เสียงสัญญาณเตือนภัยที่ดังสนั่นหวั่นไหว ราวกับจะประกาศก้องถึงความผิดที่กำลังจะถูกเปิดเผย! น้ำและเต้วิ่งฝ่าความมืดของโถงทางเดิน กายของพวกเขาแนบชิดกัน สัมผัสของกันและกันปลุกเร้าความรู้สึกที่ซับซ้อนในใจของน้ำ ที่เธอพยายามจะสกัดกั้นไว้
"ไปทางนี้!" เต้ตะโกน มือของเขากระชับแขนของน้ำแน่น พาเธอวิ่งไปยังทางออกฉุกเฉิน เสียงฝีเท้าของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยดังไล่ตามมาติดๆ ความตึงเครียดแผ่ซ่านไปทั่วทุกอณู
พวกเขาผลักประตูฉุกเฉินออก สู่ความมืดมิดของคืนวัน น้ำหอบหายใจ เธอรู้สึกเหมือนหัวใจจะหลุดออกมาเต้นอยู่นอกอก "เรา... เราเกือบไปแล้ว"
เต้พยักหน้า ดวงตาของเขาสอดส่ายมองไปรอบๆ "ต้องรีบออกไปจากที่นี่ก่อน"
ทั้งสองรีบวิ่งไปยังรถของเต้ที่จอดอยู่ไม่ไกลนัก เมื่อเข้ามานั่งในรถ น้ำยังคงตัวสั่น เธอเอื้อมมือไปหยิบกล่องเอกสารที่ซุกซ่อนไว้ใต้เบาะ
"เราเจอหลักฐานแล้ว" น้ำพูด เสียงของเธอยังคงสั่นเครือ
เต้สตาร์ทเครื่องยนต์ "ใช่... และเราก็เกือบจะโดนจับได้" เขาหันมามองน้ำ "ทำไมปรางค์ถึงต้องยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วย?"
"ฉันไม่รู้" น้ำส่ายหน้า "แต่ฉันจำได้ว่า ตอนที่ฉันถูกไล่ออก ปรางค์เป็นคนเซ็นเอกสารทุกอย่าง"
"แสดงว่า... เขาต้องรู้เรื่องบางอย่าง" เต้ครุ่นคิด "หรือบางที... เขาอาจจะเป็นคนบงการเรื่องทั้งหมดนี้ก็เป็นได้"
น้ำมองกล่องเอกสารในมือ เธอนึกถึงใบหน้าของปรางค์ที่เคยยิ้มเยาะเธอในวันนั้น ความเกลียดชังที่เธอเคยรู้สึก กลับถูกแทนที่ด้วยความสงสัย
"เราต้องหาทางพิสูจน์ว่าปรางค์มีส่วนเกี่ยวข้องจริงๆ" น้ำกล่าว
"แล้วเราจะหาหลักฐานเพิ่มได้ยังไง?"
"ฉันจำได้ว่า... ตอนที่ฉันทำงานอยู่ที่นั่น ฉันเคยบันทึกข้อมูลบางอย่างไว้ในคอมพิวเตอร์ส่วนตัวของฉัน" น้ำนึกขึ้นได้ "มันอาจจะมีเบาะแสบางอย่างซ่อนอยู่"
"คอมพิวเตอร์เครื่องนั้นอยู่ที่ไหน?"
"อยู่ที่ห้องเช่าของฉัน"
ทันทีที่กลับถึงห้องเช่า น้ำรีบเปิดคอมพิวเตอร์ของเธอ เธอกดเข้าไปในโฟลเดอร์ที่เธอสร้างไว้ ชื่อว่า 'ความลับ' หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเห็นรายชื่อไฟล์เอกสารต่างๆ
"นี่มัน..." น้ำอุทาน "ฉันเคยบันทึกการสนทนาบางอย่างไว้"
เธอคลิกเปิดไฟล์เสียงขึ้นมา เสียงของเธอเองดังขึ้น พร้อมกับเสียงของผู้ชายอีกคน เสียงนั้นฟังดูคุ้นเคย แต่ก็เหมือนจะถูกปิดบังไว้ด้วยความอึดอัดบางอย่าง
"คุณแน่ใจเหรอว่า... เรื่องนี้จะไม่ถูกเปิดเผย?" น้ำในอดีตถาม
"แน่นอน... ไม่มีใครรู้เรื่องนี้ นอกจากเราสองคน" เสียงของผู้ชายตอบ
น้ำและเต้มองหน้ากัน "นี่มันเสียงใคร?" เต้ถาม
"ฉันไม่แน่ใจ" น้ำตอบ "แต่ดูเหมือนว่า... เขาจะรู้เรื่องการใส่ร้ายฉัน"
เธอไล่เปิดไฟล์เสียงอื่นๆ อีกหลายไฟล์ แต่ละไฟล์ล้วนเป็นบทสนทนาที่น่าสงสัย เกี่ยวกับแผนการบางอย่างที่ซับซ้อน และเกี่ยวกับการใส่ร้ายป้ายสีใครบางคน
"มีบางอย่างที่ฉันจำไม่ได้" น้ำพูดขึ้นมา น้ำตาเริ่มคลอเบ้า "เหมือนมีบางส่วนของความทรงจำถูกลบออกไป"
เต้สังเกตเห็นความเจ็บปวดในดวงตาของน้ำ เขาค่อยๆ เดินเข้าไปกอดเธอ "ไม่เป็นไรนะ... เราจะค่อยๆ หาความจริงไปด้วยกัน"
น้ำซบหน้าลงกับอกของเต้ เธอรู้สึกถึงความมั่นคงที่แผ่ซ่านมาจากเขา แม้ว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาจะจบลงไปแล้ว แต่ความห่วงใยที่เขามีให้เธอนั้น ยังคงอยู่
"ฉันรู้สึกเหมือนกำลังจะนึกอะไรบางอย่างออก" น้ำกระซิบ "เกี่ยวกับคืนนั้น... คืนที่ฉันถูกใส่ร้าย"
"คืนนั้นเกิดอะไรขึ้น?" เต้ถาม
"ฉันจำได้แค่ว่า... ฉันกำลังจะไปเจอใครบางคน" น้ำตอบ "แต่หลังจากนั้น... ทุกอย่างก็เบลอไปหมด"
เต้มองไปที่เอกสารทางการเงินที่พวกเขานำออกมาจากบริษัท "น้ำ... ฉันว่าเราต้องเอาเรื่องนี้ไปให้ตำรวจ"
"แต่... เรายังไม่รู้ว่าใครคือตัวการที่แท้จริง" น้ำแย้ง "ถ้าเราเอาเอกสารพวกนี้ไปให้ตำรวจตอนนี้... มันอาจจะทำให้คนร้ายรู้ตัว แล้วรีบทำลายหลักฐานไปก็ได้"
"แล้วเราจะทำยังไง?"
"เราต้องหาหลักฐานที่เชื่อมโยงกับปรางค์ให้ได้ก่อน" น้ำบอก "ถ้าเราสามารถพิสูจน์ได้ว่าปรางค์มีส่วนเกี่ยวข้อง... เราก็จะมีหลักฐานที่แน่นหนาพอที่จะเอาผิดกับเขาได้"
เต้พยักหน้า "งั้น... เราจะเริ่มจากปรางค์"
วันรุ่งขึ้น น้ำและเต้ตัดสินใจที่จะไปหาปรางค์ "ฉันจะลองคุยกับเขาดู" น้ำบอก
"ระวังตัวด้วยนะ" เต้เตือน
น้ำเดินเข้าไปในร้านกาแฟที่นัดไว้ เธอเห็นปรางค์นั่งรออยู่ที่มุมหนึ่ง ใบหน้าของเขาดูเคร่งเครียด
"สวัสดีค่ะคุณปรางค์" น้ำเอ่ยทักทาย
ปรางค์เงยหน้าขึ้นมอง น้ำด้วยสีหน้าตกใจเล็กน้อย "น้ำ... เธอมาทำอะไรที่นี่?"
"ฉันมาคุยกับคุณ" น้ำนั่งลงตรงข้ามเขา "ฉันอยากจะถามคุณเรื่องบางอย่าง"
"เรื่องอะไร?"
"เรื่องการไล่ฉันออก... และเรื่องเอกสารที่อยู่ในบริษัท" น้ำพูดตรงๆ
ปรางค์หน้าเสีย "ฉันไม่เข้าใจ... ฉันไม่รู้ว่าเธอพูดถึงเรื่องอะไร"
"คุณโกหก" น้ำกล่าว "ฉันรู้ว่าคุณมีส่วนเกี่ยวข้อง"
ปรางค์หัวเราะ "เธอคิดว่าฉันจะทำอะไรเธอได้อีก? เธอไม่มีหลักฐานอะไรเลย"
"ฉันอาจจะไม่มีหลักฐานตอนนี้... แต่ฉันกำลังจะหา" น้ำจ้องเข้าไปในดวงตาของปรางค์ "ถ้าคุณไม่ให้ความร่วมมือ... ฉันจะเปิดโปงทุกอย่าง"
ปรางค์หน้าซีดเผือด เขารู้สึกได้ถึงภัยคุกคามที่กำลังจะเข้ามา "เธอ... เธอจะทำอะไร?"
"ฉันจะหาความจริง" น้ำกล่าว "และถ้าคุณเป็นคนทำ... คุณจะต้องได้รับโทษ"
ทันใดนั้น ประตูร้านกาแฟก็ถูกเปิดออกอย่างแรง! ผู้ชายร่างใหญ่สองคนเดินเข้ามาในร้าน สายตาของพวกเขามุ่งตรงไปยังน้ำ
"ตามคำสั่ง... จัดการเลย" เสียงหนึ่งดังขึ้น
น้ำตกใจ เธอไม่ทันได้ตั้งตัว ผู้ชายทั้งสองคนเข้ามาประชิดตัวเธออย่างรวดเร็ว!
แฟนเก่ากับความลับคนนั้น
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก