คู่หมั้นใช้หนี้

ตอนที่ 11 — เงาจากอดีต

โดย : มนต์ตรา ประกาศิต

30 ตอน · 1,419 คำ

"เมื่อคนที่เชื่อใจที่สุด กลายเป็นคนที่หักหลัง... ความไว้ใจที่เคยมี ก็พังทลายไปพร้อมกับทุกสิ่ง"

สายตาของพราวสบเข้ากับใบหน้าของ "น้าอร" ผู้หญิงที่เธอรักและไว้ใจราวกับแม่แท้ๆ ภาพของน้าอรที่กำลังยิ้มแย้ม ยื่นขนมโปรดมาให้เธอกลับมาวนเวียนในความคิด ‌แต่ตอนนี้ มันกลับกลายเป็นภาพที่น่าขนลุกเสียยิ่งกว่า

"น้าอร... ทำไมคะ?" เสียงของพราวสั่นเครือ พยายามควบคุมน้ำตาที่คลอหน่วย

น้าอรยืนนิ่งอยู่ตรงหน้าเธอ ใบหน้าของเธอซีดเผือด แววตาฉายชัดถึงความตื่นตระหนก แต่เธอไม่สามารถปฏิเสธสิ่งที่พราวเห็นได้

"พราว... ​น้า..." น้าอรพยายามจะพูด แต่คำพูดกลับติดอยู่ในลำคอ

"น้าอรคือคนที่บอกเรื่องของหนูกับคนพวกนั้นใช่ไหมคะ?" พราวถามเสียงดังขึ้นอีกครั้ง เธอรู้สึกเหมือนมีก้อนอะไรมาจุกอยู่ที่อก หายใจไม่ออก

"มัน... มันไม่ใช่แบบนั้นนะพราว" น้าอรรีบแก้ตัว ‍"น้าถูกบังคับ..."

"บังคับ? ใครบังคับคะน้า? แล้วทำไมต้องทำร้ายหนูแบบนี้?" พราวตะคอก น้ำตาที่พยายามกลั้นไว้ก็ไหลทะลักออกมา

"เขา... เขาขู่ว่าจะทำร้ายครอบครัวของน้า" น้าอรพูดเสียงสั่น "ถ้าไม่ทำตาม... ‌เขาจะ..."

"แล้วน้าก็ยอม? ยอมทรยศหนู? ยอมส่งหนูไปให้พวกนั้นทำร้าย?" พราวกระโจนเข้าไปเขย่าแขนของน้าอรอย่างแรง ความรู้สึกเจ็บปวดมันท่วมท้นจนเธอแทบจะควบคุมตัวเองไม่อยู่

"พราว... น้าขอโทษ" น้าอรน้ำตาไหลพราก "น้าไม่รู้ว่าเรื่องมันจะบานปลายขนาดนี้"

"ไม่รู้? ‍หรือแค่น้าไม่สนใจ?" พราวสะบัดแขนออก "น้าอร... หนูเคยรักน้ามากนะคะ... หนูเคยคิดว่าน้าคือครอบครัวของหนู... แต่ตอนนี้..."

เธอไม่สามารถพูดต่อได้ ความเสียใจมันกัดกินหัวใจของเธอจนแทบจะแหลกละเอียด

ทันใดนั้นเอง เสียงปืนก็ดังขึ้น!

"ปัง! ​ปัง!"

พราวสะดุ้งสุดตัว เธอผลักน้าอรออกไป แล้วก้มหลบหลังโซฟา เสียงปืนดังมาจากทางหน้าต่าง!

"ใครน่ะ!" ภามตะโกนเสียงดัง เขาปรากฏตัวขึ้นอย่างรวดเร็วหลังจากที่ได้ยินเสียงปืน ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก

"ภาม!" พราวอุทาน

"ถอยไป!" ​ภามรีบผลักพราวให้หลบไปอยู่ข้างหลังเขา แล้วชักปืนพกออกมาจากเอว

กระสุนพุ่งเข้ามากระจายกระจายไปทั่วห้อง คนร้ายที่อยู่ข้างนอกพยายามจะยิงเข้ามาอีก

"ใครมันกล้า!" ภามตะโกนเสียงดัง เขาพยายามยิงตอบโต้

"มันไม่ใช่เรื่องของแก!" เสียงตะโกนมาจากข้างนอก

"แก... แกคือใคร!" ภามถาม

"คนที่แกพรากทุกอย่างไป!" ​เสียงนั้นตอบกลับมา

พราวได้ยินเสียงนั้น... เสียงที่คุ้นเคย... เสียงของ "คุณชายวิทย์"! ชายหนุ่มที่เคยเป็นคู่หมั้นของเธอมาก่อน!

"คุณชายวิทย์!" พราวอุทานด้วยความตกใจ

"แกไม่น่าจะมายุ่งกับเรื่องของฉัน!" คุณชายวิทย์ตะโกนกลับมา

ภามหันมามองพราวด้วยความตกใจ "แก... เกี่ยวข้องกับเขาได้ยังไง!"

"หนู... หนูไม่รู้!" พราวตอบเสียงสั่น "แต่เขาคือคนที่..."

ทันใดนั้นเอง คุณชายวิทย์ก็ยิงปืนเข้ามาอีกหลายนัด กระสุนเจาะทะลุกระจกเข้ามาอย่างแม่นยำ

"ถอย!" ภามตะโกน เขาพยายามบังพราวไว้ แต่กระสุนนัดหนึ่งก็พุ่งเข้าใส่เขา!

"อั่ก!" ภามเซไปข้างหลัง ใบหน้าของเขาซีดเผือด

"ภาม!" พราวตะโกนด้วยความตกใจ เธอรีบวิ่งเข้าไปหาเขา

"อย่าเข้ามา!" ภามพูดเสียงแผ่ว "มันอันตราย!"

"ไม่! หนูจะไม่ทิ้งพี่!" พราวร้องไห้

"ฉัน... ฉันขอโทษ" ภามพูด "ที่ทำให้เธอต้องเจอเรื่องแบบนี้..."

"อย่าพูดแบบนั้น!" พราวกอดภามไว้แน่น

"พวกมัน... รู้แล้วว่าเธออยู่ที่นี่" ภามพูด "ฉัน... ต้องพาเธอไป..."

ทันใดนั้นเอง เสียงปืนก็ดังขึ้นอีกครั้ง! คราวนี้มันดังใกล้เข้ามา!

"ปัง!"

กระสุนพุ่งเข้าใส่พราว!

"พราว!" ภามตะโกนสุดเสียง เขาพยายามยื่นมือออกไปปัดป้อง แต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว!

พราวล้มลงไปกับพื้น เลือดสีแดงสดไหลซึมออกมาจากบาดแผลที่หน้าท้อง

"ภาม..." พราวเรียกชื่อเขาเสียงแผ่วเบา

"ไม่! พราว! ทนไว้นะ! ฉันจะพาเธอไปโรงพยาบาล!" ภามรีบประคองพราวขึ้นมา

แต่แล้ว... เสียงของน้าอร ก็ดังขึ้นมาจากด้านหลัง

"คุณชายวิทย์... ฉันทำตามที่คุณบอกแล้วนะคะ"

พราวหันไปมองน้าอรด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความผิดหวัง เธอไม่คิดเลยว่าคนที่เธอเคยรักและไว้ใจที่สุด จะกลายเป็นคนที่ทรยศเธอในที่สุด

"ดีมาก... นางแพศยา" เสียงของคุณชายวิทย์ดังขึ้น "ต่อไป... แกก็ไม่ต้องมายุ่งกับเรื่องของฉันอีก"

"ไม่... คุณชายวิทย์... คุณสัญญาว่าจะไม่ทำร้ายครอบครัวของฉัน..." น้าอรพูดเสียงสั่น

"ฉันไม่เคยพูดแบบนั้น" คุณชายวิทย์หัวเราะเยาะ "โง่เง่าสิ้นดี!"

พราวรู้สึกว่าร่างกายของเธอเริ่มอ่อนแรงลง เธอค่อยๆ มองเห็นภาพรอบตัวเริ่มพร่ามัว

"ภาม... ฉัน... ฉันเชื่อใจพี่นะ..." พราวพูดเสียงแผ่วเบา

ภามกอดพราวแน่น "ฉันรู้... ฉันจะปกป้องเธอเอง... ฉันจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายเธอได้อีก"

แต่ภามก็รู้ดีว่าสถานการณ์มันเลวร้ายกว่าที่คิด คนร้ายที่อยู่ข้างนอกมีจำนวนมาก และเขาก็ได้รับบาดเจ็บ เขาจะสามารถปกป้องพราวได้จริงหรือ?

"ปล่อยฉันนะ!" น้าอรตะโกน "คุณชายวิทย์! คุณทำแบบนี้ไม่ได้!"

แต่เสียงของน้าอรก็เงียบหายไป พร้อมกับเสียงปืนที่ดังขึ้นอีกครั้ง

พราวรู้สึกได้ถึงมือของภามที่กำลังประคองเธอไว้ แต่เธอไม่สามารถรับรู้สิ่งใดได้อีกต่อไป ภาพสุดท้ายที่เธอเห็นคือใบหน้าอันเป็นห่วงเป็นใยของภาม ก่อนที่ทุกอย่างจะดับมืดลง

หน้านิยาย
หน้านิยาย

คู่หมั้นใช้หนี้

โดย มนต์ตรา ประกาศิต

© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น

ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537

ความรู้สึกของคุณVIP เท่านั้น

เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก

ความคิดเห็น VIP

เฉพาะสมาชิก VIP

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น เป็นคนแรกที่แสดงความคิดเห็น!