“ภาพถ่ายใบเดียว...สามารถพลิกผันทุกสิ่งทุกอย่างได้...” เสียงของพราวกระซิบแผ่วเบา ราวกับจะสื่อสารกับภาพถ่ายใบนั้นที่อยู่ในมือของเธอ
รูปถ่ายใบนั้น...มันคือตัวจุดชนวนแห่งความหวาดระแวง ที่กำลังจะกลับมาทำลายความสงบสุขที่เธอและภามเพิ่งจะสร้างขึ้นมาได้
ชายในรูปถ่าย...ไม่ใช่ใครอื่น นอกจาก “วรวิทย์” ศัตรูเก่าที่เคยพยายามทำร้ายครอบครัวของเธอ จนทำให้พ่อของเธอต้องตกอยู่ในอันตรายครั้งใหญ่ในอดีต
การที่รูปถ่ายของวรวิทย์ปรากฏอยู่ในห้องทำงานของภาม...มันทำให้หัวใจของพราวเต้นระรัวด้วยความไม่สบายใจ
“นี่มันหมายความว่ายังไง...” เธอพึมพำกับตัวเอง พลางไล้นิ้วสัมผัสไปบนใบหน้าของวรวิทย์อย่างช้าๆ
ในขณะที่เธอกำลังจมอยู่กับความคิดและความสงสัย ฝีเท้าหนักๆ ก็ดังมาจากด้านนอก ราวกับมีใครกำลังเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว
พราวรีบวางรูปถ่ายนั้นกลับลงบนโต๊ะอย่างรวดเร็ว พยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติ ก่อนที่ประตูห้องทำงานจะถูกเปิดออก
“พราว...เป็นอะไรหรือเปล่า?” เสียงของภามดังขึ้น พร้อมกับร่างของเขาที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าประตู
ดวงตาคมกริบของภามมองสำรวจเธออย่างรวดเร็ว ราวกับจะจับผิดความผิดปกติใดๆ
“เปล่าค่ะ” พราวยิ้มแห้งๆ “แค่...เข้ามาดูห้องทำงานของคุณน่ะค่ะ”
ภามก้าวเข้ามาในห้องทำงาน ใบหน้าของเขาฉายแววสบายใจขึ้นเล็กน้อย “ฉันกำลังจะไปหาเธอพอดี” เขาบอก “กำลังคิดว่าเธอจะทำอะไรอยู่”
เขามองไปยังโต๊ะทำงาน ก่อนจะเหลือบไปเห็นรูปถ่ายใบนั้นที่วางอยู่ พลันสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย
“รูปนี้น่ะ...” พราวยิงคำถามออกไปทันที “คุณ...รู้จักเขาเหรอคะ?”
ภามชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้า “รู้จัก” เขาตอบเสียงเรียบ “เขา...เป็นคนที่มีปัญหาเรื่องธุรกิจกับพ่อของเธอในอดีต”
“แล้ว...ทำไมรูปของเขาถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะคะ?” เธอถามต่อ เสียงเริ่มสั่นเครือ
ภามเดินเข้ามาใกล้โต๊ะทำงาน หยิบรูปถ่ายใบนั้นขึ้นมาดู “ฉัน...กำลังตรวจสอบเรื่องราวในอดีต” เขาอธิบาย “เพื่อหาเบาะแส...ว่าใครคือคนที่พยายามทำร้ายครอบครัวของเธอ”
“แล้ว...คุณรู้ไหมว่าเขา...กำลังจะทำอะไร?” พราวยิงคำถามที่หนักหน่วงที่สุด
ภามเงียบไปนาน สีหน้าของเขาเคร่งเครียดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด “ฉัน...ไม่แน่ใจ” เขาตอบ “แต่ฉันรู้สึกไม่สบายใจ...เหมือนจะมีอะไรบางอย่างกำลังจะเกิดขึ้น”
ขณะที่ทั้งคู่กำลังพูดคุยกันอยู่ เสียงโทรศัพท์มือถือของภามก็ดังขึ้น
เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู แล้วก็ต้องขมวดคิ้ว
“ใครโทรมา?” พราวยิงคำถาม
“เป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย” ภามตอบ “แต่ดูเหมือนว่า...เบอร์นี้จะโทรเข้ามาบ่อยๆ”
เขากดรับสาย
“ฮัลโหล” ภามเอ่ย
ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่จะมีเสียงของผู้ชายดังออกมา เป็นเสียงที่ฟังดูเย็นชาและเต็มไปด้วยความคุกคาม
“คุณภาม...ผมรู้ว่าคุณกำลังสืบเรื่องราวในอดีต” เสียงนั้นพูด “และผมก็รู้ว่าคุณกำลังพยายามปกป้องพราว”
ภามกำหมัดแน่น ดวงตาของเขามองไปยังพราวอย่างเป็นห่วง “นายต้องการอะไร?” เขาถาม
“ผมต้องการให้คุณ...เลิกยุ่งกับเรื่องนี้ซะ” เสียงนั้นตอบ “ไม่อย่างนั้น...พราวอาจจะตกอยู่ในอันตรายมากกว่าเดิม”
“ฉันไม่กลัวนาย!” ภามตะโกนเสียงดัง “และฉันจะไม่มีวันปล่อยให้ใครมาทำร้ายพราว!”
“นั่นเป็นความคิดที่ผิดพลาดของคุณ” เสียงนั้นหัวเราะอย่างเย็นชา “ผมจะให้เวลาคุณ...อีก 24 ชั่วโมง...ถ้าคุณยังไม่เลิกยุ่ง...ผมจะทำให้คุณเสียใจ”
ทันใดนั้น เสียงปลายสายก็ตัดไป
ภามรีบวางโทรศัพท์ลง ใบหน้าของเขาซีดเผือด
“ใคร?” พราวยิงคำถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความตกใจ
“ฉัน...ไม่รู้แน่ชัด” ภามตอบ “แต่เขา...ดูเหมือนจะรู้เรื่องของเราดี”
“แล้ว...ข้อความที่เขาพูด...” พราวน้ำตาเริ่มคลอ “เขาจะทำร้ายหนูจริงๆ เหรอคะ?”
ภามรีบเข้ามาประคองร่างของพราวไว้ “ไม่! ฉันจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้น!” เขาบอกเสียงหนักแน่น “ฉันจะปกป้องเธอเอง!”
“แต่...เขาคือใครคะ? ทำไมเขาถึงอยากทำร้ายเรา?” พราวยังคงเต็มไปด้วยคำถาม
“ฉันคิดว่า...คนที่โทรมา...น่าจะเป็นวรวิทย์” ภามเอ่ยชื่อนั้นออกมาอย่างช้าๆ “หรือไม่ก็...เป็นคนที่ทำงานให้กับเขา”
“วรวิทย์...” พราวนึกถึงชื่อนั้น ภาพใบหน้าของวรวิทย์ปรากฏขึ้นในหัวอีกครั้ง
“เขาคงจะรู้แล้วว่าฉันกำลังสืบหาความจริง...และเขาก็คงจะกลัว...ว่าเราจะเปิดโปงอะไรบางอย่าง” ภามอธิบาย
“แล้ว...เราจะทำยังไงต่อไปคะ?” พราวถามด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ
ภามมองเข้าไปในดวงตาของพราว “เราจะสู้” เขาบอก “เราจะสู้ไปด้วยกัน”
“แต่...ฉันกลัว” พราวยอมรับ
“ฉันรู้” ภามกระชับอ้อมแขน “แต่เธอไม่ต้องกลัว...เพราะฉันจะอยู่ข้างๆ เธอเสมอ”
เขากอดเธอไว้แน่น ราวกับจะส่งกำลังใจให้เธอ
หลังจากนั้นไม่นาน ภามก็เริ่มดำเนินการตามแผน เขาเริ่มติดต่อตำรวจที่ไว้ใจได้ เพื่อขอความช่วยเหลือ
เขาพยายามหาหลักฐานเพิ่มเติมเกี่ยวกับวรวิทย์ และคนที่ทำงานให้กับเขา
ทุกอย่างดูเหมือนจะรุดหน้าไปอย่างรวดเร็ว แต่ก็ยังคงมีความไม่แน่นอนอยู่เสมอ
คืนนั้น พราวนอนไม่หลับ เธอเฝ้ามองภามที่กำลังทำงานอย่างขะมักเขม้นอยู่บนโต๊ะ ราวกับจะคอยเป็นกำลังใจให้เขา
เธอรู้ดีว่า อันตรายกำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ แต่เธอก็เชื่อมั่นในตัวภาม
เธอเชื่อว่า ภามจะปกป้องเธอได้...และเธอก็จะยืนหยัดเคียงข้างเขา
แต่แล้ว...ในขณะที่ภามกำลังก้มหน้าก้มตาทำงานอยู่ เสียงสัญญาณเตือนภัยก็ดังขึ้นอย่างกะทันหัน!
ดังมาจากบริเวณนอกบ้าน!
ทั้งภามและพราวต่างตกใจ ดวงตาเบิกกว้างมองหน้ากัน...
“เกิดอะไรขึ้น?” พราวยิงคำถาม
ภามรีบคว้าปืนพกที่วางอยู่บนโต๊ะ “น่าจะมีใครบางคนพยายามบุกเข้ามา!” เขาบอก
เขารีบคว้ามือของพราว “ไป! เราต้องไปที่ปลอดภัย!”
แต่ก่อนที่ทั้งคู่จะได้ขยับ เสียงปืนก็ดังขึ้น!
ดังมาจากทางหน้าต่างห้องทำงาน!
คู่หมั้นใช้หนี้
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก