึกถึงบางสิ่งที่กำลังเปลี่ยนแปลงไปภายในตัวเขา
“ผม... จะปกป้องคุณ...” นทีพูดออกมาอย่างแผ่วเบา ไม่ใช่คำพูดที่เต็มไปด้วยความเย็นชาอีกต่อไป หากแต่มีความหนักแน่นและความตั้งใจที่แท้จริงซ่อนอยู่
รินดายิ้มรับ รอยยิ้มที่ดูมีความสุขอย่างแท้จริงเป็นครั้งแรก เธอรู้สึกราวกับว่าก้อนหินหนักอึ้งที่ทับถมอยู่ในใจมานานกำลังถูกยกออกไปทีละน้อย
“ขอบคุณค่ะ... คุณนที...” เธอพูด น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความซาบซึ้ง
“แต่... คุณต้องบอกผม... ทุกอย่าง... เกี่ยวกับ... ศัตรูของคุณ...” นทีเสริม เขาจำเป็นต้องรู้ความจริงทั้งหมด เพื่อที่จะสามารถปกป้องเธอได้อย่างแท้จริง
รินดาพยักหน้า “ค่ะ... รินดา... จะบอกทุกอย่าง... ที่รินดา... รู้...”
ในขณะที่ทั้งสองกำลังรู้สึกถึงความสัมพันธ์ที่กำลังก่อตัวขึ้นอย่างมั่นคง ท่ามกลางแสงจันทร์อันอบอุ่นและความหวังครั้งใหม่ ท่ามกลางเงามืดของอดีตที่ยังคุกคามอยู่เบื้องหลัง มีบางสิ่งบางอย่างกำลังเคลื่อนไหว...
บนถนนที่มืดมิด ห่างจากคฤหาสน์ริมทะเลสาบไม่ไกลนัก รถยนต์สีดำสนิทคันหนึ่งจอดนิ่งสนิทอยู่ภายใต้เงาของต้นไม้ใหญ่ ชายร่างท้วมคนหนึ่งนั่งอยู่หลังพวงมาลัย ใบหน้าของเขายิ้มอย่างเหี้ยมเกรียม ขณะที่เขากำลังมองไปยังแสงไฟสลัวๆ ที่ลอดออกมาจากหน้าต่างคฤหาสน์
“คิดว่า... แค่หมั้นกับไอ้ตระกูลนั้น... จะรอดพ้นเงื้อมมือของข้าไปได้งั้นหรือ... ฝันไปเถอะ... ยัยเด็กโง่...” เขาพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา “ถึงเวลาแล้ว... ที่จะส่ง ‘ของขวัญ’ ชิ้นต่อไป... ไปให้ยัยหนูรินดา... ของขวัญที่จะทำให้เธอ... รู้ว่า... ใครคือเจ้าของที่แท้จริง...”
เขาโทรออกไปยังเบอร์หนึ่ง และเมื่อปลายสายรับ เขาก็พูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยัน “จัดการ... ให้เรียบร้อย... อย่าให้เหลือ... ร่องรอย...”
คู่หมั้นที่อบอุ่นที่สุด
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก