"คุณสมบัติ! คุณมันใจร้ายที่สุด!" รินดาร้องตะโกนสุดเสียง น้ำตาไหลอาบแก้มราวกับเขื่อนแตก ใบหน้าของเธอซีดเผือดราวกับกระดาษ เธอไม่เคยคิดเลยว่าคนที่เธอเคยรักมากที่สุด จะสามารถทำร้ายจิตใจเธอได้ถึงขนาดนี้
สมบัติยืนนิ่ง สายตาของเขามองรินดาด้วยความสมเพชระคนกับความพอใจ "ฉันใจร้าย? เธอกำลังจะบอกว่าฉันใจร้ายอย่างนั้นเหรอ? เธอ... เธอต่างหากที่เป็นคนใจร้าย! เธอหลอกลวงฉัน! เธอหลอกลวงทุกคน!"
"ฉันไม่ได้หลอกลวงคุณ!" รินดาโต้กลับเสียงสั่นเครือ "ฉัน... ฉันแค่พยายามหาความจริง! ฉันอยากรู้ว่าทำไมคุณถึงทำลายชีวิตครอบครัวของฉัน!"
"ความจริง?" สมบัติหัวเราะอย่างเหยียดหยาม "ความจริงก็คือ... เธอเป็นแค่เด็กกำพร้าที่ถูกทิ้ง! เธอไม่มีสิทธิ์อะไรที่จะมาเรียกร้องอะไรจากฉัน!"
คำพูดของสมบัติราวกับมีดกรีดลงกลางใจของรินดา เธอทรุดตัวลงกับพื้น ร้องไห้สะอึกสะอื้นจนแทบจะขาดใจ เสียงของเธอแหบแห้งไปด้วยความเจ็บปวด
"คุณ... คุณมันปีศาจ!" รินดาพึมพำเสียงแผ่วเบา "คุณมันทำลายทุกสิ่งทุกอย่าง... คุณทำลายชีวิตฉัน... คุณทำลายความรักของฉัน..."
เมื่อนึกถึงนที หัวใจของเธอก็ยิ่งเจ็บปวด เธอไม่รู้ว่าตอนนี้เขากำลังอยู่ที่ไหน กำลังคิดอะไรอยู่ หรือเขาจะยังโกรธเธออยู่หรือไม่
"นที... ได้โปรด... อย่าเกลียดฉันเลย" รินดากล่าวทั้งน้ำตา "ฉัน... ฉันรักคุณจริงๆ"
ขณะที่รินดากำลังจมอยู่ในความเสียใจ สมบัติก็เดินเข้ามาใกล้เธอ ใบหน้าของเขามีแววตาที่เปลี่ยนไป ราวกับกำลังคิดแผนการอะไรบางอย่าง
"เธอ... เธอจะไม่มีวันได้อยู่กับนที" สมบัติพูดเสียงเย็น "เพราะฉัน... ฉันจะไม่มีวันยอมให้มันเกิดขึ้น"
"คุณจะทำอะไร!" รินดาถามด้วยความหวาดกลัว
"ฉันจะทำให้เธอเสียใจ... เสียใจยิ่งกว่าที่เธอเคยเสียใจมาทั้งหมด!" สมบัติกล่าวอย่างเหี้ยมโหด
ทันใดนั้น ประตูห้องก็เปิดออก พร้อมกับร่างของนทีที่ปรากฏตัวขึ้น ใบหน้าของเขาฉายแววแห่งความตกตะลึง เขาไม่คิดเลยว่าจะได้เห็นภาพนี้
"รินดา! คุณ... คุณเป็นอะไรไป?" นทีวิ่งเข้าไปหารินดาอย่างรวดเร็ว
สมบัติหันไปมองหน้านทีด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ "แก... แกมาทำอะไรที่นี่?"
"ผม... ผมมาตามหาเธอ" นทีตอบเสียงสั่นเครือ "ผม... ผมขอโทษ รินดา"
รินดาเงยหน้ามองหน้านทีด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความหวัง แต่เมื่อเห็นแววตาของเขา เธอก็แทบจะหมดหวังอีกครั้ง
"นที... คุณ... คุณมาทำไม?" รินดาถามเสียงแผ่วเบา
"ผม... ผมคิดถึงคุณ" นทีตอบ "ผม... ผมให้อภัยคุณแล้ว"
แต่สมบัติกลับหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง "ฮ่าๆๆๆ! แกคิดว่าแกจะให้อภัยเธอได้ง่ายๆ อย่างนั้นเหรอ? แกไม่รู้ความจริงทั้งหมดหรอก!"
"ความจริงอะไร!" นทีหันไปถามสมบัติด้วยความสงสัย
"ความจริงที่ว่า... รินดา... เธอไม่ได้รักแกเลย!" สมบัติกล่าว "ทั้งหมดที่เธอทำ... ก็แค่หลอกลวงแก! เพื่อที่จะแก้แค้นให้ครอบครัวของเธอ!"
คำพูดของสมบัติทำให้นทีอึ้งไป เขาหันไปมองหน้ารินดาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด
"รินดา... นี่... นี่มันเรื่องจริงเหรอ?" นทีถามเสียงสั่นเครือ
รินดาได้แต่น้ำตาไหลริน เธอไม่รู้จะอธิบายอย่างไรดี เธอได้พยายามอธิบายแล้ว แต่เขาก็ไม่เคยเชื่อเธอเลย
"นที... ฉัน..." รินดาพยายามจะพูด แต่คำพูดก็ติดอยู่ที่ปลายลิ้น
"ผม... ผมไม่เชื่อคุณอีกแล้ว" นทีพูดเสียงเย็นชา "ผม... ผมไม่ต้องการเห็นหน้าคุณอีกต่อไป"
ว่าแล้วเขาก็หันหลังให้รินดา เดินออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้รินดาอยู่เพียงลำพังกับความสิ้นหวัง
รินดาร้องไห้สะอึกสะอื้น เธอพยายามจะวิ่งตามนทีไป แต่ก็ถูกสมบัติจับแขนเอาไว้
"แก... แกไม่มีวันได้ไปจากที่นี่!" สมบัติกล่าวเสียงเย็น "แกจะต้องชดใช้ความผิดของแก!"
รินดาได้แต่มองตามหลังนทีที่หายลับไป เธอรู้ดีว่าตอนนี้หัวใจของเธอแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ แล้ว เธอได้สูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างไปแล้ว
"นที... ได้โปรด... อย่าไป..." รินดาพึมพำเสียงแผ่วเบา
เธอไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไรต่อไป เธอจะสามารถผ่านพ้นวิกฤตการณ์ครั้งนี้ไปได้หรือไม่? หรือเธอจะต้องยอมแพ้ให้กับความสิ้นหวัง?
ขณะที่รินดากำลังจมอยู่ในความเสียใจ เธอก็ได้รับข่าวร้าย นทีได้ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ และกำลังรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาล
รินดาตกใจมาก เธอรีบไปโรงพยาบาลทันที แต่เมื่อไปถึง เธอก็ได้พบกับครอบครัวของนที ที่กำลังยืนรออยู่หน้าห้องไอซียู
"คุณ... คุณนทีเป็นยังไงบ้างคะ?" รินดาถามด้วยความกังวล
แต่เมื่อเห็นแววตาของครอบครัวนที เธอก็รู้ว่ามันไม่น่าจะมีข่าวดี
"คุณนที... เขา... เขาเสียแล้วค่ะ" แม่ของนทีกล่าวทั้งน้ำตา
รินดาแทบจะยืนไม่อยู่ เธอรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังพังทลายลงตรงหน้า เธอไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตของเธอจะต้องเจอเรื่องที่โหดร้ายขนาดนี้
"ไม่จริง... ไม่จริง!" รินดาร้องตะโกนสุดเสียง เธอวิ่งเข้าไปในห้องไอซียู เห็นร่างของนทีที่นอนนิ่งอยู่บนเตียง
"นที... ได้โปรด... ตื่นเถอะ" รินดาพูดทั้งน้ำตา "ฉัน... ฉันรักคุณนะ"
เธอได้แต่ยืนมองร่างของนทีด้วยความเสียใจ เธอไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรต่อไป ชีวิตของเธอได้สูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างไปแล้ว
เธอได้สูญเสียนที... คนที่เธอรักมากที่สุด... ไปตลอดกาล
คู่หมั้นที่อบอุ่นที่สุด
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก