ตอนที่ 28 — บทสรุปแห่งความแค้น — คนที่เคยทำร้ายพวกเขาได้รับผลกรรมที่สาสม

"ความยุติธรรม... มันมีอยู่จริงสินะ" เสียงกระซิบแผ่วเบาหลุดออกจากริมฝีปากซีดเผือดของน้ำ ขณะที่เธอมองภาพข่าวพาดหัวใหญ่บนหน้าจอโทรทัศน์ในห้องนั่งเล่นที่เงียบสงัด ภาพใบหน้าของ "คุณนที" ผู้เป็นเจ้านายเก่าของเธอ ปรากฏเด่นชัด ‌พร้อมข้อความข่าวที่ระบุถึงการทุจริตคอร์รัปชันครั้งใหญ่ การยักยอกทรัพย์สินของบริษัท และการสร้างหลักฐานเท็จเพื่อปรักปรำลูกน้องไร้ทางสู้ ผลของมันไม่ใช่แค่การสูญเสียตำแหน่ง แต่คือการถูกดำเนินคดีตามกฎหมายอย่างถึงที่สุด พร้อมกับชื่อเสียงที่แปดเปื้อนไปตลอดกาล

น้ำยังคงจดจำความรู้สึกในวันนั้นได้ดี วันที่เธอถูกเรียกเข้าพบในห้องทำงานของผู้บริหาร ถูกกล่าวหาอย่างไม่มีมูลว่าขโมยข้อมูลสำคัญของบริษัท ​ทั้งๆ ที่เธอไม่เคยคิดจะทำเช่นนั้นด้วยซ้ำ ภาพใบหน้าเย้ยหยันของคุณนที น้ำตาที่รื้นขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว และความรู้สึกสิ้นหวังที่เข้าครอบงำ มันยังคงฝังลึกอยู่ในใจ จนกระทั่งเต้ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับคำโกหกอันแนบเนียนของเขา ที่ทำให้เธอรอดพ้นจากข้อกล่าวหา ‍แต่กลับต้องแบกรับความเจ็บปวดจากอดีตที่ยังคงตามหลอกหลอน

"มันก็สมควรแล้ว" เสียงทุ้มต่ำของเต้ดังขึ้นข้างๆ เขาเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่น ยื่นแก้วน้ำเย็นมาให้เธอ น้ำรับมาทั้งที่มือยังคงสั่นเล็กน้อย

"คุณนที... เขาทำกับเราขนาดนี้" น้ำพูดเสียงเครือ "ฉันคิดว่าเขาคงลอยนวลไปได้ตลอด"

"ไม่มีใครลอยนวลไปได้ตลอดหรอกน้ำ" ‌เต้ตอบ เขาเดินไปยืนพิงกรอบประตู จ้องมองไปยังจอโทรทัศน์ที่ยังคงฉายข่าวเดิม "หลักฐานมันมีอยู่เสมอ แค่มันยังไม่ถึงเวลาถูกเปิดเผย"

ความจริงที่เต้เปิดเผยออกมาในภายหลังนั้นน่าตกใจยิ่งกว่าที่น้ำคาดคิด การที่เธอถูกกล่าวหา ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นแผนการที่ซับซ้อนของผู้บริหารระดับสูงคนหนึ่งในบริษัท ‍ซึ่งวางแผนจะโยนความผิดมาให้เธอ เพื่อปกปิดการทุจริตของตนเอง และคุณนทีเองก็เป็นเพียงหมากตัวหนึ่งในเกมสกปรกนั้น เขาถูกบีบบังคับให้ทำตามคำสั่ง โดยมีข้อแลกเปลี่ยนบางอย่างที่เต้ไม่เคยบอกเธออย่างละเอียด

"แล้ว... เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับเรา... เป็นเพราะเรื่องนี้เหรอคะ?" น้ำถาม ​ความสงสัยค่อยๆ ก่อตัวขึ้นในใจ

เต้ยิ้มมุมปาก เป็นรอยยิ้มที่อ่านไม่ออก "เกือบทั้งหมด" เขาตอบ "แต่สิ่งที่สำคัญกว่า คือการที่เราจะก้าวต่อไปยังไงต่างหาก"

น้ำมองใบหน้าของเต้ สายตาของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น ​แต่ก็ยังคงมีความเจ็บปวดบางอย่างซ่อนอยู่ เธอรู้ดีว่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในอดีต ไม่ได้ส่งผลกระทบเพียงแค่เธอคนเดียว แต่เต้เองก็ได้รับบาดแผลเช่นกัน

"ขอบคุณนะคะเต้" น้ำพูดออกมาจากใจจริง "ถ้าไม่มีคุณ... ฉันคงแย่กว่านี้แน่"

"ฉันทำในสิ่งที่ฉันควรทำ" เต้ตอบ ​น้ำรู้สึกได้ถึงความจริงใจในน้ำเสียงของเขา แต่นั่นก็ยิ่งทำให้เธอสับสนมากขึ้น ความรู้สึกดีๆ ที่มีให้เขาเริ่มก่อตัวขึ้นอีกครั้ง แต่ก็ยังมีกำแพงบางอย่างกั้นอยู่

"แล้ว... ความลับที่คุณพูดถึงล่ะคะ?" น้ำถามอย่างอดไม่ได้

เต้เงียบไปชั่วครู่ ราวกับกำลังชั่งใจว่าจะพูดอะไรออกไปดี "ความลับ... มันไม่ใช่เรื่องที่ง่ายจะพูดถึงนะน้ำ"

"แต่คุณบอกว่าจะช่วยฉัน" น้ำกระตุ้น "และคุณก็ช่วยจริงๆ"

"ใช่" เต้พยักหน้า "และฉันก็จะไม่ทอดทิ้งเธอไปไหน" เขาก้าวเข้ามาใกล้เธอมากขึ้น "แต่ก่อนที่เราจะพูดถึงเรื่องนั้น... มีบางอย่างที่ฉันอยากจะให้เธอเห็น"

เต้หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เขาเลื่อนหน้าจอไปสักพัก ก่อนจะยื่นมันมาให้เธอดู ภาพวิดีโอสั้นๆ ปรากฏขึ้น ภาพนั้นเป็นภาพเหตุการณ์ในห้องทำงานของผู้บริหารในคืนวันนั้น วิดีโอถูกถ่ายจากมุมอับ แต่ชัดเจนว่าใครกำลังทำอะไรอยู่ เป็นภาพของคุณนทีที่กำลังนำเอกสารบางอย่างไปซุกซ่อน และมีชายอีกคนหนึ่งที่ยืนดูอยู่ห่างๆ ชายคนนั้น... น้ำจำเขาได้ทันที เขาคือ "คุณวิชัย" รองประธานบริษัท

"คุณวิชัย..." น้ำอุทานด้วยความตกใจ

"ใช่" เต้ตอบ "เขาคือคนที่บงการทุกอย่าง"

น้ำรู้สึกเหมือนโลกหมุนคว้าง ภาพเหตุการณ์ที่เธอไม่เคยเห็น มันยืนยันสิ่งที่เต้เคยบอกเธอ ว่าเธอไม่ได้เป็นคนทำผิด แต่ถูกใส่ร้าย

"แล้ว... ทำไมคุณถึงมีวิดีโออันนี้คะ?" น้ำถาม

"ฉัน... มีคนรู้จักที่ทำงานในบริษัทนั้น" เต้ตอบ ดวงตาของเขาทอประกายบางอย่างที่น้ำตีความไม่ออก "คนๆ นั้น... เขาเป็นคนคอยช่วยเหลือฉันมาตลอด"

"ใครเหรอคะ?" น้ำถามอย่างอยากรู้

เต้ส่ายหน้า "ตอนนี้... ยังไม่ใช่เวลา"

น้ำถอนหายใจเล็กน้อย เธอเข้าใจว่าเต้กำลังพยายามปกป้องใครบางคน หรืออาจจะมีเหตุผลอื่นที่ทำให้เขาไม่สามารถเปิดเผยได้ในตอนนี้

"แต่ถึงอย่างนั้น... ฉันก็ขอบคุณมากจริงๆ ค่ะ" น้ำย้ำ "อย่างน้อย... ความจริงก็ถูกเปิดเผย"

"ความจริง... มันเป็นสิ่งที่มีพลังเสมอ" เต้ตอบ เขามองลึกเข้าไปในดวงตาของน้ำ "แต่มันก็มาพร้อมกับราคาที่ต้องจ่าย"

น้ำรู้สึกถึงความเย็นวาบที่แล่นไปทั่วร่าง "ราคา... ที่ว่านี้... คืออะไรคะ?"

เต้เงียบไปอีกครั้ง แววตาของเขากลับมาขุ่นมัวอีกครั้ง ราวกับกำลังเผชิญหน้ากับอดีตที่เจ็บปวด

"มันคือความลับ... ที่ฉันต้องแบกรับมาตลอด" เต้พูดเสียงเบา "ความลับ... ที่เกี่ยวข้องกับเราทั้งคู่"

น้ำอึ้งไป เธอไม่เข้าใจสิ่งที่เต้กำลังจะสื่อ ความลับที่เกี่ยวกับเธอและเขา? อะไรกันแน่?

"คุณกำลังพูดถึงอะไรคะเต้?" น้ำถาม พยายามรวบรวมสติ

เต้ก้าวเข้ามาใกล้เธออีกครั้ง มือของเขายกขึ้นมาสัมผัสแก้มของเธออย่างแผ่วเบา "น้ำ... มีบางอย่างที่ฉันต้องบอกเธอ... บางอย่างที่สำคัญมาก"

น้ำมองเข้าไปในดวงตาของเต้ เธอเห็นความเจ็บปวด ความสับสน และความกลัวที่ฉายชัดอยู่ภายในนั้น เธอสัมผัสได้ถึงบางสิ่งที่ใหญ่กว่าเรื่องงาน เรื่องการใส่ร้าย หรือแม้แต่เรื่องความสัมพันธ์เก่าๆ ของพวกเขา

"ฉันพร้อมจะฟังค่ะ" น้ำพูดเสียงสั่น

"แต่ก่อนที่ฉันจะพูด... เธอต้องสัญญาว่าจะไม่โกรธฉันนะ" เต้พูด น้ำรู้สึกใจเต้นแรง นี่มันเรื่องอะไรกันแน่?

"ฉัน... ฉันไม่เข้าใจ" น้ำพึมพำ

"ฉันรู้" เต้ถอนหายใจลึก "แต่โปรดเชื่อฉัน... ความลับนี้... มันจะเปลี่ยนทุกอย่าง"

น้ำมองเข้าไปในดวงตาของเต้ เธอเห็นความจริงใจ และความทรมานที่เขาแบกรับ เธอรู้ว่าเธอต้องตัดสินใจ

"ฉันสัญญา" น้ำตอบ เสียงของเธอสั่นเล็กน้อย

เต้ก้มลงมองเธอ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน "น้ำ... ความจริงก็คือ... ฉันไม่ใช่แค่แฟนเก่าของเธอ"

น้ำเบิกตากว้าง ไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาพูด "แล้ว... คุณเป็นใครคะ?"

เต้เงยหน้าขึ้นมองเพดาน ราวกับกำลังหาคำพูดที่เหมาะสม "ฉัน... เป็นคนที่... กำลังจะทำให้เธอเสียใจ"

ก่อนที่น้ำจะได้เอ่ยถามอะไรออกไป เต้ก็ก้มลงจูบเธออย่างเร่าร้อน เป็นจูบที่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย ทั้งความต้องการ ความเศร้า และความรู้สึกผิดที่ปะปนกัน

เมื่อจูบสิ้นสุดลง เต้ผละออกไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้น้ำยืนนิ่งด้วยความสับสนและหัวใจที่เต้นระรัว

"ฉัน... ขอโทษนะน้ำ" เต้พูดเสียงกระซิบ ก่อนจะหันหลังเดินจากไป ทิ้งให้น้ำยืนอยู่เพียงลำพังกับคำถามที่ค้างคาอยู่ในใจ "ฉันไม่ใช่แค่แฟนเก่าของเธอ... แล้วเขาคือใครกันแน่?"