"ถ้าฉันไม่ทำ... แล้วใครล่ะจะเป็นคนทำ?" เสียงกระซิบที่เย็นเยียบราวกับน้ำแข็งกรีดบาดหัวใจของน้ำดังขึ้นในหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า เธอซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนบาง พยายามหนีจากฝันร้ายที่ตามหลอกหลอน แต่ยิ่งหนีก็ยิ่งดำดิ่งลงไปในความมืดมิดที่ไร้ทางออก การถูกกล่าวหาว่าขโมยของสำคัญจากบริษัทที่เธอทุ่มเททำงานมาตลอดหลายปี มันหนักหนาสาหัสเกินกว่าที่เธอจะรับไหว ยิ่งไปกว่านั้นคือสายตาที่เต็มไปด้วยความผิดหวังและระแวงของทุกคน โดยเฉพาะคุณอานนท์ เจ้านายผู้มีพระคุณที่เคยเอ็นดูเธอราวกับลูกหลาน
น้ำพยายามปัดเป่าความคิดฟุ้งซ่าน เธอรู้ดีว่าตัวเองบริสุทธิ์ แต่หลักฐานที่ถูกจัดวางอย่างแนบเนียนมันช่างตรงกันข้าม กล้องวงจรปิดที่เสียในเวลาที่เกิดเหตุ เอกสารที่หายไปถูกจัดวางไว้ในลิ้นชักของเธอราวกับรอคอยให้ใครมาค้นพบ มันเหมือนมีใครบางคนจงใจ "จัดฉาก" ทุกอย่างให้เธอเป็นผู้ต้องหา
"ต้องมีอะไรบางอย่างผิดปกติไปแน่ๆ" น้ำพึมพำกับตัวเอง ลุกขึ้นจากเตียงอย่างอ่อนแรง แม้จะเพิ่งผ่านเหตุการณ์ที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตมาหมาดๆ แต่จิตใต้สำนึกก็ยังคงกระตุ้นให้เธอต้องสืบหาความจริง แสงสลัวจากโคมไฟข้างเตียงส่องให้เห็นใบหน้าซีดเซียวของเธอ ดวงตาแดงก่ำจากการร้องไห้ แต่ก็ยังมีความมุ่งมั่นฉายประกายอยู่ลึกๆ
เธอหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เลื่อนดูรายชื่อติดต่อด้วยความลังเลใจ ในใจของเธอนึกถึงใครบางคน... เต้ แฟนเก่าผู้เย็นชาที่จากไปโดยไม่บอกลาเมื่อสองปีก่อน เขาเป็นเพียงคนเดียวที่เคยเชื่อมั่นในตัวเธอเสมอ แม้ในยามที่เธอทำผิดพลาดที่สุด แต่ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน? และต่อให้เขาอยู่ที่นี่ เขาจะเชื่อเธออยู่ไหม? ความสัมพันธ์ของพวกเขาจบลงด้วยความเจ็บปวด และน้ำไม่แน่ใจว่าเธอจะสามารถเผชิญหน้ากับเขาได้อีกครั้งหรือไม่
แต่ความสิ้นหวังก็บีบบังคับให้เธอต้องลอง เธอตัดสินใจพิมพ์ข้อความสั้นๆ ส่งไปหาเขา "เต้... ฉันต้องการความช่วยเหลือ" เธอส่งข้อความนั้นไปโดยไม่คาดหวังคำตอบใดๆ รู้ดีว่าเขาคงไม่สนใจเธออีกต่อไปแล้ว
วันถัดมา น้ำพยายามกลับไปที่ออฟฟิศเพื่อเก็บของส่วนตัว แม้จะถูกไล่ออกอย่างไม่เป็นธรรม แต่เธอก็ยังคงมีความผูกพันกับสถานที่แห่งนี้ ความรู้สึกผิดหวังปนเปไปกับความเศร้าโศกเมื่อเธอมองไปรอบๆ โต๊ะทำงานที่เคยเป็นของเธอ ห้องประชุมที่เคยมีการประชุมอันเคร่งเครียด และห้องทำงานของคุณอานนท์ที่เคยอบอุ่น
ขณะที่กำลังเก็บเอกสารส่วนตัว น้ำก็สังเกตเห็นบางอย่างผิดปกติที่ถังขยะในห้องทำงานของเธอ ในถังขยะมีกระดาษที่ถูกขยำทิ้งอยู่หลายแผ่น เมื่อเธอลองหยิบขึ้นมาดู ก็พบว่าเป็นเศษกระดาษที่มีลายมือเหมือนกับลายเซ็นของคุณอานนท์ แต่เป็นลายเซ็นที่ดูเร่งรีบและไม่เป็นระเบียบ
"นี่มันอะไรกัน?" น้ำขมวดคิ้ว เธอหยิบกระดาษชิ้นหนึ่งมาแกะออกอย่างระมัดระวัง มันเป็นเศษใบสั่งซื้อสินค้าล็อตใหญ่ที่ดูไม่คุ้นเคย ใบสั่งซื้อนั้นมีตราประทับของบริษัทอื่น ซึ่งน้ำไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อน
ความสงสัยเริ่มก่อตัวขึ้นในใจ น้ำจำได้ว่าเอกสารสำคัญที่หายไปนั้น เกี่ยวข้องกับโครงการใหม่ของบริษัทที่กำลังจะเปิดตัว ซึ่งเป็นโครงการที่ทำกำไรมหาศาล และเธอเองก็เป็นหนึ่งในทีมงานที่รับผิดชอบ
"ถ้าไม่ใช่ฉัน... แล้วใครกันแน่ที่อยากได้เอกสารพวกนี้ไป?" น้ำเริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวในหัวอย่างช้าๆ เธอค่อยๆ นึกย้อนกลับไปถึงเหตุการณ์ก่อนหน้าวันเกิดเหตุ
เธอจำได้ว่าเมื่อไม่กี่วันก่อน มีพนักงานคนใหม่ชื่อ "พลอย" ที่เข้ามาทำงานในฝ่ายบัญชี เธอเป็นคนเงียบๆ ไม่ค่อยสุงสิงกับใคร แต่ดูเหมือนว่าเธอจะรู้จักคุ้นเคยกับคุณอานนท์เป็นอย่างดี น้ำเคยเห็นทั้งสองคนพูดคุยกันเป็นการส่วนตัวอยู่หลายครั้ง
อีกคนหนึ่งที่น่าสงสัยคือ "สมชาย" เพื่อนร่วมงานในแผนกของเธอ เขาเป็นคนทะเยอทะยาน และเคยแสดงท่าทีไม่พอใจเมื่อน้ำได้รับมอบหมายให้ดูแลโครงการสำคัญนี้
น้ำค่อยๆ รวบรวมเศษกระดาษเหล่านั้น และหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปเก็บไว้ เธอมั่นใจแล้วว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล กำลังมีแผนการร้ายบางอย่างเกิดขึ้นเบื้องหลัง และเธออาจเป็นเพียงเครื่องมือชิ้นหนึ่งเท่านั้น
ระหว่างที่เธอกำลังเก็บของอย่างเร่งรีบ จู่ๆ ประตูห้องทำงานก็เปิดออก พร้อมกับร่างสูงสง่าที่ยืนอยู่ตรงหน้า น้ำแทบหยุดหายใจเมื่อเห็นว่าเป็นใคร... เต้!
เขาดูเปลี่ยนไปเล็กน้อย ใบหน้าคมเข้มยังคงความเย็นชา แต่แววตาของเขากลับเต็มไปด้วยความกังวลบางอย่างที่น้ำไม่เคยเห็นมาก่อน
"น้ำ..." เสียงทุ้มต่ำของเขาดังขึ้น ราวกับเรียกเธอจากภวังค์
"เต้... นายมาทำอะไรที่นี่?" น้ำถามเสียงสั่น เธอไม่แน่ใจว่าควรจะดีใจหรือตกใจที่เขามา
"ฉันได้รับข้อความของเธอ" เต้ตอบ สายตาของเขากวาดมองไปรอบๆ ห้องทำงานที่รกรุงรัง และหยุดอยู่ที่กองเอกสารที่น้ำกำลังถืออยู่ "เกิดอะไรขึ้น?"
น้ำลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้เขาฟัง ตั้งแต่การถูกกล่าวหาว่าขโมยของ ไปจนถึงสิ่งที่เธอค้นพบในวันนี้
เต้ฟังอย่างตั้งใจ สีหน้าของเขาเคร่งขรึมขึ้นเรื่อยๆ เมื่อน้ำเล่าจบ เขาก็เงียบไปนาน จนน้ำเริ่มรู้สึกไม่สบายใจ
"นายเชื่อฉันใช่ไหม?" น้ำถามเสียงแผ่วเบา
เต้เงยหน้าขึ้นสบตากับเธอ แววตาของเขาสั่นไหวเล็กน้อย "ฉัน... ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แต่น้ำ... เรื่องนี้มันซับซ้อนกว่าที่เธอคิด"
"หมายความว่ายังไง?" น้ำถามด้วยความหวังที่ริบหรี่
"ฉันรู้ว่าใครอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้" เต้พูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แต่คำพูดของเขาทำให้หัวใจของน้ำเต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง "และคนที่กำลังวางแผนทำร้ายเธอ... เขาไม่ใช่คนที่จะยอมให้ใครมาขวางทางได้ง่ายๆ"
"ใคร... ใครคือคนนั้น?" น้ำถามด้วยความกระวนกระวาย
เต้ถอนหายใจยาว "มันเป็นความลับ... ความลับที่ฉันเองก็ไม่อยากจะเปิดเผย" เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นขึ้น "แต่เพื่อเธอ... ฉันจะทำทุกอย่าง"
ก่อนที่น้ำจะได้ถามอะไรต่อ เสียงฝีเท้าของใครบางคนก็ดังขึ้นมาจากทางเดิน เสียงนั้นใกล้เข้ามาเรื่อยๆ เต้รีบคว้าแขนของน้ำ "เราต้องไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้"
"แต่..."
"ไม่มีแต่!" เต้ดึงน้ำออกไปจากห้องทำงานอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้ความสงสัยและความหวังที่เพิ่งก่อตัวขึ้น ค้างคาอยู่กลางอากาศ
แฟนเก่ากับความลับคนนั้น
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก